Categorie: eten & drinken

Burger King (vaak afgekort tot BK) is een internationale fastfoodketen, die voornamelijk hamburgers, friet, verschillende snacks en frisdrank verkoopt.
Het hoofdkantoor is gevestigd te Miami in de Verenigde Staten.
In Nederland zijn er 56 Burger King-vestigingen.

Burger King verkoopt voornamelijk hamburgers, meerdere soorten kipsandwiches, friet, snacks, ontbijt gerechten, frisdrank en desserts.

Geschiedenis

De eerste Burger King werd geopend op 4 december 1954 in Miami, Florida, Verenigde Staten door twee studenten (Jim McLamore en David Edgerton) van de Cornell University School of Hotel Administration.
McLamore had een hamburgerverkooppunt van Dick en Mac McDonald bezocht in San Bernardino te Californië, en het potentieel ingezien van een productie-achtige hamburger outlet.

• 1954: James McLamore en David Edgerton richten de Burger King Corporation op.
• 1957: De Whopper werd gelanceerd.
• 1959: Het bedrijf groeit door middel van franchising.
• 1963: De eerste buitenlandse vestiging wordt geopend (in Puerto Rico).
• 1967: Burger King wordt verkocht aan de Pillsbury Company.
• 1975: De eerste Europese vestiging wordt geopend, in Madrid te Spanje.
• 1977: Donald Smith wordt aangenomen om het franchise-systeem te herstructureren.
• 1981: De eerste vestiging in Nederland wordt geopend aan de Lijnbaan in Rotterdam.
• 1989: Grand Metropolitan neemt Pillsbury Company over.
• 1997: Grand Metropolitan vormt samen met Guinness Diageo plc.
• 1999: Een nieuw logo wordt geïntroduceerd en de inrichting van de restaurants wordt vernieuwd.
• 2002: Een groep investeerders geleid door Texas Pacific Group neemt Burger King over.
• 2010: Aankondiging dat 3G Capital Burger King overneemt voor een bedrag van 3.26 miljard dollar (3.12 miljard euro).
• 2012: Burger King kondigt aan vestigingen te willen openen in België.

Burger King verkoopt voornamelijk hamburgers, meerdere soorten kipsandwiches, friet, snacks, ontbijt gerechten, frisdrank en desserts.

Hamburgers

• Burger Kings belangrijkste product is de Whopper. De Whopper is een sandwich bestaande uit een Whopperpatty (rundvlees), mayonaise, sla, tomaat, ketchup, ui en augurk op een broodje met sesamzaad. Dit product is over de hele wereld te koop.
• De Angus Burger is een groter broodje met Angus-rundvlees. Het wordt verkocht met mayonaise, sla, tomaat, ui en steaksaus op een maisbroodje. Dit product is verkrijgbaar in Noord-Amerika, Portugal, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. In Italië wordt dit broodje de 'Big Boss Burger' genoemd.
• De Big King XXL bestaat uit 2 Whopperpatties, 3 plakjes kaas, Big King-saus, sla, ui en augurk, op een broodje van sesamzaad. De kleinere Big King is hetzelfde als de Big King XXL, maar bestaat dan uit 2 kleinere hamburgerpatties en 2 plakjes kaas. Deze producten worden alleen in Europa verkocht.
• Ook worden er kleinere broodjes verkocht zoals de 'Hamburger' (hamburgerpatty, augurk, ketchup en mosterd) en de 'Cheeseburger' (hetzelfde als de Hamburger maar dan met een plakje kaas).

Bulgogi is één van Korea's meest populaire rundvleesgerechten.
Letterlijk vertaald betekent het vuurvlees, en wordt in die zin ook gebruikt voor andere Koreaanse barbecue-gerechten zoals dak bulgogi (kip) en dweji bulgogi (varken).

