jouw stem
Waar ik ook kijk, in de tuin, in mijn hart, alles herinnert mij aan jou.
jouw stem
praat je
met mij
gewoon
of onverwacht
warmte
vervult mij
totaal
lach jij
heel zacht
het leven
dekt mij toe
o zachte zang
van jouw babbel
soms mis ik
dat geluid
heel ver
ben je nooit
ik draag je mee
in mijn hart.
dala
jij hierwerelden
werelden
verwijten
zware taal
jouw wereld
is de mijne niet
daar is ook
niet altijd alles pluis
daar voel ik mij
wel beter thuis
daarom is er
op de eerste plaats
ons eigen huis
ons veilig nest
kom tot rust
op mijn buik
tegen mijn schouder aan
of duik gewoon
in mijn armen weg
en trek je van de rest
toch even
niets meer aan.
dala
ach jaach ja
jouw hand
in de mijne
soms koud
soms warm
het maakt niet uit
welgekomen is
elke aanraking
hoe kortstondig ook
je bent lichamelijk
nooit te dicht
of dicht genoeg
maar je leeft
heel sterk en intens
heel diep
in mij.
dala
samenEen jaar of zo geleden klonk het nog zo. En het is samen geworden. Toch ben ik evenveel alleen als voorheen maar het weegt niet meer zo zwaar.
samen
gaat het niet meer
laat me gaan
wil je niet meer
zeg het dan
want
zo maar naast je
niet met je
dat kan niet
voor mij
in jouw leven
daar wil ik zijn
samen beleven
samen overwinnen
ik ben er om jou
ben jij er om mij
voor al wat
jou en mij
die nog rest
dala
opnieuw en opnieuwopnieuw en opnieuw
telkens weer
zit ik hier
alleen
mijn ogen dicht
mijmer ik
over jou
wat ben je ver
wat ben je dicht
je bent overal
en dan plots
hou ik je vast
en wou zo blijven
versteend
voor eeuwig
maar dat is dood
herinnering
maar ik leef
verlang
steeds weer
om bij je te zijn.
dala
dwars
In het voorjaar is mijn tuin als jij. Dan is hij zoals jouw lach, fris en vrolijk, mooier bij zon dan bij regen, toch even blij.
dwars
jij gaat
een eigen weg
sierlijk en voornaam
jouw woorden
zijn niet steeds
in dank afgenomen
jouw eigen stijl
bevalt mij wel
jouw degelijkheid
jouw lach
altijd en steeds weer
die lach
die mij bekoort
die bij jouw leven hoort
en al de rest
is toemaat
van het leven
voor ons twee.
dala
poëtische wandeling in de tuin, zonder woorden
hoor je de vogels fluiten?
moederdag
De eerste moederdag zonder jou. Het voelt onwennig aan. Ik kom jou even groeten vandaag met een bloemetje.
moederdag
je bent er niet meer
ik mis je zo
elke dag is anders
de zondag vooral
jouw bezoeken
waar je nu rust
in stilte jouw gedenken
je bent er niet meer
om te delen in onze vreugden
in ons groot en klein verdriet
maar er zijn zovele moeders
die ik vieren kan
ik zal niet treuren
maar geniet intens
er zijn zovele herinneringen
mooi en zonnig
vandaag ben ik dankbaar
voor wat verder leeft in mijn hart
door jou.
dala
dwars
Jouw lach is als de zon op een bloem, als blijheid elke dag.
dwars
jij gaat
een eigen weg
sierlijk en voornaam
jouw woorden
zijn niet steeds
in dank afgenomen
jouw eigen stijl
bevalt mij wel
jouw degelijkheid
jouw lach
altijd en steeds weer
die lach
die mij bekoort
die bij jouw leven hoort
en al de rest
is toemaat
van het leven
voor ons twee.
dala
ik zie je graagik zie je graag
jij weet dat wel
maar hoeveel keren
klonk het in jouw oren
je zei me nooit
nu is het genoeg
ik weet het ondertussen wel
muziek is het
zo moet het voor jou klinken
als een toontje dat nooit tegensteekt
duizend keer herhaald
evenveel keren gewaardeerd
ik zie je graag
en bovendien weet jij goed
voor wie ik allemaal
ook wel een boontje heb
maar je voelt het wel
jij staat altijd centraal.
dala
bekijk het zo
In de zomer doet water mij altijd denken aan bloot. Ik zou er zo, ongekleed in willen duiken maar....
bekijk het zo
bloot en naakt
taboe
uit het verleden
zo zegt men nu
toch zie ik jou
nog niet zo vlug
in monokini
op een strand
nudist al zeker niet
tot boven dicht
hoeft ook weer niet
een fijne decolleté
die de zachte rondingen
lichtjes verraad
het hoeft niet alles
voor één alleen
laat een ander ook
bescheiden weg
maar watertanden
zo af en toe.
dala
rustrust
zo nu en dan
er even uit
niets naar buiten uit
binnenin
rust
enkel op je zelf
geen woord
gesproken
geen dicht
geschreven
rust
enkel rust
opladen van
muze en lach
uitgeput
ja
zo nu en dan
wat rust.
dala
traagheidtraagheid
in mijn geest
lijkt iets lamgelegd
verstrooid
traag en moe
een hele tijd
is dat de lente
die eindelijk komt
misschien te druk
de leeftijd
het sterven dichtbij
weet ik veel
weet jij het uit te leggen
misschien een valse droom
die alles domineert
morgen is dat voorbij
of is ook dat
alleen maar schijn.
dala
te laat
te laat
zeg mij toch
wanneer
wanneer ben ik te laat
met bloemen
met lieve woorden
met liefkozingen
met beloften
maar alles toch
alles
ligt in mijn tuin
speciaal voor jouw
bloemen zat
woorden hoeven niet
het is een liefkozing
voor jouw ogen
en alle beloften
zijn toch waar gemaakt
en waar blijf ik
hier
in dit gedicht
als je het leest
vlieg je in mijn armen
welkom.
dala
te weinig
Akelei doet mij altijd denken aan tederheid.
tederheid
ik neem je dicht
te kort
te weinig
want enkel
zo nu en dan
ik kijk
in jouw ogen
en zie geluk
maar je bent
zo vluchtig
je bent er
je bent er niet
maar als je er bent
is er steeds
al is het vluchtig
tijd
voor tederheid
als je er niet bent
ben je er toch
als een zachte wind
in mijn gedachten
als een bries
vol vertroeteling
die ik teder koester..
dala