Berichten van 1 april 2008 tot 30 april 2008

een furie            
 

een vrouw

die ken je nooit

een vreemde niet

maar ook niet

die van jou

o jij

zo handig

zo bekwaam

zo lief

plots herken ik

jou niet als jij

ongewoon

als een knal

in een furie schiet

ach wat is dat nu

hoe jij zo

als een flits

te keer bent gegaan

tegen al wie

ongehoord

jouw vrede stoort

vandaag zo lief

morgen  razend kwaad

maar toch ben ik niet bang

voel op elk moment

en zeg dan traag

ik heb je graag.

dala

zo zacht               
 

dwingend

zacht

spreek jij

telkens weer

in mij

doe dit

laat dat

luister

naar mij

hier

zo diep

in jou

het voelt niet

als gezaag

het lukt

keer op keer

dan ben jij

blij

het geluk

is dan

voor mij.

dala

ruwe huid             
 

mijn handen

ruw

vol kloven

door arbeid

aan hout

en grond

raken dan

scheurend

jouw zachte huid

je klaagt niet

toch hoor ik

een zacht

grommend geluid

harde handen

passen niet

op jouw

tere huid

dan maar

strelen met woorden

als fluweel

je bent zo lief

zo zacht

zo teer

wanneer

kus je mij

weer.

dala

En hij zag dat het goed was.

het gebeurt          

een blij

lachend gezicht

zo verkies ik jou

boven al het andere

dan verlang jij plots

naar een knuffel

een zoen

of gewoon

een aai

op mijn wang

of ik weet niet wat

dan is het raden

of zoeken

boeiend is dat wel

ik herhaal

een vrouw

die ken je

nooit.

dala

het noorden kwijt           
 

en als het dan

om woorden gaat

oei

waar waag ik me aan

met jou

in discussie

te gaan

soms over een probleem

dat er voor mij

helemaal geen is

het wordt

een strijd

op voorhand

de winnaar gekend

herken je het niet

toch voel ik

hoe raar dan ook

mij niet verloren

maar enkel en alleen

ben ik dan even

het noorden kwijt.

dala

ach ja        
 

humeurig

dat ben jij

niet echt

koppig ja

een beetje wel

soms zelfs heel erg

en wel heel lang

dan weet ik nooit

wat of waarom

voel ik me dom

doe me best

enorm

en dan

zo plots als het kwam

is het weer voorbij

het is dan

een opluchting

voor mij

begrijpen nee

dat doe ik niet

maar heeft dat dan

nog wel belang.

dala

verlangen             

soms

eenzaamheid

knaagt

aan vrolijkheid

aan geduld

aan vlotheid

stug worden

klagen

mijn geest

in mijn ziel

overwegen

roepen

om jou

je komt

pas later

of ook

weer niet

misschien

reeds vandaag

of nooit meer

het mooie lied

is dan echt wel uit..

dala

er was eens                    
 

vele jaren geleden

blij en opgewekt

onbezorgd

nu wat in zichzelf gekeerd

wat kan er zijn gebeurd

ik kan het weten

maar moet zwijgen als vermoord

uitgewist in mijn hoofd

smeult het traag maar diep in mijn hart

babbelt er maar op los

blij en opgewekt

wie luistert begrijpt al vlug

hier is iets fout gegaan

een noodprogramma

is haastig opgestart

het eerste is opgeborgen

voor altijd en voor goed

groeit er toch een lach

in mijn hart

ik kende hem weleer

nu niet meer

ik ben herinnering.

dala