Problemen
Er zijn nogal wat problemen met het lezen van de teksten, daarom volgende tip :
Met de muis links klikken en over de tekst schuiven.
De tekst verschijnt duidelijk leesbaar.

Zondag 20 december 2009

Nieuwsgierig

Nieuwsgierig
- aardgeest -

De alvermannetjes uit Bree gingen 's avonds de mensen afluisteren.

Wanneer ze hoorden dat de mensen de volgende dag het veld moesten bemesten of brood moesten bakken,
deden zij 's nachts het werk.

Op een nacht zat een nieuwsgierige man de alvermannetjes door een gaatje op de zolder te bespieden.

Daarop sprak één van de dwergjes:
"Blaas dat licht daar eens uit!"

Het andere mannetje blies de nieuwsgierige een oog uit.

regio : Bree verzamelaar - D.Truyen -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

aardgeest

Geschreven door saagje om 06:29 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

marcoen ria20 december 2009 om 15:38

Een hartverwarmende groet op deze winterse dag

Triestig voor dat ventje,haha.Nog een gezellige dag verder,lekker binnen

Regi20 december 2009 om 11:44

Warme groetjes op deze ijzige dag

Winterse zondag groetjes

https://blog.seniorennet.be/schaduwzijde Veel lieve groetjes, Regi.

femke20 december 2009 om 10:15

hahaha

mooi eng verhaaltje, ik zie in mijn verbeelding dat oog al vliegen ghihihih, nog een fijne zondag

alfacinha20 december 2009 om 09:33

eng verhaal

Olá bem - vindo
WELKOM
Casa Portuguesa

Amor Fati20 december 2009 om 09:24

Licht uit en verhaaltje uit..... en hier is het ook nog donker met de sneeuwvlokken die overvloedig vallen

Een aangename Zondag toegewenst vanwege Amor Fati !

Als we de zo vurig verlangde rust eindelijk hebben, hebben we er niets meer aan.

In het ongeluk vinden wij meestal de rust terug, waarvan wij door de vrees voor het ongeluk beroofd werden

Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 december 2009

Zeven jaar

zeven jaar
- historische sagen -

Een ijverige man die geen kinderen had, moest hard werken om rond te komen.
Zijn luie broer die zeven kinderen had, werkte helemaal niet.

Toen de man op een dag zijn beklag deed bij zijn broer, sprak die:
"Waarom doe je niet hetzelfde als ik?
Ik rijd 's nachts op een bok naar verre landen om daar te gaan stelen.
Als je wil meegaan, dan moet je donderdagavond komen.
Voor één ding moet ik je wel waarschuwen: spreek onderweg niet over O.L. Vrouw of O.L. Heer, want dan loopt het verkeerd af!"

De volgende donderdag ging de man naar zijn broer, die om half twaalf de bokken uit de stal ging halen.
De twee mannen gingen elk op een bok zitten, terwijl de luie broer sprak:
"Over bos en struik! Door de wolken uit!"
Daarop vlogen de bokken hoog in de lucht. Na een tijdje sprak de ijverige broer:
"Ik hoop dat het niet ver meer is. Jezus, Maria, wat doet mijn achterwerk toch pijn op die scherpe rug!"

Zijn woorden waren nog niet koud, of de bok gooide de arme man op de grond.
Toen de man bekomen was van de schok, zocht hij de weg naar huis.

Op de plaats waar hij was aanbeland, zeiden de mensen:
"België ligt ver van hier. Je kan het best altijd rechtdoor gaan in die richting; dan kom je er wel."

De man reisde zeven jaar, zeven weken en vier dagen vooraleer hij weer bij zijn huis kwam.
Toen hij aanklopte, vroeg zijn vrouw:
"Wie is daar?"
De man antwoordde:
"Ik ben het, je man!", waarop de vrouw uitriep:
"Dat kan niet, want mijn man ligt naast mij in bed."

De vrouw was ervan overtuigd dat haar man dood was, en ze was hertrouwd.

