Archief

ANTWERPEN

De oudste goed bewaarde afdruk van een Antwerpse stadszegel dateert uit 1231. Dit zegel vertoont heraldisch links een versterking, bestaande uit een ronde omheining. Die gekantelde buitenmuur vertoont poort noch vensters. Binnen de omheining staat een hogere toren, met daarop een wachttorentje. Heraldisch rechts prijkt een rechterarm met in de hand een pennoen. In 1239 was dit zegel al vervangen door een ander …met een banier die op de muurtorens staat met een hand erop. De betekenis van de hand of handschoen op de banieren is onduidelijk. Gaat het om de volksetymologische zinspeling op de naam of een verwijzing naar het marktrecht dat de stad van de Keizer zou ontvangen hebben ?  Het zegel zou nog enkele veranderingen in de loop der jaren kennen.

Men kan besluiten dat de grootzegels en zegels van zaken 2 constanten vertonen, namelijk de afbeelding van de stad en de banieren met de hand(schoen).

De Franse Revolutie betekende het einde van het oude Antwerpse wapen. Keizer Napoleon 1 Bonaparte herstelde echter de gemeentelijke heraldiek.

In 1881 werd aan Antwerpen het wapen verleend met het kasteel en de 2 handpalmen, de bladerkrans met 6 rozen, de 2 schildhouders op een grasgrond en de kroon met de 3 fleurons, gescheiden door parels. Ditzelfde wapen werd door Groot-Antwerpen bevestigd in 1985.

In keel een burcht met 3 geopende, gekantelde torens van zilver, verlicht en gemetseld van sabel, de middelste toren in het schildhoofd vergezeld rechts van een schuingeplaatste rechterhand en links van een linksschuingeplaatste linkerhand, beide van zilver. {Het schild omringd door een bladerkrans met 6 rozen, afwisselend van zilver en van keel, alle geknopt van goud en gepunt van sinopel, overtopt door een markiezenkroon en gehouden door een wildeman en een wildevrouw van vleeskleur, omgord en gekroond met klimopbladeren van sinopel en dragend  op de schouder een knots van natuurlijke kleur, beide staande op een losse grasgrond.}

ANTWERPEN

De goudkleurige uitgave van de antwerpse borsthanger. Hij werd niet gedragen, maar waarom niet ?

ANTWERPEN

Samen met u werken de buurttoezichters aan een nette en leefbare buurt

Herkenbaar aan hun paarse uniform zijn de buurttoezichters de eerste contactpersonen van de stad in uw wijk. Een team buurttoezichters werkt altijd in dezelfde wijk. De buurttoezichters zijn vertrouwenspersonen voor iedereen in de wijk waarin zij werken.

De buurttoezichters:

• Leggen en onderhouden contacten met iedereen in de wijk. Op die manier weten zij wat er leeft in de buurt. De buurttoezichters signaleren alle mankementen die zij tijdens hun dagelijkse ronde in het straatbeeld of in de gemeenschappelijke delen van de sociale wooncomplexen vaststellen aan de juiste diensten.
• Bemiddelen bij persoonlijke en of samenlevingsgebonden problemen of conflicten. Indien nodig zullen zij de personen in kwestie doorverwijzen naar meer gespecialiseerde diensten.
• Informeren de bewoners over de leefregels en reglementen. Als vertegenwoordigers van de stad zien zij erop toe dat deze reglementen worden nageleefd.
• Houden toezicht op pleinen en straten, binnenplaatsen van sociale wooncomplexen en tijdens buurtgerichte activiteiten.

De buurttoezichters zijn geen rechtstreekse criminaliteitsbestrijders, maar werken door hun dagelijkse aanwezigheid in de wijk, door hun veelvuldige contacten en door hun manier van optreden op een preventieve manier aan leefbare buurten

ARENDONK

Het wapen van Arendonk vindt zijn oorsprong in een 15de-eeuws schepenzegel.

Arendonk ontving reeds in 1212 een vrijheidsprivilegie van hertog Hendrik 1 van Brabant. Vanaf 1356 maakte het deel uit van het Land van Turnhout. Deze heerlijkheid werd geschonken, in pand gegeven enz….

Het wapen van Arendonk gaat dus terug op het zegel van de schepenbank waarvan een afdruk uit 1493 bekend is. Deze vertoont een schild met een adelaar geplaatst voor een distelengel, getopt met een bloem en voorzien van 2 bladeren. Mogelijk gaat het om een sprekend wapen. De afgebeelde vogel zou i.p.v. een adelaar ook een valk kunnen zijn. Arendonk was immers van oudsher een centrum van valkerij.

