Berichten van 1 oktober 2026 tot 31 oktober 2026

De wandeling.
We zijn nog maar eens begonnen aan een nieuw langeafstandspad. Deze keer is het een compostelaroute, de Via Scaldea, met een verwijzing naar de Schelde. De route begint inderdaad in Vlissingen en eigenlijk moet je dan met de veerboot naar Breskens varen, na een bezoek aan de Sint-Jacobskerk - het is tenslotte een compostelaroute. Maar we moeten toegeven dat we niet in de eerste plaats bedevaarders zijn en dus laten we onze route vandaag beginnen in Breskens. Die loopt dan bijna pal zuid richting België, waar we in het eerste dorp over de grens onze dagwandeling afsluiten: Watervliet, na 19.290 km. Zoals wel vaker ligt de nadruk bij deze compostelaroute niet op onverharde wegen: de TWQ bedraagt… 2%. Je loopt door een vlak polderlandschap, van Breskens via IJzendijke naar Watervliet en wie niet opziet tegen rechte betonwegen door een omgeving die in de eerste plaats rust uitstraalt, vindt hier ongetwijfeld zijn gading. Overigens is de streek doortrokken door kreken, al dan niet met defensief oogmerk, tegen den Spanjaard. Wij quoteerden 12.5/20: mijn vrouw geeft een hogere score, voor mij mocht er best wat meer onverhard op het programma staan, al is het niet meteen duidelijk hoe de route dan zou moeten lopen.  Kaarten (NGI of routeyou) geven de precieze route weer zoals beschreven in de wandelgids.

Foto's, van somber tot zonnig.

Het weer.
Tijdens de busrit hadden we al een onheilspellend stratocumulusveld boven de zee zien hangen en inderdaad: kort scheen de zon nog, maar dan werd het snel somber, kil en winderig. Pas rond 13:00 hervatte de zon haar taak en konden we genieten van weer dat een stuk aangenamer was. De temperatuur steeg o.m. van zo een 14° bij het begin naar 19° tegen het einde aan.


De stafkaarten.
We hebben de Nederlandse topografische kaart 48C (Breskens) gebruikt maar een groot deel van de tocht is ook te volgen op de Belgische gecombineerde kaart 05/8-06/5 Watervliet uit 2017. In 2025 verscheen editie 2 van deze kaart.

Hoe we er geraakten.
Vind maar eens een app waar je dergelijke eenvoudige reizen over de landsgrens kunt opzoeken… Gelukkig is er in dit geval de "internationale" buslijn 42 Brugge - Breskens die ons vlot, maar na een lange rit, naar ons startpunt brengt.  En met de trein van Halle naar Brugge reizen is uiteraard eenvoudig.
De terugrit kan tegenwoordig niet meer zonder flexbus en de klantvriendelijkheid druipt af van de voorgestelde oplossingen. Nog niet zo lang geleden zou je een rit Watervliet - Eeklo hebben kunnen reserveren, maar nu blijkt dat de flexbus nog meer kost dan de gewraakte belbus moeten de ritten beperkt worden tot de essentie. In dit geval is dat van Watervliet tot Kaprijke, waar dan overgestapt moet worden op de reguliere lijn 56. Die brengt je naar Eeklo en dan wachten nog drie treinritten. De zwakke schakel is uiteraard de rit met de flexbus.

Een beetje geschiedenis.
Verwacht geen uitgebreide geschiedenis, zelfs deze bescheiden bijdrage kost me algauw een paar uren werk. Vandaar dat ik me beperk tot wat grasduinen in oude spoor- en busboekjes, maar op die manier krijg je toch een summier overzicht, in dit geval van de bediening van het dorp Watervliet door het OV.
Het begon allemaal in 1891 toen er een tramlijn Eeklo - Bentille - Watervliet kwam, die zelfs vrij snel doorgetrokken werd tot Veldzicht (de Belgisch-Nederlandse grens) waar ze aansloot op het Zeelandse tramnet. De lijn kende een aarzelende start, maar werd vrij snel een relatief succes omdat men vlot naar Breskens en Vlissingen kon; dat kon zowel voor het reizigers- als voor het goederenverkeer. Spijtig genoeg strooide WO I roet in het eten: de doorgaande verbinding verdween, alleen de NMVB-lijn werd tot de grens heropend in 1919.
In 1932 werden 4 ritten georganiseerd tussen Eeklo en Watervliet (en omgekeerd), waarvan 2 doorgetrokken werden tot Waterland-Oudeman: dat laatste hoeft niet te verbazen, want in 1922 kwam er een aftakking uit Watervliet. Op donderdag (markt in Eeklo) en op zondag reed er 1 rit meer.
De tramlijn werd opgedoekt in 1948. In het spoorboekje van 1949 vond ik een tabel 347 Gent - Watervliet, via Kaprijke, Sleidinge en Evergem en een tabel 915 Eeklo - Watervliet - Waterland-Oudeman, met 4 ritten (5 op zondag) die uit Watervliet allemaal doorreden naar Waterland-Oudeman. Op die manier verviel de verbinding met de Nederlandse grens.

Het spoorboekje van 1961 schetst een gelijkaardig beeld: er is een tabel 252 Gent-Watervliet en een tabel 1206, ondergebracht bij de particuliere autobussen: de meeste ritten van deze tabel reden naar Sint-Margriete, slechts 2 (op zondag 3) bedienden Watervliet.
In het spoorboekje van 1972 zien we nauwelijks verbetering; tien jaar later blijft de bediening erg summier.
Komt dan de basismobiliteit: de buslijn Gent - Watervliet kreeg het lijnnummer 57, met slechts 2 volledige ritten Gent - Watervliet en 4 bijkomende ritten Gent - Sleidinge, alleen van maandag tot vrijdag. Een tweede lijn verbond Eeklo met Watervliet en Sint-Jan-in-Eremo, met 4 ritten naar Eeklo (de laatste om 13:37!) en een iets betere verbinding uit Eeklo, waar de laatste bus vertrok om 18:08. Al bij al bleef het een weinig bruikbare bedoening, tenzij voor erg specifieke doeleinden, maar dankzij de basismobiliteit kwam er een belbus (95) Meetjesland, die het handvol dorpen met Eeklo (of met elkaar) verbond.

Tegenwoordig is de bediening verder teruggevallen: er blijft alleen een lijn 631 over (Eeklo - Watervliet - Sint-Jan-in-Eremo) volledig gericht op de scholen, die dus alleen rijdt op schooldagen, met één uitzondering op donderdag, marktdag in Eeklo: die rijdt ook tijdens de schoolvakanties. De belbus heet nu flexbus en bedient de regio Gent (West).

De verbinding.

En wat we beleefden.
Sinds september wordt P 7572 met 3 duikbrillen gereden i.p.v. met 3 desiro's. Onnodig te zeggen dat zo iets ook een weerslag heeft op de bezettingsgraad van deze trein. Maar hij rijdt wel stipt en dat zal ook het geval zijn voor IC 1528 naar Brugge (en Blankenberge). Dat deze trein 5 minuten stilstaat in Brussel-Zuid helpt om de NZV-vertraging grotendeels op te vangen.

Anders dan op veel andere plaatsen, vind je in de dienstregelingen geen vermelding van het vertrekperron van bus 42. Dat je ook hier de krankzinnige borden vindt die je informeren over waar je informatie kunt vinden, helpt de zaak niet vooruit. In plaats van duidelijke lijnaanduidingen op de halteborden vind je dus het toppunt van nietszeggendheid. Hopelijk keert het gezond verstand snel terug… Ik trek dus maar naar de infokeet waar het op dit moment erg rustig is. We moeten naar perron 8; ik kan me voorstellen dat dit voor habitués moet volstaan, maar toevallige klanten hebben wat moeite met de structuur van dit busstation. Overigens vraag ik me af waar die C voor staat in de perronaanduidingen.
Deze rit van lijn 42 wordt uitgebaat door Connexxion. We krijgen te horen dat de apparatuur waarmee je biljetten of abonnementen kunt scannen ontbreekt. Veel zal De Lijn hier wel niet aan verliezen, want de meeste reizigers hebben ongetwijfeld een netabonnement voor senioren: wij twee en het tiental besjes dat zich naar het goedkope(re) Sluis begeeft. We vertrekken stipt maar vanaf de halte Beenhouwersstraat lopen we 7 minuten vertraging op, omdat de firma Verhelst met niet minder dan vier vrachtwagens uitzonderlijk vervoer op pad is. En rechts afslaan met dergelijke gedrochten is geen sinecure. Maar heel geleidelijk wordt de vertraging afgebouwd, we bereiken de halte Breskens Veerhaven zelfs op tijd.

