Berichten van 1 augustus 2026 tot 31 augustus 2026

De wandeling.
We zoeken onze inspiratie deze keer in een box Plaines de l'Escaut, onderdeel van een ruimer project La Wallonie picarde à pied. Om tot een mooie afstand te komen combineren we wandeling 43 (Pays des Mâchons) met 49 (Ruisseau de Rufaluche). Zo komen we aan 14.310 km. Je begint met wandeling 43 - de kortste, schakelt over op 49, die je dan zo goed als helemaal afstapt en die je ook in Frankrijk brengt, in het dorpje Mouchin, om uiteindelijk te besluiten met wandeling 43 die je terugbrengt naar het beginpunt. Zo mis je wel een kort gelijklopend deel van beide wandelingen, maar veel gaat er niet aan verloren. De bewegwijzering laat het soms wel eens afweten, maar onze kaartjes (NGI en routeyou) en de bijhorende gpx-bestanden houden de wandelaar op het rechte pad.
De TWQ bedraagt 40% en dat is minder dan je zou verwachten in een landelijke streek als deze: vaak loop je inderdaad over straten met links en rechts huizen, maar de wandeling wordt gered door 2 prachtige, onverharde wegen, één in Frankrijk en één in België. De eerste vertrekt even voorbij Mouchin, loopt zo goed als parallel met de landsgrens; de tweede loopt langs het Domaine des Flines (met onzichtbaar kasteel) langzaam stijgend uit de vallei van de Elnon.

Ik weet het ook nu pas maar La Glanerie is de eerste Belgische gemeente die bevrijd wordt in september 1944. De motard américain heeft er een satandbeeld aan overgehouden, ook al is hij een illustere onbekende gebleven.

We stapten dus inderdaad in de Scheldevlakte, bijna de hele tijd onder een altijd dikker wordend wolkenpak, met dikke cirrus en altostratus. Opvallend was dat we ook bijna de hele tijd de strakke scheidingslijn tussen bewolkt en helder konden waarnemen.

Het weer.
Zwaar bewolkt, tamelijk fris en winderig, maar een echte herademing na al die hittegolven. Voor een indruk van het weer.

De stafkaarten.
44/1-2 Rongy (2020) - perfect over het hele traject.

Hoe we er geraakten.
Taintignies wordt bediend door één buslijn (88) en die vertrekt aan het station van Tournai. Veel makkelijker maken we het dit jaar niet meer.


Een beetje geschiedenis.
Standvastigheid en afbouw: zo zou je de geschiedenis van het OV in Taintignies kunnen beschrijven. Taintignies is nu een deelgemeente van Rumes, dat sinds 1883 bediend werd door de Compagnie du Nord. Van enige bediening van Taintignies was geen spoor te vinden tot in 1934 toen er plots naast de spoorlijn 88A ook een buslijn opdook, met een zeer beperkt aanbod van 2 à 3 ritten per dag. In 1938 was de bediening al tamelijk fors uitgebreid, net voor de oorlog werden er 6 busritten ingelegd, op zondag zelfs 7! In de loop van de decennia heeft deze buslijn nogal wat verschillende nummers (88A - 188) gehad, hoewel de 88 zo goed als constant is gebleven, zelfs tot op de dag van vandaag. (In het spoorboekje van 1950 vond ik ze onder het nummer 1504, wat erop wijst dat het om een particuliere buslijn ging.)
Wat de frequentie betreft: op weekdagen is er een lichte achteruitgang te noteren: in 1981 reden er 18 ritten naar Tournai, vandaag zijn het er nog altijd 13 (in de vakantieperiode 12). Erger is de evolutie tijdens het weekend: op het hoogtepunt reden er 8 bussen naar Tournai op zaterdag en 9 op zondag. Vier zondagsritten bestonden zeker nog in 2002 - later heb ik geen dienstregelingen meer. Tegenwoordig wordt er op zondag niet meer gereden, op zaterdag zijn er nog 4 ritten in elke richting.

Standvastigheid dus, omdat het busnummer al bijna een eeuw meegaat en afbouw in de voorbije decennia… En nog dit: hoewel Taintignies nooit een treinstation heeft gehad, heeft het wel een telegrafische afkorting gehad: LTA, maar die code was van toepassing op een telefoonkantoor.

De verbinding.

