Ezels| Ezels - watergeest - |
|
| Bij 't vaartje in Nieuwpoort zat vroeger een waternekker. Wanneer de mensen met hun ezels naar de markt gingen, geraakten ze haast niet voorbij die plaats omdat de ezels zo bang waren. regio : Westende verzamelaar - J.Aspeslagh - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Dwaallichtjes| Dwaallichtjes - vuurgeest - |
|
| Dwaallichtjes waren insecten die licht gaven door het schijnsel van de maan. In sommige periodes van het jaar gaven dwaallichtjes meer licht dan anders. regio : Varendonk | |
| Dwaallichtjes zagen eruit als grote zwarte kevers met dubbele lichtgevende vleugels. Dwaallichtjes zag men vooral in de buurt van moerassen. Ze kwamen nooit naar de mensen toe. regio : Veerle | |
| Een man die met de hondenkar naar de melkerij reed, zag dwaallichtjes heen en weer vliegen. Even later waren de lichtjes verdwenen tussen de takken van de bomen. regio : Eindhout | |
| verzamelaar - M.Vankerkhoven - | |
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Weddenschap| Weddenschap - aardgeest - |
|
| Op Beukenberg waren een man uit Hoesselt en één uit Tongeren elk een kruiwagen aan het laden met bakstenen. De omstaanders sloten een weddenschap over welk van de mannen het snelst driemaal met een volle kruiwagen heen en weer kon lopen. De man uit Hoesselt won. Die man moest wel een reus zijn, want hij kon een heel brood opeten en daarna nog twee glazen bier drinken. Op een dag slaagde die reus er zelfs in om zonder veel moeite een kar met acht kalveren van Hoesselt naar Tongeren te trekken. regio : Henis verzamelaar - M.Dreezen - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Smidsknecht| Smidsknecht - duivels - |
|
| Een smid had een knecht gehuurd en ging naar het bos om hem te halen. De smid zag echter geen mens en keerde alleen terug. Enige tijd later, kwam de knecht alleen naar de smid, en zei: "Heb je die twee zwarte mannen dan niet gezien? Daar was ik bij. En heb je me mijn deuntje niet horen fluiten?" De smid antwoordde: "Ja, ik heb inderdaad twee mannen gezien die in het zwart gekleed waren, maar jij was daar niet bij." Dat de knecht omging met de duivel, is later gebleken uit vele vreemde gebeurtenissen. Zo gebeurde het eens dat de smid er niet in slaagde om een paard te beslagen, omdat het dier zo wild was. De knecht klopte het paard op de rug en besloeg het moeiteloos met de poot in zijn hand. De knecht was zelfs in staat om een paard te dragen. regio : Guigoven verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Schorreduivel| Schorreduivel - watergeest - |
|
| 't Schorre in Lombardsijde was een onvruchtbaar stuk land dat overspoeld werd door de zee. Een man vertelde zijn zonen over de 'schorreduivel'. Dat was een waterduivel die een rietje in de hals van de kleine jongens stak en zo bloed zoog. regio : Lombardsijde verzamelaar - J.Aspeslagh - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Poezeminneke| Poezeminneke - heksen - |
|
| Een man kwam 's nachts een kat tegen. In zijn handen hield hij een stok, waarmee hij de kat wilde slaan. Omdat het een zwarte kat was, bedacht hij zich snel en streek zachtjes met de stok over de rug van het dier, terwijl hij vroeg: "Poezeminneke, vanwaar kom jij?" De kat antwoordde: "Als je poezeminneke niet had gevleid, zou je het jezelf beklaagd hebben!" regio : Groot-Gelmen verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Heksenboek| Heksenboek - heksen - |
|
| In Rummen was er een boer bij wie een meid werkte. Hoewel de meid in werkelijkheid een heks was, had ze de mensen bij wie ze werkte nog nooit kwaad gedaan. Op zekere dag had de boer bijvoorbeeld een kalf dat op sterven na dood was. De meid kwam en zei: "Maar dat kalfje is niet ziek!", en ze gooide het kalf om, waarna het opsprong en genezen was. Toen er een koe haar kop buiten de stal stak, riep de boer: "Er is een koe los! Ga ze eens vastbinden!", maar toen de knechten in de stal kwamen, was de koe al vastgebonden. Op een dag werd het dochtertje van de boer, echter ziek: het kindje kreeg een bult en er was niets aan te doen. Uiteindelijk is het kind gestorven. Na dat voorval werd de meid dan toch ontslagen. In haar bed heeft men een heksenboek gevonden, maar daar begreep niemand een woord van. regio : Buvingen verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Kat| Kat - watergeest - |
|
| Een man vertelde op een zondag in het café over een kat die op de leuning van een brug bij de haven van Nieuwpoort had gezeten. Toen de man dichterbij was gekomen, had de kat zich van op de brug in het water laten vallen. Die kat was de waternekker. regio : Nieuwpoort verzamelaar - A.Cornelis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Vlooien| Vlooien - watergeest - |
