?

AUTOMOTO (Fr)

Cycles Automoto ---- St Etienne------ Frankrijk

Cycles Automoto: - (..1908...1952..). Société Nouvelle de Constructions Mécaniques de la Loire Rue Parmentier & Chemin du Rez à St Etienne – France (Frankrijk). Puis (later) S.A Industrielledu Centre-61 Avenue de la Rochetaillée à St Etienne- Loire France.

Automoto is een motor- en fietsenmerk uit Saint-Étienne , gelanceerd in 1899 met een kopie van de De Dion driewieler. Het merk produceerde fietsen vanaf de jaren 1910 tot begin jaren vijftig. Automoto sponsorde een professioneel wielerteam van 1910 tot 1952. Bekende leden waren onder meer Henri Pellisier (Frankrijk), Ottavio Bottecchia (Italië) en Lucien Buysse (België).

Cycles Automoto was een baanbrekende Franse fabrikant van fietsen en motorfietsen, opgericht aan het begin van de 20e eeuw. Automoto stond bekend om zijn doordachte ontwerp en nauwkeurige constructie en groeide in populariteit totdat het begin jaren 60 fuseerde met de Peugeot-groep.

Een deel van de populariteit van Automoto was toe te schrijven aan het brede scala aan producten dat beschikbaar was bij het bedrijf, waarvan de fietslijn alleen al groeide tot twintig modellen. “De AutoMoto St Etienne-fabriek was enorm en huisvestte alle verschillende werkplaatsen, zodat ze veel van hun eigen onderdelen konden produceren; naven, kettingsets, remmensets, enz.”

Een ander minder direct deel van die populariteit was terug te voeren op de mystiek van Automoto, ondanks een paar wereldoorlogen en de groeiende beschikbaarheid van producten bleef het bedrijf toch groeien op plekken als Zuid-Amerika.

Vandaag de dag, meer dan een halve eeuw nadat de laatste Automoto zijn geboorteplaats Saint-Étienne verliet, zijn de tijdloosheid van het klaverbladlogo van het bedrijf en de transportmachines die het in zijn compacte vijftigjarige bestaan ​​produceerde, nog steeds even betekenisvol.

Honderd jaar geleden was alles heel anders. Met de trein van het noordelijke Parijs naar het zuidelijke Saint-Étienne reizen betekende een oncomfortabele en onbetrouwbare dagreis door centraal Frankrijk, naar het Loire-gebergte ten zuidwesten van Lyon. Het betekende ook dat je de cultureel meest verfijnde stad ter wereld moest verlaten voor een van de meest industrieel ingestelde steden.

Het Franse wieler-erfgoed — oftewel het wieler-erfgoed in het algemeen — onstond ​​in Saint-Étienne. De stad wordt door onpartijdige experts als  Sheldon Brown vaak de "fietshoofdstad van Frankrijk" genoemd en heeft de oorsprong gevormd van bekende wielerbedrijven als Manufrance/Mavic, Motobécane en Vitus.

Driebladige klavers zaaien

In de zomer van 1889 kwamen vier zakenmannen uit Saint-Étienne bijeen — Montet Chavanet, Claudius Gros, Pierre Lapertot en Messieur Pichard — die een beroepsvereniging oprichtten met de naam “Société de Constructions Mécaniques de Cycles et Automobiles.” Deze mannen deelden een passie voor gemotoriseerde en niet-gemotoriseerde mechanische transportmiddelen, waarmee destijds fietsen, driewielers en vierwielers werden bedoeld, ze verlangden naar een gemeenschappelijk forum om ideeën over hen uit te wisselen.

Na bijna een decennium van dit werk, terwijl ze ondertussen verschillende ontwerpen verfijnden en samensmolten tot een team, registreerden Gros, Pichard en een andere man genaamd Messieur Goudefer in 1898 het merk Automoto. Een ander bedrijf werd vervolgens in 1899 geregistreerd onder de naam "Société de Construction Mécanique de cycles et automobiles Chavanet, Gros, Pichard et Cie." Misschien voelde Chavanet zich buitengesloten, tot duidelijk nadeel van Goudefer.

Het bedrijf werd in 1901 geregistreerd als een besloten vennootschap en omgedoopt tot "Société Anonyme des Constructions Mécaniques de la Loire", of kortweg CML. Alle betrokkenen moeten opgelucht adem hebben gehaald met dit nieuwe korte acroniem waarmee ze vanaf nu hun bedrijf  konden indiceren. Pas toen er weer een decennium voorbij was  en een gedwongen liquidatie die werd veroorzaakt door strategische misstappen met betrekking tot de productie van auto's, namen ze in 1910 hun uiteindelijke naam aan: Cycles Automoto.  En zo werd het klavertje drie geboren.

Zeer gerespecteerd onder de andere grote merken van die tijd - Alcyon, Clément, La Française, Gauloise, Hurtu, Peugeot, werden de Automoto-fietsen een favoriete fiets van de koers-elite.

Defini Automoto was een Franse professionele wielerploeg opgericht in 1910 en gesponsord door het motor- en fietsenmerk Automoto.

Tijdens een bijzonder stormachtige Tour de France in 1913 werd er gezegd dat Lucien Mazan "sneller reed dan de sterren" op zijn Automoto-koersmachine. Het evenement werd herdacht in een populaire Automoto-ansichtkaart met de liefkozend bekende "Petit-Breton" die sneller reed dan een achtervolgende groep hemelse verschijningen. De legendarische Argentijnse wielrenner kon dat jaar de gele trui niet bemachtigen, maar zal desondanks altijd herinnerd worden als de eerste die de Tour de France twee keer won, in 1907 en achtereenvolgens toen hij hem in 1908 verdedigde.

Na de Eerste Wereldoorlog volgde Automoto het voorbeeld van een aantal vooroorlogse fietsfabrikanten en sloot zich in 1919 aan bij het consortium La Sportive. La Sportive werd opgericht door verschillende Franse wielerbelangengroepen die zich vermengden met een diep verlangen om de professionele wielersport voort te zetten, ondanks de verfoeilijke realiteit van de naoorlogse periode.

De aangesloten bedrijven bundelden hun middelen om de helft van het peloton uit te rusten onder de naam “La Sportive”. Wielerauteur William Fotheringham suggereert verder dat het consortium de kiezers van dit systeem het extra voordeel gaf om de salarissen van de renners te controleren. De aangesloten bedrijven waren: Alcyon, Armor, Automoto, Clément, La Française, Gladiator, Griffon, Hurtu, Labor, Liberator, Peugeot en Thomann.

Drie pijnlijke jaren van wederopbouw later, begonnen verschillende La Sportive-leden, onder leiding van de industriegigant Peugeot,  hun eigen merken weer te promoten. De vooroorlogse identiteiten waren weer intact en Automoto bereikte zijn volle prominentie in het peloton. De renners domineerden het belangrijkste evenement van het professionele wielrennen, van 1923 tot 1926, de Tour de France. Dat deden ze met een reeks overtuigende overwinningen onder leiding van renners met internationale aantrekkingskracht zoals Henri Pellisier (Frankrijk), Ottavio Bottecchia (Italië) en Lucien Buysse (België).

Halverwege de jaren twintig  kwam er abrupt een einde aan de winstreeks van Automoto. In de zomer van 1927 verscheen er een getalenteerd Alcyon-team onder leiding van verschillende renners uit België en Luxemburg. In die zomer vestigde het Alcyon-team zich als de nieuwe kampioen, een etiket dat pas in 1930 terug werd afgestaan. Een etiket dat nooit meer werd begeerd door het ooit achtenswaardige  Automoto, met als opvallende uitzondering de achttien onverwachte overwinningen van Fritz Masanek op het Mexicaanse professionele wielercircuit in de vroege jaren vijftig.

Automoto's toewijding aan  koersen en succesvolle overwinningen leidde tot decennia van loyaliteit op de markt. De vele overwinningen brachten meer erkenning onder competitiebewuste kopers en een consistente groei van de verkoop voor het bedrijf. Het management versterkte de relatie tussen winnen en verkopen met advertenties waarin competitiemodellen werden getoond naast andere met een bredere aantrekkingskracht. Het reageerde ook op de vraag door de Automoto-catalogus uit te breiden met fietsen die bedoeld waren voor verschillende toepassingen en die toen pas door het rijdende publiek werden ontdekt. In een jaarlijkse Automoto-catalogus die zo compleet was als welke andere dan ook, omvatte het aanbod van producten op de Franse markt in 1952: fietsen van de klasse “grande”, “ballon”, “demi-ballon”, “tourisme”, “randonneur”, “demi-course”, “course” en “porteur”, waarvan er veel beschikbaar waren in zowel heren- als damesmodellen.

Automoto's blootstelling aan de Amerikaanse fietsenmarkt lijkt beperkt tot het begin van de jaren 50. Aangedreven door Masaneks overwinningen in Mexico, begon het bedrijf met een beperkte distributie van fietsen via Edward Lynch & Son, een importeur van premium Europese fietsartikelen uit het midden van de twintigste eeuw, gevestigd in Compton, Californië. De tweede druk van de Edward Lynch & Son-catalogus in het begin van de jaren 50 bood zeven representatieve Automoto-modellen aan.

De erfenis van Cycles Automoto eindigde abrupt in 1959 toen Indénor — een dochteronderneming van Peugeot — het merk Automoto nogal on-ceremonieel kocht en kort daarna de productie staakte, waardoor de voorheen overlappende bedrijfslijnen verder werden gemonopoliseerd. Peugeot nam Automoto in 1959 over en bleef de naam gebruiken voor de motoren die ze zelf produceerden tot 1963.  Slechts tien jaar eerder, toen een advertentie van Automoto stoutmoedig verklaarde: "Le Triomphe De La Qualite Française", zouden weinigen met een gezond geweten aan die bewering hebben getwijfeld. Dat is de aard van het bedrijfsleven.

PROPHETE (D)

Prophete ----------Duitsland

Prophete In Moving GmbH is een Duitse fabrikant van fietsen, e-bikes, scooters en toeleveringsonderdelen die traditioneel handelt onder de merknaam Prophete Keep Moving. Het bedrijf (inclusief dochteronderneming Cycle Union) heeft ongeveer 400 medewerkers in dienst op 4 productielocaties.  In december 2022 werd het bedrijf failliet verklaard.

Het bedrijf begon in 1908 als een fietsenwerkplaats en was gevestigd in Halle an der Saale , maar aan het einde van de Tweede Wereldoorlog verplaatste de familie Prophete het bedrijf naar Rheda-Wiedenbrück in West-Duitsland en breidde de activiteiten uit met de groothandel en import van fietsen. In de jaren zeventig was het bedrijf de belangrijkste leverancier van fietsen aan Duitse supermarkten en postorderbedrijven geworden, wat er uiteindelijk toe leidde dat het bedrijf in zijn eigen fabrieken fietsframes en andere onderdelen begon te produceren om een ​​stabielere levering te garanderen. In 1995 vormde het bedrijf een dochteronderneming genaamd SI-Zweirad-Vertriebs-GmbH om de markt voor kleine motorfietsen en bromfietsen te betreden . Later datzelfde jaar kocht het bedrijf de rechten op de merknaam Kreidler en begon met het importeren en verkopen van bromfietsen, motorfietsen en quads onder de namen Kreidler en Rex , maar in tegenstelling tot hun fietsen waren de bromfietsen en motorfietsen feitelijk afkomstig uit Azië. Er werd een nieuwe dochteronderneming opgericht , Cycle Union genaamd , die alle merken zou behandelen die Prophete via gespecialiseerde motor- en fietsenwinkels had gedistribueerd. In 2007/2008 verschenen de Kreidler-bromfietsen weer in de winkels. Cycle Union is gevestigd in Oldenburg en bezit en exploiteert naast Kreidler merken als Epple (fietsenfabrikant gevestigd in Memmingen , dat Prophete in 2004 kocht) en Rabeneick en het vlaggenschip VSF Fahrradmanufaktur , naast de distributie van andere merken. Cycle Union produceert al haar producten in eigen huis in Oldenburg en heeft daartoe geïnvesteerd in een poedercoatlijn.

Prophete had zelf fietsen verkocht, maar deze werden uitsluitend gedistribueerd via supermarkten, warenhuizen en postorderbedrijven, evenals via de online winkel en niet via gespecialiseerde detailhandelaren. In december 2022 werd het bedrijf failliet verklaard. Op 3 maart 2023 werd bekend gemaakt dat de Singaporese basisinvesteerder Dutech Holdings nieuwe aandeelhouder is geworden van Prophete en Cycle Union.

CYRNOS (Fr)

Cyrnos  cycles ----------- Frankrijk

Cyrnos is de Oud-Griekse naam voor het eiland Corsica. Het verwijst naar het huidige eiland Corsica in de Middellandse Zee. De naam komt van het Griekse “Kyrnos” (Κύρνος). De precieze oorspronkelijke betekenis is niet helemaal zeker. In de oudheid werd het eiland door Grieken en Romeinen zo genoemd. Later gebruikten de Romeinen de naam Corsica, en dat is de naam die vandaag nog wordt gebruikt.

Als je “Cyrnos” ergens op hebt zien staan (bijvoorbeeld op een fiets, boot of merknaam), dan verwijst het vaak symbolisch naar Corsica.

SAFE (B)

SAFE -- Cloetens E. ---- Mechelen/Malines --- België

Het familiebedrijf CLOETENS uit Mechelen maakten SAFE-fietsen van in begin de jaren 1920.

Ze waren in de jaren 20 al sponsor van de Dijlespurters. Denis Verschueren, Mortelmans, Alfons Rombouts en Frans Spiessens waren bij de eerste beroepsrenners die voor het merk SAFE uitkwamen.

In SPORTWERELD’S ALMANAK van 1926 staat de volgende advertentie (in oude spelling):

SAFE

De rijwielen SAFE zetten steeds hunne reeks zegepralen voort van in 1924 en overwinnen in het seizoen 1925

Kampioenschap van Belgie Cyclo-cross (alle categories)

Kampioenschap van Limburg (op piste juniores)

20 Eereschalen en 1 eerepalm

37 Eerste prijzen en 33 tweede prijzen in al de groote baankoersen van het land alsook menigvulligde eerste prijzen op piste.

De rijwielen SAFE worden vervaardigd van stukken van eerste hoedanigheid in de werkhuizen van

EMILE CLOETENS  17, Leenmarkt Mechelen.

De 35 jaren ondervinding laten hem toe de beste stukken te kennen en te gebruiken en aldus zijne velos licht, duurzaam en zachtlopend af te leveren.

De schitterende uitslagen behaald zijn de bewijzen der duurzaamheid der rijwielen SAFE, welke de beste evenaren.

Wielrijders eischt het merk SAFE van uwe mecaniciens

Velomakers, agenten worden gevraagd door gansch het land waar nog niet vertegenwoordigd is

RIJWIELEN FABRIEK SAFE

EMILE CLOETENS MECHELEN

ROBOT (B)

ROBOT ---- Robot ---------- Mechelen/Malines ----------- België

RENOLD (B)

Cycles Renold ------K. Vannoten fietsenhandelaar --------- Viersel -------------- België

2^de merkplaatje van Cycles Renold  -  Op het koperen plaatje prijkt er bovenaan een opschrift met het eerste deel van de merknaam. Centraal bevat het plaatje een apart ovaalvormig vlak, waarin er een ondergaande zon op een rode achtergrond staat afgebeeld. De zon bevindt zich in de rechteronderkant en de stralen reiken tot aan de linker bovenkant van het vlak. Onder de zon bevat het vlak een lichtblauw, afgelijnd vlakje dat is bezet met een motief van horizontale, golvende reliëflijntjes. Van links onder tot rechts bovenaan het ovalen vlak loopt er een diagonaal tekstkader met een opschrift dat de rest van de merknaam toont. Onderaan omsluit er een opschrift het centrale vlak. Dit opschrift verwijst naar de registratie van de merknaam.

hoogte: 5.8 cm

breedte: 3.3 cm

diepte: 1.3 cm

materiaal: koper

opschrift: CYCLES

opschrift: RENOLD

opschrift: MARQUE DEPOSEE

Viersel is een deelgemeente van Zandhoven in het Land van Rijen, in de Antwerpse Kempen, provincie Antwerpen.

