het weer
bij zonnig weer
schitteren
de kleuren
die treuren
in de regen
ook mijn gelaat
is onderhevig
aan weerhumeur
ik straal mee
met de zon
en neem mij niet kwalijk
want ik ben soms somber
bij mist en regen.
dala
veel veel veel
terug uit zonnige oorden
gebruind voel ik mij
een vreemde in eigen dorp
in eigen straat
in mijn hart leeft
ook jouw pijn
die verlaat mij nooit
ook niet ginds
voorzichtig in de zon
wou ik je warmte sturen
maar hier was er
ook volop
dan maar woorden
begrijpend zacht
geprent in modern geheugen
geheimzinnig digitaal
ons feest hier
viel helemaal
in het water
letterlijk
welke pijn ook
het loutert mij
maar ook jou
en ieder mens.
dala
zes uur
als je dan
in de vroegte
naar buiten kijkt
het water ziet
de mensen
hoort klagen
omdat ze vroeg
eerst per bus
terug naar huis
de warmte proeven
voor een laatste keer
mij groeten
dan ben je blij
en vergeet
binnen enkele dagen
treft mij ook
datzelfde lot.
dala
vroeg in de morgen
cweemoedbij regenweer
denk ik
vol weemoed
aan waar jij bent
wat een verschil
nat
droog
warm
fris
ik voel nog de zon
op mijn huid
de zwoele wind
in mijn dunne haar
de wereld op zijn kop
jij moet werken
ik ben op rust
eeuwige rust
ik kruip terug
heb het koud.
dala
er eens uit
andere kleur
van groen naar blauw
als boventoon
andere houding
eens tot rust komen
in zon of schaduw
absoluut ander weer
van onvoorspelbaar
naar beau fixe.
dala
warm
puffen
blazen
warm
genieten
morgen
ga ik
terug
rillen
schuilen
thuis
hopen op mooier.
dala
zonnig en heet
van het goede
te veel
gewoon te veel
maar schaduw
is er genoeg
ruim genoeg
deze tuin
is een paradijs
een bewerkt paradijs
maar met vaderdag
ontbijt in de zon
in nog draagbare zon.
dala
op bezoek
bezoek
je kan het zo gek
niet denken
vliegende vissen
op bezoek
en nog ergens
niet kakelende kippen
verborgen in het groen
een keramieken zoo.
dala
wild
Bij deze foto denk ik steeds aan jouw woorden:
wild is je tuin
wild ben jij
ik ben wild
van jullie bei
dala
passant
er woont wel eens
in een kamer van mijn hart
omringt door lege ruimten
een passant
nu eens oud
meestal jong
zo’n logé blijft slechts een tijd
is dan vluchtig weg
als jij maar blijven wil
vast vergroeid in mij
binden kan ik je niet
we sloten een verbond
als jij echter gaat
sluiten al mijn poorten
zelfs voor de meest geliefde
oude of jonge
nu zo gegeerde
passant.
dala
genieten van een botanische roos
de botanische roos
gul voor bij en insect
begint een bescheiden bloei
hier en daar eentje
later wordt het een rozige witte wolk
van geurende fleurige bloemenpracht.
dala
de eerste klaprros
de klaproos
bevlekt
heel vlug
de hele tuin
met rode kladden
deze plant is vrij
om bij ons
te groeien
en te bloeien
waar ze kan.
dala
die eerste
lange relatie
heel ernstig
daar was altijd
de regen droog
de zon heel nat
’t zat al verkeerd dat was
ja was neen
maar neen was dubbel wee
plots sloeg alles stuk
behoorlijk van de wijs
was ik op de dool
totaal het noorden kwijt
toen kwam jij
jij werd mijn burcht
wij sloten vlug
heel vlug
een sterk verbond
vijf en twintig jaar
’t houdt stand
in weer en wind
met ups en downs
we trekken met elkander op
’t getij der liefde deint
fluistert tussen ons twee
met lentelach en zomergeschater
met vallend blad
en ruzietijd
met luisteren en praten
en kiezen elke dag opnieuw
samen voor elkaar
dala
ritmegrijze Pinsteren 2006ja...dat is uniek
stil gevallen genieten
van licht en groen
wachten op
het ultieme moment
dat alles zachter wordt
overgaat naar deemstering
jij even dichter kruipt
en zonder een woord
mij verlaat
en even nog
alleen achterlaat
want dit is nu echt
mijn biotoop.
dala
lege stoel
de avond valt
de tuin is leeg
het licht
zoekt reeds zijn weg
naar de nacht
voorbij jouw lege stoel
ik ben alleen
de zon tovert nog vlug
voor korte tijd
hier en daar
wat kleurenpracht
en ik voel dankbaarheid.
dala
wat moet ik