Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
akke.beakke.be

Berichten van 11 september 2006 tot 17 september 2006

zwart

ik ben
niet zwartgallig meer
zo nu en dan
een triestige bui
als overblijfsel
uit een angstig verleden
dan ga ik eventjes maar
in een dipje wonen
de eerste de beste lach
met oogcontact
fleurt mij op
en ik herneem
de positieve koers
die mij hier bracht
om het verleden
van mij af te schrijven
in soms triestige bewoording
maar laat je niet misleiden
voortaan ga ik door het leven
als opgewekt en blij
maar zo nu en dan
je weet wel wat!

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 08:54 Reageer op dit bericht

rusten

rusten
in de zon
om straks
met nieuwe kracht
opnieuw bezig te zijn
steeds meer en meer
eist de rust
zijn deel

het einde
laat zich reeds
verderlicht vermoeden
neemt vele vormen aan
verandert dan
hopelijk
naar mijn geloof
in een nieuw begin.

dala.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:56 Reageer op dit bericht

overvraagt

raken mijn voeten nog de grond
of is het zweven
van de ene taak naar de andere
deels routine maar ook op vraag
het gewone leven gaat verder
maar die speciale dag
waar alles anders is
komt er aan
nog even duwen
en komt er daarna rust
als een illusie op me af
de tijd wijst het wel uit.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 08:34 Reageer op dit bericht

rust

Onze oudste dochter trouwt voor de kerk. Twee universitairen die elkaar het jawoord geven.

eventjes
is er geen verleden
vandaag
drukke voorbereiding
morgen
eeuwige trouwbelofte
voor de gemeenschap
van twijfelende gelovigen
getuigen van
jong geloof
of overmoed

in al dat gewoel
een rustmoment
de plechtigheid
wie ben ik
waar sta ik
waar wil ik heen
klaar en duidelijk.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:40 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten