Berichten van 1 juni 2024 tot 30 juni 2024

Cycles FVL -- Louvain/Leuven --- Belgique/ België

IRPA (B)

IRPA …….. Elkens Joseph ……… Leuven/Louvain ……… België

BELGICA 

BELGICA --- Cycles Belgica ------ Gouy Arthur------- Namen/Namur-------- België

Balhoofdplaatje van fietsenfabrikant Cycles Belgica uit Namen. Het koperen plaatje heeft uiterst bovenaan een aantal korte, trapsgewijze lijnen. Op het plaatje bevinden er zich bovenaan twee tekstkader. Het eerste is donkerblauw, het tweede is wit en bevat de merknaam in rode letters. Centraal staat het wapenschild van de stad Namen afgebeeld, met daaronder een gebogen, donkerblauw tekstkader dat als opschrift een plaatsnaam bevat. De afbeelding wordt geflankeerd door een viertal waaierachtige lijnen. Uiterst onderaan wordt het aanzetstuk voor de hechtpin geflankeerd door een blauwe, witte en rode lijn.

hoogte: 7.2 cm

breedte: 3.4 cm

diepte: 1.5 cm

materiaal: koper

opschrift: CYCLES

opschrift: BELGICA

opschrift: NAMUR

Cycles VAN HAUWAERT  - LION DES FLANDRES --- België

Cyrille Van Hauwaert, (Moorslede, 16 december 1883 - Zellik, 15 februari 1974)

Van Hauwaert was een Belgisch merk van fietsen, motorfietsen en triporteurs. Ze werden geproduceerd door de bekende Belgische wielrenner Cyrille Van Hauwaert, aanvankelijk in Brussel, later in Groot-Bijgaarden. Van Hauwaert produceerde in 1910 al fietsen. Vanaf ca. 1920 bouwde hij hier als de klant dat wenste ook 100cc- en 125cc-Gillet-inbouwmotortjes in. In 1932 ging Van Hauwaert lichte (74 cc) motorfietsen produceren.  Cyrille Van Hauwaert  was de originele “Leeuw van Vlaanderen”, de eerste Belg die erin slaagde om Parijs-Roubaix te winnen. Minder bekend is het feit dat die Leeuw na zijn rennerscarrière een eigen fietsenmerk uitbouwde en zich ontpopte tot  een succesrijke entrepreneur.

Cyrille werd in 1883 geboren in het West-Vlaamse dorpje Moorslede. Moeder Barbara stierf toen Cyriel slechts vier jaar oud was. Vader Leonard, een kleine boer  vechtend tegen de armoede, bleef alleen achter met zijn zes kinderen. Op zijn dertiende verliet  Cyrille de schoolbanken en werkte van dan af als arbeider en landbouwhulp. Doch alles zou veranderen toen Cyrille,  na veel smeken en zagen, van vader een tweedehandse velo kreeg. Vanaf toen toerde hij op zijn vrije dagen doorheen het West-Vlaamse platteland en nam hij deel aan de ‘stratenkoersen’ die in de streek georganiseerd werden. Hoewel hij niet met het beste materiaal reed won regelmatig en kreeg de reputatie een te vrezen coureur te zijn.

Cyrille trok uiteindelijk ook  naar de grote wielerwedstrijden in Frankrijk. Het begin was lastig, maar In maart 1907 kwam zijn grote doorbraak er. In Parijs-Roubaix domineerde de nog internationaal onbekende jonge West-Vlaming de koers. Op de wielerbaan van Roubaix moest hij enkel de Fransman Georges Passerieu voor zich dulden. Enkele weken later behaalde hij een eerste grote zege, hij won Bordeaux-Parijs.  Een sinds 1891 verreden wielerkoers van meer dan 600 kilometer die toen prestigieuzer  was dan Parijs-Roubaix. Het  volgende seizoen won hij als eerste Belg ooit Parijs-Roubaix, en Milaan-San Remo. In 1909 won hij nogmaals Bordeaux-Parijs, werd hij Belgisch wegkampioen en was hij ook de eerste Belg die een rit won in de Ronde van Frankrijk. Cyrille werd  enorm populair, dit terwijl  de prijzengelden en premies  die hij her en der won van hem een  welgestelde burger maakten.