De verschrikte bokkenrijder liep weg en men heeft hem nooit meer gezien.

Regio : Kortessem Verzamelaar - F.Beckers -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

historische sagen

Geschreven door saagje om 16:32 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 december 2009

Overeenkomst

Overeenkomst
- sprookjes -

Drie broers die al hun geld hadden uitgegeven, kwamen op een avond een heer te paard tegen, die vroeg waarom ze zo bedroefd keken.
Daarop antwoordden de broers:
"We hebben geen geld meer en we willen onze ziel aan de duivel verkopen.
Daarop antwoordde de heer:
"Wel, verkoop jullie ziel aan mij. Jullie moeten dan alledrie iets zeggen.
De ene moet altijd zeggen: 'Alle drie', de tweede: 'Voor het geld' en de derde: 'Zoals het redelijk is'".

De broers stemden toe en verkochten hun ziel.
Op een dag waren de broers in een hotel waar een rijke heer aanwezig was.
De hotelbaas sprak tot zijn vrouw:
"We gaan die heer doden en de schuld geven aan die drie gekken die altijd zeggen:
'Voor het geld, alle drie, zoals het redelijk is'".

Toen de drie broers voor de rechter moesten verschijnen, zeiden ze dat de hotelbaas de moord had gepleegd.
In geval van nood mochten de broers namelijk wel iets anders zeggen.

Regio : Izegem Verzamelaar - R.Callens -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

sprookjes

Geschreven door saagje om 05:49 9 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 17 december 2009

Hond is waterduivel

Hond is waterduivel
- watergeest -

In Pittem stond vroeger een kasteel dat verzonken is.
In de buurt van dat kasteel liep altijd een hond rond.
Dat was een waterduivel.
Een man die op pad was in de buurt van Bekkem, werd door de hond in het water gegooid.
Telkens wanneer de man uit het water probeerde te kruipen, stond de hond hem aan te kijken.
Het gebeurde vaak dat mensen een hele nacht moesten rondlopen omdat ze niet thuis geraakten.

regio : Pittem verzamelaar - R.Callens -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

watergeest

Geschreven door saagje om 18:27 4 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 17 december 2009

Voorspelling

Voorspelling
- tovenaars -

Een man kreeg bezoek van een jongen, die zei:
"Ik zal de toekomst van alle bewoners van dit huis voorspellen.
Gaat het hier goed in huis? Is er soms iemand ziek?"
"Neen, er is niemand ziek", antwoordde de man.

Daarop zei de jongen:
"Je vergist je, want je hebt één persoon in huis, die ernstig ziek is", en hij klopte driemaal met zijn vuist op tafel.

De man en zijn vrouw lachten de jongen uit.
Enkele dagen later moest de vrouw haar dochter Eline in het klooster in Velm gaan halen.

Het ging niet goed met de gezondheid van het meisje.
Hoewel ze nog maar zestien jaar was, woog ze al zesennegentig kilo.
Men liet verschillende dokters komen, maar Eline was reeds ten dode opgeschreven.

Enkele dagen na de dood van het meisje, kwam de man bij de tramhalte de helderziende jongen weer tegen.
"Zal ik je de waarheid eens zeggen?",
vroeg de jongen, waarop de man antwoordde:
"Neen, je moet mij de waarheid nooit meer zeggen!"

Van een pastoor vernam de man dat er inderdaad mensen bestonden, die over bijzondere krachten beschikten omdat ze met de duivel omgingen.

regio : Opgrimbie verzamelaar - P.Knabben -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

Tovenaars

Geschreven door saagje om 09:37 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 16 december 2009

Herkend

Herkend
- heksen -

De knecht van Xander maakte altijd vreemde zaken mee.
Zo vlogen de teugels van zijn paarden op een dag stuk.
Ook was het eens gebeurd dat de knecht plots in het midden van een groot vuur stond.

Op zekere dag kwam er een hond zo groot als een veulen, naar de kar van de knecht gelopen.
Het dier liep langs de zijkant van de kar omhoog.
De knecht riep verschrikt uit:
"Jezus, Maria, Jozef, sta me bij!"
Het volgende ogenblik stond de heks in haar menselijke gedaante vóór hem, en hij herkende haar.

"Durf dit niet aan iemand te vertellen!", dreigde ze.

De knecht heeft de naam van de heks nooit genoemd.

regio : Brustem verzamelaar - F.Beckers -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank

heksen

Geschreven door saagje om 14:56 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 december 2009

Vadermoordenaar

Vadermoordenaar
- luchtgeest -

Een man die zijn vader had vermoord, was gestorven zonder ooit zijn misdaad te hebben opgebiecht.

Omdat de dode geen rust kon vinden, kwam hij op de plaats waar hij zijn misdaad had gepleegd elke nacht om twaalf uur spoken.
De mensen hoorden dan een hels lawaai en zagen even later een zwarte hond weglopen.

Op een dag liet men er een pater komen, die de hele dag zat te bidden.
Toen de hond die nacht om twaalf uur tevoorschijn kwam, pakte de pater het dier vast en sleurde het met een strop tot in de biechtstoel.

Vervolgens riep de pater de familie van de man bij elkaar om samen te bidden.

Daarna ging de pater met de familie en de hond het bos in en sprak tot het dier:
"Hier verban ik u voor negenennegentig jaar en voor de tijd die daarop volgt."

Sindsdien kreeg het bos de naam Duivelsbos.

regio : Membruggen verzamelaar - F.Beckers -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

Luchtgeest

Geschreven door saagje om 21:51 8 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 december 2009

Gekregen toverboek

Gekregen toverboek
- toverboek -

Een man die stond toe te kijken hoe enkele knechten bezig waren met het binnenhalen van de oogst, riep:
"Kijk die kwajongens eens spelen!"

De knechten wisten aanvankelijk niet waar de man het over had, maar toen ze naar boven keken, zagen ze inderdaad enkele kwajongens spelen.

Die man had een toverboek gekregen van een Waal aan wie hij de weg had gevraagd.
De man had al vaak geprobeerd om het toverboek weer kwijt te raken, maar dat lukte niet.

Wanneer de man het boek verbrandde, had hij het de volgende dag weer in zijn zak.

regio : Mal verzamelaar - M.Dreezen -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

toverboeken

Geschreven door saagje om 12:55 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 14 december 2009

Blind

Blind
- aardgeest -

Een jongen die al veel over de alvermannetjes had gehoord, ging naar de dwergjes op zoek tussen de rotsen. Bij een spelonk riep de jongen: "Woont hier iemand?" Het volgende ogenblik hoorde de jongen iemand roepen: "Blaas hem zijn licht uit!" Daarna werd de jongen blind. regio : Heusden verzamelaar - A.Princen -
Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

aardgeest

Geschreven door saagje om 05:38 11 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 13 december 2009

Fles drank

Fles drank
- duivels -

Twee broers hadden een weddenschap gesloten.
Wie voorbij het Duivelskruis in Hern-St.-Hubert durfde te gaan, zou een fles drank krijgen.

De jongen die de uitdaging aannam, zag bij het Duivelskruis een weerwolf zitten en vroeg driemaal:
"In Gods Heren naam, zeg mij wie je bent!"

Omdat het beest bleef zwijgen, nam de jongen zijn mestvork en sloeg zijn eigen broer dood.

regio : Tongeren verzamelaar - M.Dreezen -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

duivels

Geschreven door saagje om 14:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 december 2009

Versierde bok

Versierde bok
- historische sagen -

Een man uit Vliermaal die niet kon geloven dat de bokkenrijders op een bok door de lucht vlogen, riep uit:

"Ik wou dat ik die bok eens te zien kreeg!"
Toen de man naar huis wandelde, stond er plots een mooi versierde bok op de weg.

De man nam plaats op de rug van het dier en zei:
"Naar Rome, recht naar Rome!"
Zijn woorden waren nog niet koud, of de bok vertrok in volle vaart naar Rome.

Het dier liep door heggen en hagen en ontzag geen enkele hindernis.

Gelukkig was de man blijven hangen aan een tak, terwijl de bok verder liep.

Regio : Vliermaal Verzamelaar - F.Beckers -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

historische sagen

Geschreven door saagje om 20:26 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 december 2009

IJzer

IJzer
- sprookjes -

Een smid die over weinig geld beschikte, ging op reis omdat hij ijzer nodig had.
Onderweg kwam hij een heer tegen, aan wie hij zijn probleem uitlegde.
Daarop sprak de heer:

"Dat is niet erg, ik zal je wel ijzer bezorgen. Maar over drie jaar wil ik dan wel je ziel hebben".

De smid stemde in met het voorstel en kreeg ijzer van de heer.
Toen de duivel drie jaar later bij de smid aanklopte, sprak deze laatste:
"Ga maar even zitten. Ondertussen ga ik mij alvast wassen en scheren".

De smid bezat echter een stoel met bijzondere eigenschappen.
Wanneer men eenmaal in die stoel zat, kon men niet meer rechtstaan vooraleer de smid zijn toestemming had gegeven.
Toen de smid klaar was om te vertrekken, sprak hij schertsend: "Vooruit, zullen we nu vertrekken?" Daarop sprak de duivel:

"Jij hebt mij weer liggen, is het niet? Ik zal je nog drie jaar extra geven, als je er nu onmiddellijk voor zorgt dat ik uit deze stoel geraak".

De smid liet de duivel rechtstaan en kreeg nog drie jaar lang gratis ijzer.
Drie jaar later kwam de duivel weer bij de smid aankloppen.
Daarop sprak de smid:

"Deze keer hoef je niet op de stoel te wachten.
Maak maar even een wandelingetje terwijl ik me klaarmaak.
Als je ondertussen honger krijgt, mag je wat kersen van mijn boom plukken".

Toen de duivel een kers plukte, bleef hij aan de boom vastkleven.
Zo kreeg de smid weer drie jaar extra.

Drie jaar later kwam de duivel voor de derde keer langs.
Deze keer wist de smid de duivel te overhalen om zich zo klein te maken dat hij in een geldbeugel paste.
Vervolgens bewerkte de smid het kleine duiveltje met een hamer.

De duivel was opgelucht dat hij de smid voorgoed kon verlaten.

Regio : Borgloon Verzamelaar - R.Jageneau -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank
© Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

sprookjes

Geschreven door saagje om 19:53 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 december 2009

Frettenjacht

Frettenjacht
- heksen -

De honden moesten de fretten opjagen, zodat ze in de bomen kropen, waar de jagers ze konden gaan vangen.

Op een dag kwam er een hond sidderend van angst en met de staart tussen de benen, terug naar de mannen gelopen.
Eén van de jagers klom in een boom om er een fret uit te halen.
Maar toen de man halverwege was, zei de fret:
"Kom nog eens een tak hoger!" De man was doodsbang en liet zich snel uit de boom vallen.

Terwijl hij dat deed, zag men een vreemd schijnsel in de takken.

regio : Vliermaalroot verzamelaar - F.Beckers -

Bron : Vlaamse Volksverhalenbank

heksen

Geschreven door saagje om 09:39 6 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 9 december 2009

Hollander

Hollander
- tovenaars -

Enkele mannen zaten in een café te kaarten, toen er plots een Hollander binnenkwam, die wilde meespelen.
De spelers werden verdeeld in twee ploegen van drie.
Merkwaardig genoeg verloor de ploeg van de Hollander geen enkel spel.

Op zeker ogenblik stak de Hollander de kaarten in een pot lucifers die op tafel stond, en voorspelde dat de schoppenboer uit de pot zou vallen.
Nadat de man driemaal op de tafel had geklopt, viel de schoppenboer inderdaad uit de pot.

Omdat één van de omstaanders niet echt onder de indruk was, vroeg de Hollander een stuk van vijf frank en legde dat in de hand van de ongelovige man.
Als de man het muntstuk bij zich kon houden, zouden er voor vijf frank borrels worden gedronken.

De Hollander liep de man voorbij en vroeg: "Heb je het nog?", waarop de man antwoordde: "Ja, ik heb het nog".
Vervolgens kwam de Hollander een tweede keer voorbij en vroeg weer: "Heb je het nog? "Ja, ik heb het nog", antwoordde de man opnieuw.
Toen de Hollander voor de derde keer voorbijkwam en vroeg: "Heb je het nog?", merkte de man dat hij het muntstuk niet langer in zijn hand had.

Iedereen stond de Hollander stomverbaasd aan te kijken. Even later sloeg de Hollander het horloge van Drik met een hamer stuk.
Omdat iedereen boos werd, sloeg de Hollander nogmaals met de hamer op de glasscherven, waarna het horloge weer volledig hersteld was.

Die tovenaar moest de duivel in hoogsteigen persoon zijn geweest.

regio : Kleine-Brogel verzamelaar - I.Kenens -

Tovenaars

Geschreven door saagje om 22:03 12 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 december 2009

Toverboek om heksen aan te wijzen

Toverboek om heksen aan te wijzen
- toverboek -

In Niel leefde een man die uit zijn soldatentijd een toverboek had, waarmee hij heksen kon herkennen.
De pastoor had hem het boek willen afnemen, maar dat had de man niet gewild.

Op een dag stond de man in de dorpswinkel, waar hij tegen de winkeljuffrouw zei:
"Er is hier een heks in huis!"

Omdat de winkeljuffrouw hem niet geloofde, wilde hij het haar bewijzen:
"Ik zal ervoor zorgen dat de heks langs achter naar buiten gaat tot op de varkenswei, en dan zal ik haar laten terugkomen."
De man begon in zijn toverboek te lezen, terwijl de winkeljuffrouw langs de achterdeur naar buiten ging om te kijken.

De vrouw zakte tot aan haar knieën in de modder, en toen ze zichzelf had bevrijd, kwam ze weer naar binnen.

regio : Jesseren verzamelaar - F.Beckers -

toverboeken

Geschreven door saagje om 14:04 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 7 december 2009

Zonder problemen

Zonder problemen
- tovenaars -

Een knecht moest 's ochtends met paard en kar bakstenen gaan halen.

Hoewel de rit ongeveer vijf uur duurde, zat de knecht om zes uur rustig op een boomstronk;
hij had het paard alleen met de kar weggezonden.

Hoewel het paard de weg niet kende, is het zonder problemen op zijn bestemming geraakt en daarna teruggekomen.

Men heeft de knecht nooit durven wegsturen.

regio : Opoeteren verzamelaar - R.Celis -

Tovenaars

Geschreven door saagje om 13:28 12 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 6 december 2009

Koeievel

*Koeievel* *- duivels -*
Naar jaarlijkse gewoonte werd er ter gelegenheid van Driekoningen een koning gekozen, die moest trakteren met een fles drank. Een jongeman ging in Hern-St.-Hubert een fles drank kopen. Eén van zijn vrienden wilde hem echter een poets bakken en ging met een koeienvel op de rug langs de weg staan. Toen de jongeman de vreemde verschijning met het koeienvel zag, vroeg hij: "Ben jij van God of van de duivel?" Omdat de vriend de jongeman bang wilde maken, antwoordde hij: "Van de duivel!" Daarop sloeg de jongeman zonder het te weten met een mestvork zijn vriend de schedel in. Achteraf kon men het koeienvel niet meer loskrijgen van het hoofd van de dode. regio : Riksingen verzamelaar - M.Dreezen -
Bron : Vlaamse Volksverhalenbank © Seminarie voor Volkskunde K.U.Leuven

duivels

Geschreven door saagje om 20:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 december 2009

