Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
akke.beakke.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

Woensdag 19 julie- wij gaan stilaan naar de 36e

Wij zitten al verschillende dagen maar te klagen over de momentele hitte, maar gisteren avond dacht ik "efkes" aan héél vroeger, zo'n 40 jaar geleden. Toen waren er in deze periode ook zo'n hitte golven, en moest er s'avonds opgetreden worden met het orkest, zeer dikwijls in feesttenten, want de maanden Julie- Augustus waren de maanden dat bijna in ieder dorp een feesttent neergepoot werd ten voordele van één of ander vereniging. Soms stonden wij tot onze enkels in het water, en konden wij met het matriaal bijna niet aan de tent geraken, maar met zo'n dagen gelijk nu, ik kan U verzekeren, dat was niet van de poes. Eerst een uurtje of twee in de wagen om op de bestemming te komen, dan het materiaal naar binnen sleuren, Hamond Orgel + Leslykast (luidspreker voor orgel, met slinger luidsprekers) inbegrepen,plus andere rommel, daar waart ge wel een uurtje mee bezig eer alles was opgesteld. De tent was natuurlijk volledig gesloten, alleen aan de inkom was het zeil opgerold, dat was nodig, want anders zouden de inrichters niet veel ontvangen aan inkomgeld. Pas wanneer de tent vol zat ( plus minus 1.500 tot 2.000 plaatsen) werden ook de zijkanten opgerold. Dan moest er nog 8 uur gespeeld worden,want een balavond duurde 8 uur , van 6 tot 2 uur- of van 7 tot 3 uur, en dan mochten er geen overuren bijkomen, anders kwam er nog een uurtje bij. Was dat allemaal gedaan, echt van dorst nog wat pintjes gaan pakken aan de toog van de tent, onze spullen afbreken, laden in de wagen, nog eens een paar uurtjes in de wagen, en dan zijn er nog mensen die denken dat muzikanten nog goesting hadden om andere dingen te doen, zou jij dat kunnen??
n.b. Zo waren natuurlijk niet al onze optredens, ik bedoel zoals hierboven beschreven, maar de maanden Julie - Augustus- Sempember
waren wel de maanden van de feesttenten, dankzij die tenten hadden de muzikanten werk, dat is op het ogeblik niet meer zo, of toch véél minder.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Familie HAESEN uit St. Truiden..

Vader LOUIS HAESEN was drummer, zijn oudste zoon ANDRE was drummer, zijn jongste zoon Gilbert was drummer.
Wij zijn gestart met Joske Harris en The Music-Fans.
Albert Scholts accordeon- Andre Haesen drum- Joske Harris electr. bas- Maurice trompet- ik saxox tenor en clarinet. Wij traden in die tijd regelmatig op in de dancing  " DE OUDE STAM" in Rillaar, gezellige dancing, maar in feite te klein voor de prijs van het volledig orkest, het zat er telkens " boemvol" maar als het orkest uitbetaald was zullen er niet veel centjes meer overgebleven zijn, toch werkten wij er regelmatig.
De bazin was fel voor ons, ze wilde nu eens iets anders uitproberen, op Zondeg kort na middag met muziek beginnen. Er was maar één mogelijkheid, want s'avonds moesten wij met het volledig orkest op andere diverse plaatsen optreden. De accordeon, sax, trompet, was vlug ingepakt, de drum was in feite het probleem, ofwel moesten wij vader Louis laten drummen, die kon na het optreden rustig zijn spullen afbreken, en wij waren tijdig terplaatse om met de andere mannen van de band te beginnen. Wij verdiende daar niet zoveel, maar wij hebben daar wel reuze plezante dagen meegemaakt.

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht

BEATLAWINE IN LONDERZEEL.

GROOT BEATFESTIVAL IN LONDERZEEL MET DIVERSE ARTIESTEN IN HET" EGMOND COMPLEX,1968.
 GROTE " POP POLL FESTIVAL"
Begeleiding gedaan van FREDDY SUNDER, op foto, Freddy en Maurice Rayen
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Oude foto's uit de "boekskes" .

Om onderstaande foto's vergroot te zien, dubbelklik op de foto.

VEDETTEN VAN HET VLAAMSE SCHLAGERFESTIVAL IN KNOKKE, 1965. Van links naar rechts...
Tonia- Nicole Jesy- Jhonny White- Joske Harris- Kalinka-
Rocco Granata
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht

Joe Harris dood,1-6.2003. Zelfmoord?????

