Berichten van 1 mei 2026 tot 31 mei 2026

11.04.2026
Schoolvakanties zijn tegenwoordig dé momenten om omleidingen te voorzien. Vaak loopt het bovendien ook nog verkeerd. We wonen 6 km van de stad Halle met R55 en die moet op dat korte traject twee omleidingen volgen. Meestal is de halte Nijvelsesteenweg een vervanghalte en zo lees je het ook in de app van De Lijn en op de schermen in de bussen - als die functioneren. Alleen: er is geen paal geplaatst voor deze tijdelijke halte en dus rijden de chauffeurs zonder verpinken door naar de volgende halte, enkele honderden meters verderop. De TEC heeft wel een bord geplaatst, maar daar houden de chauffeurs van De Lijn (uiteraard) geen rekening mee.

18.04.2026
Omleidingen blijven een heikel punt en er zijn er altijd meer. Volgens de app van De Lijn is de omleiding van lijn R55 voorbij en moeten de bussen hun normale reisweg volgen - 2 dagen! - maar de bussen blijven rustig de omleidingsweg volgen en terecht.

13.05.2026
We hebben hier welgeteld één bus rondrijden (2296) waar ook auditieve halte-aankondigingen doorgegeven worden. Alleen… haltes waarvan de naam recent gewijzigd werd, worden niet vernoemd. Je krijgt dan iets als halte [stilte].

19.05.2026
Het is opvallend hoe vindingrijk ze op de bureaus zijn om ons te pesten. Neem nu de TEC-Liège-Verviers. Ze waren er als de kippen bij om de papieren busboekjes af te schaffen. Nu hebben ze een nieuwe lay-out uitgewerkt voor de pdf's met de dienstregelingen. Niks mis mee op het eerste gezicht, ware het niet dat wat andere TEC's referentiehalten noemen, in de tabellen flink zijn uitgedund. Neem nu lijn 390 Verviers - Rocherath: in de tabel is geen spoor meer te vinden van Mangombroux of Mont-Rigi? Wat de meerwaarde hiervan is, zal het knulletje of knolletje wel weten die dit heeft uitgedacht…

27.05.2026
In de vooravond van 27 mei worden we er al van op de hoogte gebracht dat de bus van lijn R55 van 8:37 niet zal rijden. Je zou dit attent van De Lijn kunnen noemen, maar eigenlijk verwacht je in de eerste plaats dat hun bussen rijden. Die bus van 8:37 nemen we regelmatig om dan met de "aansluitende" R53 richting Leerbeek te rijden. Dat zou ook met de bus van 9:07 moeten kunnen, maar die heeft regelmatig 20 minuten vertraging en meer en dus geven we de voorkeur aan die van 8:37 en een koffie om de lange overstaptijd te overbruggen.
Een alternatief voor ons is een klein half uur stappen tot Dworp en daar de bus van R53 te nemen die we anders in Halle nemen. Enig probleem vandaag: die heeft geen gps-gegevens en dus is de kans groot dat die toch niet rijdt. En dus wordt het plan C: te voet naar Halle en daar de R53 nemen, mocht die toch komen, of de 164. Maar net op tijd verschijnen er toch gedeeltelijke realtimegegevens (voor de eerste halten van de rit) en zelfs een busnummer. Terug naar plan B - zijnde te voet naar Dworp. Later in de voormiddag zullen er trouwens in het geheel geen gps-gegevens meer doorgestuurd worden: een en ander wordt zelfs vermeld op de site van De Lijn. Maar om een lang verhaal kort te maken: de R53 rijdt normaal, met een vriendelijke chauffeur en een gekoelde bus.

28.05.2026
Vandaag is het de bus van 8:07 die niet rijdt…

29.05.2026
…en vandaag is het weer de beurt aan die van 8:37 om uit te vallen.

De wandeling.
In 2005 verscheen bij Toerisme Vlaams-Brabant een boekje in de reeks Op stap in Vlaams-Brabant dat zich concentreerde op de Demervallei. Daarin vonden we een wandeling in Testelt die wat inspiratieloos Testeltwandeling heette. De ervaring leert dat het liedje van dat type gidsen stilaan uitgezongen is; dat is in dit geval niet anders, maar ik vond op het internet een alternatief dat grotendeels de oorspronkelijke tocht overnam. Wat meer is, je kunt ze volgen met de volgende knooppunten: 92 - 421 - 269 - 144 - 292 - 107 - 384 - 145 - 57 - 175 -298 - 59 - 143 - 92. Dat is de oorspronkelijke wandeling maar met een uitbreiding in de richting van Averbode, die het al hoge niveau ongetwijfeld flink heeft opgetrokken. We kwamen trouwens dicht genoeg bij de abdij om te genieten van het klokkengelui dat hier een tijdje aanhield. (De ervaring leert dat klokkengelui zich kilometers ver kan verspreiden bij gunstige windstand.) Op de kaartjes zie je hoe dicht we wel kwamen: NGI of routeyou. De wandeling is 8.17 km lang en de TWQ bedraagt 55%, wat op het eerste gezicht niet echt veel is, maar de gevolgde onverharde wegen zijn wel prachtig: smalle en bredere boswegen, zowaar een onvervalst duinenpad en een mooie weg langs de Demerbroeken. Wij genoten dan ook: de wandeling scoorde 16.5/20 en dat weerspiegelt perfect hoe je af en toe toch over woonstraten moet stappen. Dit is nu eenmaal Vlaanderen…

Duinen in het binnenland!

Aan de voet van de Weefberg… nu ja, berg…

Meer foto's.

Het weer.
We waren bewust op zoek gegaan naar een wandeling die niet te lang was, die we kort na de middag konden beëindigen, waarmee we de voorspelde hitte konden pareren. Rond de middag noteerden we al 25°, bij helder en rustig weer.


De stafkaarten.
24/3-4 Herselt (2020).

Hoe we er geraakten.
Dat was erg eenvoudig: met de IC zonder overstap van Halle naar Aarschot en daar een vlotte overstap naar de L-trein naar Hasselt. Op analoge wijze terug.


Een beetje geschiedenis.
In de jaren 1960 maakte de toenmalige BRT (of was het nog het NIR?) een reeks op basis van de werken van de toen nog populaire Vlaamse schrijver Ernest Claes. Dat werd De Heren van Zichem, een immens populaire reeks, waarvan gezegd werd dat het leven in Vlaanderen stilviel op het ogenblik van uitzending. Het was een wat eigenzinnige combinatie van een aantal romans of novellen, met het bekende De Witte van Zichem als basis. Een nevenverhaal was dat van Herman Coene, die in onvervalste Romeo-en-Juliastijl verliefd wordt op Elza Van Berckelaer, dochter van een rijke familie op het Wazinghuis. Vader Coene heeft zijn zinnen gezet op het kasteeltje om het onrecht dat daar zijn vader is aangedaan: dat heeft tot een meedogenloze vete geleid: baas Coene is werkelijk bezeten door de gedachte dat het Wazinghuis ooit in zijn handen komt.
Maar waarom vertel ik dit? Herman Coene vertrekt op een bepaald moment naar het college van Herentals. Hij wordt met de koets naar het station van Zichem gebracht, waar hij de trein naar Herentals zal nemen. (Zelfs in die tijd met een niet vermelde overstap.) Voor de opnames: stoomtractie is net geschiedenis geworden, maar de NMBS heeft zich van haar beste kant getoond en de 64.045 is nog even van stal gehaald, samen met een indrukwekkend stel GCI-rijtuigen. De treinwachter draagt een historisch uniform. Een en ander werd prachtig gefilmd: de aankomst van de trein, het instappen van de reizigers, het vertrek van de trein. (Het filmpje was vele jaren later nog te zien in het Spoorwegmuseum van Brussel-Noord.)
En zo zagen we de trein aankomen en vertrekken in Zichem. Op weg naar Herentals. Alleen, het was het station van Testelt dat fungeerde als dat van Herentals. Alle verwijzingen naar Testelt werden weggemoffeld en er kwamen halteborden voor Herentals in de plaats.

Een zeer interessante link, die mijn verhaal bevestigt.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Tja, veel viel er vandaag niet te beleven. In Halle is het druk, met 2 goederentreinen tussen het gewone reizigersverkeer en dat verklaart de 2 minuten vertraging bij vertrek. De meeste vertraging wordt echter opgelopen tussen Brussel-Noord en Diegem, al is ook die vertraging beperkt. De L-treinen van heen- en terugrit sluiten perfect aan bij de IC's - op hetzelfde perron. Aankomst In Halle met een simpel minuutje vertraging. Kon het maar altijd zo vlot lopen!
Het liep alleszins vlotter dan de roltrap van perron 5. Ik schat dat die de helft van de tijd stil ligt. Vandalisme of technisch probleem. Los het toch op. (Ik had het artikel in Knack over de defecte roltrappen in België echt niet nodig…)

De treinlectuur.
Faridah ÀBÍKÉ-ÍYÍMÍDE, Where sleeping girls lie.
Clem SCHOUWENAARS, Twee maal leven.

Als gemeentebesturen en actiegroepen overwegen om overwegen af te schaffen, komen we in een straatje zonder einde terecht. Zo iets als een voor autoverkeer afgeschafte overweg.

Uitgedrukt.

't Es prouper… het is proper. een uitroep van verontwaardiging en dus altijd pejoratief. Voorbeeld: 4 buizen? 't Es proper. Twee uur te laat? 't Es proper. Enz.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

Een extraatje:

IC 1734 met stuurstandrijtuig 75086 vooraan en 76071 achteraan, op weg van Tongeren naar Quiévrain, op lijn 35 bij kp 81.6.

De wandeling.
Als je er allerlei commentaren bijneemt, dan lijken die 27 km die Saint-Hubert en Nassogne van elkaar scheiden een fluitje van een cent en we waren oorspronkelijk van plan om de hele afstand in één keer te lopen, bij gebrek aan OV halverwege, maar we zagen op tijd het licht en besloten de tocht toch maar in twee te splitsen. Daar moesten we wel de dorpskern van Awenne voor inschakelen, waar enig OV beschikbaar is. Dat betekende 2 keer 3 km extra, de eerste keer aan het eind van de dagtocht uit Saint-Hubert (zie 4 juli 2025) en vandaag dus bij het begin van de wandeling naar Nassogne. Breekpunt was de Fourneau Saint-Michel of het Waalse Bokrijkachtige museum van het platteland. Meegenomen was, dat het verbindingsstuk tussen Awenne en het museum niet eens tegenvalt. En het blijft verwonderen dat het museum niet over een of andere vorm van OV beschikt.
En ja, wees gerust, tijdens de lange klim langs de Diglette en later nog bij het naderen van Nassogne uit de vallei van de Ruisseau de Bérivaux hebben we ons gelukkig geprezen dat we de 27 km bijna netjes in twee hebben gedeeld. De hoogteprofielen bij de kaartjes (NGI of routeyou) spreken in dit verband boekdelen. Hoe zwaar de tocht ook was, we hebben toch intens kunnen genieten: de Chemin de la Diglette zorgt voor een schitterend klankbord van kabbelend water en prachtig vogelgezang.We quoteerden dan ook 17.5/20. Het traject is 13.220 km lang met een TWQ van 47%, als je streng bent. Als je er de ooit geasfalteerde Chemin de la Diglette bijneemt kom je wel aan 71%. Dat een auto toch de weg had gevonden naar deze weg, gaf voor ons uiteindelijk de doorslag: dit is geen trage weg pur sang.

De foto's vind je hier. Maar bekijk alvast deze:

De Chemin de Diglette lijkt wel eindeloos te stijgen.

En ook na dit brugje over de Ruisseau de Bérivaux is het zo mogelijk nog steiler (maar niet zo lang) stijgen naar Nassogne.

Het weer.
Geleidelijk meer en meer cumulusbewolking, maar de zon bleef ze toch de baas. Verder 19° en zwakke wind: mooi hoor!

De stafkaarten.
59/7-8 Saint-Hubert (2021) en 59/3-4 Rochefort (2021). Zoals wel vaker worden lang niet alle boswegen op deze topografische kaarten weergegeven. Intrigerend is het bestaan van een parallelle weg met de Chemin de Crevai die wel voorkomt op de kaart op de gps en in mapy.com: blijkbaar is het een weg die speciaal gebruikt wordt voor de VTT-versie van de GTA, maar ongetwijfeld is de weg die wij volgden voor wandelaars veel interessanter.

Hoe we er geraakten.
Awenne kan bereikt worden met buslijn 162b Jemelle - Saint-Hubert - Libramont, in 1984 in het kader van IC-IR ingevoerd voor de bediening van de weggevallen treinhalten. Voor alle duidelijkheid: Awenne was er daar niet een van, maar Mirwart wel en daar kon Awenne mee van profiteren. In de voorbije 40 jaar is de dienstregeling grondig uitgedund.
Voor de terugreis maken we gebruik van buslijn 420 Nassogne - Aye. In beide gevallen is Rochefort-Jemelle het overstappunt en net zoals voor de 162b wordt van de reiziger verondersteld dat hij zich aanpast aan de niet echt overvloedige busdiensten.