*Tournai Boulevard des Nerviens - ** Taintignies Gaby - ***Tournai Rue Royal

En wat we beleefden.
In het station van Halle zit een allochtoon echtpaar met 5 kinderen van gespreide leeftijden te wachten op perron 3. Even komt een tienermeisje in gebroken Engels vragen of dit het goede perron is, zonder te zeggen waar ze heen willen. De IC bestaat uit een desiro en groot is onze verbazing als het hele gezin in de staart van de trein in eerste klas komt zitten. Ze zien er netjes uit, maken minder lawaai dan een Belgisch gezin met dezelfde samenstelling zou maken, maar het loopt al meteen na Halle fout als de tbg controleert. Ze blijken geen reisbiljetten, geen identiteitskaart of enig ander document te hebben. Dat wordt uitstappen in de eerstvolgende halte. Althans, dat valt af te leiden uit het gesprek dat volgt. Ze spreken geen van de hier gangbare talen, geen Engels - en het meisje? - en alleen maar Arabic. Zou het kunnen dat de tbg een vertaalapp inschakelt om een en ander allemaal duidelijk te maken? De gsm gaat alleszins enkele keren over en weer tussen tbg en oudste zoon; in Edingen stappen ze uit. De tbg toont hun nog het station, maar eigenlijk blijven wij met de vraag achter of deze mensen wel een bestemming hadden? Edingen zal die wel niet geweest zijn… In Ath wordt de tbg afgelost; dat gebeurt wel erg vaak de laatste jaren - het aantal treinen met aflos halfweg moet hoog liggen. Eigenlijk is dat een probleem voor de controle: meestal wordt verder niet meer gecontroleerd en als dat wel gebeurt krijgen de tbg's soms ook nog een snok en een snauw omdat de dames en heren een tweede keer hun biljet onder welke vorm dan ook boven moeten halen. Vanaf Ath rijden we stipt.

We hebben ons al afgevraagd welke verrassing ons nu weer te wachten staat in Tournai, waar het oude busstation verdwenen is en een nieuw nog bijlange niet klaar. Volgens de site moeten we een halte zoeken op de Boulevard des Nerviens, waar we inderdaad een tijdelijke, geïmproviseerde halte vinden. Maar de info is wel perfect: een haltebord met alle passerende lijnen en een dienstregeling met alle bussen die de halte bedienen. Let wel: die ligt gemakkelijk een halve kilometer van het treinstation. Maar nadat een tiental bussen de revue zijn gepasseerd, komt ook onze bus 88 aan. Mocht iemand er ooit van dromen om deze uitstap met het OV over te doen: er rijden 2 bussen 88, één naar La Glanerie en één naar Esplechin. Die hebben alleen in Tournai zelf een gemeenschappelijk traject, maar na een kwartier gaan ze onherroepelijk uit elkaar. Heeft dan echt nog nooit iemand geopperd dat dit misschien tot enige verwarring en misverstanden kan leiden? Enfin, onze bus komt er met een 5-tal minuten vertraging door. Het is een van die TEC-bussen met massa's ruimte en met amper 21 zitplaatsen. Heeft dan echt nog nooit iemand geopperd dat dit misschien niet ideaal is, zeker niet voor streeklijnen?

Voor de terugrit komt er zowaar een gelede bus aan rijden en nog stipt ook. Aan de halten hier hangt geen uitgeschreven dienstregeling meer: ook hier kom je alleen aan de gevraagde gegevens via een QR-code. Oh wee als je geen gps hebt of er niet mee overweg kunt. Blijkt dat je rechtstreeks de rit waarop je staat te wachten kunt aanklikken, met gps-gegevens. Deze bus rijdt niet rond in Taintignies zoals die van de middag en dat scheelt 7 minuten. Ook heeft hij geen eindpunt aan het station - denken we, want de bus zet ons keurig aan het station af, aan wat een tijdelijke halte Rue Royaleisvolgens de aangepaste dienstregeling.

Blijft nog de rit naar Halle, nu wel in de gesmaakte samenstelling met M7. In Ath stapt een student in, die blijkbaar moet studeren. Waarom die dicht bij ons in de buurt wil zitten in een overigens lege afdeling zal hij wel weten. In Halle kunnen we nog even genieten van het meesterwerk van façadeklasjers die 3 rijtuigen gevandaliseerd hebben en dat grondig, zij het zonder laddertje, anders waren de bovenverdiepingen ongetwijfeld ook beklad geweest. De stilterijtuigen zijn nu ook verduisterd…

De treinlectuur.
Ilja Leonard PFEIJFFER, Alkibiades.