Ik heb gisteren mijn blog een beetje bijgewerkt, en heb ook nog wat foto's gevonden van vroeger die ik nog moet scannen en bij op mijn blog plaatsen. Telkens als ik naar foto's kijk van Joe Harris vraag ik mij af, wat is er feitelijk gebeurd 1 juni 2003.
Zelfmoord? Jos goed kennende, als hij verkozen had er een einde aan te maken, zou hij dat ZEKER niet op deze manier gedaan hebben, van water had hij een broertje dood. Op die drie maand dat wij in Blankenberg gewerkt hebben is Jos geen enkele keer in zee geweest, ja, voor een foto sessie voor de boekskes, tot onze knieën in het water, Jos dacht al dat hij ging verdrinken, en dan nog wetende dat hij dat vies water ging slikken, zelfmoord ? Is voor mij zeker uitgesloten.
Langs de andere kant, juist een hartaanval krijgen als ge op de rand van het kanaal staat, in Brugge, is mogelijk, maar????
Ofwel heeft iemand Jos er gewoon ingekieperd, niemand zal het zeker weten. Maar zelfmoord is voor mij 100% uitgesloten.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Reageer op dit bericht

Naar het front vertrokken zonder geweer.

Ik vind van mezelf dat ik als 25 muzikant in alle opzichten stip in orde was, altijd op tijd ter plaatse, kostuums en instrumenten in orde, zeker nooit te laat aankomen , heb zelfs één keer een taxi moeten nemen van Antwerpen naar Blankenberg daar mijn auto het begeven had, maar ik was wel op tijd om te beginnen spelen.          Behalve.....
Wij hadden voor het een of ander tv programma een opname, orkest plus " den Harris". Voor de opname werden wij zoals altijd uitgelegd hoe ze het zouden gaan opnemen, natuurlijk play-back. Met plakband werd er op de vloer een kruisje geplakt waar wij moesten gaan staan, en ook hoever wij ons mochten verplaatsen om niet uit het beeld te geraken. (zo gebeurde het jaren  later ook nog, mijn Nederlandse groepen moesten daar altijd om lachen.)
Toen het zover was dat wij het matriaal moesten binnen halen, bleek het ongelooflijk maar waar te zijn, "ik was mijn sax vergeten."
De impressario Rijmen volop in paniek, zijn wagen in, en in volle "vites" vertrokken. Na een half uurtje was hij er terug, hij was gewoon naar de muziekwinkel geweest waar hij al verschillende zaken gekocht had, en had een sax in leen meegekregen, het was wel een "Alto," en voor het "soloke" dat moest gespeeld worden moest het wel een " tenorsax" zijn, maar geen kat zal de gezien hebben, ook niet dat wanneer ge goed keek op tv , het prijskaartje onder aan de" pijp" te zwieren hing.
Later heb ik hetzelfde gezien met THE SHAKES-SPAERS, Ron, de saxofonist poseert op de foto met zijn??? sax, waaronder het prijskaartje te zwieren hangt. Ik heb daar ergens een foto van, als ik ze vind" plak" ik dit wel bij in dit berichtje. Waarschijnlijk had hij hetzelfde aan de hand als ik.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Hoe en wanneer zijn de minder goede tijden voor muzikanten begonnen.

De jaren 1960-70 waren goude jaren voor muzikanten, in ieder dorpje, hoe klein ook, werd voor de één of ander vereniging een feesttent opgebouwd, twee of drie dagen muziek. Met kermissen in ieder café jaz, dat zijn dingen die er momenteel om zeggens niet meer zijn Klein dancings die vroeger met orkesten werkten, nu met dj.
1 Volgens mij is het ooit begonnen met die Autoloze Zondagen ergens midden jaren 70, als ge een goede reden had kon je op het ministerie wel een vergunning krijgen, ik was er als eerste bij om eentje te krijgen ( in het begin kreeg je die nogal vlug) ik had kontrakten meegenomen die ondertekend waren door de groep ( salix alba) en door de inrichter, en die moesten afgewerkt worden. Maar wat gebeurde, minder volk in de zalen, minder geld in de kassa van de inrichters, dan maar een goedkope dj, en wat minder volk, maar evenveel in de kassa.
2 Dan werd er ineens fel opgetreden op jeugd onder de 18 en die niet vergezeld waren van hun ouders. Ik heb dat een paar keer meegemaakt zo'n  inval, ik moest direkt denken aan nog vroeger, toen die grijze mannen van over de streep hier de baas kwamen spelen. In Putte heb ik zo'n inval gezien, de jeugd die kort aan het podium vluchte gewoon achter het podium, er zaten er zelfs de kisten waar de zanginstallatie werd verpakt, echt zoals in een oorlogsfilm.
3 Dan het ergste van al, "wie is de werkgever" ik geloof zelfs dat het tot op heden nog niet opgelost is. Sommige inrichters zouden socialelasten moeten betalen MET TERUGWERKENDEKRACHT van af 1 januarie 1970 ( en dat is een pak geld) en andere weer niet. Om het dan maar gemakkelijk te maken, werd er dan maar beslist, wij zullen dat maar op de rug van de " lijders " van het orkest te schuiven.
Wat heeft dat nu opgebracht????
1 Minder benzine, minder in de staats kas. Dan maar de BTW verhogen
2 De jeugd onder de 18 jaar.? Nu zouden ze een wet gaan maken dat ze vanaf 16 wel mogen boem boemen. Van wie moeten de balinrichters het hebben, gepensioneerde? jonge gasten die juist getrouwd zijn?
3 Klein dancings zijn blijven werken met dj.
grotere zal heel dikwijls ook.
Of zit de schrik er nog een beetje in aangaande sociale toestanden.
Misschien kunnen de muzikanten het hedendaags muziek niet spelen, niet moeilijk, zo een computergedoe, is ook niet te doen
Ooit kom dat misschien wel terug, ik zou niet weten wat ze nu nog kunnen uitvinden.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Van Macel trompettist zelf gehoord.