Een beetje geschiedenis.
Er zijn maar weinig dorpen of gemeenten die nooit door een spoorlijn (trein of tram) werden bediend, maar vandaag kan ik herhalen wat ik enkele maanden geleden al schreef: Nassogne ligt blijkbaar te hoog en te droog en dus is de kans groot dat bussen hier al vrij vroeg als oplossing in het geweer kwamen. In 1934 vond ik zo een tabel 445 Nassogne - Ambly - Forrières terug, met 5 HT-ritten per dag, al heb ik een sterk vermoeden dat die ook al in het spoorboekje van 15 mei 1930 voorkwam onder het nummer 679. Het ging om bussen van de post die 5 keer per dag Nassogne met het station van Forrières verbonden. In 1938 was dat al tabel 426 geworden, met nu 6 HT-ritten die het trouwens tot na WO II zouden blijven uitzingen. Na WO II waren er 4 ritten uit Nassogne naar Forrières of Marche, 3 ritten in de omgekeerde richting, dus met Nassogne als eindpunt. In 1952 werd 426 1071 en later 1271, maar fundamenteel veranderde er niets. De bedoeling leek er in de eerste plaats in te bestaan Nassogne te verbinden met Forrières, waar het NMBS-station voor de aflossing moest zorgen.

Al meteen twee voetnoten: ook in 2025 is het traject Nassogne - Forrières - Jemelle cruciaal. Dat de bussen van de TEC nog altijd een ommetje maken langs het vroegere station van Forrières stamt ongetwijfeld uit deze tijd; het belang ervan is tegenwoordig beperkt.

In 1971 kwam er dan een lijn 420 Aye - Jemelle - Nassogne. Blijkens de nummering zou de lijn die oorspronkelijk door de NMVB geëxploiteerd werd, nu dus een aanvullende buslijn van de NMBS worden.

Om het zaakje te vervolledigen: een toeristische lijn 56 La Roche - Han - Nassogne - La Roche zorgde in de zomermaanden voor extra mogelijkheden - als het aantal deelnemers voldoende was, volgens het busboekje. Later werden enkele ritten van lijn 1 Marche - Bastogne langs Nassogne omgeleid en nog later kwam er ook nog de 11d Proxibus van Nassogne om de toch wel groeiende vervoersarmoede in de regio op te vangen.

Dat is dan ook de huidige toestand: 1 - 420 - 11d. Op schooldagen komt daar nog een lijn 5/2 Saint-Hubert - Nassogne - Saint-Hubert bij. Een gelijkaardige schooldienst bestond eigenlijk al in de jaren 1980, tabel 987 - lijn 5. Het gaat hier om een uitbreiding van de lijn 5 Poix - Saint-Hubert.

De verbinding.

 * Awenne Église - ** Nassogne Place Communale 

En wat we beleefden.
Aangezien er na 9:41 voor ons geen bruikbare bus meer is, tenzij we alles sterk verlaatten, nemen we niet te veel risico. Met een overstap van 13 minuten in Rochefort-Jemelle zou het moeten lukken - al hebben we die ooit al gemist! - maar de spoorweggoden zijn ons vandaag welgevallig. IC 2107 heeft maar 1 keer 3 minuten vertraging (in Gembloux) en de reis verloopt ondanks de vrij grote belangstelling vrij rustig. Dat is maar best ook, want ook in Rochefort-Jemelle is ARIbus buiten dienst; de kans dat de bus wacht op een vertraagde trein is dan ook zo goed als onbestaande.

Beide busritten verlopen eigenlijk optimaal, al is de belangstelling erg klein: de 162b neemt nog 2 dames-wandelaars mee naar Mirwart, als wij uitstappen in Awenne kan de bus leeg verder, al leert de ervaring dat er wel wat reizigers zullen bijkomen voor Saint-Hubert en Libramont. In Mirwart zorgen wegenwerken ervoor dat we toch wat vertraging oplopen. De 420 zal evenmin veel succes hebben: we hebben nog één medereizigster.