De boerenzoon uit Moorslede wist wat hij wou bereiken en bouwde een relatie  op met de grote Franse fietsmerken die toen de wielersport domineerden.  Als elke profrenner was Cyrille van hun materiële en financiële steun afhankelijk. In 1907 trachtte hij nog voor de start van Parijs-Roubaix   om bij het team van fietsenreus La Française-Diamant aan te sluiten, dat lukte niet direct maar na zijn verrassende tweede plaats in die wedstrijd twijfelde de ploegleiding geen seconde. Na afloop kreeg hij een contract aangeboden voor Bordeaux-Parijs, dat met het gekende resultaat…

In 1908 reed Cyrille Van Hauwaert met de fiets, bij wijze van training, vanuit zijn woonplaats naar de start van Milaan-San Remo. In  dat seizoen 1908  reed hij voor het  merk Alcyon, het team van de grote rivaal van La Française. Hij kreeg er voor dat moment de gigantische som van 5000 frank per jaar betaald.  De fietstocht naar Milaan was een professioneel opgezette trainingstocht. Volgens Chevrolet werd Van Hauwaert vergezeld door zijn ploegmaats Henri Lignon, André Pottier – de broer van René Pottier, de Tourwinnaar van 1906 die een half jaar later zelfmoord pleegde – Hyppolite Aucouturier en Marcel Cadolle. Achter het stuur van de volgwagen zat Marcel Calais, de sportbestuurder van Alcyon. De toen vierentwintigjarige Van Hauwaert was een jongen van eenvoudige komaf. Hij genoot van de goed georganiseerde tocht: “Het was een ware droom. We hadden tijd om het landschap te bewonderen. Het was alsof ik de wereld ontdekte.” Van Hauwaert was dus beter voorbereid dan de Italiaanse favorieten. Hij won dan ook de tweede editie van Milaan – San Remo, vóór de Italiaan Luigi Ganna. André Pottier werd derde. Ook Pottier had aan de trainingstocht deelgenomen. Tijdens de koers kreeg Van Hauwaert veel steun van Henri Lignon, ook al een ploeggenoot en deelnemer aan de trainingsrit. Blijkbaar had de tocht een uitstekende invloed gehad op de conditie van de Alcyon-renners.

De smid van Cyrilles geboortedorp Moorslede, Richard Bonte,  had ongetwijfeld een rol  gespeeld bij  de transfer naar  Alcyon, het was een transfer van het ene topmerk naar het andere. Bonte was immers de belangrijkste verkoper van Alcyon fietsen in de streek en om een lokale wielerheld als uithangbord te hebben zorgde ervoor dat de fietsenverkoop goed liep. Wanneer Cyrille in 1908 Parijs-Roubaix won steeg de fietsenverkoop bij Bonte spectaculair. Terwijl Cyrille zwoegde op de fiets, rinkelde de kassa van  smid Bonte. “Wat hij kan, kan ik ook” moet Van Hauwaert gedacht hebben!

In 1910 won hij Parijs-Menen. Datzelfde jaar keerde Cyrille hij terug naar La Française én nam hij er een job bij. Hij was nu niet meer alleen coureur, maar  was ook nu officieel verkoper van de fietsen van La Française in Brussel, waar hij zijn eigen winkel opende op de Boudewijnlaan. Koos hij opnieuw voor La Française met het vooruitzicht op een loopbaan in de fietsenhandel? In ieder geval viel het op hoe rap  Van Hauwaert er doorgroeide. Al in 1913 werd hij vertegenwoordiger van La Française voor heel België.  In die dezelfde periode bouwde hij zijn rennerscarrière  geleidelijk af. In plaats van grote wegwedstrijden te betwisten, reed hij nu vooral op de wielerpistes in binnen- en buitenland. In 1912 won hij de Zesdaagse van Brussel.

Op het rijwielsalon van december 1913 te Brussel  etaleerde  Van Hauwaert niet alleen de velo’s van zijn baas La Française-Diamant, maar pakte hij er ook voor het eerst uit met zijn eigen fietsenlijn. Die vernoemde hij naar zijn eigen alias, de Leeuw van Vlaanderen. In het Frans: “Lion des Flandres”. Hij had terecht weinig schroom om zijn imago als wielericoon te verhandelen, wie wou er immers geen fiets waaraan de naam van een bekende pedaalridder verbonden was?

Voor het promoten van zijn fietsen deed Cyrille Van Hauwaert heel wat moeite en stak er ook het nodige geld in. Evenals de grote Franse merken dat deden, begon ook hij een rennersploeg te sponsoren. Een coureur die een koers won op een Lion des Flandres-fiets was  de allerbeste reclame. In 1914 bracht Cyrille daarom een ploeg van acht renners aan de start van de Ronde van Vlaanderen. De Ronde was op dat moment nog maar een kleine wedstrijd die georganiseerd werd door de pas opgerichte krant Sportwereld (°1912). Van Hauwaert had nauwe banden met die krant, Cyrille besefte ook dat de snelgroeiende krant een uitstekende promotiesteun voor zijn bedrijf was.

De Eerste Wereldoorlog zorgde ervoor dat Van Hauwaerts bloeiende bedrijf stil viel. De Duitse bezetter beperkte het fietsgebruik van de bevolking en eiste naarmate de oorlog aansleept alsmaar meer materialen op die onmisbaar waren voor de fietsproductie,  bv. rubber. Om toch wat geld  te verdienen bleef  Cyrille koersen. Hij nam vooral deel aan wedstrijden op de wielerbanen van steden als Brussel of Gent, één van de weinige vormen van het wielerleven die nog mogelijk waren.

Na de oorlog bracht Van Hauwaert zijn Lion des Flandres terug op de markt. Van La Française was geen sprake meer, Cyrille stond nu volledig op eigen benen.  Van koersen  was er nog nauwelijks sprake, de focus lag nu volledig op zijn bedrijf. De zaken liepen goed, in 1923 verkochten al meer dan 500 fietsenhandels zijn velo’s. Het marketingtalent van Van Hauwaert speelde hier een belangrijke rol, hij pakte in zijn marketing fors uit met zijn netwerk van lokale agenten. Die lokale fietsenhandels waren  immers de sleutel tot een sterke verkoop. Midden de jaren twintig plaatste hij een lange reeks advertenties in de krant Sportwereld, hierin  plaatste hij telkens andere lokale verkopers in de kijker . Van fietsenhandel Swinnen in Lummen tot Van den Broeck in Lokeren, allemaal waren ze vol lof van de “eenige modellen” en  de “onverslijtbare rollementen” van Van Hauwaert. De Lion des Flandres leek daardoor alomtegenwoordig. Net als andere fietsfabrikanten en -handelaren liet Van Hauwaert een merkteken ontwerpen, een trotse leeuw sierde zijn fietsen. Dat hielp zeker om de herkenbaarheid van zijn merk te verhogen!

Lokale verankering was niet Cyrilles  z’n enige verkoopargument, hij bleef immers een ex-renner die zwaar inzette op de wielersport en op wielerfanaten. Koersfietsen speelden een overheersende rol in zijn productie en verkoop. Vanaf de vroege jaren twintig bracht hij opnieuw eigen wielerploegen in de koers. Vooral in de jeugdreeksen waren de Cycles Van Hauwaert regelmatig te zien. Bij de onafhankelijken (een toenmalige voorbereidingscategorie voor aspirerende profrenners) stonden er bij grote wedstrijden als de Ronde van België vaak meer dan tien renners met een Lion des Flandres-fiets aan de start. De overwinningen die de jonge coureurs behaalden waren de ideale reclame. Aan zijn stand op het Brusselse Rijwiel- en Automobielsalon van 1929 schreeuwden reclameborden uit hoe de Cycles Van Hauwaert dat jaar meer dan 400 zegepralen  hadden behaald. Om dat te bewijzen konden de bezoekers er meer dan vijftig schalen en bekers bewonderen.

Cyrille  hield vaak, in samenwerking  met zijn oude medestander Sportwereld, ook mediagenieke promotieacties voor de jeugdcategorieën. In 1924 kondigde de krant begeesterd aan hoe Van Hauwaert een koersfiets aan halve prijs zou weggeven aan élke beginneling die zijn fabriek contacteerde. In de late jaren twintig en vroege jaren dertig was hij hoofdsponsor van de Ronde van Vlaanderen voor onafhankelijken. Naarmate zijn omzet groeide, werden de promoacties ambitieuzer.

Koers bleef een belangrijke afzetmarkt voor Van Hauwaert, maar dat was niet de enige markt waarop hij zich richtte. In de jaren twintig bracht hij ook een lijn gewone heren-, dames- en kinderfietsen op de markt. Ook wie meer gespecialiseerde fietsmodellen zocht, kon die bij Van Hauwaert vinden. Zo stond er in zijn catalogus  ook een ‘triporteur’, een driewieler met een grote laadbak vooraan waarmee postbodes, bakkers of slagers grote vrachten konden vervoeren.

Om zijn omzet te vergroten, probeerde Cyrille ook in te spelen op nieuwe trends. Al kort na de Eerste  Wereldoorlog voegde hij ook gemotoriseerde modellen toe aan zijn catalogus. De markt voor motoren en motorfietsen kende immers  een aanhoudende groei. Zoals veel andere fietsenmerken probeerde Van Hauwaert om ook hier zijn graantje mee te pikken. Bij competente producenten van motorfietsen uit het Luikse zoals Gillet kocht hij gebruiksklare inbouwmotortjes. Die werden dan vervolgens in zijn fabriek in Brussel op fietsen gemonteerd. Soms kocht hij ook gewoon hele modellen van motorproducenten over waarop dan de merknaam Van Hauwaert werd opgeplakt.

Wanneer het fietstoerisme in de late jaren dertig een nieuwe populariteit kende bracht  hij voor de nieuwe generatie recreatieve fietsers lichte en comfortabele fietsen op de markt. Het waren geen veredelde koersvelo’s, maar het waren fietsen die geschikt waren voor lange uitstappen, uitgerust met versnellingsapparaten, spatborden en bagagedragers. Er werd geïnvesteerd in een nieuwe lijn gespecialiseerde toeristenfietsen en zelfs tandems.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kende Van Hauwaerts  bloeiende bedrijf een terugval.  Net zoals voor veel bedrijven waren de economische omstandigheden toen verre van ideaal.  Heel wat basismaterialen die men nodig had voor de fietsproductie, zoals rubber,  waren opnieuw schaars. Na de  bevrijding  van september 1944 pakte Van Hauwaert  de draad weer op. De zaken liepen zo goed dat zijn fabrieksgebouwen in hartje Brussel te klein werden. Daarom verkaste Cyrille zijn bedrijf naar de Brusselse rand, naar een splinternieuwe fabriek gelegen aan de Robert Dansaertlaan in Groot-Bijgaarden.

Naast het verkopen van rijwielen bleef Van Hauwaert ook wielrenners sponsoren. Op een bepaald moment, in de vroege jaren vijftig , had het merk 70 renners onder contract,  dat ging van profs tot nieuwelingen. In 1954 sloot hij een overeenkomst met bierbrouwerij Maes, het volgende wielerseizoen zouden zij samen een profploeg sponsoren. Dat was een belangrijke wijziging van het commercieel model van de Belgische professionele wielersport, het was de eerste keer dat een zogenaamde “extra sportieve” geldschieter zijn intrede bij een Belgische wielerploeg deed. Voordien waren het  altijd producenten van fietsen, banden of fietsonderdelen die de rennersploegen sponsorden. De jonge Rik van Looy was een van de pedaleurs  van de nieuwe Van Hauwaert ploeg die nu voor het eerst met wielertruitjes reed waar een firmanaam opstond die geen fiets gerelateerd product verkocht.

In 1954  toonde Van Hauwaert op het Salon van Brussel een vlotte scooter met een 150cc-ILO-tweetaktmotor, maar dit model kende echter geen succes. Waarschijnlijk was dit ook het laatste productiejaar van de gemotoriseerde Van Hauwaert-modellen.

In 1960 besloot Van Hauwaert om met pensioen te gaan. Door de onafhankelijkheid van Belgisch Congo verloor het bedrijf een belangrijke afzetmarkt, maar ook in België zelf daalde de fietsenverkoop. De toen 73-jarige ex-coureur verkocht zijn bedrijf.  Tot aan zijn dood in 1974 bleef hij een graag geziene gast in het koersmilieu.

