Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 12 februari 2008

de dood

Dit poëem draag ik op aan mijn nichtje Lut die zo'n speciale band heeft bewaard met metje.  Een band aangehaald nu tussen ons, twee creatieve zielen over de grens van de leeftijd heen.

de dood

 

moeder

jouw sterven

doet mij drijven

op een meer van verdriet

gevuld met tranen

van gemengde emotie

treurnis en vreugde

hoop en verlangen

zekerheid

de drenkeling gered

door vriendschap en sympathie

elke handdruk

elke zoen in omhelzing

elke knuffel

is een eiland van leven

van geloof en hoop

een bron voor zekerheid

dat de andere kant

ook leven is

mysterieus niet te vatten

nu toch niet

moeder leeft

achter het mysteriegordijn

van de dood

moeder leeft warm

op zijn minst

in onze herinnering.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 06:09 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

lut24 februari 2008 om 20:47

metje

bedankt om dit aan mij op te dragen.
het is mooi en heeft mij gepakt
merel12 februari 2008 om 21:20

er is . ..

de leegte, de pijn en het gemis, er is zij die niet meer is. Er is een moeder die altijd blijft, de herinnering die je warmte schenkt en het weten dat zij je ziet, ergens ver weg en toch dicht bij. Sterkte van mij voor jou
thea12 februari 2008 om 07:43

...

Ik heb begrepen en daarna gelezen dat je moeder is overleden. Ja, dat blijft toch altijd tegenvallen he, zelfs al was ze dan 96 jaar. Een moeder wil je liefst nooit kwijt.
Ik wens je sterkte en ik hoop voor je dat je veel kunt verwerken door middel van je geschrijf.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 11 februari 2008

waar


Hoe dikwijls zat ik naast jou toen je nog duidelijk hoorde water werd gezegd.  Je was het zo weinig eens met mij maar Let, die had bij jou een stapje voor. Ik zit met zoveel vragen


waar

 

teveel tranen

gebundeld

in te weinig tijd

teveel emotie

waar vind ik rust

misschien bij jou

hoor jij nu

mijn kreet

ik weet het niet

zie jij

wie ik ben

mijn hoofd

mijn hart

ik ben

de richting kwijt

wat kan jij

voor mij

nu moeder

niet meer is

of is ze nu

zoveel dichter bij.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:09 Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 februari 2008

stil vallen

stil vallen

een hele tijd reeds
was ik stil
nu val ik
in een diepe
ik weet niet wat
een put
nee
een lege ruimte
moeder is er niet
maar de ruimte
kan ik vullen
met herinneringen
aan haar
mooie herinneringen
want moeder
was een dame
een pittige
blije dame.

dala
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 07:45 Reageer op dit bericht
Vrijdag 8 februari 2008

herinneringen

herinneringen

de tijd
staat stil
even maar
moeder
is niet meer
en toch
zoveel herinneringen
houden haar
levendig bij ons
als afscheid is genomen
bij de open kuil
herneemt het leven
maar anders nu
moeder blijft
een steunpunt
een baken
een band.

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 06:46 Reageer op dit bericht
Donderdag 7 februari 2008

moeder/metje

Onze moeder was een wijze werkzame gelovige volkse vrouw. Ze was eenvoudig en soms een beetje tegendraads maar iedereen kon op haar rekenen. Ze hield vooral van haar kleinkinderen en achterkleinkinderen en die hielden ook van haar.

moeder/metje

 

iedereen kende jou

onder de naam

metje

ook wij

jouw kinderen

noemden jou

soms metje

in de ruime familie

sprak iedereen

jou gewoon aan

met metje

voor ons ben je

en blijf je

metje.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 08:18 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 februari 2008

de leemte

de leemte

overlijden
uitvaart
tijdspanne
drukte
stil verdriet
onwennig uitkijken
hoe wordt het
tussen ons
zonder moeder
want moeder
is er niet meer
zal die leemte
gapen
of worden gevuld
door toenadering
onderling
ik hoop
dat de geest
die  moeder eigen was
verder gaat leven
onder ons.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:40 Reageer op dit bericht
Zondag 3 februari 2008

In Memoriam

Moeder Laevens    ELODIE VANDECASTEELE
is heel zacht van ons heen gegaan op vrijdag 1 februari kort na 13 u.  Het onderstaande gedicht, op de laatste strofe na schreef ik een viertal jaar geleden toen ze nog tenvolle genoot van haar lang verblijf in het rust en verzorgingstehuis MAARTENSHOVE  te Loppem. Het gedicht is anoniem opgenomen op het bidprentje dat op de uitvaartplechtigheid wordt meegegeven aan de aanwezigen, nadat het unaniem werd aangenomen door alle broers en zussen.

moeder

 

moeder, metje

melodie van vreugde

met een refreintje van klein verdriet

een grap, een grol

toegankelijk in hartelijkheid

sprankelend van echt leven

met zonneschijn en regen

 

moeder, metje

melodie van eerlijkheid

met gevoel voor wat rechtvaardig is

en legendarische handigheid

heb jij, met bijna niets

ons allen groot gebracht

binnen de normen

van jouw religie en tijd

 

moeder, metje

melodie van goedheid

je droeg diep in jouw warme hart

groot,  maar bij voorkeur klein

een lach een traan

in volle menselijkheid

je was op jouw manier

dankbaar voor elk bezoek

 

moeder, metje

melodie uit het verleden

rust nu in de eeuwige vrede van de Vader

ons door Jezus beloofd

aan mensen die leven

zoals jij deed

in grote liefde en oprecht geloof.                 