Ook de treinreis huiswaarts verloopt optimaal: tussen Marloie en Haversin gaan we op tegenspoor, want daar wordt nog altijd stevig doorgewerkt aan de modernisering van lijn 162. Ook voor deze 2136 zal de vertraging maximaal 3 minuten belopen: bij vertrek in Ottignies. De aansluitende S 3587 doet het nog beter. En zo komen we in Halle aan, na een stevige wandeling en een dag zonder treinperikelen.

De treinlectuur.
Toon TELLEGEN. Dora, een liefdesgeschiedenis. Verwacht vooral geen zeemzoet romantisch liefdesverhaaltje, wel 52 variaties op een ochtendtafereel waarin Dora een eerder bescheiden rol speelt.
Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft.

Stilaan wordt duidelijk waarom steeds minder jongeren eropuit zijn om een rijbewijs te halen… Ze rijden gewoon zonder…

Uitgedrukt…
Ze is niet onder een kloek gebroe(i)d… Ze is verstandig, ze weet van aanpakken.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Vermoedelijk anticiperen de GR met het uittekenen van GR 5A Wandelronde van Vlaanderen al op de annexatie van Nederland door BdW, maar deze route loopt inderdaad langere tijd door de Nederlandse provincie Zeeland. De vorige keer landden we in Absdale en dus is het logisch dat we vandaag onze tocht verder zetten, min of meer zuidwaarts in de richting van Moerbeke-Waas. We stapten 19.740 km en het is deze keer moeilijk om een TWQ te bepalen, maar ga er maar van uit dat die hoog ligt. Een stevig deel van de gestapte tocht loopt over onverharde wegen, al dan niet bovenop de dijken, van fort naar fort, in een gebied dat terecht stiltegebied zou mogen heten.
Spijtig is evenwel de lange omweg ter hoogte van Fort Ferdinandus. Mocht Infrabel de stappers op deze manier in de steek laten, het kot zou te klein zijn, maar in Nederland kan men blijkbaar probleemloos vangrails plaatsen ter hoogte van de plek waar je vroeger de niet eens zo drukke N268 kon oversteken. Het alternatief is een lange omweg aan beide zijden van deze weg, weliswaar volledig gescheiden van het autodomein en dat levert enkele minder interessante hectometers op.
Verder stootten we op een probleem ter hoogte van de Kafhoek, waar de te volgen route verboden is als er vee graast. We stappen al 50 jaar maar dat is ons nog nooit overkomen.

Het koetje lacht vriendelijk maar wel onverbiddelijk…

Er zit niets anders op dan een deel van de route af te snijden, wat een deel van de mooie dijkwandeling onmogelijk maakt. De kilometers die je extra maakt aan de N283 recupereer je op deze manier, maar uiteraard staat niemand te springen om een mooi stukje GR over te slaan.
Denk evenwel vooral niet dat deze GR als geheel ontgoochelend zou zijn: in feite wordt volop gebruik gemaakt van de ruimte die hier ongetwijfeld nog aanwezig is. Mogelijk merk je dat als je deze kaart bekijkt. TopomapViewer eindigt bij de grens, dus geen kaart van het NGI vandaag.
En nog dit: helemaal op het einde stapten we even op GR 122, die ons vlot naar de bushalte bracht. Eigenlijk lopen we al de hele tijd op de GR122 en het Grenslandpad, want de 3 langeafstandspaden lopen hier samen.

Meteen een prachtige weg, parallel met het Zijkanaal naar Hulst.

Het Pereboomsgat, opnieuw in België.

Meer foto's vind je hier.

Het weer.
Het begon erg mooi, met wat cumuli, maar die groeiden redelijk snel aan, tot de hemel op een bepaald moment volledig bedekt was. Ongeveer 16° en een zwakke wind. Goed wandelweer.


De stafkaarten.
14/3-4 Stekene (2018) - we gebruikten grotendeels het Nederlandse gedeelte dat gelukkig ook op deze kaart voorkomt. Het is niet altijd duidelijk wat verhard is en wat niet op de Nederlandse kaart.