Een hemelsblauw veld met eenen gulden arend

BALEN        

Onder het Ancien Régime behoorde Balen tot de heerlijkheid Voogdij Mol-Balen-Dessel.

De tekening op het wapendiploma van 1819 toont echter een schild geplaatst voor een heilige met een sleutel in de rechterhand. Ongetwijfeld gaat het hier om een Sint-Pieter, patroon van de hoofdparochie in Mol, die ook voorkwam op de schepenzegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel. In 1819 verwarde men de heilige vermoedelijk met Sint-Andries, de patron van de parochiekerk van Balen.

Ook het schuinkruis is niet helemaal correct. Eigenlijk zou dit het uitgeschulpt schuinkruis moeten zijn van het familiewapen Roelants zoals dit voorkomt op de schepenzegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel in de 17de en 18de eeuw.

Zo kreeg Balen in 1819 een schuinkruis waarvan de oorsprong onduidelijk was. Aan het wapen met dit schuinkruis gaf men de kleuren van Nassau i.p.v die van het wapen Roelants (in sabel een uitgeschulpt schuinkruis van goud).

Het gemeentewapen van Balen was dus foutief voor wat betreft de wapenfiguur, de kleuren en de benaming van de heilige achter het schild.  De fusiegemeente aanvaardde laatstvermelde anomalie te verbeteren. Schuinkruis en kleuren werden echter niet gewijzigd.

In lazuur een schuinkruis van goud. Het schild geplaatst voor een Sint-Pieter met in de rechterhand een sleutel en in de linkerhand een gesloten boek, en gehouden rechts door een leeuw en links door een griffoen, alles van goud

BEERSE

Beerse behoorde tot het domein van de hertogen van Brabant en maakte samen met enkele omliggende dorpen deel uit van het Land van Turnhout, in 1356 gecreërd als dotatie voor Maria van Brabant, hertogin van Gelre.

In 1626 werd Beerse-Vosselaar opnieuw verpand, ditmaal aan Jan (de) Proost, pandheer van Vlimmeren, Wecheldezande, Lille en Gierle, raadsheer bij de Raad van Brabant, die in 1642 verheven werd in de adelstand. Vanaf de Vrede van Münster (1648) werd Beerse-Vosselaar weer bij het Land van Turnhout gevoegd, toestand die bleef bestaan tot op het einde van het Ancien Régime.

De schepenbank van Beerse-Vosselaar had haar eigen zegel.

Voor een wapen van de fusiegemeente Beerse (met Vlimmeren) opteerde de gemeente voor het wapenschild van de familie (de) Proost die niet alleen Beerse in pand hield maar ook Vlimmeren. Als herinnering aan het wapen van de voormalige gemeente Beerse werd het zwaard achter het schild geplaatst, de 2 beren die verwijzen naar de naam van de gemeente fungeren als schildhouders.

In lazuur een beurtelings gekanteelde dwarsbalk van goud, vergezeld van 3 achtpuntige sterren van hetzelfde. Het schild gehouden door 2 beren van goud, geklauwd en getongd van keel, en geplaatst voor een zwaard{van zilver} met gevest van goud.

BERCHEM

Van zilver beladen met 3 rode palen

  Eén van de 7 fusiegemeenten

BERLAAR

Berlaar was een heerlijkheid in het Land van Mechelen. In de 13de eeuw was ze in het bezit van een zijtak van de Berthouts…

De heren van Berlaar hadden een eigen schepenbank. In 1325 gebruikte de schepenbank een zegel waarop een schild met 3 palen voorkomt, m.a.w. de wapenfiguur van de tak van de familie Berthout.

Op een zegel uit 1698, maar blijkbaar gesneden in 1612, wordt het schild gehouden door 2 beren, vermoedelijk een verwijzing naar een volksetymologische verklaring van de plaatsnaam Berlaar.

Blijkbaar wist men niet meer in 1819, toen Berlaar zijn  wapen toegekend kreeg, welke de juiste kleuren waren van het wapen van het huis Berthout.

Alhowel de Vlaamse Heraldische Raad de gemeente op de fout wees, heeft Berlaar haar wapen niet gewijzigd.

{Hemelsblaeuw koleur met dry lynregte paelen van wit koleur, het wapen met 2 geele beeren als schildhouders.}

In lazuur 3 palen van zilver. Het schild gehouden door 2 beren van goud.