Bron:

Etappe #06 (2017)

https://servicekoers.be/verhalen/cycles-van-hauwaert

https://cyclinglegends.co.uk/index.php/features/short-reads/111-cyrille-van-hauwaert

https://muizenest.nl/2018/12/16/16-december-cyrille-van-hauwaert/

BURY (B)

Cycles BURY -- Bury / Koob A. & E. --- Bruxelles   et  St. Hubert    -- 1932-'33-- Belgique

Er was in Kortrijk ook een fietshandelaar die de merknaam BURY gebruikte : BURY - Lannoy H. --Kortrijk/Courtrai  1933 –

VOLTA - Brussel---België

VOLTA Van Eycken Ch. Brussel-Bruxelles  Belgique

VOLTA Vanderhulst Leon Brussel-Bruxelles

CYCLES CONCURRENCE -- A. Degreef  ---   Bruxelles-Midi/ Brussel  ---- Belgique

ECUREUIL (L')   (B)

ECUREUIL (L')--------------- Donners----------- Bruxelles/Brussel ---- België

BENGALI (B)

BENGALI ---- Baix M. --------Bruxelles/Brussel-------België

ANGLO-AMERICAIN CYCLES (B)

ANGLO-AMERICAIN CYCLES --- 213 Boulevard du Hainaut – Bruxelles/Brussel—Belgique/België

ORlON (B)

Cycles ORlON Sport   ----  Ateliers Bouton (Vivinus) --- 122, Boul du Nord----- Bruxelles/Brussel—Belgique/België

Orion (afkorting Ori) is een opvallend sterrenbeeld aan de hemelequator.

LA REINE (B)

LA REINE ------ Bruxelles/Brussel ----- België

CATY (B)

CATY SPORT --- Donners -----Bruxelles/Brussel -- België

PRIMUS   Cycle (B)

Primus Cycle -- Dupont G. Brussel-Bruxelles  -- België

Balhoofdplaatje van fietsenhandelaar Primus Cycle. Het koperen plaatje heeft van boven- tot onderaan een lichtblauwe achtergrond. Bovenaan staat er op een rood, hoekig vlak een buste van een man in profiel afgebeeld. Het haar van de figuur bevat zwarte accenten, de kleding witte accenten. Centraal bevindt er zich een dubbel opschrift met de merknaam. Het eerste deel van de merknaam heeft zwarte accenten. Onderaan omsluit er een rode banderol het tweede opschrift. Het opschrift verwijst naar een serie fietsen van de vervaardiger.

hoogte: 5.8 cm                   

breedte: 2.8 cm

diepte: 1.2 cm

materiaal: koper

opschrift: PRIMUS / CYCLE

opschrift: MODEL DE LUXE

AVIA (B)

AVIA  Cycles---------------Dupont G. -------- Brussel/Bruxelles

ELAN (B)

ELAN LUX - - Sevens A ---- Brussel/Bruxelles---- Belgique/België

Het merk Elan vinden we ook in Frankrijk terug :

• Elan cycles - Marmande - Lot et Garonne --France
• Elan cycles - fabrication française à Toulouse – France
• Elan Azur cycles --Nice- Alpes Maritimes -- France

CYRVA (B)

CYRVA  -  Cyrille Van Hauwaert ……. Brussel/Bruxelles……Belgique/België

CYRVA LUXE-  Cyrille Van Hauwaert Brussel/Bruxelles ….. Belgique/België

Zie:  VAN HAUWAERT  Cycles - LION DES FLANDRES        

THE BERCLEY (B)

THE BERCLEY   - CYCLE & MOTOR WORKS --- Brussel ------ België

De Société des Motocycles Bercley was een Belgische fabrikant gevestigd in Brussel.

Ze maakten oorspronkelijk fietsen (“cycles”), en later ook motorfietsen (“motocycles”) en korte tijd auto’s. De producent was actief circa 1904 tot 1909 in de motorfietsen. Rond 1905 ontwierp de technicus Gustave Kindermann een motorfiets die tot ongeveer 1909 in productie bleef.

De Bercley-modellen waren in hun tijd technisch vrij vooruitstrevend voor België, mede door het gebruik van relatief zware motorblokken, bicylindermotoren, en veelzijdige constructies.

Hoewel het bedrijf slechts een korte productietijd had voor motorfietsen, wordt het wel erkend in bronnen over Belgische automobiel- en motorfietshistorie.

CD (B)

C.DEVOS--------- Devos C. - Constructeur  --  (1930-'50) ------  Brussel/Bruxelles ------ België

L' ABEILLE (B)

L' ABEILLE -- Quintens Frères---------- Bruxelles/Brussel ------- Belgique/België

L’ ATEROCYCLE (B)

L’ ATEROCYCLE ----A.Plottier – 16 Rue VICTOR ALLARD --- Bruxelles  Uccle ---- Belgique

Des vélos conçus pour les handicapés, les invalides de guerre..

L'ATEROCYCLE ----A. Plottier   ----16 Rue VICTOR ALLARD -- -Brussel  Ukkel ----- België

Fietsen ontworpen voor gehandicapten, oorlogsinvaliden….

LA VICTOIRE (B)

LA VICTOIRE ---- Foucart Jh.------- Bruxelles/Brussel---- Belgique/België

La Victoire (in latijn Victoria) betekend in het Nederlands: De Overwinning.

Op het balhoofdplaatje zien we de beeltenis van de godin Victoire (Victoria).  De naam en de beeltenis op dit merkplaatje verwijzen duidelijk naar de Eerste Wereldoorlog die door de geallieerden gewonnen werd.

Victoria was in de Romeinse mythologie de gepersonifieerde godin van de overwinning en werd als vanzelf verbonden met de god Mars. Zij won in het Oude Rome, waar zij reeds vanaf de oudste tijden was vereerd, steeds meer aan betekenis naarmate het Romeinse leger het gebied uitbreidde.

De Godin Victoria werd onder zeer verschillende gedaanten voorgesteld. Ze werd dikwijls op monumenten ook in de gedaante der Griekse godin Nike (Nica) voorgesteld. Victoria was immers het Romeins equivalent van de Griekse godin Nikè (Nike) .

Victoria was het symbool van de overwinning op de dood en het was zij die bepaalde wie de oorlog zou winnen. Zij werd doorgaans vereerd door triomferende generaals, wanneer die uit de oorlog terugkeerden. Victoria komt veel voor op Romeinse munten, juwelen, in de architectuur en andere kunstvormen.

ELVEGE (B)

ELVEGE cycles ----- Van Goitsenhoven ------ Bruxelles/Brussel -------- België

WINDSOR (B)

WINDSOR ---- Cnops Antoine --- St. Agatha-Berchem/Berchem-Sainte-Agathe – België

( Windsor was ook de naam van een sub merk van het Franse merk Alcyon)

DIESTA ----Schmitz Clement -----Diest------ België

HERCKA (B)

HERCKA --------- Schmitz ---------Diest ------ België

HERKRO , fietsenfabrikant uit Diest, België

C.S.D. (B)

C.S.D. Velos ----------Schmidtz Clement ---------Diest------- België

LUDO

Frans Huygens (1913-1980) startte het bedrijf, in 1928, met enkel de productie van de fietskaders. Huygens had ervaring opgedaan in een ander bedrijf, dat onder meer de koersfietsen voor wielrenner Poeske Scherens leverde. In 1952 begon Frans zelf complete fietsen te maken. De fietsen kregen de merknaam Ludo, dat was de voornaam van Frans' zoon (1946). In 1955 werd Stan Ockers in Frascati, met een Ludo fiets, wereldkampioen op de weg bij de beroepsrenners. In 1956 werd een nieuwe loods van 800 m² aan de toenmalige fabriek bijgevoegd. In 1964 werd Eddy Merckx wereldkampioen bij de amateurs op een fiets met Ludo-frame.

Frans had zich bij de opbouw van zijn zaak steeds gehouden aan een even simpel als doeltreffend basisprincipe: een paar vakbekwame handen en een helder hoofd zorgden voor de productie, de kwaliteit van het afgeleverde werk zou dan wel zelf voor de nodige reclame zorgen. Dat deze levensvisie niet zo verkeerd was, bewees de steeds stijgende vraag naar Ludo fietsen. De voortdurende groei werd in 1974 een waar probleem: Melsbroek was te klein en meer ruimte werd een dringende noodzakelijkheid.