Hoe we er geraakten.
De kans is bijzonder groot dat dit de meest complexe verplaatsing van het jaar wordt. Ons beginpunt is de halte Absdale, Kijk Uit, op lijn 20 Hulst - Goes. Toen we hier de vorige keer aankwamen, was het makkelijk om de bus naar Hulst te nemen, waar we dan konden overstappen op een bus van De Lijn. Maar met de komst van de basisonbereikbaarheid verviel de bus Sint-Niklaas - Hulst en we kunnen het niet anders noemen: het werd behelpen. (En bus 19 Breda - Hulst rijdt te weinig frequent om bruikbaar te zijn…)
Ik speelde even met de idee om in Gent de bus naar Zelzate te nemen, waar we konden overstappen op een bus naar Terneuzen en dan de 20 te nemen naar Absdale. Maar uiteindelijk kozen we voor een verbinding Halle - Sint-Niklaas (trein), Sint-Niklaas - De Klinge (bus) - De Klinge - Hulst (flexbus) en Hulst - Absdale (Connexxion). Lang, omslachtig en onzeker: met dezelfde reistijd waren we al lang in Parijs, Londen of een heel eind in Duitsland.
Ook voor de terugrit moesten we gebruik maken van een flexbus, tot Moerbeke-Waas. Vandaar ging het naar Lokeren en dan per trein naar Halle.


Een beetje geschiedenis.
Moerbeke is zowaar ooit een overstapstation geweest tussen de lijnen Moerbeke - Sint-Giliis-Waas (dat zelf een overstapstation was op de lijn Sint-Niklaas - Terneuzen) en de lijn Aalst - Dendermonde - Moerbeke - Zelzate. Vandaag interesseert ons in de eerste plaats de laatste lijn, die ons van Moerbeke naar Lokeren moest brengen. Als je het standaardwerk van Paul Kevers raadpleegt (algemene link onderaan), dan zie je dat de spoorlijnen ooit het nummer 77 en 77A droegen. Die 57 was vanouds de lijn Aalst - Dendermonde - Lokeren - Zelzate. (Lijn 57 houdt in geamputeerde vorm nog altijd stand als lijn 57 Dendermonde - Lokeren, tegenwoordig met 2 stoptreindiensten per uur, al slaagt men erin om ze in de actuele versie van het spoorboekje te vergeten…)
De treindienst op deze lijn stopte in 1960; de vervangingsbus kreeg het nummer 57b (57a stond voor de buslijn Aalst - Lokeren en 57c voor Moerbeke - Sint-Niklaas) en dat zou vele jaren zo blijven. Later werd dat lijn 49 en verbazingwekkend genoeg draagt de lijn na de grote ingreep op de basisbereikbaarheid nog altijd hetzelfde nummer.
De flexbus die het gehucht Kruisstraat bedient (het gehucht werd al als dusdanig vermeld op topografische kaarten van voor WO II) werd ingevoerd in het kader van de basismobiliteit als belbus 40 van Stekene. Alleen heette de halte toen nog Ooststraat.

Moerbeke-Waas op 3 april 1979

%
idem, maar aan de andere zijde

ab2701-34, een Jonckheere Transcity van A. Weyn & Zonen, op dezelfde dag

De verbinding.

 *Sint-Niklaas Station perron 5 - **De Klinge Kerk - ***Hulst Busstation - ****Absdale  Kijk Uit - *****Moerbeke-Waas Kruisstraat - ****** Moerbeke-Waas Opperstraat - *******Lokeren station perron 1

En wat we beleefden.
We nemen gewoonlijk wel wat reserve voor de heenreis en zeker als er ook nog een flexbus aan te pas komt, nemen we zo weinig mogelijk risico. Het zou met de IC van 7:26 ook wel gelukt zijn, maar we kunnen nog makkelijk mee met die van 7:20. Dan gaat het naar Antwerpen-Berchem (sinds de IC uit Kortrijk beperkt is tot Dendermonde is dat een valabel alternatief) met IC 2006. Door werken tussen Brussel en Nivelles vertrekt die uit Brussel-Zuid: het is de terugrit van IC 4528. Ik zag onlangs een cartoon waarin de verkoper van een speelgoedzaak meteen het materiaal voor de vervangingsbussen bij een modelbaan leverde… We komen met 3 minuten vertraging aan in Antwerpen-Centraal, maar dat is niet het probleem: de stellen die voor IC 708 zouden instaan zijn bij de heenrit blijkbaar gestrand in Gent en dus is de trein afgeschaft. Laat dat nu net de trein zijn die we gekozen hadden om voor wat extra overstaptijd in Sint-Niklaas te zorgen. Niet dus. Het wordt IC 3008, met 3 Deense neuzen, die door het wegvallen van IC 708 behoorlijk bezet raakt. En zo stoppen we in Antwerpen-Linkeroever, dat moet een eeuwigheid geleden zijn, als we hier al ooit gestopt hebben. Gelukkig blijft deze trein op tijd rijden en de overstap trein/bus is oké.

