Dinsdag 10 februari 2009
terugblik
terugblik
die eerste ontmoeting
jij lief en vriendelijk
hij bleef op de vlakte
het woord behoorde jou toe
akelig stil was zijn mond
bij jou
voelde ik me welgekomen
bij hem
liep ik als tegen een koude muur
met een glimlach op
spiedende ogen
maar ik bleef mezelf
de leeftijd
toen bereikt
gaf me de nodige rust
later hoorde ik militaire woorden
spelen met mijn toekomst
het vrouwelijk bastion
hield de kerk in het midden
schoonmama
jij bleef de zon
de woordenvloed
het drukke bezig zijn
de orkaan
de vulkaan
nu ben je tot rust gekomen
alle beelden vervlogen tijd
het doende zijn
eeuwige rust.
dala
Geschreven door dala om 07:50
Reageer op dit bericht