De Hoge Venen. Tot voor enkele jaren was de toegang een goed deel van het jaar verboden, werd m.a.w. de rode vlag uitgehangen. Ik heb er me dit jaar over verbaasd dat de groene vlag het hele jaar is blijven hangen én dat ze nu nog altijd wappert. Tja, toeristen wrijf je niet tegen de haren in.

Minister de Roofridder heeft olots miljoenen over om de parkings langs de snelwegen te verbeteren en uit te breiden. Misschien moet De Lijn in het kader van de basisbereikbaarheid maar eens bussen inleggen die van snelwegparking naar snelwegparking rijden. Uiteraad nadat de klassieke buslijnen afgeschaft zijn...

Uitgedrukt.

Zeg ni mier: (zeg niet meer) drukt verbazing, verrassing uit, meer is hier de comparatief van veel. Overigens gebruikt men ook: zeg nie men (zeg niet minder), waarbij men dus de comparatief is van weinig.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Vandaag stond een volgend schuifje GR12 op het programma. Die GR loopt van Amsterdam naar Parijs en dat is natuurlijk enigszins speciaal, maar voor de rest is het een GR zoals zo vele andere. In Vlaanderen betekent dat meestal dat erg mooie stukken afgewisseld worden met doortochten van dorpen en gemeenten waarvan de kern altijd meer gaan woekeren is, zodat je soms langere tijd door woonstraten moet stappen. Vandaag is dat het geval in Ranst en Broechem en in mindere mate Emblem. Dat leidt tot een min of meer voorspelbare TWQ van 59% over de afstand van 13.480km. Je gaat ons dus niet horen klagen over de kwaliteit van de gevolgde paden en wegen: de meeste mogen er best zijn.
Waar ik wel over klaag is een nieuwe stunt van GR-Vlaanderen. We hadden het zo goed voorbereid met de treinhalte van Kessel als eindpunt dat zichzelf zowat opdrong, maar blijkbaar was de GR zoals beschreven in de amper 3 jaar oude topogids niet goed genoeg en dus werd er vanaf het Badhuis in Emblem een nieuwe route uitgetekend. Alleen… die passeerde niet meer door de Kesselse Heide, niet meer langs het Fort van Kessel en ook niet langs de treinhalte Kessel. Ik had de dag voordien nagekeken of er toevallig toch geen trajectwijziging - tijdelijk of definitief - geweest was, maar de gegevens op de website stelden me gerust. Wat ik niet gedaan had, was de route in detail bekeken op het bijhorende kaartje: er was immers geen schijn van een wijziging, niet op de overzichtskaart en niet in de eventuele teksten rond GR12. Maar we werden ondubbelzinnig voorbij het Badhuis geleid en kwamen zo toch terecht op een volledig nieuw traject. Ik keek het toch maar even na en merkte dat dit nieuwe traject niet langs Kessel liep. We hadden 3 opties: 1. de bewegwijzering volgen, zoals zo vaak gestipuleerd primeert die altijd; 2. rechtstreeks naar het station van Kessel stappen, wat het traject aanzienlijk zou inkorten; 3. het oude traject volgen. We kozen optie 3 en voor een keer was het een meevaller dat de oude bewegwijzering op bepaalde plaatsen stand gehouden had en op andere plaatsen op onmiskenbare wijze verwijderd was. En ja, we vonden zonder problemen de door ons vooraf uitgestippelde route die ons naar Kessel bracht.

Een nagekomen bericht: Groteroutepaden heeft al gereageerd op mijn melding, de website is ondertussen aangepast: blijkbaar is de komst van de nieuwe GR Netevalleien de aanleiding voor de wijziging. Waarom het prachtige deel tussen Emblem en Kessel moest sneuvelen blijft vragen oproepen. Voor alle duidelijkheid: de kaartjes - NGI of routeyou - geven het door ons gevolgde, dus oude traject weer.

Buiten het parcours: we waren onvrijwillig afgeweken van onze weg en werden daar door twee vriendelijke ladies op gewezen. Maar zonder onze "fout" had ik geen foto gehad van deze mooie vijver.

De Kesselse Heide is niet goed genoeg bevonden voor de GR12…

Het weer.
Een aangename 24°, een verfrissende matige wind uit het NO en op heel weinig cirrus na helder. Zie foto's.


De stafkaarten.
16/1-2 Zandhoven (2016)16/5-6 Lier (2016).

Hoe we er geraakten.
Toen we de vorige keer in Ranst aankwamen, had de bus van Lier naar Antwerpen nog een ander nummer, maar vandaag maakt bus 20a de dienst uit. Die komt in Lier niet voor het station, maar er is wel een halte Lier Zagerijstraat Station en die ligt op comfortabele afstand van de perrons. De werken op lijn 1 en rond Halle maken dat we opnieuw gebruik moeten maken van de IC Tournai - Turnhout en dat betekent in Halle 10 minuten vroeger vertrekken dan met de IC uit Binche, maar dat is geen probleem. Voor de terugrit gebruiken we een S-trein uit Kessel naar Lier, waar we weer overstappen op de tijdelijke IC Turnhout - Tournai. (Stel dat door die tijdelijke toestand de gewone IC net na 9:00 vertrekt en de gewijzigde net voor 9:00, mag je dan tegen daluurtarief reizen? Gelukkig stelt zich dit probleempje vandaag niet.)

Een beetje geschiedenis.
Ik doe mee met de viering van 100 jaar NMBS en ben dus op zoek gegaan naar de dienstregeling van Kessel in 1926. Spijtig genoeg bezit ik het allereerste NMBS-spoorboekje niet, maar de onderstaande toestand is die van 1928.

Nog enkele opmerkingen: voor veel stations bleef een dergelijke op het eerste gezicht vrij willekeurige dienstregeling tot halfweg de jaren 1980 actief. Wel leidde de elektrificatie op veel plaatsen toch tot een beter gestoffeerde, gecadanceerde dienst. Dat was o.m. ook het geval voor Kessel, waar men tegenwoordig om het half uur een S-trein kan nemen, naar Antwerpen or naar Mol. En nog een opmerking: sommige van de in de tabel vermelde trein reden uit Antwerpen via Kontich en Lint naar Lier, langs lijn 13 dus.

De verbinding.

* Lier Zagerijstraat Station - ** Ranst Gasthuisstraat

En wat we beleefden.
Ook deze IC bestaat uit M6-rijtuigen en behalve de overdaad aan graffiti valt er niet veel te vertellen over deze rit. Wel valt op dat deze IC's in de richting Turnhout stoppen in Buizingen (als enige tussenhalte tot Brussel-Zuid) en dat niet doet bij de terugkeer.

De bus moeten we dus opzoeken aan de halte Zagerijstraat en die kennen we al van vroeger. Het wordt een rustige rit, met niet zoveel reizigers tot Ranst maar daar staan plots wel veel reizigers te wachten. De halte is uitgerust met het nieuwe haltebord waarop eigenlijk alleen de haltenaam nog relevant is. De rest is bla-bla-bla om de reiziger door te verwijzen naar de dienstregeling op de affiches, in dit geval in het bushokje. Alsof die nooit onleesbaar of gestolen worden…

De IC naar Tournai van de terugrit blijft rustig tot Brussel-Noord maar naarmate we door de 3 Brusselse stations rijden, stijgt de bezetting - ook in eerste klas - tot ruim boven de 100%. Op rustige momenten is er uiteraard niks mis met de regeling die door de NMBS is uitgewerkt n.a.v. de werken op lijn 1, maar tijdens de spits volstaat ze niet. In Brussel-Zuid staan we veel te lang stil (van +4 naar +9) en we krijgen een wat wazige uitleg over een sein dat groen staat voor een andere trein, waardoor we met 10 minuten vertraging zullen vertrekken. En dat maakt dan weer dat we in Lot een tijd stilstaan om voorrang te geven aan de Eurostar naar Brussel-Zuid die wel stipt is. De vertraging loopt op tot 14 minuten, maar onze bus R55 zullen we gelukkig nog halen.

De treinlectuur.
Ana HUANG, The striker.
Kathryn HULME, Zuster Luc.

Zonsverduistering? Nog maar eens een voorbeeldje van fake news dat door wetenschappers en politici de goedgelovige wereld werd ingestuurd, na corona, de vaccins, de klimaatopwarming, nieuwe kankertherapieën en ga zo maar door. Ze willen ons zelfs doen geloven dat Trump de president van de VS is…

Uitgedrukt.

Ze is ook van 't straat geraakt: niet bepaald vrouwvriendelijk, gezegd van een vrouw of meisje dat door de natuur stiefmoederlijk bedeeld is en toch een vrijer heeft gevonden met wie ze een gezin heeft kunnen stichten. (Zal wel niet meer mogen, zeker? Maar de uitdrukking heeft ooit wel geleefd.)


Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Tien jaar geleden gaf Natuurpunt een fiets&wandelgids uit, in samenwerking met A.S. Adventure. In het boekje vind je 20 wandelingen (en evenveel fietstochten) en ons oog viel op een suggestie in Wortel, deelgemeente van Hoogstraten: Halsche Beemden. De beschrijvingen van de wandelingen zijn erg summier en de kaarten niet helemaal overzichtelijk. Zo zouden ter plaatse 3 wandelingen zijn uitgezet (een rode, een groene en een blauwe en die dienen natuurlijk wel als inspiratie, maar gemakshalve combineren we de wandelingen met dank aan de wandelknooppunten van het Kempens Landgoed, dat hier ook een korte excursie over de Nederlandse grens maakt. Enfin, Landgoed wil men ons op de bordjes doen geloven, maar blijkbaar stappen we op het wandelnetwerk Kempense Kolonies. Dat ze er zelf al eens naast zitten, verbaast me niets: de netwerken overlappen elkaar dat het een lieve lust is en een overzichtelijke globale kaart behoort tot een ver verleden.
De bijdrage in de gids kreeg dus de naam Halsche Beemden, maar eigenlijk lag het middelpunt van de wandeling rond de vroegere Landloperskolonie, met infopunt en een etablissement met een heerlijk groen terras. In het boekje is dat trouwens het vertrekpunt, maar eens temeer is dat niet met het OV te bereiken. Beemd staat volgens Van Dale voor vlak, waterrijk land, m.n. weiland maar dat kun je in deze droge rotzomer van 2026 wel vergeten. Daar is het gras net iets te rossig voor. De Castelreesche Heide¸tweede attractiepunt, is in krek hetzelfde bedje ziek. En voor de rest stap je over mooie boswegen in allerlei formaten, die soms wel eens eentonig lang rechtlijnig durven uitvallen. Dat merk je ongetwijfeld op de kaart van routeyou en op die van de topomapviewer, die spijtig genoeg niet over de grens gaat. De TWQ bedraagt 80% en zou ongetwijfeld hoger liggen als we niet tweemaal een aanloop moesten nemen van en naar de bushalte van De Lijn. We quoteerden 16.5/20.

De knooppunten:27 24 23 22 21 16 17 18 01 02 03 04 05 57 62 06 76 74 75 98 73 71 70 69 07 09 08 10 12 24 27 . Dat punt 27 vind je als je na uitstappen even terugkeert in de richting waaruit de bus kwam.

Het Bootjesven - een dagelijkse passant zei dat er gisteren maar 3 ganzen zaten, nu zitten er minstens honderd!

Het landloperskerkhof, in dienst tot 1986. Lees meer over de wetgeving op de landloperij op deze plaats.

Het weer.
Ronduit schitterend: een temperatuur rond of net boven 20°, een frisse wind van 3Bf en mooie wolkenluchten, die je ongetwijfeld ook ontdekt op de foto's.

De stafkaarten.
08/3-4 Baarle-Hertog (2018). Het zal onderhand wel duidelijk zijn dat ik niet altijd even gelukkig ben met de reeks op 1:25.000, maar in dit geval valt de kaart reuzegoed mee.

Hoe we er geraakten.
Een bushalte op het parcours konden we niet vinden, maar met wat moeite konden we toch aansluiten op het parcours, vanuit de halte Kolonieweg van buslijn 43a (Reusel) - Turnhout - Hoogstraten. Je moet dan na het uitstappen even terug richting Turnhout en zo bereik je wandelpunt 27.
Turnhout is rechtstreeks bereikbaar uit Halle, maar de aansluitingen zijn afschuwelijk. Toch kiezen we de rechtstreekse trein, want een traject via Antwerpen-Berchem zou ons nauwelijks een kwartier minder tijd kosten.