|
| Een vrouw die terugkwam van de vismarkt, voelde overal jeuk. Toen de vrouw een vlo had gevonden, hoorde ze een stem zeggen: "Kraak ze maar! Als je er veel hebt, kraak ze dan maar allemaal!" Daarop deed de vrouw het licht uit en kroop in bed. Het was de waternekker die naar de vrouw had geroepen. regio : Oostende verzamelaar - A.Cornelis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Haardblok| Haardblok - tovenaars - |
|
| Toen de Russen in Neeroeteren waren, eisten ze paarden voor hun oversten. Een man stelde de wanhopige pastoor gerust: "Ik zal voor hen wel paarden maken, elke keer wanneer ze komen." De man nam een haardblok waarop hij een graszode legde. Nadat hij wat stro rond de haardblok had gebonden, kwam de man met een paard naar buiten. De man sprak: "Alstublieft meneer, hier is een paard voor u. Ik moet u wel voor één ding waarschuwen: haal nooit het bit uit de muil van het paard." De Rus nam het paard dankbaar mee naar hotel 'La Tour' in Maaseik. Omdat het paard zo goed had gelopen, wilde de man het toch te eten geven. Toen hij het bit uit de muil van het paard had gehaald, stond er plots een haardblok voor hem op de grond. regio : Bree verzamelaar - R.Celis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Put| Put - watergeest - |
|
| Een verliefd paar kwam op een avond naar huis. Toen het tweetal bij een put kwam, zag het meisje tot haar grote ontzetting dat haar vriend in die put werd gegooid. Doodsbang maakte het meisje een kruisteken. Het volgende ogenblik stond haar vriend drijfnat naast haar. regio : Raversijde verzamelaar - A.Cornelis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Schapen| Schapen - duivels - |
|
| In Horpmaal waren twee schaapherders, van wie de ene vette en de andere magere schapen had. Op een dag vroeg de herder met de magere schapen aan de andere hoe het kwam dat zijn schapen zo vet waren. De andere antwoordde: "Dat is heel eenvoudig: ik ga mijn schapen hoeden op de klaver, de haver en de tarwe van de boeren." "Dat zou ik ook wel willen", zei de herder met de magere schapen, niet beseffend dat hij daardoor toezegde in de omgang met het kwaad. De andere herder gaf hem een briefje dat hem de kracht zou geven om zichzelf in een hagedoorn en de schapen in molshopen te veranderen. Hij moest er dan wel tegen kunnen dat de honden hun achterste poot tegen de hagedoorn zouden opheffen. Op die manier waren beide schaapherders tevreden: de ene omdat zijn schapen eindelijk vet zouden worden, de andere omdat hij van het kwaad was verlost. Op de boerderij waar het kwaad zijn intrek had genomen, gebeurden vanaf dat ogenblik echter zeer vreemde dingen: de draaiboom boven de put begon vanzelf te draaien, enzovoort. Ten einde raad liet de bang geworden schaapherder de pastoor komen. Deze wist de herder te vertellen dat hij zelf de oorzaak was van de vreemde voorvallen. Uiteindelijk besloot de herder alles op te biechten aan de pastoor, en hij toonde ook het briefje dat tot het kwaad had geleid. Nadat de pastoor het briefje in het vuur had gegooid, vroeg hij of de herder misschien nog een briefje had. De herder ontkende, maar na lang zoeken vond hij nog een stuk papier, dat ook door de pastoor werd verbrand. Een derde keer zoeken leverde geen briefjes meer op. De pastoor gaf hem de volgende raad: "Een volgende keer mag je niets meer aannemen wat een ander moe is geworden. Die andere had dat toverbriefje zeker van de duivel. Bovendien raak je een duivelsbriefje niet zomaar kwijt, want één briefje worden er al gauw twee!" regio : Heers verzamelaar - F.Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Duivels| Duivels | |
| duivelspact, duivelsschuur, de bedrogen duivel, bokkenpoten, zwarte honden, ... Met een zwarte hen in de hand kan men op een kruispunt zijn ziel aan de duivel verkopen. Duiveltjes bouwen in één nacht een nieuwe schuur voor de boer, tot de boerin de haan doet kraaien... Drie mannen willen een kaartspel spelen, al was het met de duivel! Tot de bokkenpoten onder de tafel verschijnen... |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank |
Waternekker| Waternekker - watergeest - |
|
| Een man die 's avonds terugkwam van een vergadering van de drukkers, raakte verdwaald door toedoen van een waternekker. Pas bij het ochtendgloren kwam de man helemaal bezweet thuis. Sindsdien is de man nooit meer 's avonds naar de stad geweest. regio : Stene verzamelaar - J. Aspeslagh - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Soldaten| Soldaten - tovenaars - |
|
