ach jaach ja
jouw hand
in de mijne
soms koud
soms warm
het maakt niet uit
welgekomen is
elke aanraking
hoe kortstondig ook
je bent lichamelijk
nooit te dicht
of dicht genoeg
maar je leeft
heel sterk en intens
heel diep
in mij.
dala
werelden
werelden
verwijten
zware taal
jouw wereld
is de mijne niet
daar is ook
niet altijd alles pluis
daar voel ik mij
wel beter thuis
daarom is er
op de eerste plaats
ons eigen huis
ons veilig nest
kom tot rust
op mijn buik
tegen mijn schouder aan
of duik gewoon
in mijn armen weg
en trek je van de rest
toch even
niets meer aan.
dala
jij hierjouw stem
Waar ik ook kijk, in de tuin, in mijn hart, alles herinnert mij aan jou.
jouw stem
praat je
met mij
gewoon
of onverwacht
warmte
vervult mij
totaal
lach jij
heel zacht
het leven
dekt mij toe
o zachte zang
van jouw babbel
soms mis ik
dat geluid
heel ver
ben je nooit
ik draag je mee
in mijn hart.
dala
er was eens
er was eens
vele jaren geleden
blij en opgewekt
onbezorgd
nu wat in zichzelf gekeerd
wat kan er zijn gebeurd
ik kan het weten
maar moet zwijgen als vermoord
uitgewist in mijn hoofd
smeult het traag maar diep in mijn hart
babbelt er maar op los
blij en opgewekt
wie luistert begrijpt al vlug
hier is iets fout gegaan
een noodprogramma
is haastig opgestart
het eerste is opgeborgen
voor altijd en voor goed
groeit er toch een lach
in mijn hart
ik kende hem weleer
nu niet meer
ik ben herinnering.
dala
verlangenverlangen
soms
eenzaamheid
knaagt
aan vrolijkheid
aan geduld
aan vlotheid
stug worden
klagen
mijn geest
in mijn ziel
overwegen
roepen
om jou
je komt
pas later
of ook
weer niet
misschien
reeds vandaag
of nooit meer
het mooie lied
is dan echt wel uit..
dala
ach jaach ja
humeurig
dat ben jij
niet echt
koppig ja
een beetje wel
soms zelfs heel erg
en wel heel lang
dan weet ik nooit
wat of waarom
voel ik me dom
doe me best
enorm
en dan
zo plots als het kwam
is het weer voorbij
het is dan
een opluchting
voor mij
begrijpen nee
dat doe ik niet
maar heeft dat dan
nog wel belang.
dala
het noorden kwijt
het noorden kwijt
en als het dan
om woorden gaat
oei
waar waag ik me aan
met jou
in discussie
te gaan
soms over een probleem
dat er voor mij
helemaal geen is
het wordt
een strijd
op voorhand
de winnaar gekend
herken je het niet
toch voel ik
hoe raar dan ook
mij niet verloren
maar enkel en alleen
ben ik dan even
het noorden kwijt.
dala
het gebeurthet gebeurt
een blij
lachend gezicht
zo verkies ik jou
boven al het andere
dan verlang jij plots
naar een knuffel
een zoen
of gewoon
een aai
op mijn wang
of ik weet niet wat
dan is het raden
of zoeken
boeiend is dat wel
ik herhaal
een vrouw
die ken je
nooit.
dala
rust
Nergens is het rustiger dan in de binnentuin van een abdij.
rust
zo nu en dan
er even uit
niets naar buiten uit
binnenin
rust
enkel op je zelf
geen woord
gesproken
geen dicht
geschreven
rust
enkel rust
opladen van
muze en lach
uitgeput
ja
zo nu en dan
wat rust.
dala
de muze laten verpozen
poëtische beelden
En hij zag dat het goed was.
