TE LAATONBEKENDniemand die jouw graf nog vinndt
niemand die je nog kent
er bestaat van jou geen foto, geen brief
geen bewijs dat je hebt bestaan
alleen een vluchtige herinnering
flitsend door mijn hoofd snel weer vergeten
verder gaan
even een belemmering in mijn werk
leg ik mijn pen even neer
muizenissen komen langs
maar ik verjaag ze snel
verder ga ik met mijn leven
zoals altijd
gewoon zonder jou
DhelyÓ
EEN PARELzwarte raven
diepe zwarte duisternis
geluiden die vervagen
een scherpe kille wind
zwarte raven
dwingend rukt iets aan mijn ziel
ik ontwaar een schim
stijf sta ik genageld
zwarte raven
angstig maak ik me los
stap in uit de schaduw
terug naar het licht
zwarte raven
ik wil me niet geven
niet laten vangen
nu nog niet
later misschien
dhelyÓ
ALS IK OUD BENAls ik straks oud ben
En de namen niet
Meer weet
Als je onherkenbaar bent
Omdat ik je steeds
Vergeet
Denk dan aan het leven
Wat ik ben doorgegaan
Bij zoveel wonderen
even stilgestaan
denk aan al die mensen
die ik heb liefgehad
ieder om mij heen
een eigen grote schat
denk dan aan mijn leven
soms was het een feest
laat me nu
maar rustig gaan
het is mooi geweest
dhelyÓ
EEN PAREL
HET KINDik hoor de roep van een kind
om niet vergeten te zijn
in haar hoofd steeds de pijn
van eenzaamheid
verlangend naar geluk
iemand die wil horen
en woorden kan verstaan
alleen,zo alleen
mag een kind niet zijn
altijd zal het dromen blijven
van liefde om haar heen
iemand die voor haar zorgt
en zegt ik hou van jou
verloren in de wereld
vol drukte en geweld
zijn de dagen voor dit kind
al snel geteld
dhelyÓ
pretendersoms kijk ik in de spiegel en zie hoe ik ben
liever zou ik doen alsof ik mij niet ken
niet wetend wat je wilt niet begrijpend wat je doet
verleden niet beleven toekomst opgegeven
soms kijk ik in de spiegel dan staat mijn hart even stil
zie daar iemand lopen die ik vaag herken
maar niet kennen wil ik leef maar beter verder
met mijn masker op alsof ik de pijn niet voel
een lach op mijn gezicht
en steeds een vriendelijk woord zo leef ik mijn leven
niet volmaakt maar
ongestoord
dhely
zwerverarme man zo zonder huis
alleen een plastic tas met daarin
heel zijn leven alles wat hij heeft vergaard
blikken doen hem verjagen harde woorden ook
waar moet hij nu slapen rustig ongestoord
vies, stinkend, verwaarloosd door en door
arme man zo zonder plek
om naar toe te gaan geen veilige haven
geen koffie of thee afhankelijk van de gift
van een voorbijganger
arme man
zonder huis
dhelyÓ
DE LAATSTE KEERDE LAASTE KEER
ik heb je voor
het laatst gezien
herkende je niet meer
jouw gezicht zo
vredig
geen verbeten trek
niet de eeuwige strijd
om jouw lippen
die ik altijd las
niet de lust je gelijk
te halen
niets
geen innerlijke kracht
ook geen pijn die je hebt gedragen
maar sereen en zacht
zo heb ik je nooit gezien
onherkenbaar
voor mij
dhelyÓ