DUFFEL

DEURNE

Van lazuur beladen met 3 keepers van goud op de 2 onderste keepers een schild van goud beladen met een boom van lazuur.

Eén van de 7 fusiegemeenten

DESSEL

Onder het Ancien Régime maakte Dessel deel uit van de heerlijkheid Voogdij Mol-Balen-Dessel, aanvankelijk vorstelijk domein, maar vanaf de 16de eeuw in het bezit van verschillende families.

Vanaf 1693 tot op het einde van het Ancien Régime stond op het zegel van de Voogdij een schild met een uitgeschulpt schuinkruis, gehouden door een leeuw en een griffoen en geplaatst voor een Sint-Pieter. Het gaat om het wapen van de familie Roelants, heren van de Voogdij in 1666-1696.

In sabel een uitgeschulpt schuinkruis van goud. Het schild geplaatst voor een Sint-Pieter houdende in de rechterhand een sleutel en in de linkerhand een gesloten boek, en gehouden rechts door een leeuw en links door een griffoen, beide van goud.

BRECHT

Brecht, voor het eerst vermeld in 1173, was een belangrijke heerlijkheid. In de loop van de 13de eeuw werd ze in 2 gesplitst. In 1620 werden de 2 delen door K. de Lalaing, graaf van Hoogstraten, definitief herenigd. Brecht bleef in het bezit van de graven, vanaf 1740 hertogen, van Hoogstraten tot op het einde van het Ancien Régime.

In 1819 kende de koning der Nederlanden aan Brecht een wapen toe dat een gouden Sint-Michiel met de draak op een veld van lazuur voorstelt. Het schildje stelt links van Sint-Michiel het wapen de Lalaing voor : 10 ruiten van zilver.

In lazuur een Sint Michiel met de draak van goud, links vergezeld van een schild van keel ,beladen met 10 aaneengesloten en aanstotende ruiten van zilver, 3,3,3 en 1 geplaatst.

BRASSCHAAT

Brasschaat is sinds 1830 een zelfstandige gemeente en behoorde vroeger tot de uitgestrekte heerlijkheid, parochie en gemeente Ekeren.

Het wapen dat in 1913 werd toegekend aan Brasschaat is een combinatie van elementen uit de wapens van 3 families die ooit heren van Ekeren en dus ook van Brasschaat zijn geweest, namelijk Breda (de Sint-Andrieskruisjes), Lalaing (de ruiten) en Salm-Salm (de zalm). Als schildhouder fungeerde Sint-Antonius, patroonheilige van de parochie.

In rood, een zilveren zalm, recht gelegd, vergezeld in het hoofd van 2 ruiten van ‘t zelfde, alles omringd van 8 geplaatste St-Andrieskruisjes, insgelijk van zilver, het schild links gehouden door een St-Antonius aan de voeten van den heremijt liggende, insgelijks links, een geklokt varken, alles van zilver.

BORSBEEK

Borsbeek wordt voor het eerst vermeld in 1191. Het maakte toen deel uit van de uitgestrekte parochie Deurne waarvan het in 1264 werd afgescheiden. De heerlijkheid Borsbeek, aanvankelijk behorend tot het vorstelijk domein van de hertogen van Brabant, werd in de 16de eeuw verpand of verkocht. Aanvankelijk was er slechts één schepenbank voor Mortsel, Edegem en Borsbeek. Rond 1640 kreeg Borsbeek zijn eigen schepenen.

Een zegel gehecht aan een document uit 1779 stelt het gevierendeelde wapen de Villegas voor. Dit wapen stemt overeen met dat van Diego (alias Jacobus) Ferdinand de Villegas, laatste heer van Borsbeek.

Het wapen van de Spaanse familie de Villegas, afkomstig uit de omgeving van Burgos, heeft in de loop der tijden heel wat wijzigingen ondergaan.

Het huidige wapen gaat terug op een beschrijving van het familiewapen de Villegas in een adelbrief uit 1672 waarbij de Spaanse koningin-regentes Maria Anna Diego Ferdinand de Villegas, schepen van de stad Antwerpen, de persoonlijke titel van ridder en een wapenvermeerdering verleende.