ruwe huidruwe huid
mijn handen
ruw
vol kloven
door arbeid
aan hout
en grond
raken dan
scheurend
jouw zachte huid
je klaagt niet
toch hoor ik
een zacht
grommend geluid
harde handen
passen niet
op jouw
tere huid
dan maar
strelen met woorden
als fluweel
je bent zo lief
zo zacht
zo teer
wanneer
kus je mij
weer.
dala
frustratie
frustratie
als ik borsten zie wiebelen
tepels die priemen
dwars door zomers gewaad
lijkt alles zo gewoon
voor onze moderne tijd
ik durf er zelfs van genieten
niet stiekem
maar ongedwongen nu
ik weet niet of ik er zo maar
zonder schroom over schrijven mag
in de verleden tijd
was ik zeker prompt
op de index gezet
nu weet men zoveel
maar niet eens meer zo goed
wat het woord index beduiden mag
alles moest toen dichtgeknoopt
voor het fatsoen
vastgesjord van hals tot voet
kijken was zondig kwaad
als er al eens iets was te zien
laten kijken eveneens
wij hebben het overleefd
ja geloof me maar
ik was reeds meer dan dertig jaar
bij mijn eerste pure blik op naakt
het was verbijsterend mooi
voorheen had ik ook gekeken
het was steeds stiekem gegaan
met alle gevolgen van dien
taboe
ik raakte er toen
toch zo moeilijk uit
nu zovele jaren later
zit ik nog met een kater
ik was veel te lang een frater
ik blijf
mijnheer frustratie.
dala
zo zachtzo zacht
dwingend
zacht
spreek jij
telkens weer
in mij
doe dit
laat dat
luister
naar mij
hier
zo diep
in jou
het voelt niet
als gezaag
het lukt
keer op keer
dan ben jij
blij
het geluk
is dan
voor mij.
dala
een furie
een furie
een vrouw
die ken je nooit
een vreemde niet
maar ook niet
die van jou
o jij
zo handig
zo bekwaam
zo lief
plots herken ik
jou niet als jij
ongewoon
als een knal
in een furie schiet
ach wat is dat nu
hoe jij zo
als een flits
te keer bent gegaan
tegen al wie
ongehoord
jouw vrede stoort
vandaag zo lief
morgen razend kwaad
maar toch ben ik niet bang
voel op elk moment
en zeg dan traag
ik heb je graag.
dala
het staat niet stilhet staat niet stil
toch was het
alsof het even
heeft stil gestaan
toch houdt het
zijn greep op jou
en ook op mij
het leek
alsof ik werd geleefd
nu komt de fut
beetje bij beetje
terug in mij
genieten van de zon
jouw lach
waar is jouw lach
ach ja
ik keek te veel
naar
mijn binnenkant.
dala
hoe mooihoe mooi
opgesmukt
opgetut
fris uit bad
hou het maar zo
echt naturel
vergeet niet dat
het enige wat je niet
vergeten mag
is jou frisse
gulle lach
liever met
dan zonder décolleté
dat geeft
jouw verschijning
een guitig accent
niet noodzakelijk
toch wel fijn
want te streng
hoeft nu ook weer niet.
dala
het leven
|
feiten
overspoelen ons
sparen jou
noch mij
wij lossen
onze greep
herstellen ons
min of meer
blijven zitten
met het zeer
dat uitslijten zal
in kortere
of langere tijd
en elk voor zich
moet vooruit
want het leven
staat nooit stil
niet voor jou
noch voor mij.
dala
nooitnooit
de vlaag
is weer voorbij
de hemel geklaard
de vrede hersteld
of op zijn minst
het lijkt toch zo
maar met jou
hoe gaat het nu
als grimmigheid
jouw even tooit
plooi ik
op mezelf terug
maar nooit voor lang
de vlaag is vlug voorbij
soms wordt ook jij
heel even bang
maar waarvoor
dit achterhaal ik nooit
zeg jij het maar
of lukt het jou
ook maar niet.
dala