dwang
Sedert ik met pensioen ben wil ik altijd maar naar de tuin om voor jou en mij een paradijsje te creëren waar we samen in genieten maar soms dreig ik slachtoffer te worden van mijn ijver maar het is alsof de natuur mij dan binnen houdt.
buiten
in onbegrensde drang
werken tot het kraakt
als zoete wraak
op wie of wat
weet ik niet
om de onbeheerste sprong
niet meer gedwongen
in de dwang van elke dag
zo maar
mijn eigen laten zweten
in de vrijheid als nooit voorheen
dan is daar nog
moeder natuur
die met ruige regenvlagen
mij nu in alle heftigheid
zonder woorden
wijs maar binnen houdt
zodat mijn inspiratie
stil maar duidelijk
de grens verlegt die
buiten niet is te vinden
doch diep in mij
de bakens heeft verzet.
dala






