rust 3

vlagen            

het weer

ons humeur

een goed gevoel

op en neer

bij vlagen

de ene dag goed

de andere minder

zon of regen

wat maakt het uit

als jij er niet bent

is het kil in mijn hart

om welke reden ook

waar ik heen ga

heel zelden met jou

alsof ik een eenzaat ben

afwisseling in grote mate

het boeit heel kort

omdat jij er niet bent

vlagen van eenzaamheid

van verdriet

gelatenheid

opstand

omwille van

zo veel

maar vooral

omdat jij er niet bent.

dala

Langzaam                         

al zoekend

naar jou

ben ik

verdwaald

slechte gewoonten

drijven me weg

in eenzaam zijn

heel  ver van jou

de winter lonkt

met zijn lange nachten

drijft angst

diep in mijn hart

afwijkend denken

lokroep van beelden

droefgeestig

verstrooid zijn

in onzekerheid

langzaam

heel  langzaam

naar je toe groeien

dala

als het keerpunt komt                                

de dageraad heel dichtbij

stil  afwachten

zoveel onzekerheid

zenuwen

verlangen naar

de ochtend komt er aan

brengt jouw mee

met aarzelende fluwelen stapjes

je raakt nog juist de tegelvloer

de spanning breekt

nu wordt alles leven

zoveel meer mogelijk

keerpunt in mijn dag

denkgedeelte over

nu de praktijk

nu gaat het om jou

om jou en mij

een streven naar rust

naar diepe beleving

het vechten is voorbij.

dala

de weg moet je gaan                                   

versta jij nog onze tijd

rare tijd  en zware tijd

begrepen zijn

begrijpen

wat is dat alles toch

moeilijk te grijpen

te begrijpen

de raakpunten vervagen

je wordt uitgelachen

want je bent rechtvaardig

rechtlijnig ga je door het leven

je hebt lief en luistert

plots sta je helemaal alleen

enkel hoop  laat je verder gaan

hoop dat het tij toch zal keren

verder op de ingeslagen weg

zonder zelfverwijt

zonder zelfbedrog

ga je tot het einde

tot het niet te voorziene einde

met daarna een nieuw begin.

dala

woordenstorm                              

de pijn van woorden

snijdt  wonden

wonden in het hart

woorden  zonder motivatie

bijna  zo maar

plotse  opwelling

onbeheerste gevoelens

onverantwoord

schelden

schreeuwen

dan de  stilte

onbedacht

impulsief

afwachten

na  woordenstorm

 de schade meten

zwijgzaam zijn

hoop op rust  en verzoening.

dala

 terugkeer

steeds maar weer

onder druk

harde woorden

niet gunnen

drijven tot zwijgen

tot eenzaamheid

vriendschap

weliswaar rare

onschuldige vriendschap

tot onmogelijk herleiden

opeisen van alleenrecht

zelf toegekend

een lot bezegelen

terugweg

in zekerheid

naar het absolute

zich alleen voelen

alleen zijn

een eigen zalige wereld

op slot

want niet begrijpen

waagt geen  poging

omwille van eigenzinnig

zeker zijn.

dala

zeg het mij                                       

volheid

leegheid

verlangen naar…

vul  zelf maar in

wat ik ook zeg

jij weet het

toch

mijn thuis

mijn nergens

mijn niets

mijn alles 

dat komt wel ooit

nu zwerft mijn geest

in verlangens

in luisteren  naar

het pure

het beste

in jou.

dala

het einde van…                                              

een keus

een woord

afscheid

afsluiten

het einde van…

mijn tuin

mijn wereld

mijn leven

nabij

eindpunt nabij

alleen

weinig woorden nog

geen woorden meer

woord geven

woord houden

poort dicht

naar  buitenwereld

naar eigen wereld

afsluiten

einde

nieuw begin

raadsel.

dala

mijn wens

regen  of zon

wind of vlagen

de dagen vliegen

gaan traag

soms lijkt het wel stilstand

de tijd stilgevallen

illusie is het toch

naast de zoveel  andere

een lach een traan

een fijne knuffel

warme zoen

of ontgoocheling

de tijd staat niet stil

nooit

mijn wens

steeds weer herhaald

mocht je wat meer

veel meer

bij me zijn.

dala

rust                                      

tijd die dringt

bestaat die wel

tijd gaat rustig verder

seconden drijven rustig weg

de ene na de andere

nooit rust maar altijd verder

in alle rust

tijd heeft geen rustpoos nodig

tijd is rust

hij heeft alle tijd

alleen de mens is rusteloos

duwt alle schuld naar de tijd

met de mens is iets mis

hij ontbreekt stilte

en vooral

rust.

dala

vertrouwen                                     

dreiging

uitzichtloosheid

tegen een muur aanlopen

geen grond meer onder de voeten

waar is het hout

voor weer een nieuwe pijl

de andere  zijn verschoten

allemaal

honing aan de galg

geen aarde aan de dijk

geen kant meer op kunnen

hopeloos

waar ligt dan toch de oplossing

tijd brengt raad

niet doemdenken

een dagje met een keer

alleen kalmte brengt rust

vertrouwen hebben

maar in wie in wat

in de oerkracht

liefde

stilte

natuur

de geliefden.

dala

Samen                                

de dagen kruipen

woorden sterven

wegkwijnende ziel

overladen

overtollige ballast

ongeduld

onzekerheid

vol gemoed

broos

ontvankelijk broos

kan de bumper

eens zo sterk

nog stand houden

vermoeidheid

wat opgebrand

vernieuwing gaat traag

goede wil

ruim voldoende

inzicht in overvloed

broosheid  door overvraagd

vertrouwen

afstemmen op elkaar

kiezen voor elimineren

samen zijn

samen beleven

hopen

vertrouwen

liefhebben

één zijn.

dala

alles bijeen                     

zoveel levens

zoveel verhalen

raakpunten zo nu en dan

individuele vreugde en verdriet

overgoten met de tegenwind

van de realiteit

ken jij je plek

of zoek je nog

waar je echt hoort

aaneenschakeling  van alles

elk moment beleven

vechten en soms

heel onverwacht wat rust

je hele leven lang

genieten van

zoveel kleine dingen

jouw bezorgdheid

jouw oprechte lach

de zon in een kinderoog

een schalkse blik

een korte omhelzing

een knuffel zo af en toe

ook vreugde

boven alles uit

dan plots weer

onverwacht

heel diep verdriet

scherpe  pijn

gedragen vol geduld

onzekerheid

het leven is koud en warm

ook lelijk is soms van de partij

en dan is daar ook en vooral

jij.

Dala

Leven                                  

gehard

in vuur van verlangens

pijnwonden

 bij harde onjuiste woorden

oorzaak en gevolg

onrecht

verwarring

zalving

jouw vriendschap

met knuffel en al

een blik vol begrip

de adem

de zon

leven.

dala

tinteling                                 

ach ja

gevoelens

met tranen of een lach

spijt en blijdschap

een mengleven lang

haren die een gezicht bedekken

glinsterende ogen

amper zichtbaar

zie mij hier nu denken

niet wetend wat

niet wetend hoe

en toch

het voelt zo prima aan

een vluchtige zachte zoen

heel impulsief spontaan

onwennig fijn

vol tinteling

spanning en niet weten

of tranen komen

misschien gewoon genieten

verwarrend blij

kleine onzekerheid

gewist door geduldig wachten

tot de tinteling

de diepe tinteling

rust brengt in het hart.

dala

woorden                                

verwarring

ontroering

diepe zin

wervelwind 
gevoelens

een zachte kus

lippen verzegelen

jouw hart beroeren

ongewild

vaststelling
 

je bent zo dicht

je bent zo ver

de adem van het leven

geweven rond woorden
die vergaan

toch blijven hangen
 

woorden die kwetsen

die zalven

in tranenstroom

stil worden

heel stil

verlangen naar samen zijn.

dala.

vergankelijk                          

de tol van openhartigheid

verdraaide woorden

omgekeerde betekenis

vervorming tot blaam

belediging

laat je eigen gedachten

een eigen leven leiden

bewaard als geheimenis

daar waar ze horen
gekoesterd in je hart

een geplukte bloem vergaat

verslenst  zo vlug

buiten eigen element

de steel rot in het water

hooguit een week

veel langer duurt het niet

de kunstmatige vaas

gaat langer mee

tot ze broos en wankelbaar

breekt zoals de woorden

spontaan gesproken

binnen vergankelijkheid.

dala                   

hulde aan                  

hoe het mogelijk is

alleen jij kan het weten

een verhaal

tot leven brengen

vele jaren lang

droom en werkelijkheid

verweven tot levenskunst

natuur en bovennatuur

tot één geheel verweven

alsof het allemaal

verzonnen is

harmonie en disharmonie

steeds weer brengen

in perfect evenwicht

de gewoonste zaak

toch voor jou.

dala

ver  weg

zij lag bloot

met haar gedachten

verwarrend

onleesbaar

ongenaakbaar diep

alsof  ze er niet was

toch duidelijk voelbaar

in de eenzaamheid  van gevoelens

die zacht snijden

met veel pijn

onbeschrijflijk door woorden

zonder inkt

of welk ander middel ook

de ommezwaai was compleet

verdrongen verdriet

over een andere boeg gegooid

tastbaar in onbereikbaarheid

als opgedroogde tranen

die toch blijven vloeien

ver  weg

in de diepte

van een eenzame ziel.

dala