In 1975 betrok de firma zijn huidige locatie in het westen van Kortenberg met een hal van 6000 m² . Met Kortenberg begon er ook een periode van grote expansie. Ludo, die inmiddels een team van jonge enthousiaste medewerkers rond zich  had weten te scharen, wou de aangeboden mogelijkheden optimaal benutten en gaf een nieuwe wending aan het fietsbedrijf. Door de aankoop van de modernste machines werd de productie deels geautomatiseerd en sterk beredeneerd. Tevens werd er een verkoopnet opgebouwd dat het ganse land bestreek. Die industrialisering en professionalisering leidde in 1980 ook tot de omvorming van de PVBA Frans Huygens naar de NV Ludo. In 1989 kwam er een bijkomende hal van 2000 m².  Zoon Ludo, actief in het bedrijf sinds 1967, werd in 1993 opgevolgd door Johan Huygens, kleinzoon van de stichter.

Om de naambekendheid bij het grote publiek op te krikken startte Ludo met sportsponsoring. Eerst van 1975 tot 1980 als sponsor van de Egmont Spurters Machelen met als hoogtepunt de wereldtitel op de weg juniors voor Ronny Van Holen in 1977. Vanaf 1980 als co-sponsor van de professionele wielerploeg Safir-Ludo. Gedurende vier jaar behaalden gerenommeerde profs als Herman Vanspringel (Bordeaux-Parijs), Willem Peeters (Grote Prijs Raymond Impanis) en Ronny Van Holen (Brabantse Pijl) Eric Leman en Georges Pintens vele mooie overwinningen op hun Ludo fiets.

Sinds 2000 gebruikt het bedrijf ‘Granville’ als nieuwe merknaam en worden er geen Ludo fietsen meer gemaakt. Het bedrijf levert de fietsen voor bpost, importeert Scott materiaal en profileert zich als leverancier van mountainbikes. In 2007 werd aan de site terug een nieuwe bijkomende fietsfabriek toegevoegd.

Granville hoopt om in 2024 de kaap van 100.000 verkochte fietsen te halen!

Bron en info:   https://granvillebikes.com/nl/history/?v=d3dcf429c679

F. JACOBS (B)

F. JACOBS ---- Cycles et Automobiles ----- Saventhem /Zaventem ---- België
De oude schrijfwijze van de gemeentenaam is Saventhem.

ARTHUR MALEZSEWSKI (B)

ARTHUR MALEZSEWSKI ---NOSSEGHEM (Nossegem )— België

Nossegem is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Zaventem.

DIAMANT een Belgisch fietsmerk uit Bekkevoort dat zijn fietsen liet maken bij Martelly.

Diamant was een Belgisch fietsmerk van de familie Simons uit Bekkevoort die hun fietsen verkocht onder de naam Cicli Diamanti. Ze maakten zelf hun frames niet maar kochten ze vooral aan bij Eddy Martens, producent van Martelly racefietsen. Ook voor het chromeren werkten ze samen met onder andere Chromage Central in Gent. Diamant was met andere woorden een plakmerk.

Je had ook een Duitse producent, uit Oost Duitsland meer bepaald die fietsen van het merk Diamant verkocht. Deze is een tijd geleden overgenomen door het Amerikaanse Trek, ze bestaan nog steeds en produceren tegenwoordig vooral e-bikes en trekking fietsen.

Histor Sigma Diamant wielerploeg

Diamant sponsorde heel wat wielerploegen, vooral kleinere, maar vanaf 1987 startte een samenwerking met de verffabrikant Sigma en later ook Histor en Fina. Gedurende enkele jaren leverde Diamant de fietsen aan deze profploeg.

Ploegleider was toen Willy Teirlinck en ondermeer Etienne De Wilde, Paul Haghedooren, Roger Illegems, Lucien Van Impe, Hennie Kuiper, Wilfried Peeters en Danny Clark maakten deel uit van deze ploeg en boekten op hun Diamant fietsen enkele successen. Ook in het veldrijden was Diamant actief met onder andere Albert Van Damme, Henk Baers, Ludo De Rey, Rudy Thielemans, Yvan Messelis en Wim Lambrechts. Diamant kwam ooit op de markt met een crossframe met een gebogen staande buis maar dit werd een complete flop en als onbestuurbaar bestempeld door de crossers.