Alleen, de aansluitende bus van lijn naar De Klinge heeft geen gps-gegevens - nog maar eens - en als de bus 8 minuten na de voorziene vertrektijd nog altijd niet opgedaagd is, bel ik de klantendienst van De Lijn. Ik kan nog net uitleggen wat er schort, maar de bus komt er toch door. En vermits we nauwkeurig op de hoogte gehouden worden van het voorziene vertrekuur van de flexbus, moeten we ons geen zorgen maken. Aan de kerk van De Klinge staat nog altijd een bushokje met een kaart van de basismobiliteit. Aan de haltes, een eindje van het bushokje, hangt wel de correcte dienstregeling. De flexbus pikt ons wat vroeger op dan voorzien, er volgt een gezellige babbel met de chauffeur en we komen net te laat in Hulst aan om de 20 van 10:34 te nemen. En dus wordt het die van 11:04; eigenaardig genoeg kan meteen betalen voor 2 niet (dat kan niet bij ons), maar de rit zelf verloopt probleemloos. We stappen uit bij de ongelooflijk landelijke halte Kijk Uit.

Ook de terugrit kan niet zonder flexbus. En ook nu hebben we een praatgrage chauffeur (én een medereizigster!) die bovendien erg veel over het openbaar vervoer in het Waasland weet.

Even dit: de beide flexbussen zorgen voor een onberispelijke dienst: vriendelijke chauffeurs, propere busjes, en dies meer, maar toch blijf ik ervan overtuigd dat het hele concept verkeerd is. Vooral die speling van een half uur is ons een doorn in het oog. Het zorgt voor een voelbare verlenging van de reistijd en vooral: je hebt je reis niet meer zelf in handen, want een exacte timing vooraf is niet meer mogelijk. En meestal wordt het wel meer dan een half uur, want zelfs dat volstaat soms niet: je reserveert voor een bepaalde tijd van een half uur, maar je krijgt een suggestie voor nog later! Bovendien moet de rit met de flexbus nu zo kort mogelijk gehouden worden: geen rit Sint-Niklaas - Hulst noch Moerbeke - Lokeren dus, wat nog tot extra tijdverlies leidt.

Maar we hebben wel geluk - en daar zou een vlotte verplaatsing niet van af mogen hangen. De flexbus is weer vroeger dan gepland - meestal is dat prettig - en we halen gemakkelijk een aansluiting met de reguliere bus van lijn 49 die ons naar Lokeren moet brengen. Het feit alleen al dat we niet meteen naar Lokeren gebracht kunnen worden is een regelrechte aanslag op de verplaatsingszekerheid van de klant! Maar met bus 49 dient zich een ander probleem aan: die rijdt op een bepaald moment met 8 minuten vertraging en in dat geval hebben we geen schijn van kans om in Lokeren de trein naar Dendermonde te halen. Maar het is onze lucky day: de aansluiting van 4 minuten volstaat: dat de S-trein op spoor 1 vertrekt is een meevaller, de lange trap ernaartoe zou een tegenvaller kunnen zijn. Als we op het perron komen, heeft de tbg al gefloten, maar we kunnen nog mee, niet zonder eerst te melden dat we ons biljet nog moeten maken. Het wordt er nog net een binnen spitstarief, maar dat hebben we graag over voor dat halve uur winst dat ons hopelijk te wachten staat. In Dendermonde staat de IC naar Brussel en Kortrijk op spoor 1 en de reis naar Halle verloopt zonder enig probleem.

Het is prettig te merken dat onze dag ongeveer verlopen is zoals verwacht én dat onze terugreis echt niet beter kon, ondanks de flexbus.

De treinlectuur.
Sebastian FITZEK, Der Nachtwandler. Fitzek zou de best verkopende Duitse auteur van het moment zijn. Zijn hoofdpersonage lijkt in 3 werelden te leven: de realiteit, de slaap en een wereld tussenin. Erg verwarrend, voor hoofdpersonage en lezer, maar dat laatste zal wel de bedoeling zijn.
Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft.

Na- of doordenkertje.
Van Bpost naar Blost, van pakjesdienst naar zakjesdienst…

Uitgedrukt.

Geen stamp onder zijn/haar gat waard zijn: hoeft wel geen nadere uitleg, zeker?

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.