traagheid

rust             
 

zo nu en dan

er even uit

niets naar buiten uit

binnenin

rust

enkel op je zelf

geen woord

gesproken

geen dicht

geschreven

rust

enkel rust

opladen van

muze en lach

uitgeput

ja

zo nu en dan

wat rust.

dala

ik zie je graag

jij weet dat wel

maar hoeveel keren

klonk het in jouw oren

je zei me nooit

nu is het genoeg

ik weet het ondertussen wel

muziek is het

zo moet het voor jou klinken

als een toontje dat nooit tegensteekt

duizend keer herhaald

evenveel keren gewaardeerd

ik zie je graag

en bovendien weet jij goed

voor wie ik allemaal

ook wel een boontje heb

maar je voelt het wel

jij staat altijd centraal.

dala

hoor je de vogels fluiten?

opnieuw en opnieuw

telkens weer

zit ik hier

alleen

mijn ogen dicht

mijmer ik

over jou

wat ben je ver

wat ben je dicht

je bent overal

en dan plots

hou ik je vast

en wou zo blijven

versteend

voor eeuwig

maar dat is dood

herinnering

maar ik leef

verlang

steeds weer

om bij je te zijn.

dala

Een jaar of zo geleden klonk het nog zo. En het is samen geworden. Toch ben ik evenveel alleen als voorheen maar het weegt niet meer zo zwaar.


samen                 
 

gaat het niet meer

laat me gaan

wil je niet meer

zeg het dan

want

zo maar naast je

niet met je

dat kan niet

voor mij

in jouw leven

daar wil ik zijn

samen beleven

samen overwinnen

ik ben er om jou

ben jij er om mij

voor al wat

jou en mij

die nog rest

dala

ach ja              

jouw hand

in de mijne

soms koud

soms warm

het maakt niet uit

welgekomen is

elke aanraking

hoe kortstondig ook

je bent lichamelijk

nooit te dicht

of dicht genoeg

maar je leeft

heel sterk en intens

heel diep

in mij.

dala

werelden           
 

verwijten

zware taal

jouw wereld

is de mijne niet

daar is ook

niet altijd alles pluis

daar voel ik mij

wel beter thuis

daarom is er

op de eerste plaats

ons eigen huis

ons veilig nest

kom tot rust

op mijn buik

tegen mijn schouder aan

of duik gewoon

in mijn armen weg

en trek je van de rest

toch even

niets meer aan.

dala

er was eens                    
 

vele jaren geleden

blij en opgewekt

onbezorgd

nu wat in zichzelf gekeerd

wat kan er zijn gebeurd

ik kan het weten

maar moet zwijgen als vermoord

uitgewist in mijn hoofd

smeult het traag maar diep in mijn hart

babbelt er maar op los

blij en opgewekt

wie luistert begrijpt al vlug

hier is iets fout gegaan

een noodprogramma

is haastig opgestart

het eerste is opgeborgen

voor altijd en voor goed

groeit er toch een lach

in mijn hart

ik kende hem weleer

nu niet meer

ik ben herinnering.

dala

verlangen             

soms

eenzaamheid

knaagt

aan vrolijkheid

aan geduld

aan vlotheid

stug worden

klagen

mijn geest

in mijn ziel

overwegen

roepen

om jou

je komt

pas later

of ook

weer niet

misschien

reeds vandaag

of nooit meer

het mooie lied

is dan echt wel uit..

dala

ach ja        
 

humeurig

dat ben jij

niet echt

koppig ja

een beetje wel

soms zelfs heel erg

en wel heel lang

dan weet ik nooit

wat of waarom

voel ik me dom

doe me best

enorm

en dan

zo plots als het kwam

is het weer voorbij

het is dan

een opluchting

voor mij

begrijpen nee

dat doe ik niet

maar heeft dat dan

nog wel belang.

dala

het noorden kwijt           
 

en als het dan

om woorden gaat

oei

waar waag ik me aan

met jou

in discussie

te gaan

soms over een probleem

dat er voor mij

helemaal geen is

het wordt

een strijd

op voorhand

de winnaar gekend

herken je het niet

toch voel ik

hoe raar dan ook

mij niet verloren

maar enkel en alleen

ben ik dan even

het noorden kwijt.

dala

het gebeurt          

een blij

lachend gezicht

zo verkies ik jou

boven al het andere

dan verlang jij plots

naar een knuffel

een zoen

of gewoon

een aai

op mijn wang

of ik weet niet wat

dan is het raden

of zoeken

boeiend is dat wel

ik herhaal

een vrouw

die ken je

nooit.

dala