Archief

woordenstorm                              

de pijn van woorden

snijdt  wonden

wonden in het hart

woorden  zonder motivatie

bijna  zo maar

plotse  opwelling

onbeheerste gevoelens

onverantwoord

schelden

schreeuwen

dan de  stilte

onbedacht

impulsief

afwachten

na  woordenstorm

 de schade meten

zwijgzaam zijn

hoop op rust  en verzoening.

dala

de weg moet je gaan                                   

versta jij nog onze tijd

rare tijd  en zware tijd

begrepen zijn

begrijpen

wat is dat alles toch

moeilijk te grijpen

te begrijpen

de raakpunten vervagen

je wordt uitgelachen

want je bent rechtvaardig

rechtlijnig ga je door het leven

je hebt lief en luistert

plots sta je helemaal alleen

enkel hoop  laat je verder gaan

hoop dat het tij toch zal keren

verder op de ingeslagen weg

zonder zelfverwijt

zonder zelfbedrog

ga je tot het einde

tot het niet te voorziene einde

met daarna een nieuw begin.

dala

als het keerpunt komt                                

de dageraad heel dichtbij

stil  afwachten

zoveel onzekerheid

zenuwen

verlangen naar

de ochtend komt er aan

brengt jouw mee

met aarzelende fluwelen stapjes

je raakt nog juist de tegelvloer

de spanning breekt

nu wordt alles leven

zoveel meer mogelijk

keerpunt in mijn dag

denkgedeelte over

nu de praktijk

nu gaat het om jou

om jou en mij

een streven naar rust

naar diepe beleving

het vechten is voorbij.

dala

Langzaam                         

al zoekend

naar jou

ben ik

verdwaald

slechte gewoonten

drijven me weg

in eenzaam zijn

heel  ver van jou

de winter lonkt

met zijn lange nachten

drijft angst

diep in mijn hart

afwijkend denken

lokroep van beelden

droefgeestig

verstrooid zijn

in onzekerheid

langzaam

heel  langzaam

naar je toe groeien

dala

vlagen            

het weer

ons humeur

een goed gevoel

op en neer

bij vlagen

de ene dag goed

de andere minder

zon of regen

wat maakt het uit

als jij er niet bent

is het kil in mijn hart

om welke reden ook

waar ik heen ga

heel zelden met jou

alsof ik een eenzaat ben

afwisseling in grote mate

het boeit heel kort

omdat jij er niet bent

vlagen van eenzaamheid

van verdriet

gelatenheid

opstand

omwille van

zo veel

maar vooral

omdat jij er niet bent.

dala

rust                                     

nijpend

zo was het toch

heel  dringend

even rusten

de muze gegaan

bestemming onpeilbaar

geen woorden meer

geen gedachten

rust noodzakelijk

woorden komen

langzaam

de pauze is voorbij

heeft deugd gedaan.

dala

die stilte                                             

je sneed ze

die stilte

met je ogen

scherper dan een mes

je greep ze

die stilte

met je oren

gulziger dan een veelvraat

je  omvatte ze

die stilte

met je ziel

gretiger dan het zijn

die stilte in de nacht.

dala

de kracht                                                                      

de hemel  traant

in daadkrachtig buiengeweld

toont het de macht van natuur en heelal

de hemel  lacht

het wolkengordijn half open

of totaal  met blauw omspannen in al zijn pracht

de hemel treurt

mistig omhangen

het kan ook donker en gesloten steeds afwisselend zijn.

hoe het ook komt

te nemen zoals het gaat zo is het wel

geen andere uitweg  staat open  voor ieder van ons .

dala

leven

dood

deel van het leven

eindbestemming

stilte

niet te peilen

geloof jij in eeuwig leven

leef je ernaar

geloof zonder daden

is dood geloof

zalig wie geloven kan

in het woord

want eeuwig

zal hij leven

wie niet gelooft

denkt

de dood is het einde

te goedkoop hé.

dala

verwarring                            

denken aan toen

hoe blij je altijd was

en plots

geen lach meer

geen grap

je praat dan in raadsels

een doolhof van woorden

ben je dan zo alleen

praat dan toch gewoon

machteloosheid

dan die vreemde lach

vreemde woorden

en je verdween.

dala