| Op een molen woonde een man die over bijzondere krachten beschikte. Wanneer de man stro in stukken sneed en daarna zei: "Omhoog, omhoog!", dan veranderden de strohalmen in soldaatjes. De halmen met een knoop erin, werden ruiters. Toen er op een dag Hollandse soldaten in aantocht waren, was de man bang dat ze het dorp zouden plunderen. De man toverde snel een aantal soldaatjes en veranderde zichzelf dan in een berkelarenstruik met doornen. De Hollandse soldaten kwamen allemaal tegen de struik plassen. Uiteindelijk slaagden de soldaten van de man erin om de Hollandse tegenstanders terug te drijven tot in Stamprooi. regio : Bree verzamelaar - R.Celis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Slapen| Slapen - luchtgeest - |
|
| Omdat het kasteel van Heers tijdens de wintermaanden leegstond, kwam er een man uit Horpmaal logeren. Elke nacht spookte het in het kasteel tussen twaalf en één uur. |
|
| Er liepen dan katten rond, en soms werd ook een Zwarte Madam gezien. Toen om middernacht de poort openvloog, reed er een koets met brandende kaarsen naar binnen. De man uit Horpmaal werd uit zijn bed geduwd, maar hij kroop er altijd opnieuw in. |
|
| Op een nacht zei de man achteloos: "Och God, och God, laat me toch slapen!" Vanaf dat ogenblik lieten de spoken hem met rust. regio : Heers verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Sterke hen| Sterke hen - tovenaars - |
|
| Een klavertje vier biedt bescherming tegen de kracht van tovenaars. Als men er één vindt, moet men het dus plukken. Toch mag men er niet naar zoeken, want een klavertje vier bezit enkel kracht indien men het toevallig heeft gevonden. Op een dag stond op de Oude Markt in Montenaken een man met een hen die zo sterk was dat ze een boom kon trekken. De omstaanders konden niet geloven wat ze zagen. Op dat ogenblik kwam er een boer voorbij met een busseltje klaver op zijn hoofd. Die boer begreep niet waarom de mensen zo geboeid konden kijken naar een hen die een strohalm aan haar poot had. De tovenaar zag de boer en begreep onmiddellijk waarom hij stond te lachen. Hij begon tussen de klaver te wroeten en viste er het klavertje vier uit. Toen kon ook de boer zien dat de hen een boom verdertrok. regio : Kortijs verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Varken| Varken - tovenaars - |
|
| In Velm woonde iemand, die kon toveren. Op een dag zat hij in een herberg in Gingelom, waar hij de bazin vroeg om bier. Toen de dame terugkwam uit de kelder, had hij de kachel in een varken veranderd. Omdat de bazin daardoor helemaal overstuur was, zei hij: "Het is niet erg, vrouwtje. Haal nog maar een glas bier, en dan zal ik de kachel weer doen terugkomen. " Toen de bazin terugkwam stond de kachel terug op de plaats waar het varken had gelegen. regio : Velm verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Hol-ven| Hol-ven - vuurgeest - |
|
| Men vertelde dat de vuurman altijd door het Hol-ven van Opoeteren naar 't Louwel ging. Een jongen die in Opoeteren naar de kermis was geweest, zag op de terugweg een vuurbol. De jongen was zo verschrikt dat hij naar huis liep zo snel hij kon. Zijn vader had ooit de vuurman gezien toen hij zijn schapen was gaan hoeden in 't Groot Broek. In Glabbeek werden ooit twee vuurmannen tegelijk gezien. Een man uit Glabbeek die naar de vuurman had gefloten, werd door het vuur achtervolgd. De man vluchtte naar binnen en hoorde hoe de vuurman tegen de deur op vloog. De volgende dag stond er een zwartgeblakerde hand op de deur. regio : Opglabbeek verzamelaar - R.Celis - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
Vreemd| Vreemd - heksen - |
|
| Bij een boer in Zepperen gebeurden vreemde dingen in de stal. Het gebeurde meermaals dat de dieren 's ochtends met de ketenen ineengestrengeld stonden, of dat hun staarten aan elkaar waren gebonden. Soms waren de dieren zonder aanleiding helemaal bezweet. Ten einde raad liet de boer een zekere X komen om de problemen op te lossen. Alle bewoners van de boerderij moesten gaan slapen, behalve de boer, want die moest X vergezellen naar de stal. X legde een groot vuur aan en begon te lezen in een boek. Plotseling klopte er iemand op de deur van de stal. De boer wilde opendoen, maar X verbood het hem. Toen er voor de derde maal geklopt werd, mocht de boer wel opendoen. De heks kwam binnen en ze wreef in haar handen: "Wat is het toch koud, meester!" X stond niet toe dat ze haar handen warmde bij het vuur en hij beval: "Nu ga je al het kwaad dat je hier hebt aangericht, ongedaan maken, of anders laat ik u levend verbranden!" De heks was blij dat haar leven gespaard bleef en deed wat er gevraagd werd. Sindsdien gebeurden er geen vreemde dingen meer in de stal. regio : Runkelen verzamelaar - F. Beckers - |
|
| Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven |
1 reactie op dit bericht
Knap echt