De Blauwe eend (Hymenolaimus malacorhynchos) is een eendensoort die alleen voorkomt in Nieuw-Zeeland, dit is de enige eend met een leigrijs verenkleed.
De blauwe eend staat op de lijst van bedreigde diersoorten.
Engels : Blue Duck Duits : Saumschnabelente, Blaue Ente, Blaue Bergente Frans : Hyménolaime bleu
Blauwe eend auteur : karora
De Blauwe eend leeft in koude, heldere, snelstromende beken, waar maar weinig andere vogels voorkomen.
Blauwe eenden vliegen slechts met tegenzin, het zijn veeleer zwemmers en lopers. Maar het zijn wel sterke vliegers ze halen wel 480 vleugelslagen per minuut. Ze vliegen meestal s'ochtends juist boven het wateroppervlak voor het verkennen van hun leefgebied.
Blauwe eenden reinigen hun verenkleed auteur : Avenue CC 3.0
Het hoofdvoedsel bestaat uit larven van insecten (bijvoorbeeld van muggen, steenvliegen en eendagsvliegen), die hij opspoort door te duiken. Hij foerageert echter ook wel door aan het oppervlak te snebbelen of op de bodem te grondelen. Met zijn scherpe snavelranden kan hij ook algen van stenen en rotsblokken schrapen.
De blauwborstdwergijsvogel is een kleine ijsvogel en lijkt wat op de ijsvogel.
De soorten zijn echter goed te onderscheiden, de blauwborstdwergijsvogel heeft een donkerder kop, staart en vleugels en 1 of meerdere blauwe borstbanden. De twee ondersoorten en de sexen zijn te onderscheiden door een kleine kleurafwijking en door de blauwe dwarsbanden over de borst heen. Het mannetje van de C. cyanopecta cyanopectus heeft twee borstbanden en het vrouwtje 1 of een onderbroken band, het mannetje van de C. cyanopecta nigrirostris heeft er 1 of anderhalf en het vrouwtje heeft een onderbroken band.
Deze soort wordt inclusief staart zo'n 14 centimeter en heeft een vleugellengte van 6 centimeter.
De blauwbaardbijeneter (Nyctyornis athertoni) is een grote soort van bijeneter afkomstig uit Zuid-Azië. Deze soort wordt aangetroffen op open plaatsen in dicht beboste gebieden.
Hij wordt aangetroffen van de regio Maleisië tot de West Ghats bergketen in het zuid-westen van India.
Door de sikkelvorm van langwerpige blauwe veren op zijn keel die soms worden opgeschud heeft hij zijn naam gekregen.
Engels : Blue-bearded Bee-eater Duits : Blaubartspint Frans : Guêpier à barbe bleue
Blauwbaardbijeneter foto : C S Raja Shekhar CC 3.0
De blauwbaardbijeneter is gevonden in een verscheidenheid van habitats op een gemiddelde hoogte tot 2000m. Ze leven afzonderlijk of in zeer kleine groepjes.
Ze leven zeer verspreid in een groot gebied zodat hun aanwezigheid al snel wordt gemist.
Een Bladkoning die druk door een bomensingel fladdert doet bij iedere vogelaar het hart sneller kloppen.
De naam ‘Grauwstuitboschzanger’, zoals deze vogels tijdens de vorige eeuwwisseling nog werden genoemd, doet de soort dan ook zeker geen eer aan.
Het zijn leuke loofzangertjes met subtiele kenmerken in verenkleed en roep die nu met recht de naam Bladkoning dragen, vaak wat oneerbiedig afgekort tot Blako.
Phylloscopus inornatus auteur : lacfs
Het voorkomen van de Bladkoning in de broedtijd strekt zich uit van de Oeral tot in het Verre Oosten van Rusland. Boven de Poolcirkel vinden we weinig Bladkoningen. Zuidelijk komt de soort voor tot in Mongolië en Noord-China. Hier bewonen ze uitgestrekte loofbossen.
Ze verlaten in augustus-september de broedgebieden om in Zuidoost-Azië te overwinteren. Hier is het vaak de meest algemene vertegenwoordiger van het geslacht Phylloscopus.
Terugtrek naar de broedgebieden vindt plaats in maart en april.
bladkoning foto : Nial Moores
De bladkoning is een van de kleinste soorten zangvogels, hij heeft een lengte van 9,0 tot 10,5 centimeter. Het lichaam is groen-grijs, het lichaam aan de onderzijde is vuilwit. Opvallend is de brede geel-witte vleugelstreep. Het hoofd heeft een lange en brede, felgele streep over de ogen en onder een donkere oogstreep. De snavel is dun en puntig. De poten zijn bruin roze.
De binsenastrilde (Neochmia ruficauda) is een klein, door zijn afwijkend gekleurde kopje opvallend, vogeltje behorend tot de familie van de prachtvinken (Estrildidae). De herkomst is Noord- en Noordoost-Australië.
Engels : Star Finch Duits : Binsenastrild of Binsenamadine Frans : Diamant à queue rousse
binsenastrilde
Voorhoofd, keel, wangen en snaveltje zijn vermiljoenrood met aan de zijkant van het kopje een aantal witte vlekjes. De borst is geel met witte stippen de buik is wat lichter. Bovenzijde en de flanken zijn geelgroen tot olijfgroen. Bovendien hebben de flanken ook kleine witte stippen. De staart is bij de bovenaanzet roodbruin, dekveren aan de onderzijde zijn donkerrood. Het vrouwtje heeft een blekere borst en het rood van het kopje is doffer. De totale lengte van de binsenastrilde is van kopje tot staartpuntje 10 – 11 centimeter.
De vogeltjes moeten eerst goed geacclimatiseeerd worden, maar kunnen dan gehouden worden in een goed beplante volière met een temperatuur van tenminste 18 °C. Verder zijn het levendige en verdraagzame vogeltjes.
Ze kunnen gevoederd worden met gemengde zaden, die ook aan andere vinken gegeven worden en groenvoer. Daarbij moet vers drinkwater, grit en maagkiezel altijd ter beschikking staan.
U kunt u ze ook uitstekend in een groepje houden, zelfs in de broedtijd blijven ze vreedzaam, ook onderling.
De bijkolibrie of zunzuncito (Mellisuga helenae) is de kleinste vogel ter wereld. Deze kolibriesoort wordt niet groter dan 5 tot 6 cm. Het vrouwtje weegt 2 gram en het mannetje 1,5 gram. Het mannetje is groen met grijswitte onderdelen en hij heeft een iriserende vuurrode kop en hals. Het vrouwtje mist de iriserende veren op de kop en de hals.
Engels : Bee Hummingbird of Zunzuncito Duits : Bienenelfe, ook Kubaelfe, Hummelkolibri of Elfenkolibri genoemd Frans : Colibri d'Elena
bijkolibrie auteur : AP/WideWorldPhotos
Bijkolibries eten vooral nectar, ze zweven met hun horizontaal gehouden lichaam voor een bloem en duwen hun korte, rechte snaveltje in de bloemkelk. Ze vangen ook insecten in hun vlucht.
De eieren van de bijkolibrie zijn slechts 6 mm lang, wat kleiner is dan een erwt.
De soort komt alleen maar voor op Cuba en Isla de la Juventud.
zunzuncito auteur : Naturacuriosa.blogspot.com CC 3.0
De (Europese) bijeneter (Merops apiaster) is een vogel van ongeveer 28 centimeter en behoort tot de familie der bijeneters (meropidae).
Hij is herkenbaar door zijn exotische kleuren. Hij leeft in groepsverband en broedt dan ook in kolonies in holen in wanden van oevers en bergen, soms ook in de grond.
Engels : European Bee-eater Duits : Bienenfresser Frans : Guêpier d'Europe
Europese bijeneter auteur : Marek Szczepanek CC 3.0
De naam is duidelijk afkomstig van zijn voornaamste voedselbron. Verder eet hij ook wespen en andere insecten. De bijeneter is immuun voor bijen- en wespensteken. Om steken te voorkomen weet hij ze van hun angels te ontdoen door deze tegen een tak af te wrijven.
Ze komen weinig voor in Noordwest-Europa, meer in zuidelijk Europa. Hij overwintert in zuidelijk Afrika. Met de voortgang van het broeikaseffect is de vogel thans vaker dan vroeger in de Benelux te zien. In Nederland leidde dat tot de wijziging van zijn status van dwaalgast tot incidentele broedvogel.
De Bielefelder komt van oorsprong uit Duitsland. Bielefelders zijn rustige hoenders die ongevoelig zijn voor slechte weersomstandigheden. De kleurslag is koekoekspatrijs, en legt ongeveer 180 eieren per jaar het gewicht van het ei is circa 60 gram en de kleur van het ei is bruin.
Het ras dankt zijn naam aan de plaats waar het dier oorspronkelijk is gefokt: het Duitse Bielefeld.
Bidden is het op dezelfde plaats in de lucht blijven hangen door snellere vleugelslagen te maken. Alleen vleesetende vogels zoals roofvogels of uilen bidden, kolibries bijvoorbeeld niet. De vogel slaat met de vleugels even hard tegen een zwakke wind in, als die wind waait. Tegelijkertijd wordt ook de staart gespreid.
Vogels kunnen op die manier met onbeweeglijk gehouden kop naar beneden speuren. Deze vorm van slagvlucht kost wel veel energie. Dit bidden wordt door die roofvogels gedaan, die geen kant-en-klare uitkijkposten tot hun beschikking hebben. Daarom maken ze als het ware zelf een 'mobiele uitkijkpost'. Vogels die bidden, hebben zonder uitzondering een uitstekend gezichtsvermogen.
visarend biddend foto : NASA
Bekende "bidders" zijn soorten uit de families valken, sperwers (niet alle soorten), sternen en kerkuilen. Enkele bekende vogelsoorten die bidden zijn:
Blauwe eend
