Naar de inhoud

Terugblikken

akke.beakke.be

Toosje



Toosje smulde in een hoekje

Toosje smulde in een hoekje
Van een lekker krentenkoekje
Ach, zei kleine broertje Jan
Mag ik er ook een stukje van?
Geef mij er ook een stukje van

Nee, nee, nee, riep onze Toos
En ze keek zo boos, zo boos
En ze hield het koekje vlug
Weg voor Jantje op haar rug
Weg voor Jantje op haar rug

Maar bij Toosje in het hoekje
Zat de hond en keek naar 't koekje
Koekjes luste hij zo graag
En 't kwam nu zo laag, zo laag
En 't kwam nu zo laag, zo laag

Hap, deed Bello en meteen
Liep hij met het koekje heen
Ja, dat was een naar geval
Nu had Toosje niemendal
Nu had Toosje niemendal

Voor straf



Voor straf

Ik zal je wat vertellen
van onze kleine Kee;
Die was toch zoo verdrietig,
ze huilde wel voor twee.
Ze heeft ons arm mamaatje
de ooren doof gezeurd,
Omdat ze thee wou hebben;
Maar dat is niet gebeurd!

Kee stampte met haar voetjes,
En trok een lange lip;
Aan 't neusje hing een traantje;
O, foei, wat keek ze sip!
Toen werd ze bij haar armpje
De kamer uitgezet,
En moest ze, wat een koopje,
Om zes uur al naar bed.

Tovervrouwtje



Tovervrouwtje

Tovervrouwtje, tovervrouwtje
Waar kom jij ineens vandaan?
'k Zie hier zulke vreemde dingen
'k Hoor mijn poppen liedjes zingen
'k Zie mijn beertje wand'len gaan
Is 't je toverstaf van glas
Of je hocus pocus pas?

Tovervrouwtje, tovervrouwtje
Wil je nog wat doen voor mij?
Laat mijn schaapje dan eens blaten
Leer mijn negerpopje praten
En geef moes een jurk van zij!
Met je toverstaf van glas
En je hocus pocus pas!

Moeilijke sommen



Moeilijke sommen

Eén en één is twee
Het strand ligt vlak aan zee.
Twee en acute;én is drie
Wat viel ik op m'n knie!
Drie en één is vier
De deur stond op een kier!
Vier en één is vijf
Wat staat die sneeuwman stijf!
Vijf en één is zes
De kurk is op de flesch.
Zes en één is zeven
Het hondje stond te beven.
Zeven en één is acht
Ik weet, waarom je lacht!
Acht en één is negen
Piet heeft een bok gekregen.
Negen en één is tien
Wie slaapt, die kan niet zien.

Je moeder



Lieve Maartje

Als ik in je album blader
En het versje lees van vader,
dan bekruipt mij ook de zin
In je album iets te schrijven,
dat nog lang bewaard zal blijven.
Tussen andere verzen in.

Ik heb zo'n album ook bezeten
En ik ben nog niet vergeten,
wat daarin geschreven stond.
Hoe ik eens "het huis met rozen"
zonder blikken, zonder blozen.
Het mooiste vers van alle vond.

Lieve kind de kruisjes komen
Eerder dan je wel kunt dromen
En je kunt ze niet ontgaan.
Maar wie rozen wenst te plukken
Moet zich buigen, moet zich bukken.
Neem dat van je moeder aan

Meer van Terugblikken

↑ Terug naar de berichten