een furie

het staat niet stil                 
 

toch was het

alsof het even

heeft stil gestaan

toch houdt het

zijn greep op jou

en ook op mij

het leek

alsof ik werd geleefd

nu komt de fut

beetje bij beetje

terug in mij

genieten van de zon

jouw lach

waar is jouw lach

ach ja

ik keek te veel

naar

mijn binnenkant.

dala

hoe mooi

opgesmukt

opgetut

fris uit bad

hou het maar zo

echt naturel

vergeet niet dat

het enige wat je niet

vergeten mag

is jou frisse

gulle lach

liever met

dan zonder décolleté

dat geeft

jouw verschijning

een guitig accent

niet noodzakelijk

toch wel fijn

want te streng

hoeft nu ook weer niet.

dala

feiten

overspoelen ons

sparen jou

noch mij

wij lossen

onze greep

herstellen ons

min of meer

blijven zitten

met het zeer

dat uitslijten zal

in kortere

of langere tijd

en elk voor zich

moet vooruit

want het leven

staat nooit stil

niet voor jou

noch voor mij.

dala

nooit

de vlaag

is weer voorbij

de hemel geklaard

de vrede hersteld

of op zijn minst

het lijkt toch zo

maar met jou

hoe gaat het nu

als grimmigheid

jouw even tooit

plooi ik

op mezelf terug

maar nooit voor lang

de vlaag is vlug voorbij

soms wordt ook jij

heel even bang

maar waarvoor

dit achterhaal ik nooit

zeg jij het maar

of lukt het jou

ook maar niet.

dala

De vrouwelijke lijn van A tot Z. 

Perfect, volmaakt, is toch wel een illusie van een ogenblik.

bestaat er dan toch

op de wereld

een enkele vrouw

tevreden over haar figuur

de poep te dik

het balkon te zwaar

ofwel bijna niet bestaand

striemen op buik en bil

vel in overvloed

veel te droog

lijkend op een binnenband

en wist ik maar wat  nog allemaal

helaas hou  dat maar in de hand

doe eraan wat je kan

maar werk vooral aan de binnenkant

schaaf het karakter

tot meer leefbaar ja

alleen jij kunt dat

en op jouw gelaat

behoud die lieve lach

zo heb ik je graag

de rest neem ik er gretig bij.

dala

een misverstand         

wat was ik toch geschrokken zeg

het gaat om eerder lieve woorden

die in een verkeerd keelgat zijn geschoten

ik had het gevoel  van met heel lompe tred

mijn zware voet op eigen hart te hebben gezet

waar ik ei zo na de fijnste gevoelens

bijna tot vuile prak had geplet

ik heb dan zo vlug als mogelijk

alle verkeerd begrepen taal

herschapen tot een leeg verhaal

alles dan in alle ijl helemaal leeggehaald

nu tot een lege doos herschapen

zo wachtend tot de rust terug zal komen

dat de gemoederen heel vlug mogen bedaren

zodat ik mijn eigen gemoed wat kan sparen

ik voel als het ware  een hand op mijne mond

die mij alle mis begrepen repliek belet

het zou wel eens die van moeder kunnen zijn.

dala

 de reuk van woorden             

je ruikt

geen onraad

geen leugentaal

luister goed

ik wou je

vele malen

schroomvol smeken

kleed je toch eens uit

voor mij

zodat ik jou

bewonderen

en vereeuwigen kon

voor mij

kan het noch steeds

tenzij mijn vingers

op het penseel

verkrampen en verstijven

de waarheid is

je bent zo mooi

als het niet kan

dan hebben jouw ogen

als ze stralen

alleen reeds

mij voldaan

als ze triestig staan

dan heb ik pijn

misschien heb ik jou

door deze

eerlijke woorden

wrevelig gemaakt

misschien wel kwaad

of op zijn minst

doen blozen

omdat ze

geschreven staan

vergeef het mij.

dala

verdriet

er is vreugde

een geboorte

er blijft verdriet

moeder

mijn hart

is in kleur

van verdriet

maar ook
kleur van vreugde
je mengt het niet

stil

en niemand merkt

ik werd stil

de stilte blijft

luisteren

naar de vreugde

omwille van

nieuw leven

maar moeder

is er niet
om te delen

met ons
in de vreugde
van nieuw leven.

dala

Soms ben je verdrietig en dan kunnen herinneringen je helpen of ook weer niet.


verdriet          
 

je was

meer en meer

het mooie vergeten

in mij

benaderen

is onmogelijk

nu

tenzij

in een lach

een droom
fictief en zacht

op de computer

schrijf ik jou

telkens nog

een lange brief

die ik nooit

verzenden kan

waarheen
weet ik niet

zo blijf je

dicht bij me

enkel

in de droom

opgeroepen

bij elke treurnis

in werkelijkheid

ben jij

reeds lang geleden

heen gegaan

besta ik

niet meer

voor jou

ik echter
vergeet jou
nooit.

dala

Moeder zijn in deze harde tijd kan wel eens grondig de verkeerde kant uitgaan. Wie helpt er dan wie?

wie                      
 

als een moeder

haar kind

hard

en blijvend

niet begrijpend

verwijt

we leven

en blijven

in een andere tijd

wie zal dan

het kind

begrijpend steunen

begrijpend helpen
een vriend

of ook weer niet

een goede moeder

helpt

zwijgt

en niet begrijpend

in die stilte

lijdt.

dala

je hoort zoveel        
 

ik wou

jouw beeld

plaatsen

waar het hoort

maar die plaats

die ken ik niet

wat gebeurt hier

toch allemaal

beelden zonder taal

vertellen mij

een verhaal

over jou

is het achterklap

want fraai

lijkt het niet

ik luister

al niet meer

en plaats jouw beeld

zuiver en mooi

luchtig en warm

op de eerste rij

in mijn herinnering.

dala

knuffels

kasper ze zijn voor jou
in alle maten
kleurtjes zat
ik heb ze
voor jou
eenvoudigweg
van google gejat
maar de grootste
de liefste knuffel
 dat ben jij.

opa dala

welkom  Kasper

was het zo goed

daar

in die warme buik

het leek erop

dat jij niet wou

te voorschijn komen

en dat we nooit

jouw naam

zouden horen

die werd

zo stevig en lang

geheim gehouden

ja zelfs vrouwelijk

project sofieke genaamd

maar nu

in al jouw glorie

en volle gewicht

knuffelbaar

gezond en wel

in ons midden gebracht

het voorbij is vergeten

wat komt is wat er telt
welkom jongen.                  

opa dala