andersjouw zijn
jouw lach bekoort
mijn broosheid
jouw fouten
zijn lief
zolang ik
er ook
om lachen kan
zo hou ik niet
van jouw afwezigheid
als ik bij je ben
krijgt mijn leven
diepere zin.
dala
Als de schaduw mij overvalt, dan bibber en beef ik, even toch. Het voelt zo koud, zo afstandelijk aan. Niets is meer duidelijk dan. Vergis ik mij?
toch
zo is het toch
dat jouw lach
hoe stralend ook
de diepe pijn
onzekerheid
zorgen alom
niet helemaal
verbergen kan
jij weet
dat ik weet
wat jouw kwelt
maar jij zwijgt
jou helpen
op dat vlak
kan ik niet
ik wou…
ik weet niet hoe
of toch
weet je wat
ik laat je nu
maar met rust
tot je komt
om hulp
helemaal uit jezelf
je weet dat het mag
dat het kan
elk ogenblik.
dala
de traande traan
waarom toch
pinkelt
zo nu en dan
een traan
in mijn ogen
die verdwijnt
opdroogt
door jouw lach
zodra ik
bij je ben
of enkel maar
het geluid hoor
van jouw stem
jouw lach
ver weg
of dichtbij
je bent
zo lief.
dala
als de morgenals de morgen
alleen
bij dit vroege uur
als jij
nog rusten mag
denk ik veel
ik krijg het warm
rond mijn hart
terwijl mijn tenen
kou trotseren
op de stenen vloer
wat kan het mij deren
zolang ik denken kan
hoe jij je nu
opperbest
voelen mag
zo af en toe
zal ik blijven
mijmeren
over jou
als de morgen
komt
over ons.
dala
vroeger
Om de geest eens open te trekken zodat hij niet vastroest in steeds dezelfde ideeën kan je niets beters doen dan in de winter, bij koud en droog weer, in het hout te werken.
vroeger
jouw fouten
wou ik
niet zien
maar langzaamaan
zag ik ze toch
nu eens dit
dan weer dat
waardoor je
heel dicht
bij me kwam
steeds meer werkelijk
menselijker werd
mij bekoorde
zodat ik steeds
dichter en dichter
bij je
wil zijn.
dala
het verdweenhet verdween
ooit
liep ik rond
getooid
met een masker
een grimas
van blijheid
dat mijn droefheid
verbergen zou
nu hoef ik
dit masker
niet langer meer
het verdween
omdat
mijn blijheid
echt is
om jou.
dala
kinderversjeToen we klein waren, 60, 65 jaar terug kenden we best wel enkele versjes die over warmte gingen in de winter. Ik heb er zelf een draai moeten aan geven omdat de meeste van deze versjes niet eens opgeschreven staan en vaak heel lokaal circuleerden. En ja natuurlijk, mijn geheugen is ook niet meer zo fris.
kinderversje
Kriebel-krabbel-krouw
kleine lieve kinderhand
schiet uit de mouw
bibber van de kou
vul vlug de mand
grabbel in het hout
ik breng het vlug in vlam
zo heb je niet meer koud
jij hebt het niet beleefd
jouw dichter wordt oud
het komt uit zijn kindertijd.
dala
tot jou
tot jou
hoe verlang jij
ook
naar lieve woorden
gericht tot jou
hoe warm wordt het dan
rond jouw hart
woordjes
niet zomaar uitgesproken
in het algemeen
maar oprecht
enkel tot jou gericht
zo veelzeggend
iets zoals
je bent zo lief
je bent wonderlijk
of weet ik veel
zeg mij spontaan
doet dat deugd
of niet
het komt
uit de diepte
van mijn gemoed.
dala
mijmerenmijmeren
nu moeder
er niet meer is
ik haar toch dicht
nog voelen kan
dan durf ik
haar zeggen
moeder
zo af en toe
zal ik mijmeren
over jou
als de vroege morgen
stilte brengt
in mijn hart
jij was
een sterke
taaie vrouw
ik bewonder vrouwen
zoals jij
die opgewekt
kunnen zijn
als zowat alles
tegengaat.
dala
de doodDit poëem draag ik op aan mijn nichtje Lut die zo'n speciale band heeft bewaard met metje. Een band aangehaald nu tussen ons, twee creatieve zielen over de grens van de leeftijd heen.
de dood
moeder
jouw sterven
doet mij drijven
op een meer van verdriet
gevuld met tranen
van gemengde emotie
treurnis en vreugde
hoop en verlangen
zekerheid
de drenkeling gered
door vriendschap en sympathie
elke handdruk
elke zoen in omhelzing
elke knuffel
is een eiland van leven
van geloof en hoop
een bron voor zekerheid
dat de andere kant
ook leven is
mysterieus niet te vatten
nu toch niet
moeder leeft
achter het mysteriegordijn
van de dood
moeder leeft warm
op zijn minst
in onze herinnering.
dala
waar
Hoe dikwijls zat ik naast jou toen je nog duidelijk hoorde water werd gezegd. Je was het zo weinig eens met mij maar Let, die had bij jou een stapje voor. Ik zit met zoveel vragen
waar
teveel tranen
gebundeld
in te weinig tijd
teveel emotie
waar vind ik rust
misschien bij jou
hoor jij nu
mijn kreet
ik weet het niet
zie jij
wie ik ben
mijn hoofd
mijn hart
ik ben
de richting kwijt
wat kan jij
voor mij
nu moeder
niet meer is
of is ze nu
zoveel dichter bij.
dala
stil vallenherinneringen
herinneringen
de tijd
staat stil
even maar
moeder
is niet meer
en toch
zoveel herinneringen
houden haar
levendig bij ons
als afscheid is genomen
bij de open kuil
herneemt het leven
maar anders nu
moeder blijft
een steunpunt
een baken
een band.
dala
moeder/metjeOnze moeder was een wijze werkzame gelovige volkse vrouw. Ze was eenvoudig en soms een beetje tegendraads maar iedereen kon op haar rekenen. Ze hield vooral van haar kleinkinderen en achterkleinkinderen en die hielden ook van haar.
moeder/metje
iedereen kende jou
onder de naam
metje
ook wij
jouw kinderen
noemden jou
soms metje
in de ruime familie
sprak iedereen
jou gewoon aan
met metje
voor ons ben je
en blijf je
metje.
dala
de leemteIn MemoriamMoeder Laevens ELODIE VANDECASTEELE
is heel zacht van ons heen gegaan op vrijdag 1 februari kort na 13 u. Het onderstaande gedicht, op de laatste strofe na schreef ik een viertal jaar geleden toen ze nog tenvolle genoot van haar lang verblijf in het rust en verzorgingstehuis MAARTENSHOVE te Loppem. Het gedicht is anoniem opgenomen op het bidprentje dat op de uitvaartplechtigheid wordt meegegeven aan de aanwezigen, nadat het unaniem werd aangenomen door alle broers en zussen.
moeder
moeder, metje
melodie van vreugde
met een refreintje van klein verdriet
een grap, een grol
toegankelijk in hartelijkheid
sprankelend van echt leven
met zonneschijn en regen
moeder, metje
melodie van eerlijkheid
met gevoel voor wat rechtvaardig is
en legendarische handigheid
heb jij, met bijna niets
ons allen groot gebracht
binnen de normen
van jouw religie en tijd
moeder, metje
melodie van goedheid
je droeg diep in jouw warme hart
groot, maar bij voorkeur klein
een lach een traan
in volle menselijkheid
je was op jouw manier
dankbaar voor elk bezoek
moeder, metje
melodie uit het verleden
rust nu in de eeuwige vrede van de Vader
ons door Jezus beloofd
aan mensen die leven
zoals jij deed
in grote liefde en oprecht geloof.
dala
moedertje
Moeder is oud geworden, 96 is een mooie leeftijd. De laatste tijd volgenden de dieptepunten mekaar vlug op. Nu weten we dat moeder ons zeer binnenkort verlaat. Het zijn moeilijke dagen.
moedertje
toch
was het schrikken
nog maar enkele dagen
we wisten dat het kon
maar ja
het slaat aan het hart
hoe zal het zijn
zonder haar
de band verdwijnt
nu wordt het
patriarchaat
matriarchaat
in eigen kring
moeder toch
jij was
blijheid
eerlijkheid
goedheid
wij nemen over.
dala
blijheidblijheid
die lach
jouw lach
maakt je enkel
mooier
en lief
zeer lief
maakt je
dierbaar
voor mij
moge ik
nooit
de oorzaak zijn
dat die lach
verdwijnt
al is het
even maar.
dala
gelukhet is een droom
in de diepte
van jouw ogen
wordt mijn geheugen
opgefrist
ik kijk bijna
de mijne uit
op de rijkdom
daar verborgen
mij getoond
zo nu en dan
mijn droom
komt uit
ik geniet
van zodra
jouw blik
de mijne raakt.
dala
oud
Nu het met moeder niet zo best meer gaat en wij hier enkel de zonnige kant kunnen tonen, denk ik voortdurend aan haar. Onze moeder was een kranige fijne en dappere vrouw. Ik hoop dat haar huidig lijden zo kort mogelijk moge zijn.
oud
lang
zeer lang
geleden
zag moeder af
voor mij
toen was ik er
ik ben er nog
moeder ook
stokoud
ik op weg
vrijheid
moet je voelen
leven
beleven.
dala