Zaterdag 20 november 2010
die ene keer
die ene keer
je kwam toch
zo stil
zo zacht
zo plots
niet meer verwacht
verwonderde blijheid
je bent er toch
zo laat
ik was zoveel ouder
echt broos
geen teken vooraf
het wachten opgegeven
een hard gevoel
vol stille angst
ze komt niet meer
alles is voorbij
plots
breekt de onzekerheid
in bloeiende blijheid uit
geen woorden meer
enkel stralende ogen
geen uitleg
je was uiterst laat
jouw lach
open armen
omhelzing
zalig
wij.
dala
Geschreven door dala om 05:47
Reageer op dit bericht