verdriet

Moeder zijn in deze harde tijd kan wel eens grondig de verkeerde kant uitgaan. Wie helpt er dan wie?

wie                      
 

als een moeder

haar kind

hard

en blijvend

niet begrijpend

verwijt

we leven

en blijven

in een andere tijd

wie zal dan

het kind

begrijpend steunen

begrijpend helpen
een vriend

of ook weer niet

een goede moeder

helpt

zwijgt

en niet begrijpend

in die stilte

lijdt.

dala

je hoort zoveel        
 

ik wou

jouw beeld

plaatsen

waar het hoort

maar die plaats

die ken ik niet

wat gebeurt hier

toch allemaal

beelden zonder taal

vertellen mij

een verhaal

over jou

is het achterklap

want fraai

lijkt het niet

ik luister

al niet meer

en plaats jouw beeld

zuiver en mooi

luchtig en warm

op de eerste rij

in mijn herinnering.

dala

knuffels

kasper ze zijn voor jou
in alle maten
kleurtjes zat
ik heb ze
voor jou
eenvoudigweg
van google gejat
maar de grootste
de liefste knuffel
 dat ben jij.

opa dala

welkom  Kasper

was het zo goed

daar

in die warme buik

het leek erop

dat jij niet wou

te voorschijn komen

en dat we nooit

jouw naam

zouden horen

die werd

zo stevig en lang

geheim gehouden

ja zelfs vrouwelijk

project sofieke genaamd

maar nu

in al jouw glorie

en volle gewicht

knuffelbaar

gezond en wel

in ons midden gebracht

het voorbij is vergeten

wat komt is wat er telt
welkom jongen.                  

opa dala

gewoon               
 

mijn leven

vol kleur en licht

plots onverwacht

dikke duisternis

dan kijk jij toe

klaart het uit

kan ik verder

denken

schrijven

lezen

leven in hoop

dat de vriendschap

de liefde

nog groeien

zal.

dala

Dan ben je plots alleen en denk je nog eens aan wat reeds lang voorbij ging aan jou en wat je na korte vreugde heel veel pijn heeft gedaan.

oud verdriet               
 

je was

meer en meer

het mooie vergeten

in mij

benaderen

is onmogelijk

nu

tenzij

in een lach

een droom
fictief en zacht

op de computer

schrijf ik jou

telkens nog

een lange brief

die ik nooit

verzenden kan

waarheen
weet ik niet

zo blijf je

dicht bij me

enkel

in de droom

opgeroepen

bij elke treurnis

in werkelijkheid

ben jij

reeds lang geleden

heen gegaan

besta ik

niet meer

voor jou

ik echter
vergeet jou
nooit.

dala

deugddoend                  
 

telkens weer

bij elke knuffel

met jou

herleef ik

warmer

zachter

o zo echt

de kleine dingen

van mijn moeder

aangevuld

met andere warmte

de warmte

geschonken

door jou.

dala

ook jij                           

leef

dichter

bij mij

zodat ik

jouw verlangens

lezen kan

in jouw blik

voordat je

ze neerschrijft

in mijn gemoed

zwijg ons leven vol

met daden

van  kunnen

en denk de toekomst

naar het heden

zodat

onze verbondenheid

in stilte

steeds maar

groeien kan

de zware

verleden tijd

is herboren

tot heerlijk leven

nu

met jou.

dala

emotie en tranen

ik weet niet

of het voldoende

zou zijn

te weten

dat jij alleen

van mij houdt

maar

velen zien mij graag

durfden het te tonen

toen ik daar

in de tranenstroom

en emotiestorm

bijna ten onder ging

toen moeder

de laatste keer

bij ons was

later dan

aan tafel reeds

onwel geworden

van bijna niemand nog

afscheid heb genomen

toen ik

naar huis gebracht

wat rusten ging

alleen jij

mij wel helpen kon.

dala

altijd jij                
 

jouw ogen

schrijven

jouw verlangens

in mijn hart

zo sta ik

meermaals

machteloos

als ik deze

tot leven

brengen wil

dan verberg jij

jouw ontgoocheling

in de plooien

van een brede

lach.

dala

jouw zijn            
 

jouw lach bekoort

mijn broosheid

jouw fouten

zijn lief

zolang ik

er ook

om lachen kan

zo hou ik niet

van jouw afwezigheid

als ik bij je ben

krijgt mijn leven

diepere zin.

dala