Gevierendeeld 1. in zilver een geledigd leliekruis van sabel en een zoom van keel, beladen met acht ketels van goud

2. nogmaals gevierendeeld a. en d. in keel een springende windhond van zilver

b. en c. in goud 3 molenijzers van lazuur

3. in zilver 2 boven elkaar geplaatste wolven van sabel en een zoom van keel, beladen met 7 schuinkruisjes van goud

4. nogmaals gevierendeeld a. en d. in keel een adelaar van zilver

b. en c. gedwarsbalkt van 6 stukken van keel en van goud.

{ het schild getopt met een helm van zilver, getralied, gehalsband, omboord en gekroond van goud, gevoerd en gehecht van keel, met dekkleden van goud en van keel. Helmteken: een rechterarm geharnast van zilver, houdend een zwaard van hetzelfde met gevest van goud.

Schildhouders: 2 aanziende leeuwen van goud }

BORNEM

De fusiegemeente Bornem opteerde voor een gevierendeeld wapenschild, zijnde een combinatie van 1. Bornem 2. Mariakerke 3. Weert 4. Hingene.

In 1632, beschrijft Ph. De l’Espinoy de banier van Bornem als van zilver met een dwarsbalk van keel en een chasteau van lazuur over alles heen. Het wapen dat in 1940 aan Bornem werd toegekend, gaat terug op dit zegel.

Het in 1956 aan Mariakerke verleende wapen gaat terug op een schepenzegel van deze heerlijkheid uit 1543. Hierop komt een paalsgewijze geplaatste vis voor, begeleid van 2 lelies.

Weert had geen officieel gemeentewapen. In 1240 werd een deel van het dorp geschonken aan de Gentse Sint-Baafsabdij. Deze goederen gingen in de 16de eeuw over naar het bisdom Gent, zodat de bisschop van Gent heer werd van de Polder en Heerlijkheid vanden Weert. Het lag dan voor de hand voor kwartier 3. ( Weert) het wapen van de Sint-Baafsabdij/bisdom Gent te kiezen.

Het vroegere wapen van Hingene gaat terug op een 18de-eeuws zegel van zaken van de schepenbank waarop het wapen prijkt van de familie d’Ursel, tienmalige heren van Hingene.

Gevierendeeld 1. in zilver een dwarsbalk van keel, met een toren van lazuur over alles heen

2.in lazuur een vis van zilver, paalsgewijze geplaatst en vergezeld van 2 lelies van goud

3. in lazuur een leeuw  gedwarsbalkt van 7 stukken van zilver en van keel, geklauwd, getongd en gekroond van goud

4. in keel een schildhoofd van zilver, beladen met 3 mereltjes van keel.

BORGERHOUT

Een rood veld, met dry zilveren keepers, en over het geheel eenen zilveren schild met eenen groenen boom.

Eén van de 7 fusiegemeenten

BOOM

Boom maakte oorspronkelijk deel uit van het Land van Grimbergen, bezit van een tak van de familie Berthout. In 1290 werd het samen met Rumst, Terhagen, Willebroek, Ruisbroek en Heindonk hiervan afgesplitst om met de genoemde dorpen het Land van Rumst te vormen.

In 1857 besliste de gemeenteraad van Boom de erkenning van een zegel en wapen aan te vragen. De oudste zegel zou uit 1645 dateren.

Onze-Lieve-Vrouw, afgebeeld op deze zegels, is de patrones van de kerk van Boom. De boom waarvoor ze staat verwijst wellicht naar de naam van de plaats.

In zilver een gekroonde Onze-Lieve-Vrouw met kind Jezus en sceptre van natuurlijke kleur, haar mantel van lazuur bedekt met sterren van goud, staande voor een eik van sinopel op een zwevende grasgrond.

BONHEIDEN

De gemeenteraad van Bonheiden opteerde na de fusie (met Rijmenam) voor het wapen van Rijmenam. De voormalige gemeente Bonheiden kreeg in 1958 bij KB het wapen van de graven van Romrée toegekend.

Het wapen afgebeeld op een zegel van de plaatselijke schepenbank , dateren van 1762, is dat van de familie Cuypers, heren van Rijmenam van omstreeks 1695 tot op het einde van het Ancien Régime .

