hardnekkig
Vandaag denk ik na over pijn, vreugde en verdriet.een misverstandeen misverstand
wat was ik toch geschrokken zeg
het gaat om eerder lieve woorden
die in een verkeerd keelgat zijn geschoten
ik had het gevoel van met heel lompe tred
mijn zware voet op eigen hart te hebben gezet
waar ik ei zo na de fijnste gevoelens
bijna tot vuile prak had geplet
ik heb dan zo vlug als mogelijk
alle verkeerd begrepen taal
herschapen tot een leeg verhaal
alles dan in alle ijl helemaal leeggehaald
nu tot een lege doos herschapen
zo wachtend tot de rust terug zal komen
dat de gemoederen heel vlug mogen bedaren
zodat ik mijn eigen gemoed wat kan sparen
ik voel als het ware een hand op mijne mond
die mij alle mis begrepen repliek belet
het zou wel eens die van moeder kunnen zijn.
dala
de reuk van woorden
de reuk van woorden
je ruikt
geen onraad
geen leugentaal
luister goed
ik wou je
vele malen
schroomvol smeken
kleed je toch eens uit
voor mij
zodat ik jou
bewonderen
en vereeuwigen kon
voor mij
kan het noch steeds
tenzij mijn vingers
op het penseel
verkrampen en verstijven
de waarheid is
je bent zo mooi
als het niet kan
dan hebben jouw ogen
als ze stralen
alleen reeds
mij voldaan
als ze triestig staan
dan heb ik pijn
misschien heb ik jou
door deze
eerlijke woorden
wrevelig gemaakt
misschien wel kwaad
of op zijn minst
doen blozen
omdat ze
geschreven staan
vergeef het mij.
dala
kleur vol verdriet
verdriet
er is vreugde
een geboorte
er blijft verdriet
moeder
mijn hart
is in kleur
van verdriet
maar ook
kleur van vreugde
je mengt het niet
stil
en niemand merkt
ik werd stil
de stilte blijft
luisteren
naar de vreugde
omwille van
nieuw leven
maar moeder
is er niet
om te delen
met ons
in de vreugde
van nieuw leven.
dala
verdrietSoms ben je verdrietig en dan kunnen herinneringen je helpen of ook weer niet.
verdriet
je was
meer en meer
het mooie vergeten
in mij
benaderen
is onmogelijk
nu
tenzij
in een lach
een droom
fictief en zacht
op de computer
schrijf ik jou
telkens nog
een lange brief
die ik nooit
verzenden kan
waarheen
weet ik niet
zo blijf je
dicht bij me
enkel
in de droom
opgeroepen
bij elke treurnis
in werkelijkheid
ben jij
reeds lang geleden
heen gegaan
besta ik
niet meer
voor jou
ik echter
vergeet jou
nooit.
dala
beschut
De natuur biedt soms onverwachte momenten.
beschut
naar de natuur
in volle geweld
van een westerstorm
keek ik verwonderd toe
hoe vijf mussen
met een merel erbij
achter de hoge haag
samen zaten
netjes op de rij
op de afsluitdraad
geen pluim bewoog
terwijl hun natuurlijk scherm
onrustig zwiepte
in de scherpe wind
ik zelf
warm en droog
binnen gebruikend
als observatiepost
kwam onverwacht
tot rust.
dala
wieMoeder zijn in deze harde tijd kan wel eens grondig de verkeerde kant uitgaan. Wie helpt er dan wie?
wie
als een moeder
haar kind
hard
en blijvend
niet begrijpend
verwijt
we leven
en blijven
in een andere tijd
wie zal dan
het kind
begrijpend steunen
begrijpend helpen
een vriend
of ook weer niet
een goede moeder
helpt
zwijgt
en niet begrijpend
in die stilte
lijdt.
dala
oma en opadoopsuiker
Als je dat tegenwoordig allemaal ziet....amaai maar er komt heel wat creatieviteit bij kijken van de mama, de papa en weet ik veel...doopsuiker
niet zacht maar hard
zoet
in elk geval
bijna gelijke smaak
ook de vorm
zo goed als
gestandaardiseerd
de kleur verschilt
maar
roze en zacht blauw
zie je niet meer zoveel
vooral als je weet
en niet wilt zeggen
wat het worden zal
roze of blauw
dan neem je wit
of groen
bruin zag ik niet
dat geeft te veel
een bijgedacht.
dala
je hoort zoveelje hoort zoveel
ik wou
jouw beeld
plaatsen
waar het hoort
maar die plaats
die ken ik niet
wat gebeurt hier
toch allemaal
beelden zonder taal
vertellen mij
een verhaal
over jou
is het achterklap
want fraai
lijkt het niet
ik luister
al niet meer
en plaats jouw beeld
zuiver en mooi
luchtig en warm
op de eerste rij
in mijn herinnering.
dala
dood en levenknuffels
knuffels
kasper ze zijn voor jou
in alle maten
kleurtjes zat
ik heb ze
voor jou
eenvoudigweg
van google gejat
maar de grootste
de liefste knuffel
dat ben jij.
opa dala
Kasper
was het zo goed
daar
in die warme buik
het leek erop
dat jij niet wou
te voorschijn komen
en dat we nooit
jouw naam
zouden horen
die werd
zo stevig en lang
geheim gehouden
ja zelfs vrouwelijk
project sofieke genaamd
maar nu
in al jouw glorie
en volle gewicht
knuffelbaar
gezond en wel
in ons midden gebracht
het voorbij is vergeten
wat komt is wat er telt
welkom jongen.
opa dala
helpen
Schrijven, lezen en zoeken naar antwoorden in de hooiberg van het internet. Het houdt de geest open die al eens op piekeren durft over te schakelen.
helpen
ach ja
soms gaat het niet
leeftijd
piekeren
kwaaltjes alom
kom jij dan
naar mijn nood
zet wat bakens uit
mijn kruisje
draag ik
natuurlijk zelf
binnenshuis
naar buiten uit
vloeit uit mijn mond
het warme woord
zo een schuchtere lach
toverend
bovenop de pijn
even vergeten
al is het maar
voor een enkel
ogenblik.
dala
gewoongewoon
mijn leven
vol kleur en licht
plots onverwacht
dikke duisternis
dan kijk jij toe
klaart het uit
kan ik verder
denken
schrijven
lezen
leven in hoop
dat de vriendschap
de liefde
nog groeien
zal.
dala
oud verdrietDan ben je plots alleen en denk je nog eens aan wat reeds lang voorbij ging aan jou en wat je na korte vreugde heel veel pijn heeft gedaan.
oud verdriet
je was
meer en meer
het mooie vergeten
in mij
benaderen
is onmogelijk
nu
tenzij
in een lach
een droom
fictief en zacht
op de computer
schrijf ik jou
telkens nog
een lange brief
die ik nooit
verzenden kan
waarheen
weet ik niet
zo blijf je
dicht bij me
enkel
in de droom
opgeroepen
bij elke treurnis
in werkelijkheid
ben jij
reeds lang geleden
heen gegaan
besta ik
niet meer
voor jou
ik echter
vergeet jou
nooit.
dala
deugddoenddeugddoend
telkens weer
bij elke knuffel
met jou
herleef ik
warmer
zachter
o zo echt
de kleine dingen
van mijn moeder
aangevuld
met andere warmte
de warmte
geschonken
door jou.
dala
leven en dood
leven en dood
een kat
geen hond
op mijn grond
hier staat ons huis
in de houtstapel
vangt de kat
een muis
speelt er mee
mij tergend
zo lijkt het toch
zo vind ik
bijna elke morgen
een dode muis
als eerbetoon
heel dicht bij het huis
leven in overvloed
dood
met mondjesmaat.
dala
verlangen naar rust
Bij een kopje thee kan je tot rust komen maar hoe dikwijls gaat het niet zo best en dan verlang je naar rust.
verlangen naar rust
ik loop gebogen
loop verloren
zoek niet verder meer
jij blijft mij grijpen
corrigerend
duw je mij
de juiste richting uit
ik denk en rust
leef nu meer bewust
om jou
zit een poosje neer
dan sta ik op
loop recht
en vecht
voor zekerheid
voor rust.
dala
ook jijook jij
leef
dichter
bij mij
zodat ik
jouw verlangens
lezen kan
in jouw blik
voordat je
ze neerschrijft
in mijn gemoed
zwijg ons leven vol
met daden
van kunnen
en denk de toekomst
naar het heden
zodat
onze verbondenheid
in stilte
steeds maar
groeien kan
de zware
verleden tijd
is herboren
tot heerlijk leven
nu
met jou.
dala