Een beetje geschiedenis
Voor Wortel begint de OV-geschiedenis in 1901, op het ogenblik dat een tramverbinding Turnhout - Hoogstraten - Rijsbergen (NL) het levenslicht ziet. Opvallend: de tram wijkt van de huidige N124 af om via een soort niemandsland koers te zetten naar wat toen de Rijksweldadigheidskolonie van Wortel heette. De N124 werd opnieuw bereikt ter hoogte van de huidige Kolonieweg, vandaag ook ons beginpunt. (Voor alle duidelijkheid: er is geen enkel verband tussen de hier bedoelde kolonie en de kolonies die we kennen uit het koloniaal verleden. Van Dale omschrijft dergelijke kolonie als een stichting tot landontginning door behoeftigen, instelling waarheen landlopers, bedelaars enz. werden gezonden, om te trachten hen door arbeid op het land te verbeteren.
De bedoeling van dit ommetje zal wel niet geweest zijn om de bewoners de kans te geven om even een ontspannende stap in de wereld te zetten; eerder zal de tramdienst hebben ingestaan voor de aanvoer van eventuele bezoekers. Stel je bij de bediening ook niet al te veel voor: 2 trams op zondag en nog een dagelijkse tram. Althans, dat was de toestand in 1935. (In 1925 bedienden 4 trams uit Turnhout Wortel: 1 naar Hoogstraten, 1 naar Meersel en 2 naar Rijsbergen.)
Bij het uitbreken van WO II was de bediening nog altijd even pover. Wel was er ondertussen een bus (tabel 598) uit Antwerpen, die alleen op zondag naar Antwerpen reed om 20:35 en uit Antwerpen aankwam in Wortel om 0:25!
Het verhaal van de tram eindigt in 1949. In het spoorboekje van 1952 vind ik een lijn Turnhout - Merksplas - Meersel (de internationale verbinding naar Rijsbergen heeft WO II niet overleefd), met 4 ritten per dag. Tien jaar later is het tabelnummer al 641 geworden en dat is niet gewijzigd tot de NMVB-tabelnummers systematisch vervangen werden door lijnnummers. In 1971 is het aantal ritten gestegen tot 6. En in het spoorboekje van 1982 vind ik naast tabelnummer 641 ook lijnnummers 43 en 43. De bediening bleef wel erg onregelmatig: je werd als reiziger verondersteld je aan te passen aan de aangeboden dienstregelingen.
De Antwerpse streekbuslijnen kregen later nog een aanpassing naar 3-cijferige nummers en de 43 werd lijn 430 (en 434: een sporadische uitbreiding van lijn 432 in functie van de schooluren.) Belangrijk was dat de lijn een gecadanceerde uurdienst kreeg op weekdagen. Op zondagen moest Wortel het met een 2-uurdienst doen. Dat vond ik o.a. in het busboekje van januari 2007.
Tegenwoordig draagt de buslijn het nummer 43a. Daarnaast bestaan ook nog schooldiensten met de nummers 434 - 437 - 439 - 458 - 459, alle in functie van de scholen in Hoogstraten. Op en top de basisbereikbaarheid, met een rist schooldiensten naast een "snelle" verbinding, waar nodig met verwaarlozing van de dorpskernen… Overigens is deze lijn nu verknoopt met de vroegere lijn 48, later 480, van Turnhout naar Arendonk en Reusel.
En hoe is het met de bediening van de "kolonie" afgelopen, hoor ik je vragen. Die heeft de afschaffing van de tram nauwelijks overleefd. Vandaag rijden al deze bussen en dus ook de kernlijn 43a over de N124. Alleen een lange, rechte dreef herinnert nog aan de tramsporen van weleer.

De verbinding.

* Turnhout station perron 5 - ** Wortel Kolonieweg - *** Turnhout station perron 3

En wat we beleefden.
Het is even wennen, want de grootscheepse werken op lijn 1 en in en om Halle zijn vandaag gestart en duren nog tot 23 augustus. Daardoor rijdt de IC 3407 tien minuten vroeger dan normaal en komt hij uit Tournai i.p.v. Binche. Helemaal gerust ben ik er niet in, want de treindienst is ferm uitgedund, zeker tussen Tournai en Brussel, waar het aanbod IC-treinen gehalveerd is. En inderdaad, zelfs de eersteklasafdeling zit voor 100% vol en een vluchtige blik op 2^de klas laat vermoeden dat men daar een eind boven de 100% zit. De rit zelf verloopt wel vlot; in Herentals komen we op spoor 1 aan: een reiziger in een rolstoel verlaat daar de trein met de hulp van stationspersoneel en apparatuur.

En dan hebben we luxury time: onze trein is aangekomen om 9:53 en de aansluitende bus van lijn 43a vertrekt om 10:51. Gelukkig hoor ik al een halve eeuw dat de aansluitingen trein/bus beter moeten worden. En toch hadden we beter moeten opletten: als we de overweg oversteken doen we dat gelijk met de 43a van het uur voordien in vertraging. Als we ons enigszins gehaast hadden, hadden we misschien nog meegekund, maar het zou alleszins een dubbeltje op zijn kant geweest zijn. De chauffeur van onze 43a moet er een stevig tempo inhouden met zijn bus en zelfs dan gaat er nauwelijks 1 minuut van zijn kleine vertraging af.