Voor de terugrit heb ik een flexrit aangevraagd waarmee we de bus van lijn 951 van 16:31 of die van lijn 56 van 16:41 kunnen halen. Daarmee zouden we de S-trein van 17:10 moeten kunnen halen. Maar De Lijn permitteert zich een ruime marge: we krijgen een rit om 15:20 en die vertrekt zelfs nog wat vroeger. Voor je het weet kom je nog te laat in Watervliet aan. Maar het parcours was vlak en gemakkelijk door de verharding en we halen de flexbus dus toch. De chauffeur is een vriendelijke, geïnteresseerde man die tussendoor het Meetjesland aanprijst als wandelbestemming. We kunnen een volledig uur winnen, met de 56 van 15:42. Het is allemaal niet zo gezond voor iemand die graag strakke stramienen aangeboden krijgt. We stappen uit aan de Markt in Eeklo, ter ondersteuning van de plaatselijke horeca.

Zelfs met dat intermezzo hoeven we niet te wachten op de S-trein van 17:10 want om 16:51 rijdt er ook een P 8084, een typische scholierentrein die niet rijdt tijdens de vakantie. Die zou uit 2 motorwagens moeten bestaan, maar vandaag moeten we het met één stellen. Mogelijk is een ongeval in Evergem kort na de middag daar niet vreemd aan. De trein raakt dan ook aardig gevuld: de gemiddelde leeftijd moet onder de 20 liggen, want onze 73 en 75 hebben daar nauwelijks invloed op. Net voor Gent roept de tbg om dat reizigers voor Zottegem en Geraardsbergen mogen blijven zitten: deze trein vertrekt nl. als P 8966 na aankomst in Gent. Als de capaciteit al kantje boordje was tussen Eeklo en Gent, dan ziet het er voor de reizigers naar Zottegem en Geraardsbergen nog slechter uit. We nemen de aansluitende IC naar Liège, die vandaag wel in Zaventem maar niet in de Luchthaven stopt: door werken aldaar is het verkeer naar Brussels-Airport beperkt. We kijken uit naar een aansluiting van 5 minuten in Brussel-Zuid, maar we staan stil voor Brussel-Zuid en dus wordt het de volgende trein, die naar Quiévrain van 18:26, volgens de app met een bezettingsgraad van 3 rode mannetjes. Met wie hier in eerste klas zit met een tweedeklasbiljet kunnen we gemakkelijk 2 kaarttafels organiseren - makkelijk in een M7 - maar het valt te betwijfelen dat de vrijbuiters ook nog kunnen kaarten. Leep genoeg om erop te rekenen dat er toch geen tbg komt, maar niet slim genoeg om te kaarten …

De treinlectuur.
Sally ROONEY, Intermezzo. Rooney is net vandaag in het nieuws omdat ze in het UK haar boeken uit de boekhandels wil omdat ze problemen vreest door haar oproep omde Palestijnen te steunen.
Nicky LANGLEY, Malou.

😝
De Lijn laat zich nu ook al opmerken door misleidende reclame, want ik herken eerlijk gezegd hun beloftes en lofkreten niet in het dagelijkse gebruik… Neem nu die verwijzing naar omleidingen, die je als automobilist kunt vermijden door de bus te nemen. Wij zitten alweer een maand zonder bus wegens werken. Omrijden lijkt me toch iets makkelijker per auto dan extra kilometers te voet. Ze hebben dan wel weer een punt als ze het over parkeren. Ik grap wel eens dat ik nog nooit in mijn leven een parkeerplaats heb moeten zoeken…

Uitgedrukt.
een oude jongedochter: een vrouw die op latere leeftijd ongehuwd is gebleven, vaak ironisch gebruikt

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Naar verluidt staat er voor GR 12 (Amsterdam - Brussel - Parijs) een nieuwe topogids op stapel, deze keer zonder GR 121 want die heeft ondertussen haar eigen topogids gekregen. Voor ons komt dat vandaag neer op een wijziging net voor Sautour waar de GR nu gebruik maakt van een klaarblijkelijk heropende voetweg, die stevig tegen de helling opklimt. Onze kaartjes (NGI of routeyou) geven de nieuwe route weer. We stappen van Philippeville naar Fagnolle: in Philippeville volgen we de keurig bewegwijzerde aanlooproute van het station naar de GR en in Fagnolle moeten we de TEC-halte Fagnolle Place opzoeken. Dat alles bij elkaar zorgt voor anderhalve kilometer extra. De GR zelf doet mooie Fagne-dorpen als Samart, Sautour en Roly aan, vaak langs erg aangename, al dan niet onverharde wegen. Enige vlek op het blazoen is 3 km troosteloze weg tussen het Bois de Sautour en Roly. Zoals de topogids het beschrijft: Le randonneur … condamné à ce tronçon routier… Zo voelden we het ook echt aan en dat verklaart waarschijnlijk onze eerder matige score van 15.5/20. Maar optimisten zullen opperen dat er dan toch ook veel moois te beleven moet geweest zijn en dat is ongetwijfeld het geval. Dat de TWQ toch 58% bedraagt, verklaart voor een deel die score, samen met de schattige dorpen, met grote boerderijen, kastelen en schuren.

Het weer.
Prachtig nazomerweer: 23°, nauwelijks merkbare noordenwind. Heerlijke wolkenluchten, zoals deze foto's illustreren.

Meer foto's.

Statige boerderijen met dito schuren, zoals hier in Sautour.

We naderen Fagnolle: op en top landelijkheid in dit Fagne-dorp, dat terecht behoort tot de mooiste Waalse dorpen.

De stafkaarten.
Veruit het grootste deel vind je op kaart 58/1-2 Doische uit 2019, Philippeville zelf vind je nog net gedeeltelijk op 53/5-6 uit 2015. Van beide kaarten bestaat ondertussen een nieuwe uitgave. Het wegje nabij Sautour dat nog ontbrak op uitgave 1 vind je ondertussen wel terug op uitgave 2.

Hoe we er geraakten.
We rijden voor de 3^de maal dit jaar over lijn 132 en de verbinding via La Louvière-Sud en Charleroi-Centre heeft al bewezen dat ze best bruikbaar is. Philippeville is dit keer onze bestemming van de heenreis. De terugreis is wat moeilijker: bus 156d is gedegradeerd tot een schooldienst en meer dan 2 bussen (op woensdag zelfs maar 1) heeft de TEC-Namur voor ons niet in petto. Die brengen de reiziger naar Mariembourg: vandaag is het aangewezen om uit te stappen bij de halte Mariembourg Passerelle, aan de overzijde van het station. Het is een van de voetbruggen waar de NMBS een patent lijkt op te hebben, maar die je wel snel op de perrons brengt, als je tenminste nog enigszins goed te been bent.


Een beetje geschiedenis.
Lijn 156 verbond Anor via Momignies met Mariembourg en Hastière, waar aansluiting mogelijk was op lijn 154 (Namur) -Dinant - Givet. Voor Fagnolle begon het op 30 maart 1864 toen het lijnvak Mariembourg - Doische geopend werd door de Compagnie de Chimay, die pas in 1948 zou overgenomen worden door de NMBS. Zes jaar later werd de lijn trouwens al gesloten, overname was niet altijd voordelig, ook al omdat de overgenomen lijnen op het moment van de overname al zieltogend waren.
De halte Fagnolle-Roly ging open op 1 september 1871 en werd dus gesloten op 17 oktober 1954. Voor Roly was er een heel korte heropening in de zomermaanden van 1976 en 1977, toen op lijn 132 een halte Roly werd geopend ten behoeve van de karpervissers op de vijvers van Roly. Veel karpers zullen de treinreizigers wel niet gevangen hebben, want na 2 proefjaren werd het project al stopgezet.
Zoals op zoveel andere plaatsen luidden de jaren 1950 het einde in: de verbinding die in 1892 nog terug te vinden was in een tabel (154) Paris(!) - Anor - Chimay - Hastière - Namur werd in stukken afgebouwd. In 1954 begon een bus 156a Mariembourg - Chimay - Anor te rijden, met ook een bediening van Macquenoise, maar met dien verstande dat het lijnstuk Seloignes - Macquenoise als onderdeel van een aanvullende buslijn werd beschouwd en dus voor de reiziger duurder uitviel dan de vervangingsbus. Hoe dat in de praktijk gebeurde op doorgaande bussen is niet duidelijk.
Op 2 juni 1957 viel dan ook het doek over het deel Mariembourg - Doische, wat dus ook het einde betekende voor Fagnolle-Roly. Zoals gangbaar kregen de reizigers een aantal varianten gepresenteerd en steeg het aantal bussen- lees: verdubbelde het aantal bussen - t.o.v. de verdwenen treindienst.
Dat dit niet zou blijven duren, stond in de sterren geschreven: achtereenvolgens was er de overname van de NMBS-bussen door de NMVB en de splitsing van de NMVB in de regionale vervoersmaatschappijen TEC en De Lijn. In beide gevallen ging dat gepaard met een geleidelijke, soms brutale, afbouw van de dienstverlening. In 1977 reden er op weekdagen 10, op zaterdagen 5 en op zondag 3 bussen door Fagnolle. In 1982 was dat gedaald tot respectievelijk 9 - 4 - 1, bij de invoering van IC-IR bij de NMBS - die nauwelijks invloed had op de meeste busdiensten, ondanks de mooie woorden van A. Decroo - was het bilan 8 - 4 - 1, maar toen al was het duidelijk dat de weekenddienst volledig zou verdwijnen. In 2003 reden er nog 5 bussen op weekdagen (op woensdag 3) en dan moest de grote verschrompeling van de plattelandslijnen in de entiteit Namur nog volgen: veel lijnen verdwenen zo goed als volledig, tenzij er nog wat schooldiensten overbleven, ten voordele van een betere bediening rond Namur.
De huidige toestand is op zijn zachtst lamentabel te noemen: uit Mariembourg op woensdag 2 bussen, nog één examendienst en een povere eenzaat op weekdagen. In de schoolvakantie is het nog erger: 2 bussen op woensdag (markt) en nog één bus van maandag tot vrijdag.
Als we hier vandaag in Fagnolle aankomen, weten we al dat we Fagnolle niet meer per bus kunnen bereiken om onze tocht langs GR12 eventueel verder te zetten. Het zal dan een taxi moeten worden of een 4 km extra stappen langs de RAVEL uit Mariembourg… Al is er ondertussen bewegwijzering met de eerder vermelde klevers die de verbinding met het station sieren.

De verbinding.

 * Fagnolle (Place) - **Mariembourg (Passerelle)

En wat we beleefden.
Zoals gezegd proberen we het opnieuw langs La Louvière-Sud, maar nu een uurtje later dan de vorige keren. IC 3429 heeft wat vertraging opgelopen, maar in Halle is die al ingekort tot 4 minuten. Eigenaardig genoeg gaat daar geen minuut meer af, meer: in La Louvière-Sud is de vertraging gegroeid tot 5 minuten. Met een M6 eerste klas moet je tegenwoordig wat geluk hebben: ofwel komt die pas uit een revisie en dan is die weer zo fris als bij ingebruikname, ofwel wacht het rijtuig nog op revisie en dan kan het er behoorlijk goor uitzien: vuile tapijten, verschoten zetels, graffiti aan de buitenzijde… Rijtuig 61031 behoort tot de tweede categorie.
En ook IC 908 loopt tussen La Louvière-Sud en Charleroi-Central 3 minuten vertraging op. Het ziet er trouwens al vrij snel naar uit dat ook S 3910 niet op tijd zal rijden: om een of andere reden heeft die in Yves-Gomezée bij zijn vorige rit 18 minuten vertraging opgelopen en men verwacht dat onze rit met 7 minuten vertraging zal vertrekken. Maar er gaan nog wat minuten af: we vertrekken met amper 2 minuten vertraging en in Philippeville komen we op tijd aan. Eigenaardig is wel dat men tussen Berzée en Walcourt bovenleidingspalen aan het plaatsen is, of ze lijken althans erg sterk op de normale palen. Wie meer weet, mag zich melden. Ik gok dat het wat te maken heeft met de komst van batterijtreinen, maar moet eerlijk toegeven dat ik er zelf de logica niet van zie. Er is trouwens nog een tweede eigenaardigheid: er zijn ook talrijke borden aangebracht (gewikkeld in zwart plastic, die wel op nieuwe signalisatie lijken te wijzen, maar ook hiervan snap ik de logica niet. HULP!!!

