Woensdag 14 februari 2007
De " BE-BOB" .
De " BE-BOB" ook " RE-BOB" genoemd.De be-bob, de re-bob of de bob zonder meer ontstonden tijdens de Tweede Wereldoorlog en de jaren onmiddelijk daarna. Zij waren de scheppingen van de pioniers van de oude- Jazzgeneratie, voornamelijk van ROY ELDRIDGE, CHARLIE CHRISTIAN, de saxofonist LES YOUNG en de drummer KENNY CLARKE.
Hun eerste pogingen vonden plaats tijdens de toevallige ontmoetingen van muzikanten in restaurants, uit deze ontmoetingen ontstond een stijl, die een grotere vrijheid verleende aan de solisten, fantasierijker harmonieën en ingewikkelder ritmen toeliet, met een basisritme in de bassen en voortdurend wisselende motieven gespeeld door de bekkens, de trommels en de Turkse trom. Soms werden sommige passages, die in een meer verfijnder stijl werden gespeeld, plots afgebroken door stukken die vlug en geweldig werden uitgevoerd, en gekenmerkt zijn door zonderlinge en ongemotiveerde aksentueringen. Deze stijl, die strijdig is met de traditie en uit de swingperiode dateerd, werd voortgezet door muzikanten als de saxonist CHARLIE PARKER en de trompettist DIZZY GILESPIE. Aanvankelijk bestond de " bob " gewoonlijk uit een inleiding, waarin de saxofoon en trompet unisono speelden ( zij werd dikwijls door een gekende melodie geïnspireerd ), een reeks solo- improvizaties en als slot een herneming van de inleriding. Deze bouw kan aanleiding geven tot eentonigheid en in 1946 begon GILLESPIE vertolkingen te laten enregistreren, die door een groter orkest gespeeld werden en waarvan de stukken volledig herwerkt werden door arrangeurs als WALTER FULLET en JOHN LEWIS.
