poëtische beelden

ruwe huid             
 

mijn handen

ruw

vol kloven

door arbeid

aan hout

en grond

raken dan

scheurend

jouw zachte huid

je klaagt niet

toch hoor ik

een zacht

grommend geluid

harde handen

passen niet

op jouw

tere huid

dan maar

strelen met woorden

als fluweel

je bent zo lief

zo zacht

zo teer

wanneer

kus je mij

weer.

dala

zo zacht               
 

dwingend

zacht

spreek jij

telkens weer

in mij

doe dit

laat dat

luister

naar mij

hier

zo diep

in jou

het voelt niet

als gezaag

het lukt

keer op keer

dan ben jij

blij

het geluk

is dan

voor mij.

dala

een furie            
 

een vrouw

die ken je nooit

een vreemde niet

maar ook niet

die van jou

o jij

zo handig

zo bekwaam

zo lief

plots herken ik

jou niet als jij

ongewoon

als een knal

in een furie schiet

ach wat is dat nu

hoe jij zo

als een flits

te keer bent gegaan

tegen al wie

ongehoord

jouw vrede stoort

vandaag zo lief

morgen  razend kwaad

maar toch ben ik niet bang

voel op elk moment

en zeg dan traag

ik heb je graag.

dala

het staat niet stil                 
 

toch was het

alsof het even

heeft stil gestaan

toch houdt het

zijn greep op jou

en ook op mij

het leek

alsof ik werd geleefd

nu komt de fut

beetje bij beetje

terug in mij

genieten van de zon

jouw lach

waar is jouw lach

ach ja

ik keek te veel

naar

mijn binnenkant.

dala

hoe mooi

opgesmukt

opgetut

fris uit bad

hou het maar zo

echt naturel

vergeet niet dat

het enige wat je niet

vergeten mag

is jou frisse

gulle lach

liever met

dan zonder décolleté

dat geeft

jouw verschijning

een guitig accent

niet noodzakelijk

toch wel fijn

want te streng

hoeft nu ook weer niet.

dala

feiten

overspoelen ons

sparen jou

noch mij

wij lossen

onze greep

herstellen ons

min of meer

blijven zitten

met het zeer

dat uitslijten zal

in kortere

of langere tijd

en elk voor zich

moet vooruit

want het leven

staat nooit stil

niet voor jou

noch voor mij.

dala

nooit

de vlaag

is weer voorbij

de hemel geklaard

de vrede hersteld

of op zijn minst

het lijkt toch zo

maar met jou

hoe gaat het nu

als grimmigheid

jouw even tooit

plooi ik

op mezelf terug

maar nooit voor lang

de vlaag is vlug voorbij

soms wordt ook jij

heel even bang

maar waarvoor

dit achterhaal ik nooit

zeg jij het maar

of lukt het jou

ook maar niet.

dala

De vrouwelijke lijn van A tot Z. 

Perfect, volmaakt, is toch wel een illusie van een ogenblik.

bestaat er dan toch

op de wereld

een enkele vrouw

tevreden over haar figuur

de poep te dik

het balkon te zwaar

ofwel bijna niet bestaand

striemen op buik en bil

vel in overvloed

veel te droog

lijkend op een binnenband

en wist ik maar wat  nog allemaal

helaas hou  dat maar in de hand

doe eraan wat je kan

maar werk vooral aan de binnenkant

schaaf het karakter

tot meer leefbaar ja

alleen jij kunt dat

en op jouw gelaat

behoud die lieve lach

zo heb ik je graag

de rest neem ik er gretig bij.

dala

een misverstand         

wat was ik toch geschrokken zeg

het gaat om eerder lieve woorden

die in een verkeerd keelgat zijn geschoten

ik had het gevoel  van met heel lompe tred

mijn zware voet op eigen hart te hebben gezet

waar ik ei zo na de fijnste gevoelens

bijna tot vuile prak had geplet

ik heb dan zo vlug als mogelijk

alle verkeerd begrepen taal

herschapen tot een leeg verhaal

alles dan in alle ijl helemaal leeggehaald

nu tot een lege doos herschapen

zo wachtend tot de rust terug zal komen

dat de gemoederen heel vlug mogen bedaren

zodat ik mijn eigen gemoed wat kan sparen

ik voel als het ware  een hand op mijne mond

die mij alle mis begrepen repliek belet

het zou wel eens die van moeder kunnen zijn.

dala

 de reuk van woorden             

je ruikt

geen onraad

geen leugentaal

luister goed

ik wou je

vele malen

schroomvol smeken

kleed je toch eens uit

voor mij

zodat ik jou

bewonderen

en vereeuwigen kon

voor mij

kan het noch steeds

tenzij mijn vingers

op het penseel

verkrampen en verstijven

de waarheid is

je bent zo mooi

als het niet kan

dan hebben jouw ogen

als ze stralen

alleen reeds

mij voldaan

als ze triestig staan

dan heb ik pijn

misschien heb ik jou

door deze

eerlijke woorden

wrevelig gemaakt

misschien wel kwaad

of op zijn minst

doen blozen

omdat ze

geschreven staan

vergeef het mij.

dala

verdriet

er is vreugde

een geboorte

er blijft verdriet

moeder

mijn hart

is in kleur

van verdriet

maar ook
kleur van vreugde
je mengt het niet

stil

en niemand merkt

ik werd stil

de stilte blijft

luisteren

naar de vreugde

omwille van

nieuw leven

maar moeder

is er niet
om te delen

met ons
in de vreugde
van nieuw leven.

dala

Soms ben je verdrietig en dan kunnen herinneringen je helpen of ook weer niet.


verdriet          
 

je was

meer en meer

het mooie vergeten

in mij

benaderen

is onmogelijk

nu

tenzij

in een lach

een droom
fictief en zacht

op de computer

schrijf ik jou

telkens nog

een lange brief

die ik nooit

verzenden kan

waarheen
weet ik niet

zo blijf je

dicht bij me

enkel

in de droom

opgeroepen

bij elke treurnis

in werkelijkheid

ben jij

reeds lang geleden

heen gegaan

besta ik

niet meer

voor jou

ik echter
vergeet jou
nooit.

dala

Moeder zijn in deze harde tijd kan wel eens grondig de verkeerde kant uitgaan. Wie helpt er dan wie?

wie                      
 

als een moeder

haar kind

hard

en blijvend

niet begrijpend

verwijt

we leven

en blijven

in een andere tijd

wie zal dan

het kind

begrijpend steunen

begrijpend helpen
een vriend

of ook weer niet

een goede moeder

helpt

zwijgt

en niet begrijpend

in die stilte

lijdt.

dala