Archief

*
laat engelen maar
het halve wezen
van de mensheid
zijn

de andere kant is
duivelsgroot en
in 't hart een beest
gebleven

want we grauwen
soms als leeuwen
even hartsgrondig
naar de meeuwen
in het park

ze drijven daar
zo troosteloos
op bodemloze plassen
rond

---

*

mijn hart is aan werelden gebonden
met het roodbloeden 
en blauwe ademtochten

mijn ziel is aan mij verbonden
met onuitspreekbare woorden
misschien in kindertaal
en enkel kelige klanken

als mijn wanhoop soms te groot is
zijn gewone woorden niet genoeg
dan graaf ik soms

in prenataal gedachtengoed
en scheurt mijn ziel zich los.

dan merk ik dat er bloed wordt opgehoest
en mijn adem weeral stokt

***

mijn vandaag
heb ik geordend
en in getijden opgedeeld
vanavond komt de vloed
zo om een uur of acht
dan spring ik op het podium
ontmoet een mensenzee

dan spreek ik woorden
uit mijn achterland
de vlaamse kant
traag en zelfzeker
 en fluister ik de hoeken
droog tot stof

*

Jouw wereld is de mijne niet
en ik heb moeite
met mijn verbeelding
kan je voor mij
de grenzen wat verleggen?

 Als ik heel persoonlijk
(en intiem) mag zijn
dan zie ik een talentvol iemand
die zich wentelt in grote woorden
om een weinig kritisch publiek te behagen
en hoe ik je dat moet duidelijk maken,
daarvoor is één blad niet genoeg. 

Een goedkoop publiek
is heel eenvoudig
het zoekt herkenning van eigen woorden
Zij menen dat als je het onmiddellijk begrijpt
en op jezelf kan toepassen
dat het goed is.

Poëzie moet verwonderen,
een reactie oproepen
van "zo heb ik het nog niet bekenen"
dichters liegen immers de waarheid. 

Waar bleef de maan met haar zilver lach
terwijl de zon met bloed je horizon kleurde
Je was de hinde alsof er nooit iets gebeurde
totdat de ezel stierf.

Zie je wel, je hebt poëzie,
maar het ligt nog verborgen
voorbij je zelf gestelde
grenzen

***

Jazz & Poetry
19-05-2005 -20.30 uur
café d'Hooghe Ghast, Achter de Kerk 1 (Kaasmarkt)
Purmerend

Donderdag 19 mei zullen ook onze zuiderburen

Vlinderman en Verdano

komen om voor te dragen.
ze doen dan hun "gedichten-dialoog "
V&V dichter versus dichter!

tot ziens in de hooghe ghast?

*

soms heb ik behoefte
om muren te vervloeken
want de echo is dan
echt heel ongewoon.

---

*

Mijn dag is maar een halve wenteling
en de zomernacht nooit meer duister
dan kunstmatig licht

slechts een hond jaagt in de schemering
ik vaag dan het zand bijeen
dat vandaag is blijven liggen

---

*

hij schrijft flinders
in zijn woordenboek
om hun gefladder aan te tonen
ze kriebelen in zijn buik al maanden lang
vanaf de dag dat hij haar lief bekoorde
en haar glimlach vangen mocht
ze heeft zo'n mooie dagpauwogen

---

*

je schrijft hier geen woord
dat niet wordt losgeslagen
de zin verlaat het soms

elke morgen gaat de storm wel liggen
en kan de deur gesloten worden
de bomen staan er nog
zonder blad

ze hebben geen mond meer om af te dekken
het takkeklauwen scheurt te hard

---

*

vandaag krijg ik geen fatsoenlijk woord gedicht
de zin ontgaat mij en het bedenken is vederlicht

ik ben nog dronken van mijn nacht respijt
en mijn geremde dromen dringen nog altijd

men vertelde mij dat ik ze zou vergeten
van zodra mijn ogen open gaan
maar niets is minder waar
ik droom met open ogen

misschien schrijf ik zo
wel een gedicht
---