Idem trouwens voor de terugrit, maar deze bus komt wel stipt aan het station. De IC naar Tournai zou op perron 2 staan en daar staan alleen 2 vierledige stellen. Naar ik begrepen had zouden die niet naar Tournai rijden, maar nu dus blijkbaar wel. Een NMBS-bediende bevestigt dat op mijn vraag: Materieel zou het zo beslist hebben. Maar vrij snel klinken tegenberichten door de luidsprekers: de IC naar Tournai zal niet vertrekken van spoor 2 maar van spoor 1 en daar komt inderdaad een stel M6-rijtuigen aan. Nog even aan de treinbestuurder gevraagd die nog op het perron staat en even later horen we ook de tbg omroepen dat dit wel degelijk de IC naar Tournai is. Ook nu stel ik me vragen bij de bezetting vanaf Brussel maar dat valt erg mee. En ook deze trein rijdt stipt. Hij heeft dan ook langere voorziene stilstanden in Brussel-Noord, Brussel-Zuid en Halle.

Erg moeilijk was het vandaag allemaal niet en de stevige uitdunning van het treinaanbod valt al bij al mee. Hopelijk blijft dat zo, want als er dan ook nog eens treinen uitvallen en de voorziene samenstellingen niet gehaald worden, kan dit nog wel eens tot weinig frisse toestanden leiden.

De treinlectuur.
Ana HUANG, The striker. Twee voetbalsterren hebben het moeilijk met elkaar en de ploeg lijdt eronder. Daarom moeten ze extra oefenen tijdens de zomerse onderbreking. Alleen, de vakantietrainer is de zus van een van hen en op de koop toe raken voetbalster en trainer ook nog verliefd op elkaar.Ik dacht dat ik me nooit liet misleiden door de kaft van een roman, maar voor alles is er een eerste keer. Dit is ongetwijfeld de zwakste, meest futloze roman die ik in de voorbije 60 jaar heb gelezen.
Kathryn HULME, Zuster Luc. In een erg ver verleden verfilmd met Audrey Hepburn in de hoofdrol.

Als we nu eens al het geld dat vandaag naar defensie gaat in kleine en grote oorlogen, overal ter wereld, in een pot stopten waarmee we de wetenschap massaal zouden steunen in hun zoektocht naar oplossingen voor de opwarming van de aarde, zouden we dan niet voor echte afkoeling (militair en klimatologisch) kunnen zorgen? Maar ja, wie moet de pot dan beheren? Als daar maar geen oorlog van komt…

Uitgedrukt.
Dad es gien avance. Dat haalt niets uit, dat is geen oplossing voor het probleem.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

01.07.2026
Wie probeert om pdf's van De Lijn te downloaden op deze eerste dag na de afbraakwerken is er ook aan voor de moeite. Ik heb nu tien minuten geduld gehad (geduld is wat ze vragen) en het is stilaan tijd om het op te geven. Zelfs na 19:00 is er nog niets te downloaden.

De chauffeur van de R55 slaagt erin om tussen onze halte en het ziekenhuis 14 minuten extra vertraging op te lopen (tot een totaal van 27 minuten). Tenzij er iets met de bus schort, is vooral de slome rijstijl van de chauffeur hiervoor verantwoordelijk. En voor de terugrit hebben we gelukkig een andere chauffeur, die dan de pech heeft dat in Essenbeek een defecte vrachtwagen de weg verspert. Nu is het bilan 18 minuten vertraging, maar deze chauffeur treft helemaal geen schuld.

08.07.2026
Het blijft een heikele onderneming, een bus van De Lijn nemen. Vandaag reed die van 10:36 in Dworp naar Halle doodleuk 8 (acht!) minuten te vroeg, en dat voor een rit die amper 20 minuten vroeger begonnen was aan een tijdelijke halte (natuurlijk…) in Rode. De chauffeur bleef zonder verpinken voortrijden en moet ongetwijfeld met meer dan 10 minuten voorsprong in Halle aangekomen zijn. Waarom is er toch geen systeem waarbij buschauffeurs automatisch een dwingende verwittiging krijgen als ze meer dan 3 minuten te vroeg rijden? Maar dan moet de apparatuur in de bus natuurlijk wel werken en… moeten de chauffeurs af en toe eens een blik werpen op hun scherm. Want daar komt wel degelijk op hoe het met de stiptheid van zijn bus zit.

