Berichten van 1 september 2009 tot 30 september 2009

de weg moet je gaan                                   

versta jij nog onze tijd

rare tijd  en zware tijd

begrepen zijn

begrijpen

wat is dat alles toch

moeilijk te grijpen

te begrijpen

de raakpunten vervagen

je wordt uitgelachen

want je bent rechtvaardig

rechtlijnig ga je door het leven

je hebt lief en luistert

plots sta je helemaal alleen

enkel hoop  laat je verder gaan

hoop dat het tij toch zal keren

verder op de ingeslagen weg

zonder zelfverwijt

zonder zelfbedrog

ga je tot het einde

tot het niet te voorziene einde

met daarna een nieuw begin.

dala

als het keerpunt komt                                

de dageraad heel dichtbij

stil  afwachten

zoveel onzekerheid

zenuwen

verlangen naar

de ochtend komt er aan

brengt jouw mee

met aarzelende fluwelen stapjes

je raakt nog juist de tegelvloer

de spanning breekt

nu wordt alles leven

zoveel meer mogelijk

keerpunt in mijn dag

denkgedeelte over

nu de praktijk

nu gaat het om jou

om jou en mij

een streven naar rust

naar diepe beleving

het vechten is voorbij.

dala

Langzaam                         

al zoekend

naar jou

ben ik

verdwaald

slechte gewoonten

drijven me weg

in eenzaam zijn

heel  ver van jou

de winter lonkt

met zijn lange nachten

drijft angst

diep in mijn hart

afwijkend denken

lokroep van beelden

droefgeestig

verstrooid zijn

in onzekerheid

langzaam

heel  langzaam

naar je toe groeien

dala

vlagen            

het weer

ons humeur

een goed gevoel

op en neer

bij vlagen

de ene dag goed

de andere minder

zon of regen

wat maakt het uit

als jij er niet bent

is het kil in mijn hart

om welke reden ook

waar ik heen ga

heel zelden met jou

alsof ik een eenzaat ben

afwisseling in grote mate

het boeit heel kort

omdat jij er niet bent

vlagen van eenzaamheid

van verdriet

gelatenheid

opstand

omwille van

zo veel

maar vooral

omdat jij er niet bent.

dala