Berichten van 1 juni 2006 tot 30 juni 2006

ze is er weer
de zon
reeds vroeg
in de morgen

ik heb alvast
jouw stoel
zorgvuldig
klaar gezet


de mijne
is even aan
een kleurbeurt toe

ik ben meer content
dicht tegen je aan
op onze bank

dala

de avond valt
de tuin is leeg
het licht
zoekt reeds zijn weg
naar de nacht
voorbij jouw lege stoel

ik ben alleen
de zon tovert nog vlug
voor korte tijd
hier en daar
wat kleurenpracht
en ik voel dankbaarheid.

dala

stil gevallen genieten
van licht en groen
wachten op
het ultieme moment
dat alles zachter wordt
overgaat naar deemstering

jij even dichter kruipt
en zonder een woord
mij verlaat
en even nog
alleen achterlaat
want dit is nu echt  
mijn biotoop.

dala

de klaproos  
bevlekt
heel vlug
de hele tuin
met rode kladden


deze plant is vrij
om bij ons
te groeien
en te bloeien
waar ze kan.

dala

de botanische roos
gul voor bij en insect
begint een bescheiden bloei
hier en daar eentje
later wordt het een rozige witte wolk
van geurende fleurige bloemenpracht.

dala

Bij deze foto denk ik steeds aan jouw woorden:

wild is je tuin
wild ben jij
ik ben wild
van jullie bei

dala

je kan het zo gek
niet denken
vliegende vissen
op bezoek

en nog ergens
niet kakelende kippen
verborgen in het groen
een keramieken zoo.

dala

van het goede
te veel
gewoon te veel

maar schaduw
is er genoeg
ruim genoeg

deze tuin
is een paradijs
een bewerkt paradijs

maar met vaderdag
ontbijt in de zon
in nog draagbare zon.

dala

puffen
blazen
warm

genieten

morgen
ga ik
terug

rillen
schuilen
thuis

hopen op mooier.

dala

andere kleur
van groen naar blauw
als boventoon

andere houding
eens tot rust komen
in zon of schaduw

absoluut ander weer
van onvoorspelbaar
naar beau fixe.

dala

als je dan
in de vroegte
naar buiten kijkt
het water ziet
de mensen 
hoort klagen
omdat ze vroeg
eerst per bus 
terug naar huis
de warmte proeven
voor een laatste keer
mij groeten
dan ben je blij
en vergeet
binnen enkele dagen
treft mij ook
datzelfde lot.

dala

terug uit zonnige oorden
gebruind voel ik mij
een vreemde in eigen dorp
in eigen straat

in mijn hart leeft
ook jouw pijn
die verlaat mij nooit
ook niet ginds

voorzichtig in de zon
wou ik je warmte sturen
maar hier was er
ook volop

dan maar woorden
begrijpend zacht 
geprent in modern geheugen
geheimzinnig digitaal

ons feest hier
viel helemaal
in het water
letterlijk

welke pijn ook
het loutert mij
maar ook jou
en ieder mens.

dala

bij zonnig weer
schitteren
de kleuren
die treuren
in de regen

ook mijn gelaat
is onderhevig
aan weerhumeur

ik straal mee
met de zon
en neem mij niet kwalijk
want ik ben soms somber
bij mist en regen.

dala

Ons dorp is Stalhille, deelgemeente van Jabbeke,  waar jaarlijks van eind juni tot eind september het kleinschalig project KiS (Kleur in Stalhille) loopt



op de kleurenkoer
in 't bruin café
van ons dorp
hangen meerdere
bijdragen

die werden gecreëerd
in voorbije jaren
maar ook recent

zo zijn ze
tentoongesteld
drie zomermaanden
reeds acht jaren
na elkaar.

dala

elk jaar evengoed
de eerste verlofweek
krijg ik een klop
alleen de inspanning
blijft overeind
een paar harde
lege dagen
zich voelen
als een lila bloem
op dorre grond
gedoemd vlug
ten onder te gaan
of te verteren
in het vuur.

dala