De stijgbeugel van Nikola(2/2)

De stijgbeugel van Nikola (2/2)
- Een Russische heiligenlegende over Sint Nicolaas -

  Intussen heeft het boertje de gouden stijgbeugel aan een paal   vastgemaakt - de stijgbeugel schitterde en scheen, als de zon!   De boer ging met zijn werk voort. Op de weg reed uit Sint   Petersburg een rijke heer met een driespan, de belletjes aan de   paarden rinkelden vrolijk. Reeds op grote afstand zag hij de   gouden stijgbeugel en reed naar de boer. Bij de paal hield hij zijn   paarden in. "Waar hebt ge de stijgbeugel gestolen, boer?" -   "Maar u vergist u, uw edele, ik kan er een eed op doen, het is mijn   eigen stijgbeugel." - "Dat lieg je, ik zal je voor het gerecht   brengen." Maar Morgoén bleef op zijn stuk staan, hij zwoer bij   alles wat heilig is: "Ik ben bereid ook voor de rechtbank alles   onder ede te verklaren; de stijgbeugel is van mij."

  De heer haalde de stijgbeugel van de paal, beval de boer op de   bok naast de koetsier plaats te nemen en zij reden naar de   rechtbank. Onderweg bekeek de heer het boertje. "Wat ziet ge   er vreselijk uit," zei de heer, "ge hebt geen kleren aan, maar   alleen vodden! Ik schaam mij iemand in zulke vodden voor de   rechter te brengen. Weet je wat, hier heb je mijn overjas, trek   hem aan."

  Daarna bedacht de heer, dat het niet genoeg was. Hij haalde uit   zijn koffer een hoed en een paar schoenen en gaf ze aan   Morgoén. Deze trok alles aan en zag er piekfijn uit; niemand zou   hem nu herkennen.

  Morgoén zag er als een heer uit, toen zij voor de rechtbank   kwamen De heer, die hem meegebracht had, getuigde tegen hem   en zei, dat de boer de gouden stijgbeugel moest hebben gestolen,   dat het niet anders kon. "Ik kan een eed afleggen, dat de   stijgbeugel van mij is!" hield het boertje voet bij stuk.
  En iedereen geloofde hem. Toen keek Morgoén naar de heer en   zei: "Nu zult ge nog wellicht gaan beweren, dat de jas, die ik aan   heb, ook niet van mij is?" - "Dat is toch zo, het is mijn jas." - "En   dat het driespan ook van u is?" - "Maar natuurlijk is het driespan   van mij!" - "En ik kan een eed afleggen, dat zowel de jas als het   driespan mijn eigendom zijn!" En iedereen in de zaal geloofde   hem.

  Ook de rechters geloofden hem en wezen het boertje toe: én de   gouden stijgbeugel én het driespan van de heer. Van af die tijd   werd de boer steeds rijker - hij had zijn geluk gevonden! En hij   dacht nooit meer aan zijn treurig lot van voorheen.

                                      * * * EINDE * * *

Bron : "Nikola de Barmhartige. Russische Nicolaaslegenden"
door A. Rezimov. Uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 1986.

volksverhalen

Geschreven door saagje om 08:40 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 december 2009

De stijgbeugel van Nikola(1/2)

De stijgbeugel van Nikola (1/2)
- Een Russische heiligenlegende over Sint Nicolaas -

  Er leefde, er was eens een boertje; hij heette Morgoén. Morgoén   sloofde zich af, werkte tot hij er bij neerviel, pakte van alles   aan, maar niets lukte hem, alles liep verkeerd af. Eens was   Morgoén bezig zijn moestuin te bewerken, die vlak aan de   straatweg lag; op de weg reed Nikola de Genadige. "God helpe u,   boer!" - "Dank u wel, Sint Nikola! Waar gaat ge, de Gode   Welgevallige, naar toe?" - "Ik ga naar de Verlosser." -   "Barmhartige Nikola, wilt ge zo goed zijn de Verlosser te vragen,   of er iets in de wereld is, dat mij geluk zou kunnen brengen?" -   "Goed, ik zal het vragen." - "Zult ge het heus niet vergeten?" -   "Nee, ik vergeet het niet, wees gerust." Het boertje keek   aandachtig en zag: de stijgbeugels aan het zadel van Nikola   waren van goud.