De vrouw van Trompettist Marcel had hem gevraagd vlug naar de beenhouwer te gaan om vlees te gaan halen voor s'middags. Door grote dorst ging hij effe in een café om een pintje, dat liep een beetje uit. Hij kwam na zes maand pas terug thuis. De reden? Hij had wat "héél" teveel op, in het terug naar huis rijden knalde hij tegen een paar geparkeerde wagens, en kwam pas tot stilstand, toen hij ook nog een verkeesrslichtpaal in de prak reed. Toen de rijkswacht erbij kwam, wilde hij deze ook nog eens wat leren, tot slot, hij kreeg zesmaand gevang. Zijn zoon liet regelmatig plaatjes draaien op de radio voor zijn vader, "Glaasje op, laat je rijden."
Sorry Marcel als ge dit moest lezen, maar je hebt het ons zo verteld, en dat Uw achternaal Vervaet is, heb ik niet gezegd.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Dit wil ik toch nog even "kwijt".

Toen ik afgeschreven was als muzikant met mijn toen scheve "smoel", iets wat mij een dikke mercedes had gekost, en ook volendam had opgegeven, omdat ik met zo'n gezicht niet meer de baan op kon, ik had zelfs schrik als de telefoon ging, omdat de mensen mij bijna niet verstonden, moest ik wel uit de pijp komen, ik had toen niet alleen mijn vrouw maar ook vier snaken rondlopen. Ik had vroeger als monteerder ( montage van metalen gebinten, hoogte werker dus) gewerkt. Ik was nu 46 jaar geworden. Na mijn tweede telefoon die ik deed kon ik een proef als lasser monteerder gaan afleggen, wat ik ook deed, en ik kon s'anderen daags beginnen. Ik vergeet nooit mijn eerste werkdag, op de koolmijn van Beringen.Een ploeg monteerders had een werk afgemaakt, en onder lag "nen hoop" oude ijzer, en dat moest opgeruimd worden, niet te vergeten, dat lag zowat verspreid in een vuile natte "slammassa" ( slam= héél fijn koolstof)Ik heb nu wel geen schrik van werken, maar ik durf wel te zeggen dat ik tranen in mijn oger kreeg. Een paar maanden terug gewerkt met grote artiesten, en nu met mijn voeten in de slamsmodder, maar ik dacht, wacht maar een beetje.
Na enkele dagen kreeg ik eindelijk het echte werk, lassen en branden.
Na een 6 tal maanden ben ik en drie medewerkers van baas veranderd, een aannemer van Tessenderlo. Eén van deze mannen Jean,werd aangesteld als chef monteur, hij was daar zeker bekwaam voor. Maar na enkele maanden ging hij terug naar zijn vorige baas ( hij kreeg een veel dikker loon dan vroeger)
Mijn baas van Tessenderlo stelde mij aan als "chefmonteur" en toen ben ik er wel ingevlogen. Ik nam de " plans"  mee naar huis, bestudeerde deze glad van buiten, ik durf wel zeggen dat ik kon  planlezen.
Tot ik na een zestal jaren later op het werk mij niet zo goed voelde en naar de dokter ging, werd daar vastgesteld dat ik beter op ziekekas ging ( ik wist nog niet dat dat bestond), ik mocht van hem niet hoger dan 1 meter klimmen, niet meer dan 10 kgr tillen, geen machines bedienen, er " schoot" niet veel meer over.
Nu dat ik dat weer aan de hand had, heb ik wel een jaar in mijne zetel gezeten gelijk ' ne zombie", tot mijn vrouw mij aanspoorde om een hobby te gaan doen, ik ben naar een vriend fotograaf gegaan, heb mij een fototoestel met de nodige lenzen aangeschaft, en heb mij op fotografie gestort. Hierover vertel ik wel meer in de rechter kolon van mijn blogske.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten