einde van de dag

het grootste levendoel

van mijn vader was

heer en meester zijn

over zijn gezin

gedragen worden op handen

ongeacht wat een ander

daarvoor moest doen.

hij leefde zijn leven

als vrijbuiter

in iedere stad een

nieuw jonger liefje

zijn vrouw in tranen

bij zijn kroost

het leven draaide om hem

de rest was bijzaak

onbelangrijk

toen hij stierf

was hij alleen

en eenzaam bovendien

dhelyã

er speelt een kus

met mijn gedachten

zoekend naar een passende mond

lippen klaar om te ontvangen

hunkerend verwachtingsvol

een lieve mond

mooi en zoet

geneigd om terug te zoenen

met zachte tong

in mijn mond

opzwellend tot

ware passie

begin van een vurig

liefdesspel

dhelyã

gisteren ben ik gaan kijken

naar het huis uit mijn jeugd

het huis waar ik ben opgeroeid

gevormd werd naar wat ik ben

de woning waar ik heb gehuild

geschreeuwd maar tevergeefs

niemand die mij horen kon

mijn stem toen veel te zwak

het huis waar mijn leven

een nachtmerry leek

pijn en verdriet mijn

bondgenoot was

de plaats waar mijn vader

koning en heerser kon zijn

de buurt die ik ontvluchtte

bij de eerste beste kans

alles om maar te ontlopen

wat me daar was aangedaan

maar altijd in mijn geheugen

zou blijven bestaan

gisteren was ik er

keek naar het huis uit mijn jeugd

en besefte toen plotsklaps

ik ben niet meer bang

ik kan hier gewoon staan

denken aan vroeger

ik kan het verleden wel aan

dhelyÓ

zo druk in je hoofd

zoveel negatieve dingen

dat je het mooie niet meer ziet

het fijne niet meer voelt

de angst voor eenzaamheid

die je overspoelt

donker zijn de nachten

niet lichter je dag

eeuwige duisternis

is wat je wacht

nergens meer zonneschijn

geen greintje hoop

slecht één wens die

spookt in je hoofd

stilte en rust is wat je bekoort

niks wat je leventje nog verstoort

de kinderen wil je niet missen

neem je daarom met je mee

verder dan de golven

verder dan de zee

samen vinden jullie de dood

onbegrijpelijk voor hen

die achter blijven

vele vragen door hun hoofd

stille verwijten naar elkaar

och begrepen we het maar

moeder en kinderen rust in vrede

en in onze herinnering


dhelyÓ

sterrenlucht vol kristal

heldere maan

stilte overal

golfend op gedachten

drijvend ver van hier

in het land vol fantasie

engelen en geliefden

droom ik mijn

mooiste droom

droom ik daar van jou

mijn kind,mijn engel

mijn allesie

wat ben ik dicht bij jouw

in deze lange nacht

die altijd duren mag

och helaas de dag

breekt aan

de wereld die ontwaakt

mijn droom, mijn lief

weer in mijn hart

veilig dicht in mij

dhelyÓ

bedankt dat je er was

voor al je lieve zorgen

je woorden van troost

je sterke schouder

je nimmer aflatende

aanwezigheid

woorden van herinnering

bedekt met liefde

bereiken altijd het hart

treur niet om mij

het is zo goed

ik heb geen spijt

van wat ik deed

leef je leven alsof vandaag

je laatste dag zal zijn

op vleugels van warmte

neem ik je mee, leg ik je zacht

op de wolken van het eeuwig leven

het leven begon zoals

ieder afscheid begint

ik kijk niet meer om

maar slechts vooruit

en morgen zal ik sterven

zoals ik vandaag

een beetje ben gestorven

in ieder gebed zal ik je horen

en zal je weten

dat ik je niet vergeten ben

dhelyÓ

waar was je dan geweest

klein gek zwart beest

je vacht helemaal nat

doordrenkt van hemeltranen

je bent een poes

en houd niet van regen

waarom kwam je niet thuis

wat hield je tegen

klein nat verzopen katje

kroelend tegen mijn benen

ik zal je zo meteen lekker

warm op schoot nemen

dhelyÓ

fluisterstil schreeuw ik je toe

mijn lach bedekt met tranen

ik praat en zing voor je

geef je alle woorden

ik kan je dove oren

niet laten horen wat ik zeg