De terugreis begint dus met een korte busrit. De dag voordien had de bus geen gps-gegevens en Letecfinder kon evenmin soelaas bieden: daar leek de lijn zelfs niet te bestaan. (Daar betaal ik geen €5.00 per maand voor en zeker niet als de betaling via de USA moet gebeuren…) Maar vandaag zijn er wel gps-gegevens en het ziet er goed uit: de bus zal ons uiteindelijk 3 minuten vroeger afzetten aan de halte Passerelle en we halen P8761 met de vingers in de neusgaten. Je ziet zo de nadelen van de enkelsporige stukken op lijn 132: 3 minuten stilstand in Mariembourg, 5 in Philippeville, 9 in Walcourt en ook telkens een minuut in de stations die overdag niet bediend worden en waarvan blijkt dat ze ook slecht scoren in de tabellen van de reizigerstellingen. We komen ruimschoots op tijd in Charleroi-Central aan en maken ons al op voor een terugreis via La Louvière-Sud. Maar IC 939 maakt vanaf Tamines vertraging en uiteindelijk vertrouwen we een en ander niet, met een aansluiting van 10 minuten in La Louvière in het verschiet. Bovendien staat het laadplatform klaar, wacht een rolstoelreiziger geduldig op de trein in het gezelschap van een NMBS'er én wordt de trein in La Louvière op spoor 1 verwacht.
We nemen het zekere voor het onzekere en besluiten via Brussel te reizen en dat blijkt een prima beslissing te zijn: IC 939 arriveert met 9 minuten vertraging in La Louvière-Sud en de "aansluitende" IC 3418 vertrekt gewoon op tijd: we zouden een uur tijd verloren hebben in het grauwe La Louvière. En dus wordt het IC 4518 naar Antwerpen-Centraal die klaarstaat op perron 1. Een dame die naar eigen zeggen de eerste keer de trein neemt, komt bij ons informeren. Ze toont iets wat op een ticket lijkt, met een duidelijke aanduiding van bestemming en (eerste) klasse en ze vraagt of ze zomaar gelijk waar mag gaan zitten. Ze is duidelijk opgelucht, tot de tbg langskomt want die windt er geen doekjes om: wat ze op haar gsm toont is niet geldig als biljet. Als ik het allemaal goed begrijp, heeft iemand een biljet voor haar gekocht en de mail ter bevestiging naar haar doorgestuurd. Maar zonder NMBS-app kun je daar niet veel mee aanvangen. Ze wordt dus "geregulariseerd": ik hoop voor haar dat ze het achteraf, wanneer de rekening volgt, allemaal uitgelegd krijgt. Het is toch godgeklaagd dat iemand die te goeder trouw is tegen de lamp loopt, terwijl honderden reizigers per dag die wel bewust frauderen vrijuit kunnen gaan. We komen wel zo goed als stipt aan in Brussel-Zuid. Nu rest ons alleen nog een ritje in IC 1740 naar Halle. We prijzen ons gelukkig dat we onze reisplannen net op tijd gewijzigd hebben: anders zaten we nog vast in La Louvière-Sud…

De treinlectuur.
Stieg LARSSON, Mannen die vrouwen haten.
Nicky LANGLEY, Malou.

Als zelfs Schoubs klaagt over de gang van zaken bij De Lijn, is er maar een conclusie mogelijk: ze weet nu al dat haar contract niet verlengd wordt en dat ze opzij zal geschoven worden voor een marionet van de roofridder…

En nee, ik betoog niet, staak niet en gebruik geen AI…

Uitgedrukt.

Op daan'n kundje nie' voesj goen… Op die kun je niet voortgaan, je kunt er geen staat op maken, niet vertrouwen.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.