Archief

MECHELEN

Het schild wordt gehouden door 2 toegewende, omziende griffoenen. Er bestaan overigens tal van officieuze afbeeldingen van het wapen, met een lijn met wapenspreuk gewoonlijk in het Nederlands gesteld, namelijk In trouwen vast. Zij verwijst naar de trouw van de stad aan de wettelijke landsheer, aan wie ze de wapenvermeerdering van 1491 te danken had.

De basis van het huidige wapen van Mechelen is het stadszegel zoals het gebruikt werd vanaf 1491 tot op het einde van het Ancien Régime.

Omdat het grondgebied van de huidige stad tenminste een deel bestrijkt van de vroegere heerlijkheid Mechelen die in 1491 tot graafschap werd verheven, was het gerechtvaardigd om op het schild de gravenkroon van de oude Nederlanden te plaatsen, een open kroon met 13 parels, waarvan 3 verheven.

MECHELEN

In goud 3 palen van keel;

hartschild: in goud een adelaar van sabel.

Het schild getopt met een kroon van goud met 13 parels, waarvan 3 verheven, en gehouden door 2 griffoenen van goud, geklauwd en getongd van keel, het geel rustend op een lint van goud met de spreuk IN TROUWENS VAST in letters van sabel.

Dit kenteken met, zo te zien, zelfgemaakt support lederke "zou" gedragen geweest zijn door de politiemensen van de hondenbrigade van de Politie van Mechelen.....

MEERHOUT

Het domein Meerhout behoorde sinds de 8^ste eeuw toe aan de abdij van Sint-Truiden. In de 11^de eeuw verschijnen er de graven van Loon, die ook voogden waren van de Sint-Truiderabdij. Het grondgebied werd verdeeld  onder de familie van Wezemaal, de heer van Diest en de hertog van Brabant, die de hogere rechtspraak over heel  Meerhout bezat.

In 1398 kwamen de goederen van de van Wezemaals in het bezit van het huis van Diest door huwelijk.

Bij een (2^de) aanvraag in 1951 baseerde het gemeentebestuur zich op de 15^deeeuwse zegels van de schepenen van de heren van Diest te Meerhout. Deze zegels vertonen een schild met de 2 dwarsbalken van het huis van Diest, in de linkerbovenhoek vergezeld van een lelie.

Het wapen dat in 1952 werd toegekend is verkeerdelijk dat van de stad Diest, gebroken door een lelie van sabel in de linkerbovenhoek

Van zilver met 2 dwarsbalken van sabel, vergezeld in het linker schildhoofd van een lelie van dezelfde kleur.

Ik weet niet of deze borsthanger door de politie werd gedragen, en, het zou het wapenschild van Merksem zijn...Moch iemand er meer over weten, stuur me een berichtje : raph.vandenberghe@gmail.com

MERKSEM

Met lazuur beladen met S.Bartholomeus van goud.

Eén van de 7 fusiegemeenten

MERKSEM

5 andere kleuren

MOL

Volgens een thans sterk betwiste traditie zou de Sint-Pietersabdij van Corbie in 774 Mol, Balen en Dessel hebben verworven door een schenking van haar abt Adalard, een volle neef van Pepijn de Korte.

Tot in 1248 behartigde een voogd ter plaatse de belangen van de abdij. Daarna ging de heerlijke macht van de Voogdij Mol-Balen-Dessel over op de hertog van Brabant die er  een schepenbank aanstelde.

In 1846 kreeg Mol een gemeentewapen dat het wapen zou zijn van de familie (de) Mol, pandheren van de Voogdij Mol-Dessel-Balen in 1626-1660. Op zegels van leden van deze Brusselse familieverschijnt al op het einde van de 13^de eeuw een wapen met 5 kruisgewijze geplaatste ruiten, vergezeld van een antal blokjes.

In 1930 kreeg Mol tevens de toelating een zegel te gebruiken dat een Sint-Pieter voorstelt en teruggaat op de zegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel, die mogelijk vanaf de 13^de eeuw en zeker vanaf de 15^de eeuw enkel deze patroonheilige van de abdij van Corbie vertoonden.

In 1987 besliste  de gemeenteraad van Mol het historisch en heraldisch niet erg verantwoorde wapen  te vervangen  door het wapen dat teruggaat op de oude schepenzegels van de Voogdij Mol-Balen-Dessel, namelijk een sint-Pieter tussen 2 looftakken.

In keel een Sint-Pieter met nimbus, houdende in de rechterhand een sleutel en in de linkerhand een boek en begeleid van 2 looftakken, het geheel van goud.

MORTSEL

Mortsel voert nog steeds het wapen van de Berthouts dat haar in 1880 werd toegekend.

De geschiedenis van Mortsel is nauw verbonden met de vesting Cantincrode, die mogelijk al uit de 11de eeuw dateert. Op het einde van de 13de eeuw werd ze door Willem III Berthout, heer van Berchem en Ranst, uitgebouwd tot een machtige versterking.

De heren van Canticrode waren aanvankelijk geen heren van Mortsel. Dit veranderde toen Costen van Ranst in 1387 van hertogin Johanna van Brabant de volledige heerlijke macht over Edegem en Mortsel ontving in ruil voor de heerlijkheden Boechout en Hove. Edegem en Mortsel vormden voortaan samen de heerlijkheid Cantecroy.

In de 2de helft van de 15de eeuw gebruikten de schepenen van Mortsel en Edegem een zegel met een schild met 3 palen, getopt met een afbeelding van Sint-Benedictus, patroonheilige va Mortsel. Op grond daarvan werd in 1880 aan Mortsel een wapen toegekend van goud met 3 palen van keel, getopt met een Sint-Benedictus. Het gaat om een wapenschild van de Berthouts, de oudste heren van Canticrode, waarbij Sint-Benedictus diende om het wapen van Mortsel te onderscheiden van dat van andere gemeenten die eveneens het Berthoutwapen voerden.

In goud 3 palen van keel. Het schild overtopt met een Sint-Benedictus houdende een boek en een staf, alles van natuurlijke kleur.

NIEL

Niel maakte deel uit van het Land van Mechelen en stond onder het gezag van de heren ervan. Tot in 1428 waren dit de Berthouts en hun afstammelingen.

Vanaf 1505 tot het midden van de 18^de eeuw was Niel achtereenvolgens in het bezit van een tiental verschillende families. Niel had reeds in de 14^de eeuw een eigen schepenbank, die op dat moment blijkbaar al een zegel bezigde met daarop het wapen van de Berthouts, toenmalige heren van het Land van Mechelen. Dit wapen was getopt met een letter N, vermoedelijk om het te onderscheiden van dat van de vele buurparochies die ook Betrhoutwapen voerden.

In goud 3 palen van keel. {het schild overtopt met een gotische letter N van goud}