Dinsdag 1 augustus 2006
souveniers

Geschreven door dala om 12:02
Reageer op dit bericht
souveniers
waarom tochzie ik jou
telkens weer
slank of buiten maat
waar het werkelijk
om gaat
is jouw pijn en verdriet
jouw lach en werk
verdoken huilen
volg ik jouw praten
hoor ik goed
jouw afweer
bij mijn luisteren
je hoeft helemaal
niet om mij
bezorgd te zijn
ik red me wel
zeg je dan
telkens weer
het ga je dus goed
kranige meid
zeg het maar
een afscheid
is het niet
het lot beslist.
dala
de muzeals de muze zwijgt
dan zien mijn ogen rust
ze kijken wel naar jou
als de muze zwijgt
ligt mijn verbeelding stil
dan kom ik even tot rust
ach verstandige muze
jij gunt mij tijd
om even te verpozen
ik leef op rozen
denk ik dan
maar telkens komt ze terug
ze stuwt mij
naar diepten en hoogten
ik voel me gebonden en vrij
ik wandel langs haar regenboog
pluk er kleuren zoveel ik wil
als volleerde colorist.
dala
alleen zijn