verlangen naar rust

Vrijdag 29 februari 2008

ook jij

ook jij

leef

dichter

bij mij

zodat ik

jouw verlangens

lezen kan

in jouw blik

voordat je

ze neerschrijft

in mijn gemoed

zwijg ons leven vol

met daden

van kunnen

en denk de toekomst

naar het heden

zodat

onze verbondenheid

in stilte

steeds maar

groeien kan

de zware

verleden tijd

is herboren

tot heerlijk leven

nu

met jou.

dala

Geschreven door dala om 09:09 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 februari 2008

emotie en tranen

ik weet niet

of het voldoende

zou zijn

te weten

dat jij alleen

van mij houdt

maar

velen zien mij graag

durfden het te tonen

toen ik daar

in de tranenstroom

en emotiestorm

bijna ten onder ging

toen moeder

de laatste keer

bij ons was

later dan

aan tafel reeds

onwel geworden

van bijna niemand nog

afscheid heb genomen

toen ik

naar huis gebracht

wat rusten ging

alleen jij

mij wel helpen kon.

dala

Geschreven door dala om 07:12 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 februari 2008

het zotte verlangen

Een man blijft een man en wat hij allemaal denkt en door zijn gedachten laat gaan! Het zou uit zijn met fruit en gezelligheid.

het zotte verlangen

ik wou

dat een vrouw

alleen uit borsten

zou bestaan

mocht dan

een man

helemaal

handen zijn

ik denk

dat er zo

voor beide

geen leven

meer

mogelijk is

vlug

zou er op

de grafsteen

zoiets als

uitgeput

te lezen staan.

dala

Geschreven door dala om 06:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 februari 2008

altijd jij

jouw ogen

schrijven

jouw verlangens

in mijn hart

zo sta ik

meermaals

machteloos

als ik deze

tot leven

brengen wil

dan verberg jij

jouw ontgoocheling

in de plooien

van een brede

lach.

dala

Geschreven door dala om 06:23 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 februari 2008

anders

jouw zijn

jouw lach bekoort

mijn broosheid

jouw fouten

zijn lief

zolang ik

er ook

om lachen kan

zo hou ik niet

van jouw afwezigheid

als ik bij je ben

krijgt mijn leven

diepere zin.

dala

Geschreven door dala om 17:12 Reageer op dit bericht

Woensdag 20 februari 2008

Als de schaduw mij overvalt, dan bibber en beef ik, even toch. Het voelt zo koud, zo afstandelijk aan. Niets is meer duidelijk dan. Vergis ik mij?

toch

zo is het toch

dat jouw lach

hoe stralend ook

de diepe pijn

onzekerheid

zorgen alom

niet helemaal

verbergen kan

jij weet

dat ik weet

wat jouw kwelt

maar jij zwijgt

jou helpen

op dat vlak

kan ik niet

ik wou…

ik weet niet hoe

of toch

weet je wat
ik laat je nu
maar met rust
tot je komt
om hulp
helemaal uit jezelf
je weet dat het mag
dat het kan
elk ogenblik.

dala

Geschreven door dala om 16:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 februari 2008

de traan

waarom toch

pinkelt

zo nu en dan

een traan

in mijn ogen

die verdwijnt

opdroogt

door jouw lach

zodra ik

bij je ben

of enkel maar

het geluid hoor

van jouw stem

jouw lach

ver weg

of dichtbij

je bent

zo lief.

dala

Geschreven door dala om 07:07 Reageer op dit bericht

Maandag 18 februari 2008

als de morgen

alleen

bij dit vroege uur

als jij

nog rusten mag

denk ik veel

ik krijg het warm

rond mijn hart

terwijl mijn tenen

kou trotseren

op de stenen vloer

wat kan het mij deren

zolang ik denken kan

hoe jij je nu

opperbest

voelen mag

zo af en toe

zal ik blijven

mijmeren

over jou

als de morgen

komt

over ons.

dala

Geschreven door dala om 18:46 Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2008

vroeger

Om de geest eens open te trekken zodat hij niet vastroest in steeds dezelfde ideeën kan je niets beters doen dan in de winter, bij koud en droog weer, in het hout te werken.

vroeger

jouw fouten

wou ik

niet zien

maar langzaamaan

zag ik ze toch

nu eens dit

dan weer dat

waardoor je

heel dicht

bij me kwam

steeds meer werkelijk

menselijker werd

mij bekoorde

zodat ik steeds

dichter en dichter

bij je

wil zijn.

dala

Geschreven door dala om 10:50 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 februari 2008

het verdween

ooit

liep ik rond

getooid

met een masker

een grimas

van blijheid

dat mijn droefheid

verbergen zou

nu hoef ik

dit masker

niet langer meer

het verdween

omdat

mijn blijheid

echt is

om jou.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 februari 2008

Toen we klein waren, 60, 65 jaar terug kenden we best wel enkele versjes die over warmte gingen in de winter. Ik heb er zelf een draai moeten aan geven omdat de meeste van deze versjes niet eens opgeschreven staan en vaak heel lokaal circuleerden. En ja natuurlijk, mijn geheugen is ook niet meer zo fris.