Niet dat ik dat in de pdf's heb kunnen napluizen. Gisteren meldde ik het probleem bij de klantendienst en vandaag kreeg ik antwoord. Ik had mijn vraag toegespitst op 2 buslijnen (R55 en 164). Voor de 164 was het antwoord duidelijk: het lukt inderdaad niet om de pdf van deze lijn te downloaden, laat staan af te drukken. Voor de R55 lukt het nog niet om de dienstregeling van de schoolperiode af te drukken, de rest lukt wel. Vergeet het…

11.07.2026
Aan de halte Hallerbosstraat - die er trouwens na mijn suggestie gekomen is, om het de bezoekers van het nabijgelegen Hallerbos iets gemakkelijker te maken - stapt een heterogene groep op. Twee hebben hun eigen kaart en voor de 15 anderen heeft de begeleidster twee 10-rittenkaarten gekocht. Maar de chauffeur heeft blijkbaar niet goed opgelet tijdens de opleiding want hij weet absoluut niet hoe er betaald kan worden. Mocht hier controle komen, dan zou de groep ongetwijfeld een boete krijgen terwijl het het eigen personeel is dat niet weet hoe in dit geval betaald kan worden.

22.07.2026
Ziezo, De Lijn voegt nog een hoofdstukje toe aan haar palmares klantje-pesten. Blijkbaar worden de halteborden met een handig overzicht van de lijnen (in kleur) en hun bestemmingen nu gaandeweg vervangen door borden met een nietszeggende tekst die je aanbeveelt de dienstregeling dan maar op te zoeken op de affiches in het bushokje, als dat er al is. Ik zag vandaag de eerste slachtoffers in het busstation van Halle, waar twee dames het perron van de R70 niet konden vinden, door het ontbreken van de nodige info op het haltebord. Het zal wel weer een besparing zijn, want nu kunnen dezelfde borden overal gebruikt worden en zullen ze ook niet meer vervangen moeten worden als er wijzigingen zijn in de dienstregelingen. En de reiziger, die stond erbij en keek ernaar, zonder te begrijpen…

24.07.2026
We staan braaf te wachten aan de halte Arkenvest en de bus (2303) staat startensklaar aan het AZ Sint-Maria. Alles oké, ware het niet dat de chauffeur van het ziekenhuis rechtstreeks naar het station rijdt en de halten Bergensesteenweg, Arkenvest en Park overslaat. Mogelijk is dit een gevolg van de vele omleidingen die we hier de laatste maanden gehad hebben, maar je vraagt je toch af waarom chauffeurs niet even hun gps raadplegen. Veel reizigers gebruiken de app van De Lijn, de chauffeurs hoeven alleen maar even naar hun boordcomputer te kijken. Binnenkort krijg ik weer een standaardbrief: uit onze gps-gegevens blijkt dat je (niet "u") gelijk hebt, we hebben de verantwoordelijke van de chauffeur aangesproken en die zal het nodige doen… Daar zijn wij vet mee. Als ik een wandeling op mijn gps heb gedownload en ik wijk af van de route, krijg ik een melding dat ik het parcours verlaten heb en meteen daarna dat ik opnieuw juist loop. Waarom wordt die boordcomputer niet gebruikt om seintjes te geven als de chauffeur verkeerd rijdt, als hij te vroeg rijdt enz. ?

28.07.2026
Het is ons nog nooit overkomen, maar er is voor alles een eerste keer. De manier waarop de chauffeur van onze bus, een vaste kracht (?) op onze lijn, ons aankeek, leek er al op te wijzen dat hij er niet helemaal bij was, maar we begonnen pas ergere dingen te vermoeden toen de bus alles behalve rechtlijnig reed, zwalpend zeg maar, overdreven breed zijn hoeken nam en zich zelfs even bruusk moest wegsmijten, vermoedelijk om een nakend ongeval te vermijden. We zijn halfweg onze rit uitgestapt en ik heb De Lijn op de hoogte gebracht van het eigenaardige gedrag van de chauffeur. Pas op, ik insinueer niets, het kan zowat van alles betekend hebben, maar ik ben geen dokter, geen psychiater en al helemaal geen politieagent. De mevrouw van de klantendienst noteerde alles zorgvuldig en ik kreeg daar ook een bericht van. Maar de bus heeft nog minstens 2 ritten uitgevoerd en blijkbaar is er dus geen urgentie. Ik weet wel dat ik de volgende keer niet De Lijn maar de politie bel.