In lazuur een zespuntige ster van zilver, een schildhoofd van goud links beladen met 3 palen van keel en een vrijkwartier van goud beladen met een klaverblad van sinopel. Het schild getopt met een kroon met 13 parels waarvan 3 verheven, overtopt met een helm van zilver, getralied, gehalsband en omboord van goud, gevoerd en gehecht van keel, getopt met een kroon met 5 fleurons van goud, met dekkleden van goud en van lazuur; helmteken: een kop en een hals van een haan van sabel, gekamd, gebaard, gebekt en geoogd van keel, tussen een vlucht van goud en van lazuur; schildhouders: 2 aanziende tijgers van natuurlijke kleur, houdende elk een banier, die van rechts met een wapen van het schild, die van links van zilver met 3 golvende dwarsbalken van lazuur, in het schildhoofd vergezeld van 3 mereltjes van sabel.

BOECHOUT

De gemeenteraad van de fusiegemeente Boechout opteerde voor een combinatie van de vroegere wapens, namelijk gedeeld 1. Boechout en 2. Vremde.

Het wapen van de vroegere gemeente Boechout was dat van de familie van Colen die van 1693 tot op het einde van het Ancien Régime het land en het kasteel van Boechout bezat.

Het wapen van Vremde ging terug op een zegel dat de schepenbank van deze heerlijkheid  gebruikte in 1750. Het daarop afgebeelde wapen is dat van de familie van der Gracht de Rommerswael die Vremde in handen kreeg door huwelijk.

Gedeeld 1. doorsneden a. in keel 2 schuingekruiste pelgrimsstaven van goud

b. in lazuur 2 naast elkaar geplaatste belletjes van goud

2. gevierendeeld 1 en 4 in zilver een keeper van keel vergezeld van 3 mereltjes van sabel

2 en 3 in keel schuingekruiste omgekeerde zwaarden van goud.

BERLAAR

Berlaar was een heerlijkheid in het Land van Mechelen. In de 13de eeuw was ze in het bezit van een zijtak van de Berthouts…

De heren van Berlaar hadden een eigen schepenbank. In 1325 gebruikte de schepenbank een zegel waarop een schild met 3 palen voorkomt, m.a.w. de wapenfiguur van de tak van de familie Berthout.

Op een zegel uit 1698, maar blijkbaar gesneden in 1612, wordt het schild gehouden door 2 beren, vermoedelijk een verwijzing naar een volksetymologische verklaring van de plaatsnaam Berlaar.

Blijkbaar wist men niet meer in 1819, toen Berlaar zijn  wapen toegekend kreeg, welke de juiste kleuren waren van het wapen van het huis Berthout.

Alhowel de Vlaamse Heraldische Raad de gemeente op de fout wees, heeft Berlaar haar wapen niet gewijzigd.

{Hemelsblaeuw koleur met dry lynregte paelen van wit koleur, het wapen met 2 geele beeren als schildhouders.}

In lazuur 3 palen van zilver. Het schild gehouden door 2 beren van goud.

BERCHEM

Van zilver beladen met 3 rode palen

  Eén van de 7 fusiegemeenten

BEERSE

Beerse behoorde tot het domein van de hertogen van Brabant en maakte samen met enkele omliggende dorpen deel uit van het Land van Turnhout, in 1356 gecreërd als dotatie voor Maria van Brabant, hertogin van Gelre.

In 1626 werd Beerse-Vosselaar opnieuw verpand, ditmaal aan Jan (de) Proost, pandheer van Vlimmeren, Wecheldezande, Lille en Gierle, raadsheer bij de Raad van Brabant, die in 1642 verheven werd in de adelstand. Vanaf de Vrede van Münster (1648) werd Beerse-Vosselaar weer bij het Land van Turnhout gevoegd, toestand die bleef bestaan tot op het einde van het Ancien Régime.

De schepenbank van Beerse-Vosselaar had haar eigen zegel.

Voor een wapen van de fusiegemeente Beerse (met Vlimmeren) opteerde de gemeente voor het wapenschild van de familie (de) Proost die niet alleen Beerse in pand hield maar ook Vlimmeren. Als herinnering aan het wapen van de voormalige gemeente Beerse werd het zwaard achter het schild geplaatst, de 2 beren die verwijzen naar de naam van de gemeente fungeren als schildhouders.

In lazuur een beurtelings gekanteelde dwarsbalk van goud, vergezeld van 3 achtpuntige sterren van hetzelfde. Het schild gehouden door 2 beren van goud, geklauwd en getongd van keel, en geplaatst voor een zwaard{van zilver} met gevest van goud.

BALEN        

Onder het Ancien Régime behoorde Balen tot de heerlijkheid Voogdij Mol-Balen-Dessel.

De tekening op het wapendiploma van 1819 toont echter een schild geplaatst voor een heilige met een sleutel in de rechterhand. Ongetwijfeld gaat het hier om een Sint-Pieter, patroon van de hoofdparochie in Mol, die ook voorkwam op de schepenzegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel. In 1819 verwarde men de heilige vermoedelijk met Sint-Andries, de patron van de parochiekerk van Balen.

Ook het schuinkruis is niet helemaal correct. Eigenlijk zou dit het uitgeschulpt schuinkruis moeten zijn van het familiewapen Roelants zoals dit voorkomt op de schepenzegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel in de 17de en 18de eeuw.

Zo kreeg Balen in 1819 een schuinkruis waarvan de oorsprong onduidelijk was. Aan het wapen met dit schuinkruis gaf men de kleuren van Nassau i.p.v die van het wapen Roelants (in sabel een uitgeschulpt schuinkruis van goud).

Het gemeentewapen van Balen was dus foutief voor wat betreft de wapenfiguur, de kleuren en de benaming van de heilige achter het schild.  De fusiegemeente aanvaardde laatstvermelde anomalie te verbeteren. Schuinkruis en kleuren werden echter niet gewijzigd.

In lazuur een schuinkruis van goud. Het schild geplaatst voor een Sint-Pieter met in de rechterhand een sleutel en in de linkerhand een gesloten boek, en gehouden rechts door een leeuw en links door een griffoen, alles van goud

ARENDONK

Het wapen van Arendonk vindt zijn oorsprong in een 15de-eeuws schepenzegel.

Arendonk ontving reeds in 1212 een vrijheidsprivilegie van hertog Hendrik 1 van Brabant. Vanaf 1356 maakte het deel uit van het Land van Turnhout. Deze heerlijkheid werd geschonken, in pand gegeven enz….

Het wapen van Arendonk gaat dus terug op het zegel van de schepenbank waarvan een afdruk uit 1493 bekend is. Deze vertoont een schild met een adelaar geplaatst voor een distelengel, getopt met een bloem en voorzien van 2 bladeren. Mogelijk gaat het om een sprekend wapen. De afgebeelde vogel zou i.p.v. een adelaar ook een valk kunnen zijn. Arendonk was immers van oudsher een centrum van valkerij.

Een hemelsblauw veld met eenen gulden arend

ANTWERPEN

Samen met u werken de buurttoezichters aan een nette en leefbare buurt

Herkenbaar aan hun paarse uniform zijn de buurttoezichters de eerste contactpersonen van de stad in uw wijk. Een team buurttoezichters werkt altijd in dezelfde wijk. De buurttoezichters zijn vertrouwenspersonen voor iedereen in de wijk waarin zij werken.

De buurttoezichters:

• Leggen en onderhouden contacten met iedereen in de wijk. Op die manier weten zij wat er leeft in de buurt. De buurttoezichters signaleren alle mankementen die zij tijdens hun dagelijkse ronde in het straatbeeld of in de gemeenschappelijke delen van de sociale wooncomplexen vaststellen aan de juiste diensten.
• Bemiddelen bij persoonlijke en of samenlevingsgebonden problemen of conflicten. Indien nodig zullen zij de personen in kwestie doorverwijzen naar meer gespecialiseerde diensten.
• Informeren de bewoners over de leefregels en reglementen. Als vertegenwoordigers van de stad zien zij erop toe dat deze reglementen worden nageleefd.
• Houden toezicht op pleinen en straten, binnenplaatsen van sociale wooncomplexen en tijdens buurtgerichte activiteiten.

De buurttoezichters zijn geen rechtstreekse criminaliteitsbestrijders, maar werken door hun dagelijkse aanwezigheid in de wijk, door hun veelvuldige contacten en door hun manier van optreden op een preventieve manier aan leefbare buurten

ANTWERPEN

De goudkleurige uitgave van de antwerpse borsthanger. Hij werd niet gedragen, maar waarom niet ?