kinderversje

Kriebel-krabbel-krouw

kleine lieve kinderhand

schiet uit de mouw

bibber van de kou

vul vlug de mand

grabbel in het hout

ik breng het vlug in vlam

zo heb je niet meer koud

jij hebt het niet beleefd

jouw dichter wordt oud

het komt uit zijn kindertijd.

dala

Geschreven door dala om 06:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 14 februari 2008

tot jou

tot jou

hoe verlang jij

ook

naar lieve woorden

gericht tot jou

hoe warm wordt het dan

rond jouw hart

woordjes

niet zomaar uitgesproken

in het algemeen

maar oprecht

enkel tot jou gericht

zo veelzeggend

iets zoals

je bent zo lief

je bent wonderlijk

of weet ik veel

zeg mij spontaan

doet dat deugd

of niet

het komt

uit de diepte

van mijn gemoed.

dala

Geschreven door dala om 07:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 13 februari 2008

mijmeren

nu moeder

er niet meer is

ik haar toch dicht

nog voelen kan

dan durf ik

haar zeggen

moeder

zo af en toe

zal ik mijmeren

over jou

als de vroege morgen

stilte brengt

in mijn hart

jij was

een sterke

taaie vrouw

ik bewonder vrouwen

zoals jij

die opgewekt

kunnen zijn

als zowat alles

tegengaat.

dala

Geschreven door dala om 06:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 februari 2008

de dood

Dit poëem draag ik op aan mijn nichtje Lut die zo'n speciale band heeft bewaard met metje. Een band aangehaald nu tussen ons, twee creatieve zielen over de grens van de leeftijd heen.

de dood

moeder

jouw sterven

doet mij drijven

op een meer van verdriet

gevuld met tranen

van gemengde emotie

treurnis en vreugde

hoop en verlangen

zekerheid

de drenkeling gered

door vriendschap en sympathie

elke handdruk

elke zoen in omhelzing

elke knuffel

is een eiland van leven

van geloof en hoop

een bron voor zekerheid

dat de andere kant

ook leven is

mysterieus niet te vatten

nu toch niet

moeder leeft

achter het mysteriegordijn

van de dood

moeder leeft warm

op zijn minst

in onze herinnering.

dala

Geschreven door dala om 06:09 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 11 februari 2008

waar

Hoe dikwijls zat ik naast jou toen je nog duidelijk hoorde water werd gezegd. Je was het zo weinig eens met mij maar Let, die had bij jou een stapje voor. Ik zit met zoveel vragen

waar

teveel tranen

gebundeld

in te weinig tijd

teveel emotie

waar vind ik rust

misschien bij jou

hoor jij nu

mijn kreet

ik weet het niet

zie jij

wie ik ben

mijn hoofd

mijn hart

ik ben

de richting kwijt

wat kan jij

voor mij

nu moeder

niet meer is

of is ze nu

zoveel dichter bij.

dala

Geschreven door dala om 07:09 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 februari 2008

stil vallen

stil vallen

een hele tijd reeds
was ik stil
nu val ik
in een diepe
ik weet niet wat
een put
nee
een lege ruimte
moeder is er niet
maar de ruimte
kan ik vullen
met herinneringen
aan haar
mooie herinneringen
want moeder
was een dame
een pittige
blije dame.

dala

Geschreven door dala om 07:45 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 februari 2008

herinneringen

herinneringen

de tijd
staat stil
even maar
moeder
is niet meer
en toch
zoveel herinneringen
houden haar
levendig bij ons
als afscheid is genomen
bij de open kuil
herneemt het leven
maar anders nu
moeder blijft
een steunpunt
een baken
een band.

dala

Geschreven door dala om 06:46 Reageer op dit bericht

Donderdag 7 februari 2008

moeder/metje

Onze moeder was een wijze werkzame gelovige volkse vrouw. Ze was eenvoudig en soms een beetje tegendraads maar iedereen kon op haar rekenen. Ze hield vooral van haar kleinkinderen en achterkleinkinderen en die hielden ook van haar.

moeder/metje

iedereen kende jou

onder de naam

metje

ook wij

jouw kinderen

noemden jou

soms metje

in de ruime familie

sprak iedereen

jou gewoon aan

met metje

voor ons ben je

en blijf je

metje.

dala

Geschreven door dala om 08:18 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 februari 2008

de leemte

de leemte

overlijden
uitvaart
tijdspanne
drukte
stil verdriet
onwennig uitkijken
hoe wordt het
tussen ons
zonder moeder
want moeder
is er niet meer
zal die leemte
gapen
of worden gevuld
door toenadering
onderling
ik hoop
dat de geest
die moeder eigen was
verder gaat leven
onder ons.

dala

Geschreven door dala om 07:40 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vaag