als ik je zag slapen in je ledikant

voelde ik mij zo ontzettend trots

zacht streelde ik dan je wangen

glimlachte vol bewondering naar jou

als je eens niet kon slapen

zong ik zacht een lullaby

ik wiegde en ik zoende je

tot je rustig sliep

mocht je wakker worden in de nacht

door een nare droom

zat ik naast je met jouw hand

klein warm in mijn handen

steeds was ik blij als ik je zag

moedigde je aan je dromen te vervullen

leerde je obstakels nemen

als alles onmogelijk leek

ik heb je miljoenen keren laten weten

dat ik zielsveel van je houd

hoe je jezelf ook ontplooide

het hoorde gewoon bij jouw

ik zou je nooit meer kunnen missen

zoals jij bestaat maar een

met al je hebbelijkheden

ik zie ze allemaal

je bent perfect zoals je bent

je bent een deel van mij

dhelyÓ

het geraamte is gemaakt

het canvas al gespannen

nu nog een grootte witte vlek

het kleurpalet ligt geduldig

te wachtten

tot het wordt vermengt

tot de prachtigste tinten

zacht schets ik contouren

uit de losse pols

wat ik ga creeren nu nog onbekend

maar eens zal hier ontstaan

mijn allernieuwste schilderij

niet van een groot kunstenaar

maar eenvoudig gewoon van mij

dhelyÓ

het is tijd nu om te spreken

jouw woorden zeggen mij

wat jij me wilt vertellen

sprekend in mijn taal

versta ik ze allemaal

jouw woorden kunnen helpen

duidelijkheid scheppen

daar waar twijfel heerst

helderheid en opluchting

door een gesproken zin

jouw woorden kunnen kwetsen
verkeerd worden verstaan

ze zullen pijn veroorzaken

je maakt ze niet meer ongedaan

en soms is zwijgen beter

het niet zeggen van wat je vind

zodat juist de stilte

het is wat je met mij verbind


dhelyÓ

Parijs in de avond,19.55 uur

allen lichten worden gedoofd

voor vijf armzalige minuten

de lichtste stad van de wereld

wordt donker als de nacht

ratten komen uit hun holen

slaan snel hun slag

nemen  wat ze nemen kunnen

om daarna weer te verdwijnen

 in het holst van de nacht

vijf minuten totale duisternis

tijd om je te bezinnen

om te denken aan het milieu

wat wij de goot in helpen

tweeduizend jaren door ons vergiftigt

stuk gemaakt,herdacht nu

in vijf luttele minuten

de tol is betaalt


dhelyÓ

tranen in mijn ogen

och verdrietig hart

woorden die je sprak

over lang geleden

beschrijving van mij

door jouw ogen maken

mijn pijn compleet

niet alles was een leugen

echt was dat ik om je gaf

waakzaamheid stond voorop

ik kon me niet geven

heb je vaak pijn gedaan

meer dan menigmaal

toch geloof je nog in mij

al heb ik het niet verdiend

ik prijs mezelf gelukkig

met jou als trouwe vriend

DHELYÓ

geslagen door het verleden

littekens gevormd door harde woorden

tot diep in mijn ziel

verslagen door de tijd

verblijf ik nu in eenzaamheid

regenbuien die ik heb gehuild

teruggebracht

tot een enkele druppels dauw

op een jong groen blad

verder ga ik op mijn hobbelig

levenspad

oneffenheden zijn mij niet vreemd

ik kan obstakels nemen

opgepikt uit mijn vroegste jeugd

levend in een mensen wereld

overtuigend gevuld met schijn

ik laat de winter achter mij

ga vertoeven in de zon

mocht er ooit nog regen zijn

schuil ik warm bij jou

en zal ik veilig zijn

dhelyÓ

 van naderend onheil was geen sprake

de chaos kwam onverwacht

een enkele onheilspellende golf

die totale verwoesting bracht

deinend wrakhout meegesleept

door onmenselijke kracht

wanhoop te lezen in de ogen

van hen zoekend naar geliefde

die verloren zijn in het

onvoorspelbaar lot

de vloed was hevig, vernietigend

verwarring heerst rondom zijn bestaan

overdonderend en verdelgend

ging de zee te keer

verwoesting en dood was wat restte

en soms nog een enkele

schreeuw

dhelyÓ

voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid

niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt

ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief

als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij

en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér

mag ik jou geven
het windwarme leven

als zee en als vrouw

volkomen
in jou


kerima ellouise ©

BEDANKT KERIMA ELLOUISE

jij mijn kind, weet precies waar je me kan raken

je vind steeds mijn zwakste plek

het brengt verwoesting

in het diepste van mijn ziel

ik word boos op je, proef harde woorden

op mijn tong

maar zal ze nimmer spreken

bang om te verliezen wat ik al

verloren heb

met pijn verwrongen gezicht

slik ik deze bittere pil

ik leefde mijn leven vol liefde voor jou

jij stond steeds voorop

ik behoef geen lintje,geen dank je wel

alleen een plaatsje ergens in jouw bestaan

maar de harde waarheid is anders

anders als ik heb verdiend

dhelyÓ

voorbij

gebroken spiegelhart

verloren liefde, ogen rood omrand

lege kamer zonder kleur

drama in de lucht

bloedrode plassen

       ontsieren het kleed

pulserend hart

steeds een stroompje meer

op de grond ligt verlaten

       een vlijmscherp mes


DHELYÓ

negenjarig meisje, krullend haar

sproetjes op haar neus

langzaam trapt ze op haar fiets

naar iets wat genoemd wordt

thuis

een plaats waar veiligheid

bovenaan zou moeten staan

maar voor haar enkel

pijn en onzekerheid

haar ogen tasten in het rond

gelukkig niemand thuis

even kind zijn nog

tot vader komt

kleine meisje wordt een vrouw

die zwijgend haar plicht vervult

geen tranen geen geluid

gelukkig pa is klaar

DHELYÓ

Mijn zoon

nooit liep ik met jou

daar waar ik wezen wilde

samen slenterend over de pier

schelpen zoekend op het strand

ik was zo graag met je gegaan

je de wonderen van de zee laten zien

de kracht van water laten voelen

alsof de wereld wordt omsloten

door haar wijds bestaan

nu schrijf ik slechts je naam

in het mulle zand

de vloed neemt die met zich mee

als of je nooit hebt bestaan

samen deinend op een golf

en ik staar je na

mijn ziel vaart met je mee

stil verlangend sta ik aan de lijn

neem afscheid in een stille groet

vaarwel mijn kind

dhelyÓ

Grote woorden

als ik straks niet meer kan

oud en versleten ben

spieren niet meer luisteren

ogen niet meer zien

gebruik dan geen grote woorden

maar steun me waar je kan

als ik ziek ben

en genezing is onmogelijk

pijn ondragelijk is

slapen de enigste verlichting

gebruik dan geen grote woorden

maar help me waar je kan

als het leven eindigt

de laatste adem geblazen

ogen sluiten in eeuwigheid

gebruik dan geen grote woorden

maar gedenk mij zoals ik was

in alle eenvoud

DHELYÓ

dwaas

verloren verlangen

levend van liefde

vol honger naar meer

onverzadigbaar

l'écervelé

 a perdu le désir

 d'amour plein

 la faim vivante vers davantage

 insatiable

dhelyÓ