je blinde ogen niet laten zien

wat ik voor je voel

ik pak mijn jas en mijn tas

de deur al in mijn handen

kijk ik nog eenmaal om

zonder emotie zit je daar

vraag me af waar het ooit begon

zacht zeg ik vaarwel mijn lief

eens was jij mijn hartedief

dhelyÓ

zie haar lopen

jas open hoofd gebogen

wankel maar in evenwicht

tranen glijden naar beneden

langzaam over haar gezicht

getekend door wat hij liefde noemt

vervormen littekens haar ziel

voorgelogen en bedrogen

meer dan menigmaal

door zijn stem verleid

pijn en verdriet verbloemt

haar vertrouwen wreed geschaad

door zijn brute overmacht

loopt ze stil zijn leven uit

eenzaam in de nacht

dhelyÓ

ik was het zat

om in de spiegel te kijken

en dat arme bange kind te zien

ik was het zat

om te moeten horen

je bent niet goed genoeg

ik was het zat

om steeds te moeten vechten

voor een plaatsje in jouw hart

ik was het zat

om jouw dochter te zijn

vanaf nu zijn mijn

kansen gekeerd

heb jij geen invloed meer

op mijn dromen

bepaal jij niet meer

hoe of ik leef

vanaf nu beloof ik mezelf

lief te zijn voor mij

gelukkig te leven

mezelf te zijn

dhelyÓ

we waren nog jong

hadden nog dromen

liepen samen hand in hand

te slenteren op het strand

we zagen perfectheid in

de golven en het zand

alles leek in evenwicht

te horen bij elkaar

in die tijd waren wij

een oogverblindend paar

we keken in kleuren

in licht en in blauw

ik hield van het leven

maar meer nog van jou

we roken de geuren

zagen de pracht

we genoten van onze eerste nacht

we voelde de passie

de goddelijke verleiding

we wisten nog niet

dat dit voorbij ging

dat idealen verdwenen voor goed

dat eb plaats zou maken

voor vloed

dhelyÓ

tot in lengte van dagen

zal ik van je houden

als de bladeren kleuren

en de boom zijn blad verliest

als het sprookje eindigt

het boek zichzelf sluit

zal ik je mij herinneren

tot aan mijn laatste adem

zal ik je naam fluisteren

glimlachen bij het zien

van jouw gelaat

mijn hart zal verwarmen

als ik aan je denk

en aan alles wat je was

tot aan mijn laatste zucht

zal je mij begeleiden

steeds nog naast me zijn

zullen we samen hand in hand

naar de overzijde gaan

dhelyÓ

op vleugels

van dromen

vlieg ik

mijn eindeloze

vlucht

vrij en

onbewogen

zonder pijn

en verdriet

zorgeloos

genietend

zweef ik

op de wind

sterren vergezellen

mij op deze

mooie reis

waar ik warmte

en liefde vind

over de

regenboog

voorbij de

horizon

vond ik de reden

waarom mijn

leven begon

dhelyÓ

ik had me voorgenomen

gelukkig te zijn

na jouw sterven

mezelf gezworen dat jij

geen invloed meer had

op mijn leven

maar hoe kan ik leven in geluk

als ik steeds die kleuter zie

met parmantig blik

verlangend naar het leven

vertrouwend op jouw

hoe kan ik vergeten

wat je deed met mij

dat ieder liefdevol gebaar

ervaren wordt

als levensbedreigend gevaar

hoe kan ik geloven

in oprechtheid

in het goede van de mens

als ik ben opgegroeid

in een leven vol leugens

hoe kan ik liefde ervaren

als jij me steeds afwees

hoe kan ik zeggen tegen

mijn medemens

ik hou van je

als dat altijd doordrenkt is geweest

door onderliggende haat

voor jouw was ik slechts

een goedkope hoer

voor je eigen plezier

en dat van je maten

voor mij een

eindeloos gevecht

door geliefde verstoten

en verlaten

ik had me voorgenomen

gelukkig te zijn

dhelyÓ

de koffie pruttelt

in de pot

naast mijn bord

het ochtendblad

met al het nieuws

voor die dag

drie mooie sinasappels

snijd ik middendoor

ze gaan op de pers

voor heerlijke sap

en goede vitamientjes

ik open de krant

drink van het sap

mompel zacht

een krant vol leed

een glas vol gezondheid

leve Nederland

met zijn persvrijheid

dhelyÓ