De Waldhoorn

Klokke Roeland

Boven Gent rijst, eenzaam en grijst,
Het Oud Belfort, zinbeeld van het verleden;
Somber en groots, steeds stom en doods
Treurt de oude Reus op het Gent van heden;
Maar soms hij rilt, en eensklaps gilt
Zijn bronzen stemme door de stede:
"Tril in uw graf, tril Gentse helden,
Gij, Jan Hyoens, gij, Artevelden:
Mijn naam is Roeland, ik kleppe brand
En luide storm in Vlaanderland !"

Een bont verschiet schept het bronzen lied,
Prachtig weertoverd mij voor de ogen,
Mijn ziel erkent het oude Gent,
Het volk komt gewapend toegevlogen.
Het land is in nood: "Vrijheid of dood !"
De gilden komen aangetogen.
Ik zie Jan Hyoens, ik zie de Artevelden;
En stormend roept Roeland de helden:
"Mijn naam is Roeland, ik kleppe brand
En luide storm in Vlaanderland !"

O heldentolk, o reuzenvolk,
O pracht en macht van vroeger dagen !
O bronzen lied, ik weet uw bedied
En ik versta het verwijtend klagen;
Doch wees getroost: Zie, het oosten bloost
En Vlaanderens zonne gaat aan het dagen.
"Vlaanderen die leeu !" Tril, oude toren,
En paar uw lied met onze koren,
Zing: "ik ben Roeland, ik kleppe brand,
Luide triomf in Vlaanderland !"

Klein Toosje

Aan de groene waterkant
Staat klein Toosje
Al een poosje
Met wat kruimpjes in haar hand
En met veel gesnater
Komen door het water
Al de eendjes heel parmant
Van de overkant

Maar een kleine stoute hond
Ging aan 't grommen
En aan 't brommen
Sprong maar blaffend in het rond
En met veel gesnater
Vluchten door het water
Alle eendjes naar het land
Aan de overkant

Maar een vriendelijke heer
Bond stout Moortje
Aan een koordje
En de eendjes kwamen weer
Zie met veel gesnater
Komen door het water
Alle eendjes één voor één
Naar klein Toosje heen.

A is een aapje

A is een aapje, dat eet uit zijn poot.
B is de bakker, die bakt voor ons brood.
C is Charlotte, die drinkt chocolaad.
D is een dame, die drentelt op straat.
E is een ezel, die gaat naar het land.
F is een fruitvrouw, met fruit in haar mand.
G is een geitje, en Gijs staat er bij.
H is een held, met een houwer op zij.
I is de inktpot, waar Isaac uit schreef.
J is een jasje, dat kreeg ik van neef.
K is een koopman, die koffie verzond.
L is een landman, die leeuw'riken vond.
M is de molen, die maalt door de wind.
N is een nestje, dat Nicolaas vindt.
O is een otter, die zwemt in het meer.
P is een papje, dat pikt aan een peer.
Q is Quirinus, die zuurtjes uitdeelt.
R is een rover, die appelen steelt.
S is het scheepje, waar Steven mee speelt.
T is de trommel, die Tante mij schonk.
U is een uiltje, dat zit op een tronk.
V is een visser, met vis in zijn schuit.
W is de wagen, daar rij ik mee uit.
X is een letter, zeg ken je die wel?
IJ is een ijsbeer, die wit is van vel.
Z is een zeeman, die zegt u vaarwel.

Rijen, rijen op een paardje

Rijen, rijen op een paardje
met vier poten en een staartje
met twee oren op zijn kop
rijen, rijen, hop, hop, hop

Rijen, rijen op een paardje
rijen, rijen met een vaartje
rijen, rijen waar naar toe?
het allereerst naar Grotemoe

Rijen, rijen op een paardje
grootmoe heeft nog wel een taartje
paardje, paardje rij wat aan
laat ons gauw naar opoe gaan

Twee voerlui

Een karretje op de zandweg reed
De maan scheen helder, de weg was breed
Het paardje liep met lusten
'k Wed, dat het zelf zijn weg wel vind
De voerman lei te rusten.
Ik wens je wel thuis,mijn vrind, mijn vrind
Ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind.

Een karretje reed langs berg en dal
De nacht was donker, de weg is smal
Het paard liep als met vleugels
De sneeuwjacht zweept zijn ogen blind
De voerman houdt de teugels.
Ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind
Ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind.

Een karretje keert behouden weer
Het ander heeft geen voerman meer
Waar kan hij zijn gebleven
'k Wed, dat je'm op de zandweg vindt
Of mogelijk wel daarneven
Hij komt niet meer thuis die vrind, die vrind
Hij komt niet meer thuis die vrind, die vrind.

Naar zee

Ferme jongens,stoere knapen
Foei!Hoe suffend sta je daar!
Zijt ge dan niet welgeschapen?
Zijt ge niet van zessen klaar?
Schaam je jongens,en ga mee
Naar de zee,naar de zee!

Dat's een leven van plezieren
Dat's een leven van stavast
Zo de wereld rond te zwieren
In het topje van de mast
Thuis zijn op ied're ree
Kom,ga mee naar de zee!

Laat ze pruilen,laat ze druilen
Laat ze schuilen aan 't strand
Loop Jan Salie op zijn muilen
Jan Courage kiest het want
Holla bootsman alles ree?
Wij gaan mee naar de zee!

Wandelliedje

De paden op, de lanen in
vooruit met flinke pas
met stralend oog en blijde zin
en goedgevulde tas
de zonne lacht ons vrolijk toe
ons groet der voog'len zang
en wij we worden vast niet moe
al wand'len w' uren lang
tratatata bom bom tratatata bom, bom
al wand'len w' uren lang.

Marcheren is gezond voor 't bloed
verruimd wordt d' enge borst
't versterkt de spier van been en voet
't wekt eetlust op en dorst
daarom vooruit en in de maat
zo netjes als 't maar kan
nu 't eensgezind en ord'lijk gaat
heeft elk plezier ervan
tratatata bom bom tratatata bom, bom
heeft elk plezier ervan.

Versje

De winkel van Sinkel

In de winkel van Sinkel is alles te koop
Daar kan men krijgen, mandjes met vijgen
doosjes pommade, flesjes orangeade,
hoeden en petten en damescorsetten
drop om te snoepen en pillen om te poepen.

Gedichtje

Winkel van Sinkel

Al worden we ouder in zorg en verdriet,
De liedjes van moeder vergeten we niet.
Ze zong, als ze breide of hechtte een knoop:
In den winkel van Sinkel is alles te koop!

Receptje

Ik ken een goed receptje
dat altijd helpt gewis
zeg Riekje wil je weten
wat dat voor drankje is
't geheim zal ik je schrijven
dus lees het nu maar goed
twee druppeltjes van vriendelijkheid
en twee van goede moed.

Neem een kop vol opgeruimdheid
en een glaasje met wat zoet
daags twee lepels zelfbeheersing
niet te veel, dat is niet goed
vind je dan in dit receptje
je liefste wens nog niet vervuld
neem dan voor het allerlaatste
nog een pleister van geduld.

Jantje zag eens pruimen hangen

Jantje zag eens pruimen hangen
o, als eieren zoo groot
't scheen dat Jantje wou gaan plukken
schoon zijn vader 't hem verbood
hier is, zei hij, noch mijn vader
noch de tuinman die het ziet
aan een boom, zoo vol geladen
mist men vijf, zes pruimen niet
maar ik wil gehoorzaam wezen
en niet plukken, ik loop heen
zou ik om een handvol pruimen
ongehoorzaam wezen? Neen!

Voort ging Jantje naar zijn vader
die hem stil beluisterd had
kwam hem in 't loopen tegen
vooraan op het middenpad
kom mijn Jantje, zei de vader
kom mijn kleine hartedief
nu zal ik pruimen plukken
nu heeft vader Jantje lief
daarop ging vader aan het schudden
Jantje raapte schielijks op
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen
en liep heen op een galop

Marietje

Marietje wast in moeders teil
de kleertjes van haar poppen
de jurk met roosjes van Annet
het zomergoed van Lien en Jet
en Linda's jurk met noppen.

Marietje wast en wrijft en spoelt
voorzichtig, zonder wringen
dan hangt ze hoog aan moeders lijn
in zomerwind en zonneschijn
de natte poppedingen.

De poppen zitten stil en zoet
te wachten op hun kleren
ze weten wel : is alles klaar
dan gaan ze heerlijk met elkaar
met moes mee uit logeren.

De mooiste bloemen

Midden op het grote plein
staat het stalletje van Katrijn:
Mooie blommen! Mooie blommen!
Mensen, hierheen moet je kommen!

'k Heb margrieten, mooie anjers,
'k Heb violen... zulke kanjers!
Rode rozen, korenbloemen,
veel te veel om op te noemen,
lelietjes van twintig centen,
prachtig mooi. Je ruikt de lente!

Daar komt kleine Pieter aan.
Bij het stalletje blijft hij staan.
Wel, m'n jongen, zegt Katrijn,
Wat zal 't wezen, wat zal 't zijn?

Irissen met lange stelen,
wil je paarse, wil je gele?
Zestig centen maar, de tien!
Wil je roosjes dan, misschien?
Ook niet deze? Of van deze?
Maar wat moet het dán toch wezen,
moet je ze voor moeder halen?
Neem dan lelietjes-van-dalen!