Het is gewoon om in een Koreaans restaurant het gemarineerde vlees zelf te grillen boven een vuur of te bakken op een hete plaat.
Vaak worden teentjes knoflook, uienringen en gesneden groene pepers meegebakken.
Op tafel zijn ook de nodige bijgerechten, banchan, te vinden en natuurlijk rijst.

De in Zuid-Korea populaire fastfoodketen Lotteria verkoopt ook bulgogi-burgers.
Ook de MC Donalds kent er de bulgogi-burger, als lokale variatie op het menu.

Ingrediënten

• 675g entrecote, in dunne plakjes gesneden
• 2 eetlepels witte kookwijn
• 250ml perensap
• 1 tl gemalen zwarte peper
• 4 eetlepes sojsaus
• 1 el witte basterdsuiker
• 2 eetlepels geroosterde sesamolie
• 1 eetlepel knoflook, fijngesneden
• 2 eetlepels lente-ui, fijngesneden
• 1 eetlepel sesamzaad
• 250g verse champignons, gehalveerd (optioneel)
• 1/2 ui, gesnipperd (optioneel)

Bereidingswijze

1. Leg het vlees in een kom en giet de wijn en perensap en de zwarte peper erbij. Roer om, en laat 30 minuten marineren. Roer de sojasaus, suiker, sesamolie, knoflook, lente-ui en sesamzaad erdoor, en laat minstens 2 uur of een nacht marineren in de koelkast.
2. De barbecue matig heet voorverwarmen.
3. Haal het vlees uit de marinade en gooi de marinade weg. Leg een vel aluminiumfolie op de hete barbecue, en leg de plakjes rundvlees afzonderlijk op de folie. Leg de champignons en ui op een ander deel van de folie. Bak de plakjes rundvlees tot ze gelijkmatig bruin zijn, 3 tot 5 minuten per kant. Serveer met de gare champignons en ui.

Zie ook Bulgogi recepten op Smulweb

Softijs of "vers ijs" is een halffabricaat in de bereiding van (room)ijs, waarbij het rijpingsproces niet wordt uitgevoerd en het ijs direct uit de ijsemmer wordt geconsumeerd.
Tijdens het rijpingsproces wordt het ijs 12 uur in een diepvriezer geplaatst, zo wordt het ijs steviger en krijgt meer smaak.

Door het zachte en romige karakter kan het ijs niet geschept worden, maar wordt het vanuit de ijsmachine via een speciale spuitmond in de (kartonnen) ijsbeker of oubliewafel gespoten.

Softijs bevat over het algemeen minder vet (3 tot 6%) dan roomijs.
Door toevoegingen zoals banaan, aardbeien, chocolade e.d. of kleur- en smaakstoffen kunnen verschillende smaken gefabriceerd worden.

Iets waar weinig over terug te vinden is, en toch een belangrijke plaats inneemt in ons dagelijks leven, is het gesneden brood.
Even dagdagelijks als mysterieus blijkbaar.

Een gesneden brood is een door een machine in gelijke sneden gesneden en voor het gebruiksgemak verpakt brood.
Het werd voor het eerst verkocht in 1928, aangeprezen als "de grootste stap voorwaarts in de bakkerij-industrie sinds brood werd verpakt".
Dit leidde in de VS tot de populaire uitdrukking, " de grootste uitvinding sinds gesneden brood ".

Otto Frederick Rohwedder uit Davenport, Iowa,was de uitvinder van de eerste 'brood-op-tijd' brood-snijmachine.
Een prototype dat hij bouwde in 1912 werd verwoest in een brand en het was pas in 1928 dat Rohwedder een volledig werkende machine klaar had.
Het eerste commerciële gebruik van de machine was door de Chillicothe Baking Company van Chillicothe, Missouri, die hun eerste sneetjes produceerden op 7 juli 1928.
Hun product, "Kleen Maid Gesneden Brood", was een succes.
Battle Creek, Michigan heeft een concurrerende vordering als de eerste stad om voorgesneden brood door een Rohwedder's machine te hebben verkocht.
Historici hebben geen documentatie gevonden van deze vordering uit Battle Creek's, Spijtig genoeg zou deze broodsnijmachine reeds jaren geleden op de vuilnisbelt zijn beland.

Zelfs het Smithsonian's American History Museum ontbreekt het aan documentatie van de broodsnijmachine.
En toch zijn er zo weinig uitvindingen zo vast ingeburgerd als deze, vandaar de uitspraak in vele reclamecampagnes, zelfs bij de hedendaagse gsm's, " de grootste uitvinding sinds gesneden brood ".

Deze uitvinding heeft tenslotte geleid tot toasters in elk gezin, lunchpakketten, allerlei soorten sandwiches en zoveel meer.
Wat is er nu eenvoudiger dan even uw hand in de broodzak, een stukje beleg of wat jam erop en smullen maar.
Niemand staat er nog bij stil, maar zo'n grote uitvinding is het wel.

Het was voor Rohwedder ook een hele uitdaging om na het vernijden het brood vers te houden, het eerste gesneden brood werd verpakt in vetvrij papier.
In het begin werd de uitvinding weggelachen door bakkers en winkeliers, maar Rohwedder hield vol en na 16 werken aan zijn uitvinding kwam op 7 juli 1928 het eerste voorgesneden brood op de planken als "Sliced Kleen Maid Bread.".

De verkoop van voorgesneden brood steeg al snel en toen wist men dat de uitvinding een succes was.

Bakker Gustav Papendick gekocht Rohwedder's tweede broodsnijmachine om deze te verbeteren door een manier te ontwerpen om de sneetjes beter bij elkaar te houden, in ieder geval lang genoeg om de broden te verpakken.
Na mislukkingen met elastiekjes en metalen pinnen, plaatste hij de sneetjes op een kartonnen lade.
Deze lade werd uitgelijnd zodat gemechaniseerde verpakkingsmachines begonnen te functioneren.

Rohwedder verkocht zijn patent in 1930.

W.E. Long, promotor van de Holsum Bread brand, verkocht door vele onafhankelijke bakkers in de VS, was een pionier in het promoten en verpakken van voorgesneden brood in 1928.
In 1930 Wonder Bread, een industriële broodbakker sedert 1925, begon met het op de markt brengen van voorgesneden brood over de hele VS.

Het succes van het commercieel gesneden brood resulteerde in fijnere sneetjes, mensen aten meer en vaker boterhammen, dit resulteerde op zijn beurt weer tot een stijgende verkoop van beleg en smeersels zoals jam en pindaboter en smeerkaas.

In 1943 legden Amerikaanse functionarissen een kortstondig verbod op gesneden brood op als een oorlogstijd behoud maatregel.
Het verbod werd bevolen door Claude R. Wickard die de positie van Food Administrator had, en trad in werking op 18 januari, 1943.
Volgens de New York Times, verklaarden ambtenaren dat "het voor-gesneden brood een zwaardere vetvrije verpakking nodig had dan een onversneden brood niet uit te drogen", vetvrij papier welke benodigd was in de oorlogsindustrie.
Het was ook bedoeld om een stijging van de prijs van brood, veroorzaakt door de toelating van een stijging met tien procent van meel prijzen.

Op 8 maart 1943 werd het verbod opgeheven na veel protest.

Wickard verklaarde dat "Onze ervaring leidt ons om te geloven dat de besparingen niet zo veel zijn als we hadden verwacht, en de War Production Board vertelt ons dat er voldoende vetvrij papier is om gesneden brood te verpakken, er is voor vier maanden in handen van papier bereiders en de bakkerij-industrie.

Wereldwijd wordt gesneden brood verkocht.

In Ierland staat het meest populaire gesneden brood bekend als "sliced pan", verkocht in verpakkingen van 800 of 400gram in handigge afmetingen voor het maken van sandwishes of toast.

De dikte van de sneetjes varieren per land en fabrikant.
In Canada bijvoorbeeld wordt standaard 10mm dikte verkocht.
In Groot-Britanië wordt het gesneden brood verkocht als "Extra Thick", "Thick", "Medium" of "Thin" variërend van 5 tot 20mm dikte.
In Japan wordt iets soortgelijks voorzien maar wordt het verkocht als aantal sneetjes per brood.

Cornflakes of maisvlokken is de benaming voor een gebakken mengsel dat traditioneel bestond uit tarwe, havermout, maismeel, suiker en vitamines, verwerkt als flinterdunne platte koeken en door de arts Harvey Kellogg op de markt werd gebracht.

Cornflakes worden meestal gegeten bij het ontbijt door toevoeging van koude melk en desgewenst honing, suiker of andere bestanddelen.
Het gerecht vindt zijn oorsprong in Noord-Amerika.
Het woord corn betekent mais in het Amerikaans-Engels.

Cornflakes worden gemaakt door de drie hoofdingrediënten (gekookte mais, suiker en vitamines) en eventuele andere ingrediënten samen te voegen en daar een deeg van te bereiden.
Dit deeg wordt dan platgerold en geroosterd tot het de vorm van vlokken (flakes) heeft.

In 1897 startte Zevendedagadventist John Harvey Kellogg samen met zijn broer Will Keith Kellogg, de Sanitas Food Company om hun graanproducten op de markt te brengen.
Het standaardontbijt in die dagen voor de rijken bestond uit eieren en vlees; voor de armen was het griesmeel, meelproducten, vlokken en andere gekookte granen. John en Will kregen uiteindelijk ruzie over het toevoegen van suiker aan de ontbijtgranen en in 1906 opende Will zijn eigen bedrijf genaamd de Battle Creek Toasted Corn Flake Company -- de latere Kellogg Company. John Kellogg startte toen de Battle Creek Food Company om sojaproducten te ontwikkelen en verkopen.

Consumptie-ijs (meestal gewoon ijs genoemd) is een gerecht of lekkernij dat in bevroren toestand wordt gegeten, vaak als dessert.
Anders dan vaak wordt gedacht is de consumptie van ijs per hoofd van de bevolking in Europa niet het hoogst in warme mediterrane landen, maar juist in noordelijk gelegen landen als Zweden en Finland.

IJs is volgens de Belgische wetgeving onder vier categorieën weergegeven: roomijs, melkijs, waterijs en slagroomijs.

Roomijs is een substantie die door bevriezing een vaste of vastachtige substantie wordt, die in bevroren toestand voor consumptie is bestemd en in hoofdzaak is samengesteld uit room, melk en suiker en als bijkomend ingrediënt slechts een of meer van de volgende voedingswaren mogen zijn toegevoegd: koffie, chocolade (en dergelijke), vruchten (inclusief: confituren, jams, noten, notenpasta's vruchtensiropen), karamelsaus, honing, vanille (stokjes, essence), keukenzout, alcoholische dranken, voedingscaseïne/weipoeder, aromaten (behalve kunstmatige aromaten) en ethylvanilline.
Roomijs moet ten minste 5% melkvet bevatten.
Het mag geen melkvreemde vetten bevatten.

Melkijs is roomijs, maar met een lager melkvetgehalte.
Vaak wordt melkijs gewoon ingedeeld bij roomijs.

Waterijs is een massa die door bevriezing een vaste of pasta-achtige substantie wordt, welke in bevroren toestand voor consumptie is bestemd en in hoofdzaak is samengesteld uit vetvrije melk, droge stof, melkvet, suikers en drinkwater, en als bijkomende ingrediënten slechts een of meerdere van volgende voedingswaren:

• melk, geheel of gedeeltelijke afgeroomde melk, geconserveerde melk, room, boter, botervet
• eetbare oliën, eetbare vetten
• limonade met plantenextracten
• de waren vermeld onder roomijs

een van de meest gekende waterijsjes zijn rakketen.

Slagroomijs lijkt erg op roomijs, maar heeft een iets hoger vetgehalte.
Dit komt doordat er slagroom aan toegevoegd is, in plaats van de minder vethoudende room.

Vroege vormen van consumptie-ijs waren vierduizend jaar geleden al bij de Chinezen bekend.
Ook in het Perzische Rijk werd ijs geserveerd.
De Romeinen zouden voor het eerst hebben gesproken van een sorbet.
Ze waren er verzot op en serveerden hun gasten diverse ijsgerechten bereid met sneeuw, gemengd met honing, rozenwater en fruit.

Tijdens de overgang van de Romeinen naar de middeleeuwen ging veel van de kennis inzake de ijsbereiding verloren.
De Arabieren namen de geheimen over en verfijnden ze.
Het is ook geen toeval dat Sicilië, dat aan de grens van het Arabische rijk lag, de traditie van ijs overnam.
Marco Polo zou de eerste Europeaan zijn geweest die naar het westen recepten meebracht van ijs dat werd gemaakt door middel van kunstmatige bevriezing.
Hij nam deze techniek over van de Chinezen, die een mengsel van water en salpeter gebruikten om het water kunstmatig te bevriezen.
Al gauw verspreidde de lekkernij zich over Italië.

Voor de geschiedenis van het roomijs moeten we terugkeren naar het begin van de Renaissance (vroege 15e eeuw).
De techniek van koelen bestond al, maar werd steeds verder verfijnd.
Steeds meer grondstoffen kwamen voorhanden door handel met de kolonies.

De Siciliaanse poelier Ruggeri won met een creatie van "een bevroren zoetigheidje" op een roemrijke wedstrijd van de Catharina de' Medici.
Hij was op slag beroemd en gevraagd door alle grote vorstenhoven.
Hij was het zo beu dat hij het recept naar Catharina de' Medici opstuurde, verborgen in een beeldje, met de mededeling dat hij liever terugkeerde naar zijn beroep als poelier.

Roomijs werd zo populair in Italië, dat het vroeg om een grootschalige bereiding.
In 1686 vestigde de Siciliaan Procopio Coltelli zich in Parijs en begon er een semi-industriële ijsfabriek.
Al gauw was zijn salon internationaal bekend.
Een kleine honderd jaar na de oprichting verkocht de ijssalon maar liefst tachtig verschillende smaken ijs.
Napoleon, Chopin, Balzac en Voltaire kwamen er over de vloer.

Room- en melkijs raakte erg geliefd.
Weldra bestond het in een hele waaier van smaken en kleuren, gecombineerd met allerlei sauzen en toppings.
Consumptie-ijs viel ook bij de Amerikanen in de smaak, en zij vonden als eerste een ijsmachine uit.
De eerste fabriek voor consumptie-ijs werd gebouwd in Baltimore.
De populaire hoorntjes zijn waarschijnlijk in de loop van de 19e eeuw ontstaan.

De commercialisatie in Europa moest wachten tot na de Tweede Wereldoorlog, toen de eerste diepvriezers verschenen en de eerste grote ijsfabrieken werden opgericht.

IJs kan op diverse manieren worden opgediend.
Bijvoorbeeld in een kom of op een bord.
Daarnaast wordt ijs ook in bakjes, hoorntjes en wafeltjes gestopt of aan ijsstokjes geregen.

Pepsi-Cola, beter bekend als Pepsi, is een koolzuurhoudende frisdrank die door PepsiCo wordt vervaardigd. Het is de belangrijkste concurrent van rivaal Coca-Cola in de frisdrankenmarkt.

Pepsi-Cola werd in het begin van de jaren 1890-1899 in New Bern (North Carolina) ontwikkeld door apotheker Caleb Bradham en werd oorspronkelijk „Brad Drink“ genoemd, naar de achternaam van de maker.
Het werd gemaakt van sprankelend water, suiker, vanille, zeldzame oliën, pepsine en kolanoten.
Aangezien Pepsi aanvankelijk bedoeld was om maagpijnen te genezen, noemde Bradham het drankje Pepsi, afgeleid van de aandoening dyspepsie.
De naam werd een handelsmerk op 16 juni 1903.

Caleb Bradham had net als veel andere apothekers rond de eeuwwisseling een sodamachine in zijn apotheek, waar hij zijn klanten de dranken liet proeven die hij zelf creëerde.
Dit is dan ook de plaats waar Pepsi voor het eerst werd geschonken.

Na zeventien jaar succes gaf Caleb Bradham er de brui aan.
Hij geloofde dat de suikerprijzen zouden toenemen en gokte op de goederenmarkt.
Prijzen van de suiker daalden echter en Pepsi-Cola ging failliet in 1923.
In 1931 werd het bedrijf aangekocht door de firma Loft Candy Company.
De directeur van dat bedrijf, Charles G. Guth, stelde later de populaire frisdrank opnieuw samen.

Pepsi bereikte succes door zijn drank in hergebruikte bierflessen te verkopen, waardoor het bedrijf grotere flessen kon verkopen tegen lagere kosten dan Coca-Cola.
Pepsi werd zo als frisdrank van de lagere klasse gezien.

In 1940 schreef Pepsi geschiedenis door de eerste nationale reclame jingle uit te zenden.
De jingle, getiteld "Nickel Nickel", was een reclame voor Pepsi-Cola, verwijzend naar de lage prijs.
De reclamecampagne was een groot succes en werd uitgezonden in 55 talen.

In de jaren vijftig gooide Pepsi alles in de strijd in een poging zijn imago te verbeteren.
Het bedrijf kocht vele televisie-advertenties en begon met zijn lange traditie van het inhuren van beroemdheden om zijn product aan te prijzen.
Pepsi groeide en werd een geduchte rivaal van Coca-Cola, maar lag nog steeds op de tweede plaats.

In het begin van de jaren tachtig begon Pepsi een reeks reclames waarin het zijn product met dat van Coca-Cola vergeleek en "aantoonde" dat de mensen hun product boven dat van de concurrent verkozen.
In deze reclamespots moesten geblinddoekte mensen twee glazen cola drinken, waarbij zij steevast kozen voor Pepsi Cola.
Deze campagne kwam bekend te staan als de "Pepsitest".
Coca-Cola had op dat ogenblik te kampen met een daling van de verkoop, en maakte een fout door zijn formule in te ruilen.
Tijdens deze periode was een zeer grote concurrentie tussen de twee bedrijven.
Deze concurrentiestrijd is in de marketingwereld bekend komen te staan als de "Cola-oorlog".
In 1984 maakte Pepsi een reclamespotje met Michael Jackson.
In het spotje zingt hij op de melodie van Billie Jean een speciaal voor Pepsi geschreven tekst.
Aldus in 1987 deed Pepsi een nieuwe spot met Michael Jackson met een speciaal geschreven tekst van Bad.
In 1992 deed Michael Jackson voor de laatste keer een reclame spot voor Pepsi met een speciaal geschreven tekst van I'll Be There.

In de jaren negentig richtte Pepsi zich steeds meer op de jeugd, niet in de minste plaats met zijn reclamecampagne GeneratioNEXT.
In internationale reclamecampagnes maakten onder meer David Beckham en popsterren als Britney Spears, 5ive, de Spice Girls, S Club 7, Jennifer Lopez en Beyoncé Knowles reclame voor het drankje.

In 2004 lag het Amerikaanse marktaandeel van Pepsi op 31,7%, terwijl dat van Coca-Cola 43,1% was.

Voor de Nederlandse markt wordt Pepsi sinds 1954 in licentie geproduceerd door Vrumona.
In tegenstelling tot Coca-Cola wordt de smaak van Pepsi-Cola aangepast aan het gebied waar het verkocht wordt.

Pepsi-Cola (reguliere versie) is gemaakt van:

• koolzuurhoudend water
• fructosestroop
• karamel als kleurstof
• suiker
• fosforzuur
• cafeïne
• citroenzuur
• natuurlijke smaakstoffen (niet nader gespecificeerd)

De precieze samenstelling verschilt per verkoopregio.
De originele Pepsi-Cola formule was beschikbaar in gerechtelijke documenten in de tijd dat the Pepsi-Cola Company failliet ging in 1929.
De originele formule bevatte geen cola of cafeïne.

Cola krijgt zijn donkerbruine kleur door de toevoeging van de kleurstof E150d, gemaakt van karamel.
Bij de productie van deze kleurstof, waarbij sulfieten en ammoniak worden gebruikt, komt 4-methylimidazool (4-MEI) vrij.
Dit is een van de stoffen die ontstaan bij het bakken of roosteren van voedsel. Volgens Amerikaans onderzoek is het bij muizen en ratten kankerverwekkend.
Om de hoeveelheid binnen te krijgen waarvan de knaagdieren ziek werden, zou men volgens de Amerikaanse keuringsdienst FDA dagelijks minstens duizend blikjes cola moeten drinken.
De Amerikaanse staat Californië heeft desondanks de fabrikanten van cola verplicht een gezondheidswaarschuwing op de blikjes te zetten.
Om dat te voorkomen heeft Pepsi in 2012 zijn Amerikaanse fabrikanten gevraagd de hoeveelheid 4-MEI te verlagen.
Ook concurrent Coca Cola heeft dat gedaan.

De Jonagored is een kleurmutant van het appelras Jonagold ontdekt door de Belgische boomkweker Jos Morren uit het Limburgse Halen.
Hij ontdekte dit ras toevallig nadat één tak uit zijn boomgaard bijzonder fel-roodgekleurde appels droeg.

Dit triploïde ras is vorstgevoelig, net als de standaard Jonagold.
Dit toont zich door het droogvriezen van hele bloemtrossen en de zogenaamde stropdassen (vorststrepen) op de vrucht.
De kleur van Jonagored is donkerder dan die van de standaard Jonagold.
De productie bij virusvrij materiaal is net zo hoog als bij virusvrije standaard Jonagold.

De appel bevat veel voedingsvezels en natuurlijke suikers. Voedingsvezels zorgen voor een goede spijsvertering.
Ze helpen ook bij de opname van andere belangrijke voedingstoffen.
De natuurlijke suikers in appels worden langzamer opgenomen dan gewone suiker.
Daardoor geven ze langer energie.
Daarnaast bevat de appel relatief veel vocht.
Daarom bewaren we al eeuwen een appeltje voor de dorst.

De Jonagored is zoetzuur van smaak.
De Jonagored is het lekkerst als handappel of als dessertappel, door de yoghurt en in de muesli.
Appels zijn een handig tussendoortje en kennen bovendien vele toepassingen.
Verwerk ze in fruitsalades, bak ze in de schil in de oven, vul, stoof of frituur ze.
Maak er sap, saus of appelmoes van, of een compote en vul daarmee een taartbodem of cake.
Verwerk ze in nagerechten en bijvoorbeeld in chutney of jam.
Door het hoge pectinegehalte van appels stolt jam sneller.

Een goede appel moet er gaaf uitzien, is stevig en onbeschadigd.
Appels zijn erg stootgevoelig.
Stoten of butsen veroorzaakt beurse plekken.
Behandel appels dan ook voorzichtig.
Wanneer de appel rijper wordt, voelt de schil vettig aan.
Controleer de kwaliteit door te kijken en te voelen.

Appels zijn na aankoop circa 2 weken houdbaar.
Bewaar appels op een koele, donkere plaats.
Appels die op de fruitschaal liggen worden snel overrijp en doordat ze veel ethyleen produceren beïnvloeden ze bovendien het overige fruit op de fruitschaal nadelig.

Was de appel, verwijder het klokhuis en schil de appel indien gewenst.
Appels verkleuren na het schillen snel.
Voeg een beetje citroensap toe om bruinverkleuring te voorkomen.

Uit vondsten in Italië en Zwitserland van resten van gekweekte appels die al zo'n 4500 jaar geleden zijn geteeld, blijkt dat de appel al lang bekend is.
De appel is verreweg de belangrijkste fruitsoort van het noordelijk halfrond en wordt in toenemende mate ook verbouwd op het zuidelijk halfrond.
Nederland is een appelland bij uitstek, zowel qua consumptie als productie.

Theepads zijn kleine ronde filters met daarin een theemelange geschikt voor Senseo koffiezetapparaten.
Ze zien er, net zoals de koffiepad van de bovenkant plat uit en van de onderkant een beetje bol.

Theepads werden op 13 maart 2006 geïntroduceerd door Pickwick en Philips onder de naam "T-pad".
Het unieke aan de theepad is dat de verkrijgbare melanges niet verkrijgbaar zijn in een theezakje.
Ook uniek is dat de thee niet hoeft te trekken omdat de melanges in de pads speciaal zijn geselecteerd voor de zetmethode van het Senseo apparaat.

Bij het zetten van de thee dient een aparte theepadhouder te worden gebruikt.
Als een koffiepadhouder voor het zetten van de thee wordt gebruikt komt er een schuimlaagje op de thee en kan de thee smaken naar koffie.

Na gebruik kunnen de theepads bij het groente-, fruit- en tuinafval.

Nadelen van de Pickwick theepad? (op www.koffie-espresso.be)

Dat het ontzettend makkelijk is om thee te zetten met je Philips Senseo koffieapparaat staat buiten kijf.
Toch zijn er enkele nadelen:

• er kan maar één kopje thee tegelijk worden gezet
• voor elk kopje thee moet er een nieuwe pad worden gebruikt
• de sterkte van de thee is altijd exact gelijk, de smaak dus ook
• prijs per kopje thee is aan de hoge kant (zoals bij de koffie)
• slechts 7 smaken theepads (T-pads) te koop

Bubbelthee is een mix van ijsgekoelde of hete gezoete thee, melk en vaak andere smaakjes.
Het mengsel wordt flink geschud, waardoor de voor de drank karakteristieke bubbels ontstaan.
Eventueel worden balletjes ("parels") tapioca of yam zetmeel toegevoegd.

Laat het maar aan de Chinezen over om weer een nieuwe manier te verzinnen om van thee te genieten.
Bubbelthee komt oorspronkelijk uit Taiwan en wordt het best genoten tijdens de heetste dagen van de zomer.
Het is, net als ijsthee, een koude drank maar met meer diepte in de smaak.
Daarnaast worden er ook wat meer exotische ingrediënten gebruikt.

Er zijn vele varianten van de drank, en vele soorten types worden gebruikt en ingrediënten toegevoegd.
De meest populaire bubbel dranken zijn bubbel melk thee met tapioca en bubbel melk groene thee met tapioca.

De oudst bekende bubbelthee bestond uit een mengsel van hete Taiwanese zwarte thee , kleine tapioca parels, gecondenseerde melk en siroop of honing.

Bereidingswijze :

1. Maak een siroop door de suiker en water te verhitten in een pan tot het stroperig wordt.
   Zet de siroop opzij om af te koelen.
2. Giet wat van de siroop in een cocktail shaker, of als je die niet hebt een goed afsluitbare kan of pot.
   De hoeveelheid siroop is afhankelijk van hoe zoet je de thee wilt hebben, maar 1 eetlepel is meestal afdoende.
   Als je gezoete gecondenseerde melk gebruikt volstaat een halve eetlepel.
3. Voeg de helft van de thee en melk toe, sluit shaker en schud een aantal minuten zo hard je kunt.
4. Plaats 1 eetlepel tapiocaparels in een champagneglas (of ander hoog glas) en giet de bubbelthee eroverheen.
5. Dien op met een rietje en genieten maar.