SALOME (B)

SALOME ---- Ryckaert Marcel ------ Adegem ----- België

Marcel Rijckaert (Adegem, 21 juli 1924 - Gent, 10 mei 2001) was een Belgisch wielrenner.

Marcel Rijckaert begon zijn wielrennersloopbaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd in 1941 Belgisch Kampioen op de weg bij de nieuwelingen, voor Rik Van Steenbergen. In 1943  werd hij kampioen van België bij de juniors voor Karel De Baere en nog eens in 1943 bij de onafhankelijken, nu voor Roger De Corte.

Rijckaert was beroepswielrenner van 1944 tot 1960 en won een aantal wedstrijden, Nokere Koerse was er één van. Hij werd ook 3^e in de Ronde van Vlaanderen (1948) en Parijs-Roubaix (1954).

In 1948 werd hij achtste in de allereerste klassering van het regelmatigheidsklassement Challenge Desgrange-Colombo, wat hij deels te danken had aan zijn derde plaatsen in zowel Dwars door België als de Ronde van Vlaanderen. Van 1949 tot 1954 reed Rijckaert in februari ook de Zesdaagse van Gent. In 1954 reed hij ook de Zesdaagse van Antwerpen. In 1949 vormde hij een team met broer Arsène Rijckaert.

Rijckaert reed jaren als helper voor Raymond Impanis in het team Mercier-Hutchinson. In 1960 eindigde hij zijn actieve carrière bij Wiel's -Flandria waar hij op 29 april startte met rijden en op 5 mei al stopte. Hij was 16 jaar beroepsrenner en ging daarna, net als z'n vader, aan de slag als fietsmekanieker. Marcel ging aan de slag bij Dossche Sport in Gent waar Berten De Kimpe 'm wist te verleiden tot een bestaan als mecanicien bij de Groene Leeuw wielerploeg. Later werd hij vaste mecanicien en vertrouweling van Eddy Merckx.

Twee mooie carrières in één leven.

https://www.procyclingstats.com/rider/marcel-rijckaert

FAR WEST (B)

FAR WEST ----------- Dieltjens R -----------Nijlen--------------België

RD (B)

RD Rijwielen ……dit merk komt voor op een lijst van Belgische fietsfabrikanten en handelaars.

…… cette marque figure sur une liste de fabricants et de commerçants belges de vélos.

VEDETTE (B)

VEDETTE – Rijwielen – België

Mogelijks:

• VEDETTE – Delronge   -- Bruxelles-Brussel
• VEDETTE - Van Nevel A / Van Belle G. --- Gent-Gand
• VEDETTE - Mertens Alfons --- Lier-Lierre

HANSA (D)

HANSA  - Periode 1935 – 1955 – door verschillende firma’s gebruikt--- Duitsland

Bron: Frank Papperitz

HWE (D)

Heidemann-Werke  ----- Einbeck --- Duitsland

Wat weet Einbeck nog meer over de werken van Heidemann?

Het tijdschrift Bicycle Market berichtte in zijn nummer van november 1936: “De Stukenbrok-fabriek in Einbeck, die al jaren gesloten is, zal op 2 januari 1937 weer in bedrijf worden genomen, voorlopig met een personeelsbestand van 100 mensen. Een bedrijf uit Bielefeld heeft de gebouwen, die sinds 1932 eigendom zijn van de stad Einbeck, overgenomen om daar de fietsenfabriek Baronia te openen. Naast fietsen produceren wij ook fietsaccessoires en kindersteps.

Dit Bielefeldse bedrijf was Baronia-Werke (opgericht in 1923 door Karl Heidemann). Het voormalige bedrijfspand van August Stukenbrok werd overgenomen door zijn zoon Helmut.

Twee jaar later begon de Tweede Wereldoorlog. In 1940 schakelde het bedrijf over op oorlogsproductie. Aan de Köppenweg werd een kamp met 150 Sovjet krijgsgevangenen en burgerarbeiders opgezet - het enige kamp in Einbeck stond op het bedrijfsterrein. Heidemann had ook Sovjetgevangenen in dienst uit het kamp in het Clus-domein en uit het burgerarbeiderskamp aan de Hannoversche Strasse. In 1942 werden ongeveer 120 “Oosterse arbeiders” ingezet.

In januari/februari 1943 overtrof het bedrijf de doelstelling voor de productie van ontstekingsschroeven voor de C12-granaten met 150.000 stuks. In 1944 bedroeg het aandeel buitenlandse burgerarbeiders en krijgsgevangenen ruim 60 procent van de totale beroepsbevolking. In 1945 was op het fabrieksterrein een ziekenhuis met ongeveer 300 gewonden gehuisvest.

Bedrijfsbaas Helmut Heidemann kwam tijdens de oorlog om het leven. Zijn broer Gerhard zette het bedrijf voort. Zo was Heidemann-Werke Einbeck (ook: Baronia-Heidemann-Werke Einbeck) de nummer 1 exposant op de eerste naoorlogse beurzen, de Einbeck Weken in 1948 en 1950. Eind jaren veertig was HWE een van de grootste fietsenfabrikanten in Duitsland. Daarom lanceerde Gerhard Heidemann in 1948 de wielerwedstrijd ‘Rond de Heidemann-fabriek’ voor de Einbecker Week.

Er rees een ster aan de sporthemel van Einbeck: de 15-jarige Emil Reinecke van Kükenschnipp 9 baande zich een weg naar de harten van de inwoners van Einbeck. Hedendaagse getuige Peter “Perchen” Nolte herinnert zich:”Zieh Emil, zieh!” Dat riepen we bij elke race tegen hem. Er was altijd wel iets te beleven op het circuit van Ostertor. Velen vielen daar. Maar Emil stapte weer op en won de race. Hij was een idool voor ons."

In 1953 werden ruim 100.000 fietsen naar de Verenigde Staten geëxporteerd. In 1959 richtte Heidemann een importbedrijf op in New York. De vestiging in Rotenburg/Wümme werd opgericht in 1961. In 1964 had het bedrijf drie miljoen fietsen geproduceerd.

Bij de aankoop van het gebouw verplichtte fabrikant Heidemann zich ertoe de beroemde Westminsterklokken van de Stukenbrokwerke te onderhouden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten de klokken echter worden weggegeven om te worden omgesmolten. Na de oorlog werden er nieuwe klokken geplaatst, "maar door het toenmalige materiaal hadden ze niet de originele klank." In maart 1964 liet Heidemann nieuwe klokken installeren.

In 1971 werd een nieuwe fabriek gebouwd en in 1977 nog een fabriek op het industriegebied ten westen van de stad.

Gerhard Heidemann laat sinds 1955 auto-onderdelen vervaardigen in zijn bedrijf in Einbeck. Toen hij wilde uitbreiden besloot hij een tweede boerderij op te zetten in Rotenburg, aangezien hij een stoeterij in Bretel bezat waar hij zijn vrije tijd doorbracht. ... De fabriek werd al in 1961 in gebruik genomen met de afdelingen gereedschapsmakerij, extrusieproductie, stempelerij, galvaniseererij, hardingserij en productie van stoterbeschermingsbuizen. De enige klant was VW. Onder de 250 medewerkers bevonden zich veel voormalige medewerkers van de failliete Borgward-fabriek in Bremen, die Heidemann had overgenomen. In 1967 daalde het aantal medewerkers tot 80."

In 1997 werd de Heidemann Groep aanvankelijk verkocht aan Adwest Automotive Plc. verkocht in Groot-Brittannië. Twee jaar later werd het overgenomen door Dura Automotive Systems, Inc., VS.