  "Genadige Nikola, wilt ge zo goed zijn een stijgbeugel af te   binden en hem hier te laten? Als ge bij de Verlosser weer op uw   paard zult gaan zitten, zult ge bemerken, dat er een stijgbeugel   ontbreekt en dan zult ge aan ons gesprek denken."
  De Barmhartige stemde er in toe, maakte een stijgbeugel los, gaf   hem aan het boertje - en met één stijgbeugel reed hij naar de   Verlosser. Nikola de Gode Welgevallige kwam bij de Verlosser,   hij besprak er, wat hij te bespreken had en maakte aanstalten om   te vertrekken - doch hij dacht niet aan de afspraak met Morgoén.   Toen hij zijn paard zou bestijgen, herinnerde hij zich zijn   belofte en zei: "Allerreinste Verlosser, de Waarachtige! Het   boertje Morgoén heeft mij verzocht U naar zijn geluk te vragen.   Hij is zo ongelukkig; is er iets in de wereld, dat hem geluk zou   kunnen brengen?" - "Zeker, ook voor hem is er iets, dat hem   geluk zou kunnen brengen, zijn geluk is stelen en zweren."

  Morgoén werkte op zijn moestuin en wachtte op Nikola: Nikola de   Gode Welgevallige zou hem vertellen, waarin zijn geluk zat! Er is   veel tijd voorbijgegaan. Het boertje was doodop, maar hij bleef   wachten. Doch daar zag hij Nikola de Gode Welgevallige rijden.   Nikola reed naar de boer. "Genadige Nikola, hebt ge naar mijn   geluk gevraagd?" - "Wel zeker! Er is ook voor u geluk in de   wereld." - "Waarin steekt mijn geluk?" - "Uw geluk is: stelen en   zweren. Geef me nu mijn stijgbeugel terug." Maar Morgoén bleef   staan, als had hij niets gehoord, als was hij doof geworden. "Ik   zeg u, geef mij mijn stijgbeugel terug!" - "Wat voor stijgbeugel?   Ik kan er een eed op doen: ik weet niets van een stijgbeugel af!"   En zo moest Nikola met één stijgbeugel verder rijden. Hij reed   door het Russische land, hij leerde de nood en ellende der   mensen kennen; de Barmhartige was steeds bereid snel te helpen,   waar hulp nodig was.Morgoén werkte op zijn moestuin en wachtte   op Nikola: Nikola de Gode Welgevallige zou hem vertellen, waarin   zijn geluk zat! Er is veel tijd voorbijgegaan. Het boertje was   doodop, maar hij bleef wachten. Doch daar zag hij Nikola de   Gode Welgevallige rijden. Nikola reed naar de boer. "Genadige   Nikola, hebt ge naar mijn geluk gevraagd?" - "Wel zeker! Er is   ook voor u geluk in de wereld." - "Waarin steekt mijn geluk?" -   "Uw geluk is: stelen en zweren. Geef me nu mijn stijgbeugel   terug." Maar Morgoén bleef staan, als had hij niets gehoord, als   was hij doof geworden. "Ik zeg u, geef mij mijn stijgbeugel   terug!" - "Wat voor stijgbeugel? Ik kan er een eed op doen: ik   weet niets van een stijgbeugel af!" En zo moest Nikola met één   stijgbeugel verder rijden. Hij reed door het Russische land, hij   leerde de nood en ellende der mensen kennen; de Barmhartige   was steeds bereid snel te helpen, waar hulp nodig was.

Bron : "Nikola de Barmhartige. Russische Nicolaaslegenden"
door A. Rezimov. Uitgeverij Vrij Geestesleven, Zeist, 1986.

volksverhalen

Geschreven door saagje om 12:53 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 3 december 2009

Een heel stout jongetje(2/2)

Een heel stout jongetje (2/2)
- Een Sinterklaasverhaal over een jongetje dat in de zak gaat -

  Nu moet je weten dat Sint Nicolaas stoute kinderen nooit heel   lang in de zak laat zitten. Na een half uurtje of zo vindt hij het   wel genoeg, dan doet hij de zak open en laat de kinderen beter-  schap beloven, voor hij ze naar huis stuurt. En dikwijls geeft hij   ze dan nog een cadeautje ook. Maar toevallig was het jongetje   één van de laatste kinderen die hij had bezocht. En de volgende   dag ging hij terug naar Spanje, want hij had haast dit jaar.

  Pas toen ze weer thuis in Spanje waren, zei Sint Nicolaas tegen   zijn knecht: "Zeg, Piet, herinner ik me dat nou goed? Hadden wij   niet een heel stout jongetje in de zak gestopt?"

  "Ja, baas," zei Piet.

  "Maar hebben we dat jongetje ook weer uit die zak gehaald?"

  "Nee, baas, dat ben ik helemaal vergeten," zei Piet.

  "O, domme Piet, we laten kinderen toch nooit lang in zo'n zak   zitten." En Sint Nicolaas maakte haastig de zak open - en ja hoor,   daar lag het stoute jongetje... heerlijk te slapen.

  "Word eens wakker! En kom er maar gauw uit!" zei Sint Nicolaas.   Het jongetje werd wakker en zei: "Zijn we dan al in Spanje?
  O ja, ik voel het, het is hier veel warmer. En hangen hier de   sinaasappelen nu echt aan de bomen?" En het jongetje sprong de   zak uit en begon te dansen van plezier omdat hij in Spanje was.

  Sint Nicolaas ging op een stoel zitten, streek een keer of tien   door zijn baard en zuchtte: "Wat moeten we nu met zó'n jongetje   beginnen, Piet. Hoe moet je zó'n jongetje nu bestraffen. We   zullen hem maar gauw met een vliegtuig naar huis sturen."

  "O, nee, Sint Nicolaas!" riep het jongetje. "Mag ik alstublieft een   weekje blijven? Het is hier zo lekker warm en ik heb zo'n trek in   sinaasappelen!"

  "Zo'n stout jongetje als jij? O nee," zei Sint Nicolaas.

  "Dan zal ik heus en echt nóóit meer zo'n stout jongetje zijn. Wel   een beetje stout, een heel klein beetje stout, maar meer ook niet.   Ik beloof het."

  "Hum," zei Sint Nicolaas. "Tja, als je dat echt belooft... Vooruit   dan maar." Hij liet Zwarte Piet een telegram naar de vader en   moeder van het jongetje sturen en het jongetje mocht een hele   week bij Sint Nicolaas logeren en zijn witte schimmel verzorgen   en net zoveel sinaasappelen eten als hij maar lustte. En toen het   jongetje weer in Nederland terug was, werd hij werkelijk een   aardig, helemaal niet zo stout jongetje. En als de andere jongens   hem vroegen wat hij voor zijn Sinterklaas gekregen had, dan zei   hij: "Het mooiste cadeau dat je denken kunt. Ik heb een hele   week lang bij Sint Nicolaas zélf gelogeerd.
  Wat zeg je me daarvan?"

                                      * * * EINDE * * *

Bron : "Daar wordt aan de deur geklopt. Verhalen voor Sint Nicolaas, liedjes en recepten"
door Ineke Verschuren. Uitgeverij Christofoor, Zeist, 2000. ISBN: 90-6238-734-9

volksverhalen

Geschreven door saagje om 11:54 1 reactie Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Olá bem - vindoWELKOM Casa Portuguesa

Reageer op dit bericht

Meer van 'VOLKSVERHALEN'

Olá bem - vindo
WELKOM
Casa Portuguesa