EEN BEETJE GESTORVEN

waar was je dan geweest

klein gek zwart beest

je vacht helemaal nat

doordrenkt van hemeltranen

je bent een poes

en houd niet van regen

waarom kwam je niet thuis

wat hield je tegen

klein nat verzopen katje

kroelend tegen mijn benen

ik zal je zo meteen lekker

warm op schoot nemen

dhelyÓ

fluisterstil schreeuw ik je toe

mijn lach bedekt met tranen

ik praat en zing voor je

geef je alle woorden

ik kan je dove oren

niet laten horen wat ik zeg

je blinde ogen niet laten zien

wat ik voor je voel

ik pak mijn jas en mijn tas

de deur al in mijn handen

kijk ik nog eenmaal om

zonder emotie zit je daar

vraag me af waar het ooit begon

zacht zeg ik vaarwel mijn lief

eens was jij mijn hartedief

dhelyÓ

zie haar lopen

jas open hoofd gebogen

wankel maar in evenwicht

tranen glijden naar beneden

langzaam over haar gezicht

getekend door wat hij liefde noemt

vervormen littekens haar ziel

voorgelogen en bedrogen

meer dan menigmaal

door zijn stem verleid

pijn en verdriet verbloemt

haar vertrouwen wreed geschaad

door zijn brute overmacht

loopt ze stil zijn leven uit

eenzaam in de nacht

dhelyÓ

ik was het zat

om in de spiegel te kijken

en dat arme bange kind te zien

ik was het zat

om te moeten horen

je bent niet goed genoeg

ik was het zat

om steeds te moeten vechten

voor een plaatsje in jouw hart

ik was het zat

om jouw dochter te zijn

vanaf nu zijn mijn

kansen gekeerd

heb jij geen invloed meer

op mijn dromen

bepaal jij niet meer

hoe of ik leef

vanaf nu beloof ik mezelf

lief te zijn voor mij

gelukkig te leven

mezelf te zijn

dhelyÓ

we waren nog jong

hadden nog dromen

liepen samen hand in hand

te slenteren op het strand

we zagen perfectheid in

de golven en het zand

alles leek in evenwicht

te horen bij elkaar

in die tijd waren wij

een oogverblindend paar

we keken in kleuren

in licht en in blauw

ik hield van het leven

maar meer nog van jou

we roken de geuren

zagen de pracht

we genoten van onze eerste nacht

we voelde de passie

de goddelijke verleiding

we wisten nog niet

dat dit voorbij ging

dat idealen verdwenen voor goed

dat eb plaats zou maken

voor vloed

dhelyÓ

tot in lengte van dagen

zal ik van je houden

als de bladeren kleuren

en de boom zijn blad verliest

als het sprookje eindigt

het boek zichzelf sluit

zal ik je mij herinneren

tot aan mijn laatste adem

zal ik je naam fluisteren

glimlachen bij het zien

van jouw gelaat

mijn hart zal verwarmen

als ik aan je denk

en aan alles wat je was

tot aan mijn laatste zucht

zal je mij begeleiden

steeds nog naast me zijn

zullen we samen hand in hand

naar de overzijde gaan

dhelyÓ

op vleugels

van dromen

vlieg ik

mijn eindeloze

vlucht

vrij en

onbewogen

zonder pijn

en verdriet

zorgeloos

genietend

zweef ik

op de wind

sterren vergezellen

mij op deze

mooie reis

waar ik warmte

en liefde vind

over de

regenboog

voorbij de

horizon

vond ik de reden

waarom mijn

leven begon

dhelyÓ

ik had me voorgenomen

gelukkig te zijn

na jouw sterven

mezelf gezworen dat jij

geen invloed meer had

op mijn leven

maar hoe kan ik leven in geluk

als ik steeds die kleuter zie

met parmantig blik

verlangend naar het leven

vertrouwend op jouw

hoe kan ik vergeten

wat je deed met mij

dat ieder liefdevol gebaar

ervaren wordt

als levensbedreigend gevaar

hoe kan ik geloven

in oprechtheid

in het goede van de mens

als ik ben opgegroeid

in een leven vol leugens

hoe kan ik liefde ervaren

als jij me steeds afwees

hoe kan ik zeggen tegen

mijn medemens

ik hou van je

als dat altijd doordrenkt is geweest

door onderliggende haat

voor jouw was ik slechts

een goedkope hoer

voor je eigen plezier

en dat van je maten

voor mij een

eindeloos gevecht

door geliefde verstoten

en verlaten

ik had me voorgenomen

gelukkig te zijn

dhelyÓ

de koffie pruttelt

in de pot

naast mijn bord

het ochtendblad

met al het nieuws

voor die dag

drie mooie sinasappels

snijd ik middendoor

ze gaan op de pers

voor heerlijke sap

en goede vitamientjes

ik open de krant

drink van het sap

mompel zacht

een krant vol leed

een glas vol gezondheid

leve Nederland

met zijn persvrijheid

dhelyÓ

langzaam komt de dag

teneinde

het land komt tot rust

de zon verdwijnt

in de zee

de avond brengt de nacht

en stilte met zich mee

geluiden worden getemperd

lichten die gaan aan

iedereen gaat slapen

alles in diepe rust

je ziet alleen nog

maar de maan

die de dag

welterusten kust

DHELYÓ

open je ogen en kijk

zie de wereld in al zijn pracht

de zon die je verblijd

hoor de zee en luister

versta het verhaal

verteld door de golven

de meeuwen die lachen

om alles wat bestaat

ruik het leven

in al zijn verschillende geuren

adem diep,bevrijd je gedachten

en leef zoals je nog nooit

hebt geleefd

dhelyÓ

ik ben niet diep gelovig

ga zelden naar de kerk

ik ken geen dure woorden

gebeden evenmin

alleen maar losse woorden

die spreken voor zich zelf

wilt U mij aan horen

kunt U mij verstaan

wil U me misschien wijzen

welke kant ik op moet gaan

ik vraag niet veel

van Uw tijd

enkel wat minuten

om even om te kijken

een korte blik te werpen

op mij

dhelyÓ

een flinterdunne draad

als stilzwijgend verband

tussen jou en mij

mijn zoon

een ragfijn gespannen net

vangt me als ik val

in droevenis

laat mij dwalen door

herkenbaar gebied

tot ver achter de horizon

in het leven

van mijn zoon

die gestorven is

tijd kan pijn vervagen

zal schrijven jouw naam

geluidloze woorden

erkennen jouw bestaan

heden en verleden

worden samen een

de toekomst zal

duisternis verdrijven

en jouw laten bestaan

dhelyÓ

het leven was voor mij

niet zachtzinnig

of aardig

pijn en verdriet waren

mijn bondgenoot

nergens vond ik liefde

of een antwoord op mijn vragen

ik doolde rond

hier op aarde

op zoek naar iets

wat ik niet vond

eenzaam was mijn leven

gevuld met grootte leegte

behoefte aan iets moois

toen leerde ik je kennen

eerst nog wat verlegen

maar langzaam liet ik je toe

je vulde niet alleen het hart

maar de geest des te meer

door jouw ben ik gaan geloven

in liefde en saamhorigheid

in een eigen veilig plekje

zelfs in vrolijkheid

dhelyÓ