PEGASUS (D)

PEGASUS – Köln (Keulen) -- Duitsland

Pegasus of Pegasos, in ouder Nederlands ook Pegaas, is een figuur uit de Griekse mythologie. Pegasus, het gevleugelde paard, ontstond uit een liefde tussen de gorgo Medusa en de zeegod Poseidon. Hij kwam ter wereld uit Medusa's bloed toen de held Perseus haar doodde.

STRICKER (D)

E.& P. STRICKER FAHRRADFABRIK -- Stricker-Werk-- Brackwede bei Bielefeld --- Duitsland

De Fahrradfabrik (fietsenfabriek) E. & P. ​​Stricker had haar standplaats in Bielefeld-Brackwede en bestond van 1926 tot 1969. Vanaf 1931 werden er ook motorfietsen (Mofas) en moto’s gemaakt.  Ten gevolge van de Tweede Wereldoorlog werd de productie stilgelegd, de fabriek moest overschakelen op oorlogsindustrie. Na de oorlog werd  weer opgestart, halverwege de jaren 1950 werd de productie terug gestopt.

https://www.velopedia.online/Document/Show/946

https://www.velopedia.online/Document/Show/951

Die Fahrradfabrik E. & P. Stricker hatte ihren Standort in Bielefeld-Brackwede und existierte von 1926 bis 1969. Ab 1931 wurden auch Motor-Fahrräder (Mofas) und Motorräder gebaut. Die Produktion wurde wegen des Zweiten Weltkrieges eingestellt und wieder danach aufgenommen. Mitte der 1950er Jahre wurde diese Produktion wieder eingestellt.

BRANDENBURG (D)

BRANDENBURG --- kant-klare goederen of  handelsmerk vermoedelijk uit de regio Brandenburg ---Duitsland.

KAYSER (D)

Kayser--- Kaiserlautern  en  Durlach bei Karlsruhe ------Duitsland

Geregistreerd in 1864 door de gebroeders  John  en Friedrich Kayser.

Fietsenproductie sinds 1886.

1892 - Pfälzische Nähmaschinen- u. Fahrradfabrik, voordien gebroeders Kayser.

Sinds 1899 Pfälzische Nähmaschinen- u. Fahrradfabrik, voordien gebroeders Kayser A.G. in 1899 ook productie van  auto’s en moto’s.

1929, 1955: Gritzner-Kayser A.G.Karlsruhe  - Durlach, onstaan door de  samenvloeiing van de twee firma’s.

1929- 1931 productie van Kaiserlautern naarDurlach bei Karlsruhe.

Historie

Het bedrijf werd in 1864 opgericht door de ingenieur John Kayser († 1899) en zijn broer, de zakenman Friedrich Kayser († 1882), aanvankelijk als een naaimachinefabriek in Kaiserslautern. In 1882 telde het ongeveer 250 werknemers. Na de dood van zijn broer nam John Kayser het roer over als enige directeur. Het bedrijf produceerde aanvankelijk naaimachines voor het Amerikaanse bedrijf Singer en zou in 1872 de grootste fabrikant in Duitsland zijn geweest. Later produceerde het naaimachines onder de eigen merknaam Kayser , die ook voor fietsen werd gebruikt. De productie van fietsen begon in 1886.

In 1891 werd het bedrijf omgezet in een naamloze vennootschap. Op dat moment had het bedrijf ongeveer 350 werknemers.  In 1895 adverteerde het dat er 29 eerste, 16 tweede en 17 derde prijzen waren gewonnen op zijn fietsen in wielerwedstrijden in Duitsland tijdens het voorjaar en de zomer.   In 1899, na de dood van John Kayser, nam zijn zoon Karl Kayser het roer over als directeur van het bedrijf, een positie die hij bekleedde tot zijn eigen dood in 1916.  Ook in 1899 begon de productie van auto's als onderdeel van een grote productieverandering: de productie van naaimachines verhuisde naar een hal die in 1899 was gebouwd. De vorige hal werd gebruikt voor de productie van fietsen. Kort daarna begon de productie van motoren en auto's.  De merknaam van de auto's was aanvankelijk Kayser , en vanaf 1902 Primus . Het bedrijf exposeerde in 1901 op een autoshow in Frankfurt am Main en in maart 1903 op de Duitse autoshow in Berlijn.

Na twee boekjaren die met verliezen eindigden en vanwege de slechte zaken met fietsen en motorvoertuigen, werdener  in 1902 vestigingen gesloten en werden de verschillende productietakken organisatorisch en ruimtelijk samengevoegd en werden de ruimtes die niet meer nodig waren deels verhuurd en deels verkocht. In 1903 werd de productie van motorvoertuigen beëindigd. De bedrijfsgebouwen bevonden zich in dat jaar aan de Lutrinastraße in Kaiserslautern.

In 1908 werden de bedrijfsgebouwen uitgebreid. In 1909 beschikte het bedrijf over een terrein van ongeveer 4,5 hectare, waarvan ongeveer 1 hectare bebouwd was, deels met arbeiderswoningen.  In 1914 bestond het personeelsbestand uit ongeveer 40 technisch en commercieel functionarissen en ongeveer 1.100 arbeiders.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog stortte de verkoop van fietsen tijdelijk bijna volledig in. Tijdens de hyperinflatie en politieke onrust van 1923 werden de activiteiten tijdelijk opgeschort. Vervolgens werd een meubelmakerij opgericht als een nieuwe tak van het bedrijf.  In 1924 was het bedrijf uitgebreid tot een terrein van ongeveer 6 hectare waarvan 1,3 hectare bebouwd was. Er werkten daar toen 130  mensen die verantwoordelijk waren voor het technisch en commercieel deel en  daarnaast waren er nog ongeveer 1.500 arbeiders. Het personeelsbestand had daarmee ongeveer zijn hoogtepunt bereikt. Het hoofdkantoor van het bedrijf werd uiteindelijk gevestigd aan de Barbarossastraße 54 in Kaiserslautern.

Na toenemende verkoopmoeilijkheden in de nasleep van de wereldwijde economische crisis en een scherpe daling van de aandelenkoers,  werden in 1930 onderhandelingen gestart over een fusie met het bedrijf Gritzner, dat zich in een vergelijkbare situatie bevond, en werden delen van het personeel als voorzorgsmaatregel ontslagen. Een stillegging van de productie in Kaiserslautern en de verplaatsing ervan naar Durlach werd duidelijk. In maart 1931 besloten de raden van commissarissen van beide naamloze vennootschappen uiteindelijk tot een fusie met Gritzner als overnemende onderneming. In april keurden de twee algemene vergaderingen een wisselkoers van vijf Kayser-aandelen voor één Gritzner-aandeel goed. Een minderheid van de aandeelhouders van Kayser slaagde er niet in de liquidatie van de onderneming te eisen. De onderneming heette voortaan Gritzner-Kayser AG . In augustus 1931 werden de laatste overgebleven restanten van de productie in Kaiserslautern gesloten, eind september was de administratie daar nog steeds gevestigd.

WITTEKIND (D)

Wittekind Fahrräder--- Bielelefeld – Duitsland

Widukind , ook bekend als Wittekind en Wittikund, was een leider van de Saksen en de voornaamste tegenstander van de Frankische koning Karel de Grote tijdens de Saksische oorlogen van 777 tot 785. Karel de Grote zegevierde uiteindelijk, organiseerde Saksen als een Frankische provincie, vermoordde duizenden Saksische edelen en beval de bekering van de heidense Saksen tot het christendom . In latere tijden werd Widukind een symbool van de Saksische onafhankelijkheid en een legendarische figuur. Hij wordt ook vereerd als een zalige in de katholieke kerk.

https://en.wikipedia.org/wiki/Widukind

RALFA (D)

RALFA-------SUHL----------- Duitsland (DDR)

Suhl is een stad in Thüringen, Duitsland, gelegen ten zuidwesten van Erfurt.

ERNADO (D)

ERNADO: Vrij merk, rond 1935 gebruikt door diverse Duitse handelaars, zo bijvoorbeeld  door Misnia uit Meissen – Duitsland.

Bron: Frank Papperitz