de reuk van woorden

de reuk van woorden
je ruikt
geen onraad
geen leugentaal
luister goed
ik wou je
vele malen
schroomvol smeken
kleed je toch eens uit
voor mij
zodat ik jou
bewonderen
en vereeuwigen kon
voor mij
kan het noch steeds
tenzij mijn vingers
op het penseel
verkrampen en verstijven
de waarheid is
je bent zo mooi
als het niet kan
dan hebben jouw ogen
als ze stralen
alleen reeds
mij voldaan
als ze triestig staan
dan heb ik pijn
misschien heb ik jou
door deze
eerlijke woorden
wrevelig gemaakt
misschien wel kwaad
of op zijn minst
doen blozen
omdat ze
geschreven staan
vergeef het mij.
dala