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 30 januari 2008

moedertje


Moeder is oud geworden, 96 is een mooie leeftijd. De laatste tijd volgenden de dieptepunten mekaar vlug op. Nu weten we dat moeder ons zeer binnenkort verlaat.  Het zijn moeilijke dagen.


moedertje

toch
was het schrikken
nog maar enkele dagen
we wisten dat het kon
maar ja
het slaat aan het hart
hoe zal het zijn
zonder haar
de band verdwijnt
nu wordt het
patriarchaat
matriarchaat
in eigen kring
moeder toch

jij was
blijheid
eerlijkheid
goedheid
wij nemen over.

dala


 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 07:19 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 27 januari 2008

geluk

het is een droom                 
 

in de diepte

van jouw ogen

wordt mijn geheugen

opgefrist

 

ik kijk bijna

de mijne  uit

op de rijkdom

daar verborgen

mij getoond

zo nu en dan

 

mijn droom

komt uit

ik geniet

van zodra

jouw blik

de mijne raakt.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:33 Reageer op dit bericht
Vrijdag 25 januari 2008

oud


Nu het met moeder niet zo best meer gaat en wij hier enkel de zonnige kant kunnen tonen, denk ik voortdurend aan haar. Onze moeder was een kranige fijne en dappere vrouw.  Ik hoop dat haar huidig lijden zo kort mogelijk moge zijn.

oud            
 

lang

zeer lang

geleden

zag moeder af

voor mij

toen was ik er

ik ben er nog

moeder ook

stokoud

ik op weg

vrijheid

moet je voelen

leven

beleven.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 06:37 Reageer op dit bericht
Donderdag 24 januari 2008

de stilte

de stilte             

 

blijft

mij bekoren

werkt

helend diep

twee mensen

zonder woorden

denken

kijken

samen zijn 

elk moment

 

 telkens herboren

herbeginnen

elke dag opnieuw

denken aan jou

weet hoe ik verlang

dat je er bent

ook voor mij

 

je werkt en slaaft

en bent benomen

komt er dan geen moment

dat we eens rustig

zonder al die zorgen

hand in hand

samen zullen zijn.                    

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:12 Reageer op dit bericht
Maandag 21 januari 2008

verlangen



Een leuk samenzijn met vrienden, echte vrienden waarop je rekenen kan. Je zit binnen, buiten raast de wind, striemt de regen. De zachte wijn doet denken aan, vooral zon.


verlangen              
 

donkere dagen

mottig weer

ziek zijn

deugddoende zon

is er niet

kan en zal

wel komen

verlang ik naar

heel sterk

want dan schijnt ze

niet alleen voor mij

maar ook

voor jou.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 07:42 Reageer op dit bericht
Dinsdag 15 januari 2008

ach ja

materieel ben ik veel bezig met gezonde voeding door reeds 30 jaar biologische groenten te telen.  Het leven is wel meer dan dat alleen.

ach ja

 

mijn hart

loopt vol

mijn ogen

krijg ik

niet meer droog

als ik denk

aan de pijn

jou aangedaan

het is voorbij

maar diep in jou

knaagt het wel eens

maar jij

jij zwijgt

bang mij te belasten

het moet bij jou

gewoon vanzelf

over gaan

zo eenvoudig

lukt dat niet.

 

dala

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 08:48 Reageer op dit bericht
Maandag 14 januari 2008

hoe

gebrek aan vertrouwen kan leiden tot onzekerheid.  Hoe verwoord ik het?

hoe

 

denk ik aan jou

krijg ik het warm

spreek ik met jou

voel ik me goed

en toch

voor de rest

 

geen woorden

vind ik gepast

om jou te zeggen

wat ik reeds

zolang

en nog altijd

zeggen wou

 

misschien

maak ik mij

zorgen

voor niets

weet jij perfect

wat mijn wensen zijn

door mij

niet te verwoorden.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:10 Reageer op dit bericht
Zondag 13 januari 2008

moeite

moeite

 

de wind

was geweldig

fel en grillig

zo plots

verscheen hij

om uren later

weer te verdwijnen

hij schonk mij rust

geplande werkjes

met glas

werden uitgesteld

naar latere datum

er aan ontsnappen

kon ik niet

maar nu

heb ik rust

voor onbepaalde tijd.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 09:53 Reageer op dit bericht
Zaterdag 12 januari 2008

laat maar

Als kunstenaar heb ik geleerd dat het vrouw zijn veel rijker is van inhoud dan het man zijn.  Van machogedrag daar baal ik van. In mijn wereld kom is steeds opnieuw thuis.

laat maar    

 

ik lees

geluk

in de diepte

van jouw blik

mocht ik dat kunnen

blijven lezen

steeds dieper

inniger en duurzaam

 

bij jou

voel ik me goed

niet steeds

zoal ik verwacht

jij bent immers een vrouw

en ik voel me dan

maar een man

ga er niet op in

 

laat maar

erg is het niet.

het gaat wel

zo voorbij

ik heb soms

van die kuren

straffer dan

bij een vrouw.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 18:29 Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 januari 2008

het mooie

Bij het maken van mijn eerste beeld zat mijn hart vol ontgoocheling en pijn.  Toen verlangde ik naar liefde en geluk. Het beeld bracht mij geluk.  Nu zijn mijn vingers zo verzwakt, of is het mijn motivatie, dat ik reeds een tijdje geen beelden meer creëer.

het mooie

 

alles

staat  keurig

te lezen

in jouw ogen

waarin ik

zo nu en dan

lezen mag

ik zie heel veel

doorbijten

zoveel liefde

zoveel genegenheid

vriendschap maar ook

een hoofdstuk

eenzaamheid

onherkenbaar boor velen

met moeite

leesbaar voor mij

toch begrijp  ik

een heel klein beetje

wat jij verlangt

of ik jou iets
van waarde geef

weet alleen

jij.

 

dala

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 17:01 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten