Archief

het is tijd nu om te spreken

jouw woorden zeggen mij

wat jij me wilt vertellen

sprekend in mijn taal

versta ik ze allemaal

jouw woorden kunnen helpen

duidelijkheid scheppen

daar waar twijfel heerst

helderheid en opluchting

door een gesproken zin

jouw woorden kunnen kwetsen
verkeerd worden verstaan

ze zullen pijn veroorzaken

je maakt ze niet meer ongedaan

en soms is zwijgen beter

het niet zeggen van wat je vind

zodat juist de stilte

het is wat je met mij verbind


dhelyÓ

Parijs in de avond,19.55 uur

allen lichten worden gedoofd

voor vijf armzalige minuten

de lichtste stad van de wereld

wordt donker als de nacht

ratten komen uit hun holen

slaan snel hun slag

nemen  wat ze nemen kunnen

om daarna weer te verdwijnen

 in het holst van de nacht

vijf minuten totale duisternis

tijd om je te bezinnen

om te denken aan het milieu

wat wij de goot in helpen

tweeduizend jaren door ons vergiftigt

stuk gemaakt,herdacht nu

in vijf luttele minuten

de tol is betaalt


dhelyÓ

tranen in mijn ogen

och verdrietig hart

woorden die je sprak

over lang geleden

beschrijving van mij

door jouw ogen maken

mijn pijn compleet

niet alles was een leugen

echt was dat ik om je gaf

waakzaamheid stond voorop

ik kon me niet geven

heb je vaak pijn gedaan

meer dan menigmaal

toch geloof je nog in mij

al heb ik het niet verdiend

ik prijs mezelf gelukkig

met jou als trouwe vriend

DHELYÓ

geslagen door het verleden

littekens gevormd door harde woorden

tot diep in mijn ziel

verslagen door de tijd

verblijf ik nu in eenzaamheid

regenbuien die ik heb gehuild

teruggebracht

tot een enkele druppels dauw

op een jong groen blad

verder ga ik op mijn hobbelig

levenspad

oneffenheden zijn mij niet vreemd

ik kan obstakels nemen

opgepikt uit mijn vroegste jeugd

levend in een mensen wereld

overtuigend gevuld met schijn

ik laat de winter achter mij

ga vertoeven in de zon

mocht er ooit nog regen zijn

schuil ik warm bij jou

en zal ik veilig zijn

dhelyÓ

 van naderend onheil was geen sprake

de chaos kwam onverwacht

een enkele onheilspellende golf

die totale verwoesting bracht

deinend wrakhout meegesleept

door onmenselijke kracht

wanhoop te lezen in de ogen

van hen zoekend naar geliefde

die verloren zijn in het

onvoorspelbaar lot

de vloed was hevig, vernietigend

verwarring heerst rondom zijn bestaan

overdonderend en verdelgend

ging de zee te keer

verwoesting en dood was wat restte

en soms nog een enkele

schreeuw

dhelyÓ

voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid

niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt

ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief

als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij

en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér

mag ik jou geven
het windwarme leven

als zee en als vrouw

volkomen
in jou


kerima ellouise ©

BEDANKT KERIMA ELLOUISE

jij mijn kind, weet precies waar je me kan raken

je vind steeds mijn zwakste plek

het brengt verwoesting

in het diepste van mijn ziel

ik word boos op je, proef harde woorden

op mijn tong

maar zal ze nimmer spreken

bang om te verliezen wat ik al

verloren heb

met pijn verwrongen gezicht

slik ik deze bittere pil

ik leefde mijn leven vol liefde voor jou

jij stond steeds voorop

ik behoef geen lintje,geen dank je wel

alleen een plaatsje ergens in jouw bestaan

maar de harde waarheid is anders

anders als ik heb verdiend

dhelyÓ

voorbij

gebroken spiegelhart

verloren liefde, ogen rood omrand

lege kamer zonder kleur

drama in de lucht

bloedrode plassen

       ontsieren het kleed

pulserend hart

steeds een stroompje meer

op de grond ligt verlaten

       een vlijmscherp mes


DHELYÓ