Nee, zegt Pieter, nee, het was
voor de juffrouw van de klas!
Weet je ze verjaart vandaag
en nu geef ik haar zo graag
bloemetjes met gele hartjes,
maar ik heb alleen twee kwartjes...

Lieve jongen, zegt Katrijn,
dan krijg jij van mij jasmijn!
't Allermooiste wat er bij is.
En of Pietertje ook blij is!
Kijk, daar gaat hij met zijn petje
en zijn prachtige boeketje,
straks zegt Pieter heel geleerd:
Juf, nog wel gefie-sie-teerd.

Klop klop klop

Hakkeplak, ik schrik ervan
o, wat heb je 't druk
kindje lief, wat is er dan
is je schoentje stuk?
klop, klop, klop.

Kijk maar even naar m'n zool
't is niet om te doen
neen, zo kan je niet naar school
trek maar uit je schoen
klop, klop, klop.

't Hamertje gaat op en neer
boven op de zool
hier heb jij je schoentje weer
en nu gauw naar school
klop, klop, klop.

Wassend maantje

Als de zon is weggezonken,
En het avonddonker daalt,
Dan verrijst het wassend maantje,
Dat als zilv´ren sikkel praalt.
Vriend´lijk glanst het op de weide,
Op het loof van struik en boom,
En het neemt ook ras een kijkje
In de spiegelheld´re stroom

´t Ziet de paarse zwanebloemen
Statig rijzen uit het nat,
En de blanke waterlelies
Schomm´len op haar cirkelblad,
En het maantje groet de bloemen,
Die daar bloeien op de stroom,
En zij strookt ze met haar stralen,
Tot zij domm´len in de droom.

Op de fiets

Op de fiets, tingelingeling, op de fiets
ga je heerlijk en 't kost bijna niets.

Hij brengt je beslist zonder duiten
ver weg waar de vogeltjes fluiten.

Op de fiets, tingelingeling, op de fiets
ga je heerlijk en 't kost bijna niets.

Je voelt je gezond en je trapt er op los
op je stalen ros! Tjiedel diedel djom pom!

Jokkebrok

Anneliesje heeft gejokt
om een tweede koekje
Anneliesje zit beschaamd
in een donker hoekje.

O, wat tikt die nare klok :
‘jokkebrok, jok-ke-brok!’
Kom, ga spelen in de zon
zei daareven moesje
Zus en Jan zijn in den tuin
heb je iets mijn poesje?

O, wat tikt die klok nu raar :
‘zeg het maar, zeg-het-maar!’

Anneliesje heeft zoo'n spijt
schreit stil in haar hoekje
heel gauw zegt ze aan moeders oor
alles van dat koekje.

Hoor je, hoe de klok nu doet?
‘zóó is 't goed - zóó-is-'t goed!’

Luie Kees

O, ziet dien luien Kees eens gapen!
Nooit is hem de ochtend wellekom;
Terwijl zijn makkers vreugde smaken
Keert hij zich nog in 't bed eens om.

Hoe vaak zijn broeder hem moog wekken,
Hij roept gedurig geeuwend: "Ja!"
Maar houdt niet op zich uit te rekken.
Volgt, kindren, nooit dien slaapzak na.

Koppig

Hannes loopt op klompen
Zimpe zampe zompe
Door de plassen dat het spat
Broek en kousen worden nat
Moeder roept: Hannes laat het hoor
Hannes trapt maar dapper door
Hij laat zich niet lompen

Hanneske zit buiten
Ritte ratte ruite
Op de ruiten krast hij daar
Vader vindt het schriklijk naar
Roept: zeg, Hannes wees wat stil
Denk je dat hij 't laten wil
Hij laat vader fluiten.

Hannes zit te morren
Lirre larre lorre
In de school als meester zegt:
Hannes zit wat beter recht
Kijk naar 't bord, kijk in je boek
Brommig roept hij: wel dat doe 'k
Wat geeft hij om knorren

Hannes zit te brommen
Rimme ramme romme
Op zijn vader op zijn moe
Snauwt zijn broers en zusjes toe
Heeft met niemand ooit geduld
Zeg hem: jij hebt zelf de schuld
Nou daar mot je om komme

Wil je 't eens probeeren
Lirre larre leere
Iets te maken van het kind
't Is verloren moeite vrind
Jongetjes zo vol venijn
Kind'ren die zo koppig zijn
Kun je niet bekeren

Vroeg vogeltje

Vogeltje wat zingt gij vroeg
wat zingt gij vroeg
pas ontwaak ik uit mijn dromen
of ik hoor u in de bomen
is de dag niet lang genoeg
is de dag niet lang genoeg?

Knaap, als ik mijn morgenzang
mijn morgenzang, mijn morgenzang
reeds een tijd lang heb gezongen
komt gij uit uw bed gesprongen
schijnt de dag u dan te lang
schijnt de dag u dan te lang?