Diamant frames met opvallende kleurenDiamant fietsen worden gekenmerkt door hun opvallende kleuren, sommige frames hebben ook panto’s maar deze zijn eerder uitzonderlijk. Heb je geluk dan kun je een Diamant racefiets in titanium vinden. Deze werden in Rusland gemaakt.

Naast het Belgische en Duitse Diamant bestaan er ook Franse fietsen van het merk La Franςaise Diamant maar dit heeft niets met het bovenstaande te maken en is historisch veel ouder. Reeds in de 19de eeuw verschenen hun eerste fietsen, dit merk is ter ziele gegaan in de jaren 80 van vorige eeuw.

https://www.vintagefiets.be/belgische-racefietsen-cicli-diamant/#google_vignette

Balhoofdplaatje van fietsenhandelaar Cycles Diamant. Het koperen plaatje bevat een motief van diagonale streepjes als omranding. De hechtpingaten worden geflankeerd door twee vormen die lijken op een haaientand. Tussen deze vormen loopt er een blauwe band rondom het plaatje, dat fungeert als tekstkader. Bovenaan bevindt zich een opschrift met het eerste deel van de merknaam. Centraal loopt er een gebogen, wit tekstkader over de breedte van het plaatje met een opschrift dat de rest van de merknaam toont, in blauwe letters. Onderaan bevat de band een opschrift dat verwijst naar een kwaliteitslabel.

hoogte: 5.9 cm

breedte: 3.2 cm

diepte: 1.6 cm

materiaal: koper

opschrift: CYCLES

opschrift: DIAMANT

opschrift: LE MEILLEUR

MELA (B)

MELA  ROYAL----------Zichem ------------ België

FR. HELSEN (B)

Cycles FR. HELSEN – Borgt ---- België

Borgt (ook Borcht of Borght gespeld) is een gehucht in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Het is de oudste kern van de gemeente Grimbergen en ligt bij de grens van Vilvoorde.

SISSER (B)

Velos SISSER ---Vandervellen ------Vilvoorde/Vilvorde--- België

JOS NIJS --Betekom -- België

VERKERCKE & ZOON-- Opwijk --  België

ASCA (B)

ASCA  – L. Coppens -- Asse-Ter-Heide—België

VELOS DE VOS  uit Begijnnendijk – België 

SERVAL ( B)

SERVAL cycles --------Schaarbeek/Schaerbeek -------België

Schaarbeek (Frans: Schaerbeek) is een Belgische plaats en gemeente in het noordoosten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

IDEAL (B)

IDEAL ----- HERREMANS  ------------ Goyck/ Gooik - (VL-Brabant) ---- Belgique/België

THE PONTIAC (B)

THE PONTIAC ---- PONTIAC --- Malderen -- België

……dit merk komt voor op een lijst van Belgische fietsfabrikanten en handelaars.

…… cette marque figure sur une liste de fabricants et de commerçants belges de vélos.

De naam "Pontiac" is afgeleid van een Indiaans woord dat "Dageraad" of "Wedergeboorte" betekent.

MERTENS (B)

MERTENS  - --- Rijwielen Mertens Sport------   Braine l'Alleud/ Eigenbrakel -----België

E.GOSSIAUX (B)

E.Gossiaux  Velos – Motos -------Sart D-Avel ----- Belgique/België

Sart D-Avel. (Sart Dames Avelines) is een dorp in Waals-Brabant , gelegen aan de bron van de Thyle . Het is nu onderdeel van de gemeente van Villers-la-Ville , in Waals-Brabant.

GUSI (B)

GUSI SPORT ------- Bekkevoort (Brabant)------ België

KM (B)

 KM /KETS M.  ….. Kets Marcel …….. Londerzeel (Vlaams- Brabant) …… België

FRAVANOV (B)

Fravanov Velos & Motos ……… Peisegem (nu Peizegem) ---- België

Peizegem is een landelijk gehucht, gelegen ten noorden van Merchtem centrum en ten zuiden van Buggenhout, en is ontstaan als een straatgehucht langsheen de as Nieuwbaan – Kouter met in de kern de 19de-eeuwse kerk, pastorie en school. De naam van het gehucht kende doorheen de tijd verschillende schrijfwijzen, zoals Pantsingaheem, Pensingaheim, Penscenghem, Peyseghem en Peisegem. https://inventaris.onroerenderfgoed.be/themas/17197