Categorie: motorfiets

B  b B  b  5 r(80)

Berwick

Berwick is een historisch Brits motorfietsmerk. Berwick Motor Co., Riverside Works, Tweedmouth, later Berwick Mfg. Co., Banbury, Oxon (1929-1930) Berwick maakte cardanmotorfietsen met 246- en 346 cc Villiers-tweetaktmotoren in beperkte aantallen. Zolang het merk bestond had men financiële problemen.

Berwick auteur : The A-Z of Motorcycles

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(75)

Berneg

Berneg is een historisch Italiaans merk van motorfietsen. Deze werden gemaakt door Costruzioni Meccaniche Berneg, Caselecchio die Reno, Bologna van 1954 tot 1961. De naam kwam van Paride BERnardi en Corrado NEGrini, die door Ing. Alfonso Drusiani ontworpen 159- en 185 cc kopklep paralleltwins bouwden. Het waren vrij dure sportieve machines, die in kleine aantallen gebouwd zijn.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(74)

Bernardi

Bernardi was waarschijnlijk de eerste Italiaan die een motorfiets maakte. Enrico Bernardi, later La Società Miari Guisti (1894). Enrico Bernardi bouwde de eerste “motorfiets” die over de Italiaanse wegen reed. Hij deed onderzoek naar motoren met inwendige verbranding aan de universiteit van Padua en bouwde in 1884 zijn eerste motor. Daarmee dreef hij een naaimachine aan. Al snel verplaatste hij zijn aandacht naar gemotoriseerde tweewielers en in 1894 was zijn gemotoriseerde fiets klaar. Hij had een viertaktmotor met horizontale cilinder en kopkleppen. De motor zat op een aanhangwagen die de fiets voortduwde. Gas geven gebeurde pneumatisch met een rubber bal (zoals bij een knijptoeter). Door in de bal te knijpen gaf je gas en door weer los te laten ging je langzamer. Er werd een firma opgericht (Società Miari Guisti) om de machines te verkopen en patenten te regelen, maar dat er ooit een productie van is opgestart is onwaarschijnlijk. Tegenwoordig worden er weer Bernardi-hulpmotoren geleverd, waarschijnlijk genoemd naar Enrico Bernardi. Men levert zowel benzine- al elektromotoren.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(73)

Bernardet 4

Van 1938 tot 1944 werden er mitlitaire zijspannen gebouwd. Na strubbellingen tussen het Franse leger en Gnome & Rhône over de exclusiviteit van het kontrakt, kreeg Bernardet de bouw toegewezen.

Bernardet "estafette" gekoppeld aan een Gnome et Rhône     : Bernardet

Velerlei verschillende bakken werden er gebouwd, zoals voor verkenners, machinegeweren en lichte kanonnen, het vervoer van materiaal en maaltijden naar het front en nog veel meer. Het is onmogelijk een overzicht te geven van alle gebouwde versies van de militaire zijspannen. Daarvoor ontbreken er te veel gegevens en foto's.

Dragon-porté 36-38     : Bernardet

Er werden eveneens allerlei bakken gebouwd voor brandweer en politiediensten. Zowel de Parijse als de Belgische politie maakte hiervan gebruik.

Estafette Porte-Mitrailleuse     : Bernardet

Met een verhoogde kofferbak en elleboogsteun voor de bediener van het machinnegeweer.

ziekenvervoer     : Bernardet

Voor een overzicht en méér foto's klik op het logo (français).

Bron :

motorfiets

B  b B  b  5 r(73)

Bernardet 3

In 1935 is Bernardet de enige zijspanfabrikant in Europa met 26 wereldrecords op zijn naam, één ervan hield zelfs stand tot 1964.

Bernardet "petit panier" gekoppeld aan een Gnome et Rhône     : Bernardet

De modellen Grand Sport werden gebouwd in lange en korte versie, met openvouwbare front of vast. Een aërodinamische "vliegtuigstaart" achteraan de zijspan werd voorzien.

Grand Sport "petit panier" achteraan     : Bernardet

De zijspannen werden gebouwd voor zowel links als rechtse aanbouw.

het voledige chassis 1932     : Bernardet

Het voledige gama chassis behandellen is onbegonnen werk, trouwens bijna elk chassis had wel zijn eigenaardigheidje, er werd hier of daar wel altijd iets gewijzigd.

wedstrijd zijspan     : Bernardet

Bron :

motorfiets

B  b B  b  5 r(73)

Bernardet 2

Tourisme 1 place. Eén van de eerste zijspannen gebouwd in serie. Uitgerust met een deur vooraan, zetel en rugsteun met vering, beklede zijkanten en armsteunen en een vooruit ter bescherming van de passagier. Gebouwd voor motorfietsen van 500 tot 1200cc. Voorzien van een afsluitbare kofferbak, een voetsteun en vloerbekleding was eveneens aanwezig. Een spatbord met positielicht. Lengte 1,80m, breedte 0,62m en gewicht 41kg. Kleur : bovenkant zwart, zijkant naar keuze rood, indi blauw, parelgrijs of groen afgewerkt met gouden boord. Als optie was de zijspan in de kleur van de motorfiets verkrijgbaar, ook een waterdichte draagtas op de kofferbak was mogelijk.

Tourisme biplace     : Bernardet

Tourisme 1 place et demie. Voor een volwassene en een kind. Lengte 2,00m, breedte 0,62m en gewicht 44,5kg. Tourisme biplace. Twee volwassenen. De eerste Tourisme Grand Sport. Aërodinamisch. Zetel en rugleuning van Dunlopillo. Opties : voorruit opbergbaar onder de voorkap, rem en beschermhoes. Lengte 2,00m, breedte 0,52m en gewicht 39kg.

Tourisme Grand Sport     : Bernardet

Rond 1935 wordt de stroomlijn verbeterd. De deur verdwijnt, en de stroomlijn naar de voorruit veranderd. Tourisme Sport. Eén zitplaats. Lengte 1,90m, breedte 0,52m en gewicht 23kg. Opties: vaste of verwijderbare voorruit, gepolijste alu profielen, rem en verschuifbare neus.

Grand sport lang model(zonder spatbord) gekoppeld aan een Peugeot 515     : Bernardet

De modellen Standard, Routier (1 zit et 1 zit 1/2), Grand Routier (1 zit, 1 place 1/2 naast elkaar, tweezit)behielden hun naam. De versies waren verkrijgbaar met opties als "Luxe" en "Grand luxe". Lengte 2,00m, breedte 0,62m en gewicht 44,5kg. Welk jaartal de afgeronde neus en de kenmerkende gevlamde zijkant is ingevoerd is niet precies geweten, vermoedelijk 1935.

Bron :

motorfiets

B  b B  b  5 r(73)

Bernardet 1

Bernardet is de naam van een historisch Frans auto-, scooter- en zijspanmerk. Het industrieel avontuur van de drie gebroeders Bernardet duurde van 1920 tot 1959. De broers Charles (Roger), René en Robert Bernardet waren fietsliefhebbers, maar tijdens W.O.I leerden ze de Harley-Davidson motoren kennen. In 1921 kochten ze een motor met zijspan van het Amerikaanse leger, maar ze vonden de zijspan zo lelijk dat René en Charles (Roger) besloten hun eigen model te bouwen. In 1922 bouwden ze nog twee zijspannen en dankzij hun uitstapjes kregen ze orders voor het bouwen van meerdere zijspannen voor liefhebbers. Al snel begonnen ze met het ambachtelijk bouwen van zijspannen en in 1924 voegde hun derde broer Robert zich bij hen. Ze kwamen tot een "gentlemen agreement" om al hun inspanningen, zorgen en financiële middellen te leggen in hun nieuw opgerichte zaak. Een samenwerking die meer dan dertig jaar stand hield.

de gebroeders Bernardet     : Bernardet vlnr. Roger, René en Robert, in de zijspan Yvonne echtgenote van Roger zijspan gemonteerd aan een Gnome et Rhône 500 D4

In 1925 begonnen ze deel te nemen aan sportevenementen. Door deelname aan de salons van 1930 en 1931 werden ze bekend in België, Nederland, Zwitserland, Duitsland en Rusland. Om zich te vestiggen hadden ze nood aan een naam en Charles besloot gebruik te maken van zijn tweede voornaam Roger en zo was het symbool de 3R geboren. De S.à.r.l. "Établissements BERNARDET Frères" werd opgericht in december 1932. Al snel werd hun positie als leider in de franse zijspan-industrie bevestigd. Om zich te houden aan hun "gentlemen agreement" besloten ze om op de zelfde dag in het huwelijk te treden nl. op 22-12-1932, in de St-Pierre de Montrougekerk in Parijs. Het huwelijk werd druk bijgewoond en kreeg heel wat belangstelling in de motorrijderspers. De Bernardets waren nu met 6.

1921 de eerste houten zijspan     : Bernardet Roger aan het stuur van de Harley-Davidson Model J 1200 cc 1919 René in de mand

In 1925 werd een eerste tweezits-zijspan gebouwd op een onderstel van René Gillet, een andere bekend motorfiets- en zijspan bouwer. Voorzien van een toegangsdeur, inklapbare kap, kofferbak achter de passagier en een reservewiel eronder. De lijn verlengd vanaf de voorruit is nog steeds goed zichtbaar. De eerste zijspannen werden gebouwd in een houten keet maar met het binnenlopen van orders moesten ze al snel werknemers in dienst nemen en bouwden de drie broers in 1928-1929 eigenhandig een 600m² grote werkplaats aan de rue des Bruyères 92, Bourg-la-Reine. Van 1930 tot 1935 werd de "boot"-lijn bevestigd. René Bernardet was de designer en plaatwerker van het trio. De elementen van herkenning werden steeds uitgebreider, bekleed interieur, voet- en armsteunen zelfs een spiegel op het dashboard meerdere koffers achteraan allemaal opvallende elementen van de Bernardet.

Bernardet zijspan, geopend     : Bernardet

Bron :

motorfiets

B  b B  b  5 r(53)

Berini

Berini (Motorenfabriek Pluvier NV, Rotterdam) is een historisch Nederlands bromfietsmerk en ook bekend vanwege de clip-on motortjes. Het bedrijf werd opgericht in december 1949 te Den Haag. Het idee was afkomstig van de Solex bromfiets, maar de oprichters wilden dat hun model op elke stevige fiets zou passen. Omdat de naam Italiaans klonk, wekte het bedrijf in het begin de indruk een Italiaans product te leveren, omdat dat beter zou verkopen. In werkelijkheid kwam de naam van de oprichters BErnd Neumann, RInus Bruynzeel en NIco Groenendijk.

Bernard Neumann, Rinus Bruynzeel en Nico Groenendijk

De eerste Berini had een 25,7 cc clip-on motor die vanwege het eivormige tankje dat er op zat ook wel het Berini-eitje genoemd werd. De motor werd gebouwd op basis van uit Duitsland meegesmokkelde tekeningen waarbij de motor in het achterwiel zat. Dit was niet praktisch en men besloot de motor boven het voorwiel te zetten. Twee aan elkaar gesoldeerde DKW-koplampen vormden de tank die daardoor zijn eivorm kreeg. Toch ging de “achterwielmotor” niet verloren. Dit zou later de Cyclemaster worden. Door het succes van deze eerste Berini ging de firma Pluvier ook een 32- en een 48 cc versie maken.

Wereldberoemd (in Nederland): Het Berini-"eitje" foto : Hans de Waal    CC 3.0

In 1950 verhuisde het bedrijf naar Rotterdam, in die tijd maakte men met 80 werknemers ongeveer 180 Berini's per dag. De PTT reed ook met Berini (met de M21), dit model was verlengd en er zat een vast gelaste bagagedrager op voor de zware posttassen. In 1955 verscheen de eerste Berini-bromfiets, waarbij het frame als brandstoftank diende. De bromfiets werd als M 21 (één versnelling) of als M 22 (twee versnellingen) geleverd. Door onenigheid tussen Hart, Nibbrig en Greeve en Pluvier (de toenmalige aandeelhouders) kwamen de Berini-bromfietsen in 1956 ook onder de naam Pluvier op de markt. Eind 1958 presenteerde men de "Speedomatic", een systeem dat vanaf 4000 toeren de gasschuif steeds verder sloot zodat de bromfiets de ingestelde snelheid van 38 km/uur niet kon overschrijden.

Berini M21 speedomatic

De vraag naar Berini brommers was zo groot dat de directie op zoek ging naar een extra vestigingsplaats. In 1960 besloot men een fabriek te bouwen in Emmen. Maar vanaf de opening in 1961 waren er organisatorische problemen, zowel in de fabriek zelf als bij de bevoorrading ervan vanuit Rotterdam. Twee jaar bestond de Emmense bromfietsfabriek, in februari 1963 ging ze alweer dicht. Alles bij elkaar kostte dit avontuur zeven miljoen gulden. In 1964 viel uiteindelijk het doek voor Berini als bromfietsfabrikant. De Pluvierfabriek ging failliet.

Berini M25

Naast de interne logistieke problemen was ook de komst van vele andere modellen er de oorzaak van dat de fabriek moest sluiten. De Anker Kolen Maatschappij kocht de inboedel. De Anker Laura zoals dat later ging heten maakte de motoren en Gazelle maakte de frames en zo werd onder meer de Berini M48 nog vele jaren geproduceerd. Vanaf de jaren zeventig werden de Berini bromfietsen voorzien van zowel Anker als Suzuki motoren. De Berini modellen werden ook gemaakt voor Union, Sparta, Locomotief en Simplex. In 1981 werd het merk verkocht naar Korea. Daar produceerde men ruim 15 jaar lang Berini bromfietsen voor de lokale markt. Hierover is echter weinig bekend. Rond het jaar 1999 kwam het merk per toeval weer in Nederlandse handen en sindsdien rolt er vanuit een fabriek in China een gehele nieuwe generatie Berini Scooters van de band, voorzien van 50cc Japanse motoren. Klinkende modelnamen als 'Bella Milano' en 'Dolce Vita' (modellen 2009) moeten de suggestie van een band met Italiaans design, waarmee men het merk ooit begonnen was, levend houden. Daarnaast voert men o.a. nog de retroscooters 'Eagle Wings' en de 'Classic'.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(37)

Bergo

Bergo is een historisch Duits merk van motorfietsen. Ze werden geproduceerd door Fahrzeugfabrik H. Ahlers & Berg GmbH in Kiel. Dit was een fabriek die alleen in 1924 motorfietsen bouwde, waarin 145 cc DKW-tweetaktblokjes zaten.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

motorfiets

B  b B  b  5 r(23)

Bergfex

Bergfex is een historisch Duits motorfietsmerk. Die motorfietsen werden geproduceerd bij Bergfex Motorfahzeug-Fabrik, Berlin van 1904 tot 1909.

bergfex

Bergfex maakte stevige frames waarin 4- en 5 pk Kelecom-Antoine-, Fafnir- en Minerva-motoren werden gemonteerd. Daarnaast werden er ook eigen motorblokken gebruikt.

bergfex

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets