wild


Bij deze foto denk ik steeds aan jouw woorden:
wild is je tuin
wild ben jij
ik ben wild
van jullie bei
dala
wild

Bij deze foto denk ik steeds aan jouw woorden:
wild is je tuin
wild ben jij
ik ben wild
van jullie bei
dala

passant
er woont wel eens
in een kamer van mijn hart
omringt door lege ruimten
een passant
nu eens oud
meestal jong
zo’n logé blijft slechts een tijd
is dan vluchtig weg
als jij maar blijven wil
vast vergroeid in mij
binden kan ik je niet
we sloten een verbond
als jij echter gaat
sluiten al mijn poorten
zelfs voor de meest geliefde
oude of jonge
nu zo gegeerde
passant.
dala
genieten van een botanische roos

de botanische roos
gul voor bij en insect
begint een bescheiden bloei
hier en daar eentje
later wordt het een rozige witte wolk
van geurende fleurige bloemenpracht.
dala
de eerste klaprros

de klaproos
bevlekt
heel vlug
de hele tuin
met rode kladden
deze plant is vrij
om bij ons
te groeien
en te bloeien
waar ze kan.
dala

die eerste
lange relatie
heel ernstig
daar was altijd
de regen droog
de zon heel nat
’t zat al verkeerd dat was
ja was neen
maar neen was dubbel wee
plots sloeg alles stuk
behoorlijk van de wijs
was ik op de dool
totaal het noorden kwijt
toen kwam jij
jij werd mijn burcht
wij sloten vlug
heel vlug
een sterk verbond
vijf en twintig jaar
’t houdt stand
in weer en wind
met ups en downs
we trekken met elkander op
’t getij der liefde deint
fluistert tussen ons twee
met lentelach en zomergeschater
met vallend blad
en ruzietijd
met luisteren en praten
en kiezen elke dag opnieuw
samen voor elkaar
dala
ritme
grijze Pinsteren 2006
ja...dat is uniekstil gevallen genieten
van licht en groen
wachten op
het ultieme moment
dat alles zachter wordt
overgaat naar deemstering
jij even dichter kruipt
en zonder een woord
mij verlaat
en even nog
alleen achterlaat
want dit is nu echt
mijn biotoop.
dala
lege stoelde avond valt
de tuin is leeg
het licht
zoekt reeds zijn weg
naar de nacht
voorbij jouw lege stoel
ik ben alleen
de zon tovert nog vlug
voor korte tijd
hier en daar
wat kleurenpracht
en ik voel dankbaarheid.
dala
wat moet ik
ze is terug
ze is er weer
de zon
reeds vroeg
in de morgen
ik heb alvast
jouw stoel
zorgvuldig
klaar gezet
de mijne
is even aan
een kleurbeurt toe
ik ben meer content
dicht tegen je aan
op onze bank
dala
beunhaas
onzekermijn woorden komen
aarzelend
van heel diep
ze scheppen geen poen
mijn geluk
ligt mede
in jouw hart
mijn verlangen was
stil bij je te zijn
geen grote bel
geen trom of trompet
enkel
gedeeld geluk
gedragen door de stilte
van luisteren en verstaan
te veel gepraat
luistert niet
naar de nood
zal het gras groener zijn
als het ingevroren is
bewaard
voor het nageslacht ?
dala
jij staat scherp
genoeggenoeg regen
gerommel
grote hagelstenen
geef ons zon
gezellige warmte
gevoelig meer kleur
geen lachen meer
gezelligheid verdwenen
grimmigheid alom
gedoken schuilen
geduldig wachtend
genoeg van vies humeur.
dala
zonnige zondag
droevig
ons leven begon
met de dood voor ogen
wij dansen en drinken bleven
tot de ochtend toe
toen in de prille morgen
de doffe slaap overging
in een eindeloos verleden
droevig
waren de dagen
triest de laatste stonde samen
mijn verdriet schokte
in een hoek
na het scheiden
mijn hoop voor de toekomst
verdween met jou.
dala
koudik
ik ben niet oud
ben niet wijs
word wel kaal en grijs
ik heb het koud.
hemelvaart

triestige regendagen
veel te harde wind
wat blijft er mij
nog over
dan uit de voorraad
van voorbije jaren
wat fleurigheid
naar boven halen
uit eigen tuin
elk seizoen opnieuw
geeft het simpelweg
een nieuw perspectief.
dala
hoekjes en kantjes

In verloren hoekjes en kantjes staan bloemen te bloeien, overal bloemen. Hier is het de adderwortel die zijn geparelde bloei als fris gekleurde toortsjes recht houdt tegen een groene achtergrond.