MOEDER EN KINDEREN
zo druk in je hoofd
zoveel negatieve dingen
dat je het mooie niet meer ziet
het fijne niet meer voelt
de angst voor eenzaamheid
die je overspoelt
donker zijn de nachten
niet lichter je dag
eeuwige duisternis
is wat je wacht
nergens meer zonneschijn
geen greintje hoop
slecht één wens die
spookt in je hoofd
stilte en rust is wat je bekoort
niks wat je leventje nog verstoort
de kinderen wil je niet missen
neem je daarom met je mee
verder dan de golven
verder dan de zee
samen vinden jullie de dood
onbegrijpelijk voor hen
die achter blijven
vele vragen door hun hoofd
stille verwijten naar elkaar
och begrepen we het maar
moeder en kinderen rust in vrede
en in onze herinnering
dhelyÓ


