Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

 dit mis ik nu in deze verlengde winterkou.




wie Corrie ook mag zijn, dank je wel voor deze foto.

harde middelen

 

waarvoor

waarom

om rust te brengen

concentratie

in mijn gepijnigde geest

de vervlogen tijd

overdondert het heden

steeds weer en weer

 

bezig zijn

altijd bezig zijn

of ben ik toe

aan rust

diepe rust

 

gewoon in de natuur

wandelen

alleen

of toch opnieuw

en opnieuw

met jouw

arm in arm

zonder woorden

stap na stap

tijdloos

 

dala

 

 

eeuwige rust

 

sereen en waardig

ben je heengegaan

afscheid was reeds genomen

afstand van  het stoffelijke

diep verdriet heerst nu

ook dankbaarheid  om jouw

wat je was en wat je betekende

de pijn sneed nog even

diep en ongenadig

de tranenbron aan

opflakkerend af en toe

de vrije loop heelt wat kan

zuivert het verdriet

samen horen en samen zijn

zal blijven duren zich vestigen

dit hopen wij toch allemaal

toekomst beleef je nooit

gissen doet zijn werk

nog enkele dagen

bedekt kilte jouw gelaat

met een weerschijn van vrede

want jouw strijd is nu gestreden

jouw voorbeeld is onze steun

jij wordt herinnering

blijf bij ons in moeilijke dagen

vier ook met ons mee

bij het ontstaan van elk nieuw leven

en elke gelegenheid

wij staan nu bovenaan

tot de roep van eeuwigheid
ook ons bereikt.

 

dala

terugblik

 

die eerste ontmoeting

jij lief en vriendelijk

hij bleef op de vlakte

het woord behoorde jou toe

akelig stil was zijn mond

 

bij jou

voelde ik me welgekomen

bij hem

liep ik als tegen een koude muur

met een glimlach op

spiedende ogen

maar ik bleef mezelf

 

de leeftijd

toen bereikt

gaf me de nodige rust

later hoorde ik militaire woorden

spelen met mijn toekomst

het vrouwelijk bastion

hield de kerk in het midden

 

schoonmama

jij bleef de zon

de woordenvloed

het drukke bezig zijn

de orkaan

de vulkaan

 

nu ben je tot rust gekomen

alle beelden vervlogen tijd

het doende zijn

eeuwige rust.

 

dala

Dit was een nodige adempauze. Ik moest even opladen na een zeer intense periode. We denken voortdurend terug aan mama. Zij was iemand.

iemand

 

leegte

stil zijn

samen horen

dankbaar

omwille van

onze ma

en voor de kleinkinderen

onze bomma

 

levendig

blij en gul

eigenzinnig

doorzetten

bezige bij

je bent er niet meer

we missen je

want jij was

iemand.

van betekenis.

 

dala

 

 

De weerkundige  winter is voorbij op nu zaterdag 1 maart maar zal zijn staart nog roeren tot in april als het officeel reeds lang lente is.

lente op komst

 

je ziet de klaarte                        

als de lente komt

elke dag langere tijd

bijna niets maar toch

je hoort de vogels

reeds vroeg in de morgen

elke dag duidelijk vrolijker

levendig en luider

je voelt de kriebels

heel lichtjes nu

maar straks duwen ze jou

onweerstaanbaar in de tuin

als een bezige bij

zal je niet te houden zijn

omwoelen en harken

zaaien en planten

dan laat je alles voor wat het is

hopend en mijmerend

met volle korven oogst               

in een droom                                       

die waarheid wordt                          

zodra het zomer komt

dala 

even vastlopen            

 

je gaat er even uit

sprak het gevoel

geen sprake van

doorbijten

repliek van de rede

 

het gaat om poëzie

dan moet je eruit

dichten onder dwang

lukt dat wel

of toch niet

 

als de muze gaat

batterijen herladen

ze komt terug

wees dat maar zeker

sterker dan voorheen

 

dan maak je een poëem

zelfs over banale zaken

zoals even vastlopen

tijdelijk niet blokkeren

mooi voorbeeld toch.

 

dala