Dat de verkiezingsstrijd voor 14 oktober 2012 nu volop losgebarsten is, dat lijdt geen twijfel meer. Om de zes jaar worden de lokale partijen klaar wakker en nemen ze maatregelen die hun vorige uitslag zouden moeten verbeteren.
Dat is deze keer niet anders. Er is echter toch één groot verschil: elke week krijgen wij een verrassing voorgeschoteld.
Na de lijsttrekkerwissel bij de meerderheidspartij Open VLD, heeft nu ook de CD&V het nuttig geoordeeld uit te pakken met een nieuwe voorman: Dirk Gilliaert in plaats van Liliane Pylyser-Dewulf.
Er is echter nog meer verrassend nieuws: nadat Tom Dedecker zijn toekomst niet langer zag in de Open VLD, heeft nu Lieve Landuyt de CD&V de rug toegekeerd om voorlopig als onafhankelijke te zetelen, in afwachting dat zij haar plaats gevonden heeft in een andere partij.

Wie is Dirk Gilliaert?
Zoals zijn voorgangster woont hij ook in Westende. Dat is een pluspunt.
Hij genoot een opleiding als onderwijzer maar hij is nu al meer dan 26 jaar consulent van de ‘Christelijke Mutualiteit’. Hij is 51 jaar oud.

Voor Dirk Gilliaert is het zijn zesde deelname aan gemeenteraadsverkiezingen. 'Ja, ik ben kandidaat-burgemeester. Doorheen de jaren heb ik voldoende politieke ervaring opgedaan om me te kunnen profileren als bruggenbouwer.'
Ziehier zijn politieke loopbaan in cijfers:

	1988	1994	1995	2000	2006
Aantal zetels CVP/ CD&V	4	6	5	6	8 *
Plaats op lijst	12	4	2	duwer	duwer
Aantal voorkeurstemmen	308	553	742	936	1821
Verkozen	NEEN	JA	JA	JA	JA

• in kartel met N-VA

Van 2001 tot 2006 was hij OCMW – voorzitter als lid van de meerderheid en in de huidige legislatuur is hij lid van de OCMW – raad omdat zijn partij naar de oppositie verwezen werd.
Let wel, hij werd zowel in 2000 als in 2006 rechtstreeks verkozen voor de gemeenteraad maar hij verzaakte telkens aan zijn mandaat. In het eerste geval waar de partij een geschikt persoon moest aanduiden als voorzitter OCMW kan ik dat begrijpen, maar ik vind dat hij in 2006 het mandaat had moeten opnemen waarvoor de kiezers hem gekozen hebben.
Ik ken Gilliaert niet persoonlijk en ik kan er dus niet over oordelen of hij bekwaam is om burgemeester te woorden. Ik stel vast dat hij voor de CD&V altijd een relatief hoog aantal voorkeurstemmen binnengehaald heeft.
Het enige wat ik ooit over hem gelezen heb, situeert zich op 6 maart 2003. Toen stapten twee leden van de VLD en één van de SP – OVB uit het vast bureau van het OCMW uit onvrede met voorzitter Gilliaert.
Ze beweerden dat deze te vaak ‘cavalier seul’ speelde en deed alsof hij en zijn partij alleen alles beslisten en deden voor de mensen.
Concreet ging het over het aankondigen van realisaties, vooral naar de pers toe, het geven van een ruiker bloemen betaald met OCMW-geld aan een ziek raadslid met daarop enkel de naam van de voorzitter. Dat waren eigenlijk nog maar de druppels die toen de emmer deden overlopen.
Gilliaert ontkende natuurlijk de verwijten.
Gilliaert zit dus sinds 1988 in de politiek, straks dus 24 jaar. Dat ik zo weinig over hem gelezen en gehoord heb, kan natuurlijk aan mij liggen, maar zou het ook kunnen dat hij een ‘grijze muis’ is?
De toekomst zal het eventueel moeten uitwijzen.

Uitleg vanuit de partij
'We trekken inderdaad met voormalig OCMW-voorzitter Dirk Gilliaert naar de verkiezingen', zegt CD&V-voorzitter Wim Desender. 'Onze vroegere lijsttrekker en eerste schepen Liliane Pylyser-Dewulf zal de lijst duwen. Daarmee geeft ze de fakkel in alle vertrouwen door aan de jongere generatie. De tandem Gilliaert (51)/Pylyser-Dewulf (64) vormt zo de ideale combinatie om het puike resultaat van 2006 opnieuw te behalen.'
De voorzitter zegt er niet bij dat het ‘puik resultaat’ vooral te danken was aan het feit dat de CD&V in 2006 een kartel vormde met het N-VA, wat in 2012 alvast niet het geval zal zijn.
'Dit is geen afscheid, integendeel', zegt Liliane Pylyser-Dewulf. 'Ik wil mijn ervaring ten dienste stellen van de jongere generatie, maar ik zal er nog ten volle tegenaan gaan.'

Wie is Lieve Landuyt?
Lieve is reeds 25 jaar tandarts in Middelkerke en zette in 2000 haar eerste stappen in de politiek.
Ze is ook uit Westende afkomstig als dochter van ex-politiecommissaris Roger Landuyt.

Ziehier haar politieke loopbaancijfers.

	2000	2006
Partij	SP-a	CD&V N-VA
Plaats op lijst	2	3
Aantal voorkeurstemmen	434	694
Rechtstreeks verkozen	JA	NEE *	*Toch in GR door verzaken Gilliaert

Waarom ze de CD&V verliet?
'Ik voelde mij al geruime tijd niet meer thuis in de groep en werd nauwelijks of niet politiek ondersteund. Bovendien liet de sfeer van politieke spelletjes een wrange smaak na bij mij. Ik ergerde mij ook mateloos aan de zwakke oppositie van CD&V. Ik zal nu oordelen of ik mij kan terugvinden in een ander politiek project dat mijn visie belichaamt'.

Dat zal dus haar derde partij worden. Welke zal het deze keer zijn? Er zijn vier mogelijkheden:. De eerste is Open VLD, die ik maar uitsluit omdat ze spreekt van oppositie voeren, hoewel je maar nooit weet. De tweede is Vlaams Belang, maar ook die zal ik maar uitsluiten zeker? De twee overblijvende zijn de Lijst Dedecker en de N-VA.
De N-VA? Daar werkte ze de voorbije vijf jaar toch al mee samen, zij het dan in een nu uiteengevallen kartel. Ik gok dus maar liever op de LDD. Een betere oppositie zal ze daar wel vinden, maar zullen daar dan geen politieke spelletjes gespeeld worden?
Wat moeten wij nu denken van een politica die elke legislatuur voor een andere partij opkomt?
Marjan Decroos, milieuattaché van de Vlaamse gemeenschap heeft daar een studie overgemaakt.
Zij ziet drie types. Het eerste type verlaat de partij omdat ze geen mandaat meer kregen. Het tweede vertrekt omdat ze geen stempel meer kunnen drukken op het beleid. Het derde type wil een wijziging van de krachtsverhoudingen in het politieke landschap.
Lieve behoort dus schijnbaar tot de tweede en/of de derde categorie, zoals een voetballer die een transfer doet naar een ploeg waar hij beter past in het spelpatroon. Heeft ze zelf wel voldoende pogingen gedaan om de oppositie van de CD&V te versterken?
Het merendeel van de overlopers zou door de top van de nieuwe partij gevraagd worden.
De eigen kiezers reageren zelden positief. Daar kan Lieve Landuyt eigenlijk van meespreken want ze werd niet rechtstreeks verkozen na haar overstap naar CD&V. Slechts vier van de ondervraagden haalden nadien meer voorkeurstemmen.
In 2001, toen Lieve Landuyt nog socialist was, heb ik haar onder vuur genomen omdat ze toen, als Westendse, tegen Westende meestemde met de meerderheid VLD – SP-OVB toen geoordeeld moest worden of de gemeente in rechte zou gaan tegen de vestiging van een asielcentrum in het vakantiecentrum Zon en Zee. Op haar verkiezingsfolder van de CD&V in 2006, noemde ze dat het ‘Zon en Zee debacle’ en dat zou voor haar ‘Een steek door mijn hart’ geweest zijn.

Bronnen
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ van Dany Van Loo op 2 december 2012.
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=NBRA06032003_031

De verrassingen in de politieke wereld van Middelkerke, in het bijzonder dan bij de Open VLD, blijven maar op ons toekomen. Nadat Tom Dedecker de partij verliet, schrijft Dany Van Loo op 24 november 2011 in ‘Het Nieuwsblad’ dat niet Michel Landuyt bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 de lijst van de partij zal trekken, maar wel huidig eerste schepen Janna Rommel-Opstaele.
Dat is wel een echte en totale verrassing.

Laten wij even luisteren naar de mening van beide politici over deze evolutie.

Is Michel Landuyt eigenlijk wel eerlijk in zijn verklaring?
'Ik heb er geen enkel probleem mee om een stap terug te zetten', zegt Landuyt.
Staan jullie mij toe daar geen woord van te geloven.
Toen Michel zich destijds liet verleiden om mee te doen aan het programma ‘Micro zonder zout’ en zich daar op een volgens mij beschamende manier blootgaf, verklaarde hij aan de ‘journalist’: ‘Het beroep van burgemeester is, net zoals advocaat, op mijn lijf geschreven maar als ik moet kiezen dan zou ik daar geen moment over twijfelen: het zou burgemeester zijn.
Het is enorm verrijkend om burgemeester te zijn, zeker van een kustgemeente.’
Iets wat zo bij je past en wat je zo graag doet, geef je toch niet zomaar af.
Zijn uitleg daarover houdt geen steek.
'In 2006 kregen we bij de verkiezingen van een nieuwe gemeenteraad te maken met een onverwachte situatie. Janna haalde van op de tweede plaats op de lijst meer stemmen dan ik als lijsttrekker, maar we hebben er toen de voorkeur aan gegeven om de volgorde van de lijst te respecteren. Nu hebben we onderling, en na consultatie van het bestuur, beslist om de rollen om te keren en daar heb ik niet het minste probleem mee.'
Natuurlijk moet de volgorde van de lijst gerespecteerd worden. Waarvoor gaan wij anders kiezen?
Opstaele dacht destijds verkeerdelijk dat zij eigenlijk recht had op het burgemeesterschap omdat zij 223 voorkeurstemmen meer op haar naam kreeg dan Landuyt. Maar Michel was de lijsttrekker!!!
Sinds 2006 is in de gemeentekieswet voorzien dat de lijststemmen nog slechts voor 1/3 zouden meetellen. Wie bovenaan op een lijst stemt, bedoelt daarmee dat hij/ zij akkoord gaat met de volgorde van de lijst.
Het aantal overdraagbare lijststemmen voor de VLD was 533 x 12 (aantal zetels) = 6.396. Omdat ze slechts voor 1/3 meetellen, moest dat aantal gedeeld worden door 3. Dat geeft 2132. Uit dat aantal stemmen mag de eerste op de lijst (Landuyt) putten tot hij het verkiesbaarheidscijfer (5.003) bereikt. Met zijn voorkeurstemmen (2.390) en alle overdraagbare lijststemmen (2.132) samen kwam hij nog maar aan 4.522. Er waren dus geen lijststemmen meer over voor de tweede op de lijst. Rommel- Opstaele bleef dus staan op 2.613, wat dus beduidend minder is dan de 4.522 van Landuyt. Het is dus totaal onbegrijpelijk dat Janna aanspraak meende te kunnen maken op de burgemeesterssjerp.
Er werd hier toen door sommige moord en brand geschreeuwd: “Als er nog iets van democratie bestaat in het gemeentehuis, dan zou Rommel-Opstaele burgemeester moeten worden. Logisch toch, anders lijkt het wel een voetbalploeg die geen kampioen wil spelen. De supporters nemen dat nooit in dank af.”
Dat klopt dus van geen kanten.
In “Het Laatste Nieuws” van 10 oktober 2006 zegden zowel Landuyt als Opstaele dat ze geen ruzie wensten in de VLD.
Janna wilde in elk geval burgemeester worden. Waarom huldigde ze anders de leuze “Ja, ik wil” op haar borden tijdens de campagne?
Uiteindelijk hebben de VLD – leden geoordeeld dat Landuyt toch nog een termijn mocht aanblijven.
In ‘onderling overleg’ hebben Michel Landuyt en Janna Rommel-Opstaele toen beslist om in het belang van de partij én van Middelkerke hun samenwerking onverminderd verder te zetten. “Never change a winning team”, stelden ze beide. “Wij hebben elk onze stemmen behaald voor onze partij en niet uitsluitend voor onszelf”.
Landuyt: “We zullen een tandem vormen. Het wordt een soort duobaan met Opstaele, die eerste schepen wordt. Ik neem de administratieve en zakelijke kant voor mijn rekening en Opstaele zal het beleid op het terrein waarmaken.”
Ik heb daar nooit iets van begrepen. Zou dat misschien kunnen betekenen dat Michel geen haar op zijn tanden heeft en dat hij zich heeft laten overdonderen door zijn vrouwelijke eerste schepen? De meeste vrouwen verstaan immers de kunst de man te laten geloven dat hij de baas is, terwijl zijzelf de lakens uitdelen.
Landuyt was de rechtmatige burgemeester en moest absoluut geen toegevingen doen. Opstaele had dat gewoon moeten aanvaarden.

En wat zegt de tomeloos ambitieuze Janna nu?
Janna Rommel-Opstaele steekt niet onder stoelen of banken dat zij voluit voor het burgemeesterschap gaat. 'Ik nam de voorbije legislatuur de belangrijkste bevoegdheden voor mijn rekening, waaronder Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit. Ik heb mij kunnen klaarstomen om een gooi naar het burgemeesterschap te doen.'
Van pretentie gesproken!!! De belangrijkste? En heeft ze die bevoegdheden ook tot eenieders tevredenheid uitgeoefend?
Openbare werken, die volledig gepland en geleid worden door een studiebureau of door ‘Dexia’? Is de geflopte ondergrondse parking geen smet op haar blazoen?
Lokale economie? Alle partijen en ikzelf in één van mijn vorige blogartikels, hebben al aangeklaagd dat de Leopoldlaan een ‘verloederde’ straat is.
Mobiliteit? Ruimtelijke ordening? Ze zal natuurlijk wel één en ander verwezenlijkt hebben, dat zou er nog aan ontbreken met zoveel beschikbare middelen, maar veel belangrijke pluspunten zie ik niet in het beleid van Janna.
En wie had er ‘Financiën’ onder zijn bevoegdheden? En ‘Veiligheid’? En ‘Personeel’? En autonoom gemeentebedrijf?
Dat was toch Michel? Zijn die dan minder belangrijk? Vormt de eerste schepen zo’n ‘hecht team’ met Landuyt? Dan zeg je toch niet dat je in de voorbije legislatuur belangrijker dingen gedaan hebt dan je burgemeester.

Heeft de partij daarover gestemd?
Het zou eens interessant zijn te vernemen wie voorgesteld en beslist heeft dat Janna de nieuwe leidster van de partij zou worden. Dat zou gebeurd zijn na onderling overleg en na consultatie van het bestuur. Werd daarover gestemd en werd Janna unaniem verkozen? Domme vraag, want wie zou een tegenstem durven verheffen? Iedereen wil toch weer op de volgende kieslijst staan. En liefst op een zo gunstig mogelijke plaats!
Heeft de beschuldiging die tegen Michel uitgebracht werd naar aanleiding van de schriftvervalsing bij het toewijzen van de ijspistes, bij het begin van deze eeuw, daarbij een rol gespeeld?
Had men er geen vertrouwen meer in dat de kiezers hem dat zouden vergeven?

Is Janna wel bekwaam genoeg om burgemeester te worden?
Ze komt wel meer onder de mensen maar zal zij voldoende dossierkennis kunnen verzamelen om ook administratieve bevoegdheden uit te oefenen? Of zal ze haar ’belangrijke’ bevoegdheden behouden? Kan zij een debat leiden? Zal zij niet altijd moeten terugvallen op de ervaring maar vooral op de juridische kennis van Michel? Of blijft Landuyt misschien voorzitter van de gemeenteraad?

Wordt Janna nu echt burgemeester?
Ze moet natuurlijk eerst verkozen worden! Dat zal wel geen probleem zijn, zeker? De partij moet ook nog de grootste blijven en al dan niet een gunstige coalitie kunnen afsluiten.
Persoonlijk vind ik dat de heerschappij van de blauwe partij in Middelkerke lang genoeg geduurd heeft.
Twaalf jaar dezelfde mensen aan de macht, die zichzelf nooit in twijfel stellen en die kwistig met ons belastingsgeld omspringen, is niet gezond. Het zou ook niet slecht zijn mochten we eens een burgemeester hebben met Westendse ‘roots’.
De Open VLD zal deze keer met een grotere tegenstand te kampen hebben. De lijst Dedecker met Luc en Tom zal heel wat stemmen afsnoepen van de partij. De N-VA in opmars zal de sympathie wegdragen van de bewonderaars van Bart Dewever. Het Progressief Kartel met de schepenen Verdonck en Maesen mag evenmin onderschat worden.
Als de CD&V en het Vlaams Belang er ook nog in slagen een valabele lijst aan de kiezer te presenteren, dan zal de overwinning van de Open VLD niet zo vanzelfsprekend zijn. Het lijkt erop dat we naar een grotere spreiding van de stemmen gaan zodat meerdere coalities mogelijk zullen worden.
Het is dus niet uitgesloten dat de Open VLD uit de boot valt en dat de wisseling Landuyt – Opstaele een slag in het water wordt. Persoonlijk zou ik dat zeker niet betreuren!
Heeft Michel Landuyt reeds een nederlaag ingecalculeerd en heeft hij ‘Ladies first’ gezegd of gedacht en Janna de ‘eer gegund’ om straks de rol te spelen van boegbeeld van een verslagen partij?
Of zou hij zo sluw niet zijn? Of zoek ik het te ver?

Besluit
Er zal nog veel (vuil) water naar de zee stromen vóór 14 oktober 2012 maar het belooft alleszins bijzonder interessant te worden.

Verrassing! Of toch niet?
In ‘Het Nieuwsblad’ van 18 november 2011 schrijft Dany Van Loo dat Tom Dedecker uit de Open VLD stapt en dat hij voortaan (nog één jaar) als onafhankelijk oppositielid in de gemeenteraad zal zetelen.Tom zou zeker niet stoppen met politiek en zou alle opties openhouden.
Hij heeft zijn partijkaart aan de Open VLD teruggegeven.
Het ogenblik verraste mij een weinig, maar ik vermoedde het reeds lang natuurlijk. Dat vermoeden had ik trouwens al een paar keren uitgedrukt in mijn blogartikels.

Welke motivatie heeft Tom om te scheiden van zijn blauwe ‘vrienden’?
‘Ik kies om als onafhankelijk raadslid in de oppositie te zetelen en men kan ervan op aan dat ik die taak naar behoren zal uitvoeren. Ik stel al mijn uitvoerende mandaten ter beschikking van Open VLD, want ik hou niet vast aan een postje. Mijn zetel in de gemeenteraad heb ik echter zelf verdiend.
Een fundamenteel verschil in visie omtrent de toestand en de toekomst van Middelkerke, samen met diverse aanvaringen in het verleden, laten mij geen andere keuze. In vergelijking met andere badplaatsen hinkt Middelkerke hopeloos achterop. Van onze vroegere uitstraling is niets overgebleven. Westende-Bad verwordt een vuile achterbuurt met een ernstige economische leegloop tot gevolg. De parel van de kust dreigt de Borinage van de kust te worden. De heraanleg van de Leopoldlaan is een ramp. Zelfbediening en gebrek aan visie zijn de standaard geworden.'
Dat hij het in de omstandigheden, die hij zelf schetst, vijf jaar heeft volgehouden, moeten we dat bewonderen? Had hij dan niet vroeger dat ‘schip in nood’ moeten verlaten?
Tussen haakjes, ik deel zijn mening over Westende-bad, behalve misschien die ‘vuile achterbuurt’ die ik wat grof uitgedrukt vind.
Of hij zijn zetel in de gemeenteraad zelf verdiend heeft, daar kan over geredetwist worden. Hij moest natuurlijk de stemmen verzamelen, maar heeft men die ook niet en grotendeels te danken aan het feit dat men op een succesvolle lijst mag staan? Natuurlijk wel!

Hoe reageert de Open VLD (burgemeester Landuyt)?
Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) heeft het over ‘de kroniek van een aangekondigd afscheid'. ‘De vraag was alleen wanneer. Tom heeft vijf jaar lang aan het beleid deelgenomen, ook in een leidinggevende functie als voorzitter van de VVV. Zijn kritiek is een stok om de hond te slaan en zijn overstap naar een andere partij te verantwoorden.'
Door het vertrek van Dedecker heeft de meerderheid nog maar één zetel op overschot, maar dat ziet de burgemeester niet als een groot probleem. ‘Veel gemeenten worden efficiënt bestuurd met een nipte meerderheid.'
Of wat je efficiënt noemt!
Op 31 januari 2009 werd Landuyt gevraagd, hoe hij de oppositie van zijn partijgenoot in de meerderheid zag evolueren.
Zijn antwoord: 'Ik kan me inbeelden dat hij in een ongemakkelijke positie zit als familielid van Jean-Marie Dedecker. Maar het is een werkbare situatie en Tom vervult zijn rol goed. Hij is voorzitter van het VVV en bevestigde me onlangs dat hij bij Open VLD blijft.'

De eerste stappen in de politiek
Tom Dedecker nam op 7 oktober 2006 voor het eerst aan de gemeenteraadsverkiezingen deel. Hij was lijstduwer voor de Open VLD en behaalde 1.044 voorkeurstemmen.
Dat was natuurlijk ook te danken aan zijn jeugd, zijn enthousiasme en zijn beroepskwaliteiten die voor een mandataris goed van pas komen, maar zeker ook aan het feit dat de VLD, niettegenstaande alles wat er in de eerste legislatuur gebeurd was, nog steeds in volle opmars was.
Het feit dat zijn vader Luc bij het brede publiek bekend stond als een bekwaam schepen destijds bij de ‘Stem van het Volk’, de plaatselijke lijstnaam van de toenmalige Volksunie, zal ook wel geen nadeel geweest zijn.
Overal verschenen affiches in het straatbeeld en werden folders verspreid waar Tom in de rug gesteund werd door zijn toen zeer populaire oom Jean-Marie, toen nog bij de VLD.

Bij de voorstelling van de kandidaten op de VLD – lijst, werd hij als volgt aangeprezen:
"Tom staat met zijn zakelijk inzicht garant voor een realistisch en krachtdadig beleid. Stemmen voor Tom = stemmen voor klare, heldere en rechtlijnige ideeën. De VLD is ervan overtuigd dat Tom als telg uit een Vlaams-liberale familie een belangrijke meerwaarde biedt op de VLD-lijst.”

Vijf bewogen jaren in de meerderheid
Zoals gezegd brachten de eerste vijf jaren van de huidige legislatuur, niet steeds de samenwerking die men tussen een burgemeester en een gemeenteraadslid van zijn partij mag verwachten.
Het boterde niet tussen beide. Wat allemaal achter de schermen gebeurde, dat weet ik natuurlijk niet, maar ziehier een resumé van wat daarover in de pers verscheen.
Op 29 augustus 2007 lezen wij in ‘Het Nieuwsblad’ dat Tom Dedecker zwaar uitgehaald heeft naar zijn eigen partij en naar de OCMW-voorzitter. Hij maakte bekend dat hij de indiener was van de klacht bij de gouverneur tegen de benoeming van Jan Van Parijs tot nieuwe OCMW-secretaris. Er werd namelijk lang gedacht en terecht dat de klager iemand van de oppositie geweest was.
Tom had het vooral over het niet uitschrijven van een examen en over het feit dat de nieuwe secretaris over onvoldoende anciënniteit zou beschikken.
De regels zijn er nu éénmaal om gevolgd te worden, hoewel ik de keuze van Van Parijs een goede keuze vond, nadat hij de functie reeds vijf jaar op een bekwame manier uitoefende.

In het ‘Het Laatste Nieuws” van 19 december 2007 werd zelfs het woord ‘rommelen’ gebruikt voor de blauwe partij naar aanleiding van het feit dat een club van tegenwringers, geleid door Tom Dedecker, niet akkoord ging met de geplande aankoop door de burgemeester van een tweedehandswagen met Multanova om de hardrijders te kunnen flitsen en aldus meer boetes te kunnen innen. Ze wilden liever flitspalen op ‘zwarte punten’ om de mensen trager te doen rijden.
Flitspalen zijn er nooit gekomen.

Op 30 september 2008 vernamen wij dat Tom Dedecker (Open VLD) geweigerd had de burgemeestersvoordracht voor Janna Rommel Opstaele (Open VLD) en een schepenvoordracht voor huidig burgmeester Michel Landuyt (Open VLD) te tekenen.
Beide voordrachten waren nodig om in te spelen op de nakende uitspraak door het Hof van Beroep van Gent in de rechtszaak waarin burgemeester Michel Landuyt betrokken was als pleger van schriftvervalsing in de zaak van de ijspistes ten tijde van het asielcentrum in Westende.
De rechtszaken zorgden ervoor dat Landuyt niet kon benoemd worden.
Tom Dedecker motiveerde zijn beslissing als volgt: “Het is weinig democratisch om nu al alles te willen regelen nog vóór de rechter uitspraak gedaan heeft. Ik zal daarna mijn standpunt bepalen en ik begrijp niet dat er nu al een voordracht moet getekend worden. Misschien wordt de burgemeester wel vrijgesproken.”
Natuurlijk had Dedecker gelijk in deze zaak en zijn voorspelling over de vrijspraak is later dan ook uitgekomen, zij het dan wegens gebrek aan bewijzen.

Omdat hij getipt werd dat de burgemeester vreemde zaken ondernam om de huidige uitbater van de kursaal Micas op financieel vlak te bevoordelen, vroeg Tom Dedecker in november 2010 de concessieovereenkomst op. Hij beweerde dat het gemeentebestuur ten onrechte de concessie vroegtijdig vernieuwd had.
Het ging ook over niet-geïnde taksen van 2006 tot 2009 voor een bedrag van 364.053,98 euro en Dedecker vond het ontstellend, ‘immoreel en schandelijk’ dat Micas die kosten wel zou aftrekken in zijn boekhouding en dat de vennootschap jaarlijks 1 miljoen euro winst zou boeken.
Dedecker bleef de laatste drie maanden van 2010 afwezig op de gemeenteraad.

Ik heb toen het ‘casinodossier’ uitvoerig bestudeerd en er vragen over gesteld aan Tom. Hij was ervan overtuigd over voldoende argumenten en bewijzen te beschikken om klacht in te dienen tegen de burgemeester, maar daar is nooit iets van in huis gekomen.
Ik heb dat niet geapprecieerd. Eerst zoveel ophef maken en dan zijn staart intrekken!

Na de gemeenteraadverkiezingen van 8 oktober 2006, werd Tom Dedecker aangeduid als afgevaardigd- bestuurder van de Middelkerkse Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) .
Het deed toen de ronde dat hij zeer tevreden was met zijn nieuwe functie en dat hij aan al wie het horen wilde, vertelde dat hij een prachtige job zou hebben: “4 keer per maand een half uur vergaderen à 500 euro per keer”. Verspreidde de oppositie dat gerucht? Op mijn vraag betwistte Tom stellig dat hij dat ooit zou gezegd hebben. Ziehier zijn uitleg: “Ik heb zelf afstand heb gedaan van de wedde die was voorzien voor de voorzitter van het directiecomité van de VVV.De afgevaardigd bestuurder/voorzitter van het directiecomité van de VVV (functie die ik zelf bekleed) heeft geen wedde.
In het verleden was dit echter anders en was de wedde gelijk aan deze van een lid van het schepencollege (+/- 2.000 € netto per maand). Mijn voorgangster, Mevr. Linda Pittery-Cobbaert heeft steeds dergelijke wedde ontvangen.De uitbetaling ervan was echter niet legaal. De gemeente Koksijde heeft zich hieromtrent geïnformeerd bij toenmalig Vlaams Minister van Binnenlandse Aangelegenhede, Paul Van Grembergen die expliciet heeft medegedeeld dat dit niet kon. Zolang er geen klacht bij de gouverneur kwam was er volgens de toenmalige coalitie geen vuiltje aan de lucht, dixit Burgemeester Landuyt.
Bij mijn aantreden was het de bedoeling (zo overeen gekomen in de coalitie besprekingen) dat dit zou worden verder gezet doch ik heb vrijwillig medegedeeld dat ik dergelijke wedde niet wenste gezien dit illegaal was en is. Ik wou en wil niet in opspraak komen omtrent bepaalde wederrechtelijke vergoedingen.”

Waaruit bestaan zijn toekomstplannen?
Over zijn toekomstplannen blijft Tom Dedecker nog vaag, maar hij stelt dat hij de politiek niet zal verlaten. ‘Mijn ambities zijn groter dan ooit. Ik zal zeker deelnemen aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Ik laat alle opties open en ik kom zeker met een alternatief.'
Ik zie eigenlijk maar twee mogelijkheden: de N-VA of de LDD (Lijst Dedecker).Of moest ik eigenlijk zeggen: Tom stapt vanzelfsprekend over naar de LDD.
Ik geef toe dat zijn positie niet eenvoudig is en ook niet geweest is, gedurende zijn vijfjarig mandaat.
Zijn oom richtte op 19 januari 2007 de nieuwe partij ‘Lijst Dedecker’, later ‘Libertijns Direct Democratisch’ op, amper een paar weken dus nadat Tom begon te zetelen in de Middelkerkse gemeenteraad voor de Open VLD. Zijn vader werd begin 2010 verkozen als lokaal voorzitter van LDD.
Omtrent zijn eigen toekomstplannen, verklaarde vader Luc: „Na tien jaar moet ik bedroevend constateren dat Middelkerke in een neerwaartse spiraal terechtgekomen is. Het bestuur is ondermaats en het belang van de bevolking is totaal ondergeschikt aan het persoonlijk en financieel voordeel van enkelen. België staat stil en Middelkerke hinkt achterop ! Alle grote evenementen zijn verdwenen en wat overblijft, dateert van tien jaar en langer geleden.
In de gemeenteraad wordt de oppositie afgesnauwd en beschimpt en veel personeelsleden met wie ik regelmatig contact heb, zijn gedemotiveerd en uiten onverbloemd hun misnoegen. Hieraan moet een einde komen en ik zie het als mijn plicht om het tij te keren in het belang van onze kinderen en kleinkinderen.
Ik ben een Vlaams liberale republikein, net als mijn broer Jean-Marie met wie ik een zeer hechte band heb. Hij vraagt mij al enkele jaren om samen te werken. Ik heb hem altijd door dik en dun gesteund, zowel uit familiaal als ideologische standpunt...”

Gelijkt dat niet erg veel op de verklaring van zoon Tom? Dus … jullie mogen een halve keer raden op welke lijst Tom zal staan voor de gemeenteraadverkiezingen van 14 oktober 2012.

Bronnen
“Het Nieuwsblad”, artikel van 18.11.2011 door Dany Van Loo ’Tom De Decker verlaat Open VLD’
Uitgebreid interview in Krant van West-Vlaanderen (Editie De Zeewacht) van vrijdag 28 mei 2010
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BF1HBRSF
Artikel uit ‘Het Nieuwsblad’ van woensdag 20 oktober 2010 door Dany Van Loo
http://www.vldmiddelkerke.be/?content=kandidaten
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=QI311IG7
http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/dedecker-weigert-nieuwe-burgemeestersvoordracht-te-tekenen/article-1194722602119.htm

Het verhaal van mijn familie tijdens de oorlog
Mijn grootouders hadden 6 zonen waaronder mijn vader Leon en verder Karel, Medard, Alidore, Pieter en Leopold. Bij het uitbreken van de vijandelijkheden had het ganse gezin op zeker ogenblik dekking gezocht in de kelders van de familie Jonckheere in de Westendelaan, toen nog Dorpplaats, waar nu de huizen 319, 321 en 323 opgetrokken zijn. Kort daarna viel er een granaat in de onmiddellijke omgeving. In paniek vluchtte iedereen weg uit de kelder in alle mogelijke richtingen. Drie van de kinderen, Karel (17), Medard (15) en Leon (11) kozen de richting Lombardsijde. Toen zij ’s anderendaags op hun stappen terugkeerden, hing er een briefje op de voordeur: “Wij (mijn grootouders plus Alidore (13), Pieter (10) en Leopold (5) ) zijn naar Oostende.”

Door het feit dat de strook tussen Westende en Oostende door de Duitsers bezet was, werd geen doorgang meer verleend, “Sperrgebiet” heette dat. Ten einde raad, belandden de drie ongelukkige kinderen te Oostduinkerke waar Karel en Leon bij familie opgenomen werden, terwijl Medard bij ‘vreemden’ terechtkwam.

Mijn grootouders kregen in de Velodroomstraat in Oostende een huis toegewezen, waar zij de ganse oorlog verbleven. Mijn grootvader en Alidore vonden respectievelijk werk bij de hoveniersbond en bij een landbouwer. Pieter en Leopold liepen school in de Volksbond waar zij ook een middagmaal konden nuttigen. Dat bestond dagelijks uit een klein stukje spek en een portie zuurkool. Aangezien dat wat weinig was voor zulke jonge gasten, liepen ze nog eens langs bij moeder om te zien of daar soms niets overgebleven was.
Van de drie kinderen in Oostduinkerke werd tijdens de verdere oorlog niets meer vernomen.

Verhalen uit de ‘Duinengalm’
Tijdens de oorlog verschenen er geen dag- noch weekbladen. Dat belette de journalisten niet het relaas van de feiten bij te houden en vanaf 1919 voor de dag te komen met allerlei verhalen die zich, onder andere, afspeelden in Westende. Hier volgen er een paar (bewerkte) uit het weekblad ‘Duinengalm’ uit Oostende.

Hoe de 80-jarige Charles Vandenberghe zijn dood vond
Charles Vandenberghe, rentenier, 80 jaar oud, broer van Livien die tot kort voor de oorlog het café ‘De Kroon’ in Westende - dorp uitbaatte en zijn vrouw Suzanne Bolle, 79 jaar, waren zoals iedereen, erg bevreesd voor de Duitsers. Suzanne had haar bankbriefjes in een matras genaaid. Haar ‘waarden’ waren opgesloten in een kas. Toen Westende gebombardeerd werd brandde het huis van hun buren af. De vrouw was danig geschrokken. Zij wierp de matras, met de bankbriefjes erin, in het tuintje van hun woonst en maakte zich uit de voeten naar het huis van Pieter Deprez. Zo snel zelfs dat haar man Charles, die slecht te been was en zich moest behelpen met een stok en een kruk, haar niet kon volgen en haar dan maar achterna sukkelde. Aangekomen bij de woning van de Deprez’, moest Suzanne vaststellen dat die ook gevlucht waren. Ze liep dan maar verder naar de hofstede van de kinderen Zielens, van ver teken doende naar Charles, die afgestrompeld kwam, dat zij verder vluchtte.
Had de man die tekens niet gezien, of was hij van gedacht veranderd? Hij keerde in elk geval op zijn stappen terug en sukkelde weer naar huis. Suzanne, die hem maar niet zag afkomen, keerde dan ook maar terug. Op enkele passen van haar huis werd zij door Duitse schildwachten tegengehouden, en hoe zij ook bad en smeekte, men liet haar niet door!
Vele weken later geraakten mensen die daarvoor over een paspoort beschikten, toch Westende binnen en ze vonden de oude Charles Vandenberghe in de kelder van zijn woning, gestorven van honger en koude.
De matras met de bankbriefjes werd nooit meer teruggevonden!

Hoe E.H. Bonte van Westende, “in ’t kot werd gestoken en er uit ‘gerocht’” (17-20 Dec 1914)
Leo Bonte was van 1911 tot 1918 pastoor van Westende. Toen het dorp volledig ontruimd werd en alle parochianen de vlucht namen naar veiliger oorden, nam hij zijn intrek in een woning in Middelkerke. Hij hielp er de geestelijkheid van die parochie, onder andere bij het bezoeken van zieken.

De zieke Duitse aalmoezenier Fritz, die verpleegd werd in pension ‘La Providence’, kreeg zo het bezoek van E.H. Bonte. Hij vroeg de pastoor de Duitse gekwetsten ook te willen bezoeken. Om gemakkelijker overal toegang te krijgen, gaf hij hem daartoe een armband van het Rode Kruis met daarop een Duitse stempel. De armband was echter danig vuil en werd daarom door een zuster van het hospitaal gewassen. Daardoor beleefde de pastoor van donderdag 17 december tot zondagmiddag 20 december 1914 een voor hem ellendige periode.
Toen hij namelijk op weg was naar de Duitse gekwetsten, werd hij tegengehouden. De schildwacht wilde namelijk weten met welk recht hij een armband van het Rode Kruis droeg.
“De band draagt de Duitse stempel niet” snauwde men hem toe. Dat die in de was gebleven was, kon en wilde de Duitser maar niet geloven. Bovendien werd in Bonte’s brevier een potloodschets gevonden met daarop enkele straten van Middelkerke. Ook nu werd de uitleg ‘ik vind anders mijn weg niet als ik iemand moet berechten’ geen genade.
Toen ook nog Frans gouden geld gevonden werd in de geldbeugel van de pastoor, was het Duits geduld op: “Geen uitleg meer! Gij zijt een spion die met Frans gouden geld betaald wordt!“
De Duitsers verdachten de Middelkerkenaars er immers van de posities van hun kustbatterijen aan de Westerse bondgenoten door te geven. De Westendse pastoor was trouwens één van hun verdachten.
‘Eindelijk hadden ze die nu vast’ en daarom werd E.H. Bonte ’s vrijdags na de middag per auto naar Oostende gebracht waar hij bij de Duitse overheden afgeleverd werd.
Hij kwam te laat in de statie toe om nog met de trein van 2 uur naar Brugge te kunnen vertrekken en werd naar de ‘Kommandatur’ van Oostende (betalende jongensschool in de Ooststraat) gevoerd, waar hij in een zaal werd opgesloten. Als bewaker had hij een tamelijk vriendelijke soldaat, met wie hij in ’t Duits een langdurig ‘kouterken’ sloeg. Tegen de avond werd de soldaat door een Pruis vervangen. Toen de eerste soldaat een half uur later terugkwam, vroeg hij aan de Pruis hoe hij het met zijn gevangene stelde. – “Och, er ist stumm”, was het antwoord.
’s Anderendaags rond 11 uur kwam men de ‘Pfarrer’ halen om per trein naar Brugge overgebracht te worden. Daar werd hij naar het Gerechtshof, op de Burg, geleid, waar hij door een Duitse onderzoeksrechter verhoord werd en daarna in een cel opgesloten werd.
Toen hij opnieuw voor de rechter geleid werd, deelde deze hem mee dat hij gunstige inlichtingen had ontvangen vanwege de protestantse aalmoezenier Frinz (of Fritz?) en dat hij dezelfde avond per auto naar Middelkerke zou gebracht worden om daar te worden losgelaten. Hij gaf hem tevens zijn gouden geld terug.Vergezeld van een bediende van de rechtbank verliet hij tegen de avond per auto de stad Brugge. In Westkerke liet de wagen het echter afweten en de reis werd dan maar te voet verder gezet. Ze werden echter door een ‘Hauptmann’ opgeladen tot Gistel waar een derde auto hen naar Oostende bracht, waar overnacht werd bij E.H. Claeys, pastoor van O.L.V (Hazegras), in afwachting dat een Duitse auto de pastoor terugbracht naar Middelkerke. Einde goed, alles goed, al is dat hier erg relatief, natuurlijk!!

Een ander avontuur van E.H. Bonte – 17 juli 1917
De burgemeester van Stene werd er, ingevolge een anonieme brief, door de Duitse overheid van verdacht ongeoorloofde briefwisseling te voeren. Daarom werd bij hem een huiszoeking uitgevoerd.
Dit leidde tot de ontdekking van een schrijfboek, met daarin de beruchte herderlijke brief van kardinaal Mercier waarin deze de wandaden van de Duitsers veroordeelt. Al vlug werd achterhaald dat het schrijfboek afkomstig was van E.H. Pastor Leroeye, die bekende het schrijfboek ontvangen te hebben in de pastorij van de Konterdam, waar E.H. Devos pastoor was.
Deze laatste moest daarom op de ‘Kommandatur’ van Oostende verschijnen. E.H. Bonte, pastoor van Westende, verbleef geruime tijd bij de E.H. Devos. Toen Bonte zich ’s anderendaags, onwetend over de huiszoeking, naar de Konterdam begaf, hoorde hij daar wat er met zijn collega aan de hand was.
Het was de pastoor van Westende, die het schrijfboek gekregen had van een dame die te Westende verbleef. Hij aarzelde geen ogenblik en begaf zich naar de ‘Kommandatur’. Hij vroeg er om door de ‘Gerichtsoffizier’ Glassmer te worden verhoord en verklaarde hem de eigenaar van het schrijfboek te zijn. Daarop vroeg Glassmer wie hem dit boek had bezorgd; de E.H. pastoor weigerde het te zeggen. Glassmer vroeg hem dan of hij de herderlijke brief van Kardinaal Mercier gelezen had. E.H. Bonte antwoordde dat hij het schrijfboek omzeggens niet had open gedaan, daar hij reeds veel vroeger had horen spreken van bedoelde brief. “Overigens”, voegde hij er aan toe, “de aandacht van de priesters is thans bijzonder getrokken op de brief van kardinaal staatssecretaris Gaspari aan M. Vanden Heuvel, gevolmachtigde van België bij de H. Stoel. Ook de Duitse bladen, zoals de Frankfurter Zeitung, de Kölnische Volkszeitung, die ik gewoonlijk lees, spreken daarover. Kardinaal Gaspari herinnert de woorden van de rijkskanselier von Bethmann-Hollweg, die op 4 augustus 1914 in de Reichstag verklaarde dat het schenden van de Belgische onzijdigheid een onwettige zaak was”.

‘Herr’ Glassmer kon daar niet mee lachen, maar Bonte wel. Hij vervolgde: “Kardinaal Gaspari spreekt ook over stukken die te Brussel gevonden werden en die zouden bewijzen dat er een onderduims akkoord bestond tussen België en Engeland”. Achtte ‘Herr’ Glassmer het gevaarlijk de E.H. Bonte te laten voortspreken over kardinaal Gaspari, of zag hij in dat hij niet kon wedijveren met zo’n sterke opponent? Hij drong niet verder aan en bood E.H. Bonte het verslag van het verhoor ter lezing en ondertekening aan. Daarop mocht de geestelijke vertrekken.

Had Westende toen geen ontwikkelde en verstandige pastoor?

Iedereen weet zeker nog wel dat het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) in het voorbije decennium, eerst ‘Duinenzicht’ verkocht aan de grootste politievakbond van het land en een tijdje later ook de rest van ‘Zon en Zee’ aan de staat om er een asielcentrum te vestigen?
Toch is het misschien niet voor iedereen duidelijk hoe groot de invloed van het ACW was en eigenlijk nog steeds is, hoewel in iets mindere mate?
Om dit onderwerp te behandelen, moet ik even buiten de lijnen kleuren, met andere woorden, even de grenzen van Middelkerke overschrijden.
Ik raad jullie in elk geval de lectuur aan van het boek ‘De uitverkoop van het ACW – Een verhaal van geld en idealen’ – Roularta Books – 264 blz.- 21,90 euro van Didier Verbruggen. Het is echt boeiende literatuur, verhelderend, ja zelfs onthullend!!
Verder in mijn artikel zal ik daar enkele keren naar verwijzen.

Geschiedenis van het ACW
In heel West-Europa zorgden de toenemende industrialisering en de verstedelijking op het einde van de 19de eeuw voor de opkomst van het socialisme en de moderne arbeidersbeweging. Deze bewegingen streefden naar de ontvoogding van de arbeiders en de opheffing van economische, sociale en politieke ongelijkheden. Paus Leo XIII riep in zijn encycliek Rerum Novarum (1891) op tot katholieke sociale (re)acties. Deze pauselijke oproep vond een brede weerklank in België.
Het proletariaat probeerde zijn lot/ koopkracht niet alleen via politieke en syndicale organisaties te verbeteren, maar ook via de coöperatieve onderneming. Ook de christelijke arbeidersbeweging richtte allerlei coöperaties op: bakkerijen, kruideniers en spaarkasjes, geleid volgens coöperatieve principes. Verbruggen: “Dankzij de inzet van vele duizenden militanten groeiden de ACW - coöperaties uit tot een machtig sociaal - economisch imperium. Maar in plaats van uit te groeien tot laboratoria voor zelfbestuur en dus ontvoogding van de arbeiders, werden de coöperaties echte bedrijven die weinig verschilden van hun kapitalistische concurrenten.”

In juli 1921 werd de stichting van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) bezegeld, een federatie van werknemersverbonden van de arrondissementen.
Om ‘Welvaart’ en de in 1912 opgerichte vakbondskoepel ACV (Algemeen Christelijk Vakverbond) en de ziekenfondskoepel LCM (Landsbond der Christelijke Mutualiteiten) het nodige kapitaal te bezorgen werd in 1925 de CV Spaarbank der Christelijke Werklieden opgericht. Die werd in 1935 omgedoopt tot BAC (Belgische Arbeiderscoöperatie), Centrale Depositokas van het ACW, die een hoofdrol speelde in de geschiedenis van de christelijke arbeiderscoöperaties.
DVV (De Volksverzekering) werd de verzekeraar van de koepel, ‘Welvaart’ de winkelketen en ‘De Hoorn’ de bakkerijketen. Dat laatste bedrijf overleefde de Tweede Wereldoorlog niet. De overige drie werden na de oorlog de grote geldhuizen van de beweging.
In 1929 werd de NV Centrale Volksverzekering, de voorloper van de DVV, opgericht en in 1935 zag ook het Landelijk Verbond der Christelijke Coöperaties (LVCC) het licht. De coöperaties werden de melkkoeien van het ACW en zijn vele takken (vakbond, ziekenfonds enz.) Ze zorgden voor propagandavergoedingen, schenkingen, dividenden, gunstige kredieten en veel meer. Omdat de koepel over zeer belangrijke financiële middelen beschikt(e) en zowat alle belangrijke domeinen van onze samenleving bestrijkt, is ze natuurlijk oppermachtig geworden.

De huidige samenstelling van het ACW
Vooraleer verder uit te weiden over de evoluties binnen het ACW, wil ik jullie hieronder even het schema tonen met de huidige samenstelling.

De volgende organisaties maken deel uit van het ACW

In de sociaal-economische sector:
ACV, het Algemeen Christelijk Vakverbond, met 1,7
       miljoen leden (nationaal); wordt wel vaak verward met
      ‘ACW’
LCM, de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten met 4,7
        leden (nationaal), de grootste ledenorganisatie van de 
        christelijke arbeidersbeweging en veruit het grootste
        ziekenfonds in het land
Groep Arco, een holding met een eigen, sociale en maatschappelijke invalshoek die op de eerste plaats de financieel-economische belangen van haar aandeelhouders verdedigt en dat een participatie heeft van meer dan 13,5% in de bank Dexia via haar dochter Arcofin CVBA, 10% in Elia NV (beheerder van hoogspanningsnet), 7 % in Retail Estates NV (winkelvastgoed), 8% in Sint-Jozefskredietmaatschappij), een ongekend % in Home Invest (residentieel vastgoed in Brusselse regio, 20,1 % in het kapitaal van VDK spaarbank, 27,5 % in het kapitaal van DEXIA Immorent, 11,28 % in het kapitaal van DG Infra, ….
Arco telt naast enkele referentieaandeelhouders ongeveer 900.000 particuliere aandeelhouders en beschikt over ongeveer 4,5 miljard euro eigen middelen. De groep bekleedt dus een enorme machtspositie in de financiële, diensten- en nutsectoren.
De financiële crisis bij Dexia heeft Arco getroffen als een mokerslag. Meer daarover in één van de volgende bijdragen.

In de sociaal - culturele sector

• KAJ (Kristelijke Arbeidersjeugd), vormings- en actiebeweging met en voor jongeren
• KAV (Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging), de sociaal-culturele vrouwentak
• KWB (Kristelijke Werknemersbeweging), sociaal-cultureel werk met volwassen werknemers

• OKRA (Open, Kristelijk, Respectvol en Actief) , de sociaal-culturele tak voor de derde leeftijd (vroeger KBG of Kristelijke Bond Gepensioneerden)

• Familiehulp, de grootste dienst voor gezinszorg (thuiszorg) in Vlaanderen, is een autonome V.Z.W. binnen het geheel van de christelijke werknemersorganisaties ACW

Bij het ACW werken circa 300 personeelsleden (hoofdzetel + regionale werking)

Geassocieerde partners
Met het ACW zijn ook nog verschillende partners geassocieerd: Arktos, professionele vormingsorganisatie voor maatschappelijk kwetsbare jongeren, Groep Intro vzw, een organisatievoor vorming, onderwijs, opleiding, trajectbegeleiding, jobcoaching, werkervaring en sociale economie, Welzijnszorg, bestrijder van elke vorm van uitsluiting van individuen en groepen en Pax Christi, een internationale katholieke vredesbeweging.

Het ACW en de politiek
Het ACW profileerde zich van bij zijn ontstaan heel nadrukkelijk als een organisatie met politiek karakter. Nog in 1921 onderging de katholieke partij een grondige hervorming. De partij zou zich voortaan organiseren volgens het principe van de standenvertegenwoordiging. Dat leidde tot de oprichting van de Katholieke Unie, waarin het ACW, de Boerenbond en de organisaties van de middenstand en van de burgerij zijn opgenomen. Het ACW stelde zich van bij het begin via haar parlementsleden en ministers zeer zelfstandig op, tot op vandaag.
In het algemeen blijft de structurele samenwerking tussen ACW en CD&V vooralsnog overeind.
Het ACW staat bekend als de linkervleugel van de christendemocraten.
Belangrijke ACW - politici bij CD&V zijn, naast (nog steeds) premier Leterme, onder meer Etienne Schouppe, (staatssecretaris voor Mobiliteit), Jo Vandeurzen (Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid), Steven Vanackere (federaal vicepremier), Joke Schauvlieghe (Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur, Hilde Crevits (Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken), Inge Vervotte (federaal minister van Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven), Veerle Heeren (gewezen Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid) en lokaal ook Johan Verstreken uit Oostende, Vlaams parlementslid.
In het nieuw verkozen federale parlement hebben nog heel wat CD&V’ers met een ACW-achtergrond zitting, bijna de helft van de achttien federale CD&V- parlementsleden. Bovendien heeft er wel altijd een lid van het ACW- partijbestuur zitting in het partijbureau van de CD&V. Op de christendemocratische kabinetten zijn ACW’ers bovendien zeer goed vertegenwoordigd.
In zijn memoires spreekt Wilfried Martens, leider van acht regeringen, over de bijeenkomsten in ‘Zon en Zee’ met zijn vrienden Jef Houthuys (ex-nationaal voorzitter ACV), Fons Verplaetse (o.a. ex-directeur Nationale Bank) en Hubert Detremmerie (toenmalige voorzitter van de BAC – bank van ACW - strekking). Dat waren ook de vier van ‘Poupehan’ als jullie zich dat nog herinneren.
Zijn opvolger Jean-Luc Dehaene, die twee regeringen leidde van 1992-97, was/is ook al een ACW’er. Hij is thans (nog steeds!) voorzitter van de raad van bestuur van Dexia, aangesteld door de regering Leterme.
Ik neem aan dat er geen tekening meer nodig is om aan te tonen hoe invloedrijk het ACW al die tijd geweest is en nog steeds is.

De invloed op de beleidsmakers is echter niet de enige. De vakbonden en mutualiteiten bezetten eveneens een machtspositie door het beheer van de sociale zekerheid. Zoals bekend, betaalt de vakbond ACV werkloosheidsvergoedingen uit aan 1,7 miljoen leden terwijl de mutualiteit LCM ziektekosten terugbetaalt aan 4,7 miljoen leden. Beide samen vormen de ruggengraat van het ACW.
Voor de uitbetaling van werkloosheidsvergoedingen betaalt de overheid jaarlijks 92 miljoen euro aan het ACV. Er gaan steeds meer (schuchtere) stemmen op die vragen dat de overheid de vergoedingen zelf zou betalen. Vinden jullie dat zelf ook geen goed idee nu er (minstens) 11,3 miljard moet gevonden worden voor de begroting van 2012?

De organisaties die ontstonden uit het ACW
Twee belangrijke organisaties ontstonden in het ACW.
De eerste was Wereldsolidariteit, eenniet-gouvernementele organisatie voor ontwikkelingssamenwerking en de tweede was Vakantiegenoegens (nu Pasar). Ze zijn inmiddels zelfstandig geworden.
In mijn artikel wil ik het verder enkel nog hebben over ‘Vakantiegenoegens’

Bij ons begon het allemaal met ‘Ons Rustoord’
‘Ons Rustoord’ werd op 8 november 1932 opgericht om te voldoen aan de idee dat iedereen op een betaalbare manier vakantie moest kunnen nemen. Het was een project van de Christelijke Mutualiteit met zetel in Kortrijk en telde onder de stichters onder meer Alfred de Taeye (minister van Volksgezondheid 1950-1954, bekend van de wet ‘De Taeye)
In juli 1936 werd het principe van de jaarlijkse betaalde vakantie voor iedereen wettelijk vastgelegd: de kleine man kreeg voortaan een week verlof.
Met het doel arbeiders te leren omgaan met dat nieuw fenomeen, werd in 1938 ‘Vakantiegenoegens’ opgericht in de schoot van het ACW.
Op 16 oktober 1950 werd een vereniging zonder winstgevend doel gesticht onder de benaming “Zon en Zee”, Vakantiecentrum der Christelijke Werkliedenorganisaties van West-Vlaanderen.
In 1971 lanceerde CVP-minister Jos Chabert zijn groots opgezet programma van sociaal toerisme. Het leek fel op het Sovjetmodel en aan de basis ervan lag het ‘Manifest Sociaal Toerisme’ van het ACW.
In 1980 werd ‘Ons Rustoord’ opgenomen in het gezinsvakantiecomplex van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW): ‘Zon en Zee’.
We mogen gerust zeggen dat het vakantiecentrum vanaf 1984 altijd via-via op ruime financiële steun mocht rekenen van het Commissariaat - Generaal voor Toerisme (het huidige Toerisme Vlaanderen), dat (te) rijkelijk met subsidies van het Vlaams Gewest strooide. Jullie zullen zich nog wel herinneren dat vader Vitse en directeur Verheyden daarvoor in 1986 gearresteerd en in 1990 veroordeeld werden.

‘Geen sentimenten, maar dividenden’
Verbruggen: “Na de Tweede Wereldoorlog verdween ingevolge de ontzuiling de levensbeschouwelijke grondslag van de christelijke organisaties. Vakbond, ziekenfonds, verzekeringsmaatschappij werden dienstenbedrijven zoals andere. De leden van de christelijke coöperaties, de coöperanten, zouden ondanks alle mooie beloften over economische medezeggenschap, nooit meer in de pap te brokken krijgen dan een doorsnee kleine aandeelhouder van een beursgenoteerd bedrijf.”
Het ACW wordt van steeds meer bedrijven aandeelhouder of verwerft ze gewoon.
Op het gevaar af dat ik er één vergeet, ziehier de namen: dagblad ‘Het Volk’ met daarbij de Reinaertboekhandels, Artesia Banking Corporation, een bankgroep met activiteiten als retail bank (BACOB), verzekeringen (DVV) en vermogensbeheer (Cordius), Crediop, Otzar Hashilton Hamekomi, een Israëlische kredietverstrekker aan lokale overheden, de drukkerij Sofadi, het reisbureau Ultra Montes, de reclamebureau’s Accent en Leeward & Windward en de buroticaverdeler Samkoburo.
De christelijke arbeidersbeweging groeide aldus uit tot een miljardenindustrie.

De ACW - bedrijven verliezen stilaan iedere band met ‘de beweging’ en worden stuk voor stuk overgenomen door zuiver kapitalistische bedrijven. Ze ondergaan ook een naamsverandering.
De coöperatieve ACW- tak wordt Groep Arco, de holding LVCC wordt Arcofin. In december 1990 fusioneren de 24 gewestelijke coöperatieve maatschappijen tot de CV Arcopar. Arcofin wordt de financieringsholding voor de financiële bedrijven van het ACW (BAC en DVV). Referentieaandeelhouder van Arcofin is de holding Arcopar. Voortaan wordt het coöperatieve patrimonium van het ACW beheerd door bankiers. Voor hen geldt het devies: ‘Geen sentimenten, maar dividenden’.
Ze starten dan ook al vlug met een grote uitverkoop: Samkoburo (1991 – aan Ahrend Groep), Reinaertboekhandels (01.01.1993 aan boekbedrijf Van Hemeldonck), ‘Het Volk’ (04.11.1994 principeakkoord met de VUM), ‘Ultra Montes’ (Belgium International Travel krijgt meerderheidsaandeel), Sofadi (aan VUM), Leeward en Windward (aan Brussels publiciteitsbureau).

En vooral, wat ons bijzonder interesseert … de vakantiecentra Hengelhoef (Houthalen-Helchteren) en Zon & Zee (Westende) worden aan de federale regering verkocht om kortstondig als asielcentra dienst te doen.
Men probeerde ons toen ten onrechte wijs te maken dat sociaal toerisme geen toekomst meer had.
Dat het ACW eigenlijk bedoeld werd als sociale organisatie, werd toen maar vergeten …. omwille van het geld. Om dat met een mooie uitdrukking te zeggen: “alles werd geofferd aan de economische wetmatigheden”.
In 1995 komt Dirk Bruneel, die geen enkele binding heeft met de beweging en die een zuivere bankier is, komende van de ASLK, baas van de ACW – bank Bacob. In 1996 wordt een derde van ‘het Landbouwkrediet’ verworven en wordt de Belgische leasingmaatschappij Sogelease overgenomen. Het jaar daarop wordt de zakenbank Paribas Bank België (PBB) gekocht. Bacob wordt daardoor een onderdeel van een nieuwe financiële dienstengroep Artesia Banking Corporation (Artesia BC). Ook de DVV wordt in die groep ondergebracht. De nieuwe groep is nagenoeg volledig (99,6 procent) in handen van Arcofin. De grote slag wordt in 2001 geslagen. Arcofin ruilt dan zijn aandelen in Artesia BC voor een participatie van ruim 15 procent in de Frans-Belgische financiële groep Dexia die ontstaan is door het samengaan van het Gemeentekrediet en zijn Franse evenknie Crédit Local de France. De overname- en participatiehonger van Bruneel is daarmee nog niet gestild. Ook de Antwerpse beursvennootschap Smeets, Verbaet & co, het Nederlandse filiaal van Paribas, de Oostenrijkse bank Die Erste, de Nederlandse verzekeraar Corona, de Gesbank , de Banque Vernes, de levensverzekeraars Belstar en Luxstar komen achtereenvolgens aan de beurt.
Verbruggen: “Maar het mooie weer kan niet blijven duren. De ACW-bankiers krijgen het wel zeer moeilijk als blijkt dat Paribas Bank België (PBB) al sinds het begin van de jaren negentig een van de huisbankiers was van Lernout en Hauspie en een consortium van banken, waartoe Artesia BC behoorde, schulden van Lernout en Hauspie herfinancierde. Het latere Dexia wordt daarom zowel in België als in de Verenigde Staten verdacht van medeplichtigheid aan de fraude bij het spraaktechnologiebedrijf.”

Het ACW in Middelkerke
En hoe zit het met de lokale invloed van het ACW op Westende? Die is nog steeds groot.
Het ACW heeft namelijk in elke provincie en gemeente een netwerk aan afdelingen opgericht.
Naast zijn activiteiten op de werkvloer (via de beroepscentrales) beschikt het ACV ook over een regionale uitbouw: de gewestelijke ACV- verbonden. Zo bestaan er 12 in Vlaanderen, onder andere in Oostende in de Kan. Dr.L. Colensstraat 7, de CV Brugge-Oostende-Westhoek.
In Middelkerke bestaat een vrijwilligerswerking bij ACV, CM, KAV (2 kernen), OKRA (2 kernen), Pasar en Ziekenzorg (4 kernen).
OKRA is de grootste seniorenvereniging van Vlaanderen. De KBG van destijds is een oppermachtige organisatie. In Middelkerke zijn twee trefpunten actief, één in Schore en één in Westende. Het trefpunt Westende-Lombardsijde heeft leden en bestuursleden in Lombardsijde, Middelkerke en Westende. Om ouderen een mooie oude dag te bezorgen, richten zij reizen in, fietstochten, clubs voor gezelschapspelen.
Zonder te willen beweren dat alle leden daarmee tot de CD&V strekking behoren, kan toch niet ontkend worden dat de vereniging veel invloed op hen heeft. Dat moet zeker bij verkiezingen een rol spelen.
En dan is er nog de ‘Kompascamping’ en het naastliggend ‘Kampeerwagenpark’.
De camping ‘Kompas’ is eigendom van de vzw Pasar, een sociaal-culturele vereniging die zoveel mogelijk mensen wil motiveren en kansen geven om hun vakantie zo waardevol mogelijk in te vullen. Ze werkt actief mee met diverse instanties die het toeristisch beleid uitstippelen of bepalen, zoals Toerisme Vlaanderen, de toeristische diensten, …Vroeger heette dat ‘Vakantiegenoegens’. Het bestaat nu 25 jaar en ontstond binnen het ACW.
Het kampeerwagenpark dat aan de camping grenst, werd door de Vlaamse overheid gebouwd (zie bord hieronder) en wordt beheerd door ‘Kompascamping’.

Besluit
De vraag kan worden gesteld of het wel gezond is dat een organisatie als het ACW zoveel macht heeft en invloed uitoefent. Eigenlijk bestaat die koepel zonder nochtans te berusten op een democratische grondslag.
Zouden er stilaan geen harde maatregelen moeten genomen worden tegen die machtsgeile bankiers en tegen de politici die hun spelletjes meegespeeld hebben? Aangezien die laatste wel verkozen werden, kan daar gemakkelijk verandering ingebracht worden. Wat denken jullie?

Bronnen
http://www.acv-online.be/het_acv/Geschiedenis/acv_geschiedenis.asp
http://www.knack.be/opinie/vrije-tribunes/acw-voor-gevorderden/opinie-1194711846243.htm
http://www.uitpers.be/boek_view.php?id=2119
http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemeen_Christelijk_Werknemersverbond

In ‘Het Nieuwsblad’ van 28 oktober 2011 verscheen een enquête over het aantal inbraken dat gepleegd werd in de voorbije 5 jaar in de 307 Vlaamse gemeenten.
Dat is natuurlijk een actueel thema. De slachtoffers, die steeds talrijker worden, beklagen zich niet enkel over het verlies van de gestolen goederen, maar tevens over de moeite die ze ondervinden bij het verwerken van het daarbij opgelopen trauma. Gevoelens van angst, verdriet en onveiligheid blijven nog maanden daarna hangen.
Met woninginbraken is het zoals met de prijs van diesel', zegt Marc De Sutter, chef van de sectie Vermogens van de lokale Gentse recherche, ‘ze zullen niet meer dalen.'
Het is dan ook goed en logisch dat de politiediensten preventiecampagnes op touw zetten om de burgers ervan te overtuigen dat ze maatregelen moeten nemen, die op zijn minst het plegen van een inbraak bemoeilijken.

Hoe komt Middelkerke voor de dag in de enquête?
Van 2006 tot 2010 werd in Middelkerke 421 keer ingebroken. Dat betekent dat gedurende die vijf jaar 1,43 % van de 29.488 woningen ongewenst bezoek kregen. Het gemiddelde in Vlaanderen ligt op 4,76 en natuurlijk nog hoger als we ook rekening houden met de gemeenten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Hieronder vinden jullie de cijfers voor alle kustgemeenten plus Veurne:

Rang-schikking	Gemeente	Aantal inbraken	Aantal woon-eenheden	Aantal inbraken per 100 woningen
246	OOSTENDE	1309	47156	2,78
282	VEURNE	125	5356	2,33
303	BREDENE	328	15643	2,10
307	KNOKKE-HEIST	730	37973	1,92
317	DE PANNE	231	13655	1,69
318	NIEUWPOORT	228	14873	1,53
319	DE HAAN	302	20186	1,50
323	MIDDELKERKE	421	29488	1,43
324	KOKSIJDE	393	27731	1,42
325	BLANKENBERGE	258	18234	1,37

Op jaarbasis ziet het er voor Middelkerke zo uit:

2000		2005		2006		2007		2008		2009		2010
131		153		123		68		73		71		86

Welke betekenis moet/kan men aan al die cijfers geven?
Door het aantal inbraken uit te drukken onder de vorm van een percentage van het aantal woningen in de gemeente, heeft men de bedoeling gehad de kans weer te geven dat een woning in een gemeente ‘gekraakt’ wordt. Geeft dat nu een juist beeld over de criminaliteit in de gemeente? Volgens mij niet!
Mag een gemeente met een laag percentage nu een hoge borst opzetten? Volgens mij geeft die lage score onvoldoende de werkelijke toestand weer.
Men kan immers enkel gelijkaardige gemeenten met elkaar vergelijken, bijvoorbeeld de kustgemeenten … en dan nog! Het merendeel van de woningen staat voor het grootste gedeelte van het jaar leeg. Men kan er gemakkelijker inbreken maar de kans op veel buit is aanzienlijk lager dan in bewoonde huizen/ appartementen.
Ook tussen de kustgemeenten onderling is er nog een verschil. Ze zijn namelijk niet allemaal op dezelfde manier samengesteld. De ene telt meer landelijke gemeenten waar minder inbraken zijn dan de andere. Trek van Middelkerke de landelijke gemeenten af en je krijgt een veel hoger percentage.
Het gunstig percentage van de kustgemeenten is dus ook te danken aan het hoog aantal woningen, die eigenlijk niet allemaal als volle eenheden zouden mogen meetellen.
In grote steden zoals Antwerpen, Brussel en Gent en randgemeenten wonen er meer vreemdelingen. Dat is geen racistische vaststelling, maar een gegeven afgeleid uit andere statistieken, die de grote ‘bijdrage’ van vreemdelingen aan de criminaliteit illustreren.. De kans om gesnapt te worden is er ook veel kleiner, de mogelijkheid om er onder te duiken veel groter.

Op onderstaande kaart kunnen jullie zien dat de zones rond Brussel, Mechelen en Antwerpen de donkerste zijn.
De kustgemeenten liggen ver daarvan verwijderd en het lijkt mij niet toevallig dat ze allemaal een gelijkaardige lage score hebben. Misschien liggen ze te ver van de concentratie aan inbrekers die vooral thuis zijn in de grote steden.
Met enige verbeelding kan men misschien een verklaring vinden voor het lichtjes hoger risico aan inbraken in bepaalde gemeenten rond ons: Bredene ligt vlak naast de stad Oostende en telt geen landelijke gemeenten, in Knokke-Heist wonen veel rijken waar meer te rapen is, Veurne en De Panne liggen vlak bij de Franse grens, ...

Heeft het iets te zien met het verschil in doeltreffendheid van de lokale gemeentelijke politie? Ik denk het niet, hoewel de ene wel bredere en betere preventiecampagnes zou kunnen voeren dan de andere.

Hebben dergelijke enquêtes wel zin?
Op zich zijn ze volgens mij waardeloos. Ze kunnen in het beste geval een ‘trend’ aangeven.
Er kunnen nauwelijks lessen uit getrokken worden door de afzonderlijke gemeenten omdat het geen zin heeft om koeien met paarden te vergelijken.
Worden alle inbraken wel doorgegeven? Als het over veiligheid gaat, zijn de meeste burgemeesters en korpschefs namelijk uiterst bezorgd over hun reputatie.
Moet/ mag ik nog eens herinneren aan de jaren 2001 – 2003 in Middelkerke toen wekelijks minstens één crimineel feit begaan werd (waaronder zelfs een moordaanslag op een winkeljuffer) maar de burgemeester het bleef hebben over ‘hooguit een zwartrijder op de tram’?
Nog een voorbeeld: korpschef Caestecker van Oostende verklaart doodleuk dat het aantal woninginbraken in Oostende de afgelopen tien jaar systematisch gedaald is, met enkel een uitschieter in 2009. Hij vindt: ‘de uitslagen vallen best mee. Een probleem is er niet.’
In tegenstelling tot politiecollega Van Imschoot uit Veurne ‘vergeet’ Caestecker er bovendien wel bij te vermelden dat de inwoners zich vandaag beter wapenen tegen inbrekers, door het installeren van alarmsystemen of door zelf waakzamer te zijn en vlugger de politie te bellen als ze iets verdacht vaststellen.
Wat wordt als inbraak beschouwd? Caestecker: ‘In strikte zin spreekt men over de inbraak in een bewoond huis, maar bij ons tellen ook inbraken in garageboxen mee’.(!!)
Is dat niet het geval bij de andere, misschien?

Waarop hebben de inbrekers het vooral gemunt?
Ik ben natuurlijk geen veiligheidsspecialist maar in het onderstaand deel van mijn blogartikel heb ik wat van het net gehaalde informatie gebundeld die eventueel van pas kan komen, hoewel ik hoop dat dit bij jullie nooit nodig zal zijn.
Meestal bestaat de buit uit juwelen en in iets mindere mate geld. Dat blijkt uit cijfers van de federale politie. Bekijk hier de volledige top tien voor Vlaanderen.

1	Juweel/ uurwerk	24%
2	Geld	23%
3	Multimedia	12%
4	Mat informatica	11%
5	Fotoapparaat	7%
6	GSM en toebehoren	6%
7	Kleding	5%
8	Sleutel	4%
9	Identiteitskaart / paspoort	4%
10	Portefeuille	4%

Voor ruim drie vierde van de slachtoffers hebben sommige gestolen voorwerpen bovendien een emotionele waarde, wat de verwerking nadien bemoeilijkt.
Het zou, volgens mij, wel interessant zijn te vernemen welke soort woningen aan de kust, volgens de seizoenen, vooral het mikpunt worden van inbrekers. Ik neem aan dat de politie dat weet omdat het toch logisch zou zijn dat ze hun controles daarop instellen.

De inbraken zelf - hoe en wanneer?
Vroeger gebruikten inbrekers gesofistikeerde methodes, zoals het boren van gaatjes om zo de deur of raamhendel te kunnen manipuleren. Ze schijnen vandaag minder geduldig en minder verfijnd. Vaak wordt een deur- of raamlijst opengeplooid met een schroevendraaier of met een koevoet. De heel ongeduldige schrikken er zelfs niet voor terug om gewoon het glas van een raam in te gooien.
Zowel de voor- als de achterzijde van een huis zijn kwetsbaar. Zo’n 30% van de inbraken gebeurt immers via de voorzijde, 70% via de achterzijde.
Meestal wordt ingebroken wanneer de bewoners niet thuis zijn, vooral overdag in de voormiddag. Gemiddeld duurt een inbraak zo’n 5 minuten: na één minuut is de dief binnen, waarna hij/zij gemiddeld 3 minuten besteedt aan het meegraaien van de buit en nog eens een minuut om weer buiten te geraken.

Preventie
Een positieve evolutie is dan weer dat steeds meer inbraken bij een mislukte poging blijven.
Mensen hebben vaker betere sloten en meer woningen beschikken over alarminstallaties die inbrekers afschrikken of wegjagen. Het lijdt dan ook geen twijfel dat de burgers uitvoerig gebruik zouden moeten maken van het preventieadvies van de lokale politie.
Een gouden raad: houd een lijst bij van je kostbaarste voorwerpen. Voeg er foto’s aan toe.
Ook de volgende voorzorgen zijn eenvoudig en kosteloos: laat geen sleutels rondslingeren of verberg ze niet onder de deurmat, vergrendel steeds deuren en ramen als je het huis verlaat, laat niet zien dat je er niet bent (rolluiken steeds naar beneden, volle brievenbus), laat geen ladder rondslingeren rond het huis, verberg waardevolle voorwerpen in een kluis, …

Ziehier nog enkele mechanische voorzorgen om het de dieven extra moeilijk te maken.
Stevige deuren met meerpuntssloten met een veiligheidscylinder die niet verder dan 2mm uit het rozet uitsteekt, zijn een must.
Ramen zijn het best voorzien van meerpuntige sloten en met een hendel die met een sleutel kan vergrendeld worden. Indien deze niet voorzien zijn, kan u aanvullende hendels laten installeren. Voor schuiframen bestaat er een heel eenvoudig middeltje: om het openen te verhinderen kan men een houten lat ter breedte van het gedeelte dat open kan, in het raamkader leggen.
Vergeet ook zeker de garagepoort niet. Door middel van een kleine ijzeren staaf in de rails, kan je verhinderen dat de poort nog opengaat.
Koepels en kelderramen kunnen beschermd worden met goed bevestigde metalen roosters.

Wat doen als je inbrekers over de vloer krijgt, terwijl je thuis bent?
Iedereen zal zeker wel geschrokken zijn als bij hen ingebroken werd, maar inbrekers over de vloer krijgen terwijl je zelf thuis bent, lijkt mij nog een stuk erger. Doe daarbij vooral niet stoer!!
Als je verdachte geluiden hoort, dan volstaat het meestal het licht aan te steken of lawaai te maken om de inbreker op de vlucht te doen slaan. Hij heeft er immers geen enkel belang bij om herkend te worden.
Indien er toch een confrontatie plaatsvindt, doe je best wat van jou gevraagd wordt. Vermijd vooral om een gevecht aan te gaan met de inbreker, hoe graag je hem/haar een lesje zou willen leren.
Artikel 417 van het strafwetboek laat trouwens de verdediging van goederen met geweld niet toe, tenzij ook een aanval tegen de persoon te vrezen was. Het artikel wordt steeds vaker bekritiseerd, maar voorlopig …
Tracht de dader zo goed mogelijk te observeren om de politiediensten achteraf een goede beschrijving te kunnen geven.

Wat moet je doen als je het slachtoffer van een diefstal geweest bent?
Dat de politie moet verwittigd worden, zal voor alle slachtoffers wel vanzelfsprekend zijn. Doe dat binnen de 24 uur. Als je niet thuis was en bij je thuiskomst vaststelt dat er werd ingebroken, ga dan niet binnen maar verwittig van bij een buur de politie, laat alles onaangeroerd en wacht op hun komst.
Meld het schadegeval aan je verzekering met vermelding van het nummer van het door de politie opgemaakt proces-verbaal.
Neem onmiddellijk maatregelen om verzet aan te tekenen in verband met gestolen cheques, bankkaarten en kredietkaarten.
Neem achteraf de nodige voorzorgsmaatregelen om een eventuele tweede inbraak of poging te vermijden. Het is immers zo dat een woning waar reeds werd ingebroken een groter risico loopt om een tweede keer ongewenst bezoek te krijgen dan een andere woning.

Bronnen
http://www.nieuwsblad.be/extra/inbraken
Artikels ‘Het Nieuwsblad’ van 28.10.2011van dj, pli en mma):‘Aantal woninginbraken in stad Oostende blijft status-quo’,’ Elke inbraak is er één te veel ‘en ‘De mensen reageren veel alerter’
Hoe kans op inbraken vermijden: http://www.assuralia.be/index.php?id=206&L=0&tx_ttnews%5Btt_news%5D=1414&cHash=24d5776ecb213230868779839917aa0e
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=O03HLQNO
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=KS39C89G

Beste lezer, wees maar gerust: het ligt niet in mijn bedoeling deze blog te gebruiken om wekenlang in een welles-nietes discussie te treden met een politieke partij, maar Patrick Marievoet van N-VA schijnt zich regelmatig te buigen over mijn pennen- of toetsenvruchten. In een vorig artikel heb ik meermaals beweerd dat de eerste plannen van zijn partij in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 veel te vaag bleven, soms zelfs vaag in het kwadraat. Hij heeft daarop gereageerd en het zou van slechte wil getuigen als ik hem niet de kans zou geven om te proberen een aantal punten te verduidelijken.
Ik schreef reeds dat voorzitter Van Den Broucke aankondigde dat in de komende partijkrantjes telkens één programmapunt aan bod zal komen. De lezers zullen dus nog even op de verduidelijking van de meeste punten moeten wachten, maar ziehier reeds een voorsmaakje ….

Hoe de kiezerslijst voor 14 oktober 2012 er zou uitzien
Ik had geschreven dat de opgang van het N-VA opportunisten zou motiveren om een graantje mee te pikken van het huidig succes. Dat verloren zonen naar de schaapstal zouden terugkeren, had ik vanzelfsprekend gevonden. Ik beweerde ook dat overlopers de plaatsen zouden bezetten van de aanhangers van het eerste uur. Het N-VA ontkent dat allemaal. Ze zouden geen plaats hebben voor Lode Maesen en ze zouden evenmin een kartel aangaan met LDD. De vroegere strijdmakkers van de ‘Stem van het Volk’ zouden niet opnieuw verzameld worden in hun partij. Overlopers zouden geen plaats krijgen op de lijst. Daarop zouden de mensen van het eerste uur wel degelijk vooraan staan. Wel zouden enkele nieuwe gezichten/ namen van enthousiaste mensen daarop voorkomen.

De N-VA beweert de ‘Volkspartij bij uitstek in het Vlaamse landschap’ te zijn, met een duidelijke Vlaamse reflex en met een duidelijk programma waarmee in een eventuele toekomstige meerderheid rekening zal moeten gehouden worden. Mocht dat niet gebeuren, dan werken ze maar liever vanuit de oppositie. Ze beweren immers, zoals de meeste politieke partijen, dat ze niet geïnteresseerd zijn in postjes.
Dat klinkt allemaal heel mooi, maar waar hebben we dat nog gehoord?

Afschaffen aanvullende personenbelasting en pestbelastingen
Zoals reeds gezegd zou die maatregel een verlies betekenen voor de gemeentekas van 4,5 miljoen euro, enerzijds door de afschaffing zelf (3.155.000 euro) en anderzijds door de minderinkomsten ‘dotatie’ (1.220.000 euro).
Bij een vermindering van de aanvullende personenbelasting, krijgt de gemeente een soort van straf, onder de vorm van een verlaging van de dotatie die het Vlaams gemeentefonds elk jaar aan de gemeente uitkeert.
Omdat ik beweerde (en dat doe ik nu nog steeds) dat vooral een bepaalde categorie van inwoners geniet van de afschaffing van de pestbelastingen, stuurde mijn correspondent mij de gedetailleerde bedragen.
Daaruit blijkt nog steeds dat men die maatregel nauwelijks ‘sociaal’ kan noemen.
De gewone burger betaalt geen ‘Belastingen op het plaatsen van terrassen, windschermen, stoelen, seizoenartikelen, fruitbakken, enz. op of boven het openbaar domein’ (250.000 euro) .

De gewone burger plaatst ook geen badwagens, huisjes, stoelrekken en stoelen op het strand. (65.000 euro). Ook de opbrengst van de ‘Aansluiting op openbaar rioolnetwerk’ (75.000 euro) is maar voor een kleiner deel afkomstig van de ééngezinswoning van de gewone burger. De aansluiting van appartementsgebouwen en weekendverblijfparken zal wel lonender zijn. Ik vind trouwens, tussen haakjes, dat de belasting op dat laatste niet mag afgeschaft worden.
De N-VA wil ook de belasting op bouwen en verbouwen afschaffen (400. 000 euro)
Hier maakt de gemeente een onderscheid in de ligging van het pand. Grof gezegd komt het er op neer dat het gebouw al dan niet (eerste of tweede reeks) gelegen is tussen de N318 (Westendelaan) en de zee.We mogen redelijkerwijze aannemen dat de meeste eigenaars van een appartement(sgebouw) uit de eerste reeks over meer financiële middelen beschikken dan de inwoners van de gemeente die tot de tweede reeks behoren. Waarom zouden de ‘rijke’ eigenaars die taks niet meer moeten betalen? Eventueel zou de afschaffing van de tweede reeks een ‘sociale’ maatregel kunnen zijn, maar misschien beslaat dat maar een klein aandeel in de totale opbrengst. Wil de N-VA ook de belasting op het innemen van het openbaar domein voor een bouwwerf afschaffen? Die wordt door aannemers of ondernemers misschien wel doorverrekend aan de bouwheer, maar meestal zijn ook dat geen ‘gewone burgers’. Moet er ook geen taks meer geheven worden op het innemen van het openbaar domein voor publicitaire doeleinden? Diegene die daar gebruik van maken, trekken die kosten toch al af van hun belastingen? Tenslotte is er de belasting op administratieve documenten (101.000 euro). Je zou het gratis maken van een identiteitskaart of een rijbewijs eventueel ‘sociaal’ kunnen noemen. Maar, mag/moet de gemeente dan verliezen op de productie van die kaarten? Personen met een fysieke of geestelijke beperking zijn trouwens al vrijgesteld van de retributie op de hernieuwing van een rijbewijs. Maar er zijn ook nog administratieve documenten bestemd voor vreemdelingen, dus geen inwoners van de gemeente: attest van immatriculatie vreemdelingen en elektronische vreemdelingenkaarten. Moet dat perse gratis? Kan men het gratis verstrekken van stedenbouwkundige informatie aan notarissen en vastgoedmakelaars een sociale maatregel noemen? Ik meen van niet. Op de lijst van de gemeentelijke belastingen zullen misschien wel enkele belastingen voorkomen die kunnen afgeschaft worden en die WEL ten goede komen aan de gewone burgers.
Eén daarvan is de retributie op het verlenen van grond- en nisconcessies op de begraafplaatsen. Ook het opgraven van lijken en het verplaatsen van urnen zou gratis kunnen gemaakt worden. De inkomsten daarvoor zijn echter zo goed als verwaarloosbaar.

Als al die belastingen (aanvullende personen en ‘pestbelastingen’) volgens de N-VA zouden afgeschaft worden, zou dat in totaal 5.266.000 euro minder aan inkomsten betekenen voor de gemeente.
Dat moet dus ergens gecompenseerd worden of heeft de gemeente soms geld te veel? Soms lijkt het daar wel op, als men al die prestigeprojecten ziet verwezenlijken.

Verhoging van de belasting op de tweede verblijven
De N-VA zou de belasting voor de categorieën 1 en 2 (beide) willen optrekken naar 970 euro. Ik vind het onlogisch dat evenveel zou moeten betaald worden voor een studio als voor een groot appartement.
In de zitting van de gemeenteraad 20 maart 2007 werd dat onderscheid juist ingevoerd.
Voor de categorieën 3 en 4 (studio’s en appartementen in pluri-eigendom) zou volgens hen de eenheidsprijs vastgelegd worden op 41 euro.

Volgens een rondzendbrief van Minister Bourgeois van Vlaamse binnenlandse aangelegenheden mag die belasting niet meer bedragen dan 1000 euro per jaar. Al wat daaronder ligt, zou als ‘redelijk’ aangezien worden. Het is maar hoe je het ziet!!
Niettegenstaande deze reuze-opslag van circa 400 euro vindt de partij dat een kustgemeente zich dat kan en mag veroorloven. Ook de buurgemeenten zouden het van plan zijn, in de komende jaren.
Het zou volgens hen maar logisch zijn als men bedenkt hoe enorm hoog de meerkost voor tweede verblijvers wel is: meer politie, meer huisvuilophaling, meer brandweer, meer infrastructuur en meer personeel. Door de nog stijgende vergrijzing zou die meerkost in de komende jaren nog belangrijker worden.

Jullie herinneren zich misschien dat in oktober 2007 hevig geprotesteerd werd toen de provincie 100 euro taks op tweede verblijven wilde heffen. Men vond die maatregel toen asociaal en men vreesde dat het toerisme er negatief door zou beïnvloed worden. Wel werd toen (terecht) het bezwaar geuit dat de provincie geen prestatie tegenover die taks stelde.
Mario Declerck (Open VLD) sprak toen op zijn blog van ‘het slachten van de kip met de gouden eieren’.
De N-VA vindt dat de sterkste schouders toch ook een beetje meer last moeten dragen.
Dat vond ook burgemeester Landuyt die destijds beweerde dat de taks slechts één maand huur van een woning aan de kust voorstelde.
Het N-VA vindt bovendien ook dat veel verhuuropbrengsten tweede verblijven niet correct als inkomen aangegeven worden.

Hoe zouden de eigenaars van een tweede verblijf kunnen reageren op de forse verhoging van de taks?
Herinneren jullie zich nog de rechtszaak die in april 2008 aangespannen werd tegen de gemeente omdat men van mening was dat reeds inkomstenbelastingen op de ontvangen huurinkomsten of op het kadastraal inkomen (ingeval van eigen gebruik) betaald werd en dat de gemeente hierop dus niet nog eens extra belastingen mocht heffen? De gemeente werd eerst in het ongelijk gesteld maar dat werd in oktober 2010 rechtgezet door het hof van beroep in Gent omdat de belasting op tweede verblijven een andere grondslag zou hebben dan de inkomstenbelastingen. Artikel 464 van het Wetboek Inkomstenbelasting heeft namelijk tot doel te beletten dat de gemeente concurrerende heffingen zou instellen. De wetgever heeft een verbod willen instellen op gemeentelijke belastingen die zich fiscaal technisch zouden enten op de inkomstenbelastingen. Provinciale of gemeentelijke belastingen die gestoeld zijn op wezenlijke componenten die rechtstreeks de grondslag van de inkomstenbelastingen bepalen, zijn inderdaad uit den boze. De belasting op tweede verblijven in Middelkerke is echter een forfaitaire belasting die niet gestoeld is op de belastbare grondslag in de inkomstenbelasting. (referte: eerste bron onderaan)
Mochten sommige eigenaars omwille van de hoge taks hun eigendom willen verkopen, vindt de N-VA dat daardoor misschien de prijzen kunnen gedrukt worden. Zij zien daarin een eventuele sociale maatregel omdat gezinnen met minder financiële middelen dan ook de kans zouden krijgen om hier te komen wonen. Ik vind dat wel wat bij het haar gegrepen.
En dan een Vlaams-nationalistisch argument: “aangezien 50% van de tweede verblijvers Franstalig zijn, zou daardoor een gedeelte van de transfers van Vlaanderen naar Wallonië kunnen gerecupereerd worden.”
De verhoging van de taks op de tweede verblijven zou ongeveer 6.600.000 euro à 7.000.000 euro opbrengen en zou dus het verlies door het afschaffen van de hoger genoemde belastingen, ruimschoots compenseren.

En dan tot slot van dit blogonderdeel: Middelkerke telt 14.314 tweedeverblijvers, het hoogste aantal van alle kustgemeenten. Sommige noemen ze wel eens ‘aangespoelden’ of ‘pensioenmigranten’, maar hun geld blijkt wel altijd welkom. Die taks wordt hier soms ‘het vetpotje van de meerderheid’ genoemd.

Jaarlijkse verhoging van het budget onderwijs met 600 000 euro
De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Mochten ze daarover ooit zeggenschap verwerven, dan willen ze dat samen met de directie en leerkrachten van de scholen uitwerken.

Katholiek onderwijs? Is de gemeente dan misschien ook bevoegd/ verantwoordelijk voor het katholiek onderwijs? Natuurlijk niet, maar de N-VA is van mening dat enkele kleine stappen kunnen/moeten gezet worden naar meer overleg tussen de beide onderwijsnetten. Waarom, vinden zij, zou er geen poging kunnen ondernomen worden om voor schooluitstappen, busvervoer naar zwemkom en aanschaffen materiaal betere voorwaarden te bedingen. Zij spiegelen zich daarvoor aan het nationaal vlak waar gezocht wordt of straks zeker zal moeten gezocht worden naar besparingen. Misschien kunnen die ook te vinden zijn in een betere samenwerking tussen de twee onderwijsnetten door kleinschaligheid tegen te gaan (samenvoegen van scholen?) en aldus de algemene onkosten op het gebied van huisvesting te verminderen.
Iedere leerling zou voorzien moeten worden van een portable pc zodat minder begoede kinderenop dit vlak geen achterstand oplopen.
Er moet een extra leerkracht informatica voorzien worden voor de lagere scholen.
De klassen moeten volledig gedigitaliseerd worden.
Sommige lezers (oudere vooral?) zullen nu wel denken dat de leerlingen van vandaag nogal in de watten gelegd worden. Al die luxe!!! De informatica vindt nu overal ingang gezien de enorme voordelen ervan en het spreekt vanzelf dat onze scholen daarin niet achter mogen blijven.

Uit sommige verslagen van gemeenteraden, kan ik opmaken dat elk jaar een budget voorzien wordt voor de vervanging van verouderd computermateriaal. Ik zie ook dat die aankopen steeds unaniem goedgekeurd worden en soms zelfs dat het schepencollege vooraf reeds een principeakkoord gaf.
Is er wel iemand die het overzicht behoudt? Ook de oppositie?
Het is wel moeilijk te zien hoeveel materiaal bestemd is voor de scholen omdat de uitgaven soms vermeld worden als ‘computermateriaal voor diverse diensten’.
Ik ken de toestand op vandaag niet in de basisscholen van de gemeente. Waarover beschikken de klassen nu? Wat wordt ermee gedaan? Zijn de computers up-to-date? Vooral de software? Welke informatie wordt van internet gehaald?
De juiste toestand zou dus eens moeten uitgeklaard worden.

Ik las onlangs dat volgens een onderzoek van de universiteit van Gent de helft van de computers in de lagere scholen te oud zijn. Volgens de recentste cijfers zou er één PC zijn voor elke zes leerlingen.
Nochtans stimuleren overheden en privésector steeds meer “one-to-one computing, elke leerling zijn computer. De vrije basisscholen KSAS in het Waasland zijn de eerste die deze stap gezet hebben. Elk van de 700 leerlingen heeft er nu zijn notebook.
Ik wil er echter ook op wijzen dat dit slechts mogelijk werd, dank zij de exclusieve samenwerking met de privésector. Dankzij deals met Intel en Microsoft betaalde de school amper 220 euro per notebook, met WinXP Home erop voor 13 euro per licentie.

En wat met de onderwijzer(es)? Volgens een recent onderzoeksrapport ‘Monitor ICT in het Vlaams onderwijs’ gebruiken leraars een computer vooral om lessen voor te bereiden. Ze gebruiken ICT in het algemeen weinig in de les en het minst van al om leerlingen te evalueren. Enkel informatie opzoeken is een redelijk goed ingeburgerde lesactiviteit. Leraren geven toe dat ze zich nog onvoldoende in staat voelen om de pc in te zetten tijdens de les. Op een schaal (van 1 op 5) geven ze zichzelf gemiddeld 2,97 voor hun ICT-competenties.

Waarom ik toch een weinig argwanend sta tegenover het bedelven van scholen onder massa’s computers? Eerst en vooral ben ik ervan overtuigd dat leerlingen slechts gemotiveerd werken als ze over moderne/snelle hardware en over de laatste software kunnen beschikken. Een goede begeleiding daarbij is van primordiaal belang.
Daarom denk ik dat de digitalisering stap voor stap moet gebeuren. De investeringen mogen slechts gedaan worden in scholen waar goede slaagkansen aanwezig zijn.

Een nieuw zwembad zien wij niet als een prestigeproject maar als een absolute noodzaak voor de gemeente
De partij vreest dat aanpassingen voor veiligheid aan het oud zwembaden een moderne look daaraan geven in de komende jaren veel kosten zou meebrengen. Daarom maar liever ineens een nieuw zwembad.
”Dat zou een groen subtropisch bad moeten zijn, dat ’s winters ook toeristen kan aantrekken. Dit zal echter pas kunnen 2016-2017 gelet op de huidige leninglast van Middelkerke van ongeveer 48.000.000 euro, die tegen 2016 zal afgebouwd zijn naar 25.000.000 euro. De N-VA zou er zich echter voor hoeden om mee te werken aan zotte projecten.
Er zijn ook nog heel wat werken aan de gang (watersportcentrum, OCMW – gebouw, ….) en misschien zal er in de eerste jaren van de volgende legislatuur inderdaad weinig ruimte zijn voor nieuwe projecten. Niemand weet trouwens hoe de schuldenlast van de gemeente zal evolueren.”
Aangezien al die prestigeprojecten een doorn in mijn oog zijn, zou ik voorzichtigheid ten zeerste toejuichen en voortvarendheid ten zeerste afkeuren.

Besluit
De N-VA beroemt er zich op een visie te hebben op de politieke toestand van Middelkerke die de mensen van alhier een beter leven moet geven. Zij hanteren de (volgens hen correcte) cijfers uit de begroting en ze hebben de bedoeling nog meer besparingen uit te voeren. ‘Het vet een beetje wegsnijden’, noemen ze dat.
Natuurlijk moet dat allemaal nog bewaarheid/uitgevoerd worden. Ik kijk ernaar uit alsook naar de eventuele reacties van de andere politieke partijen.

Bronnen
http://www.dvp-law.com/documents/nieuwsarchief/20051216-gemeentebelasting-bis.xml?lang=nl
http://www.vincentvanquickenborne.be/blog/2011/03/eerste-vlaamse-lagere-school-met-1-laptop-per-leerling/
http://www.edublogs.be/2010/05/17/resultaten-ict-monitor-onderwijs
http://www.middelkerke.be/page3030447.aspx

In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen interviewt ‘Het Nieuwsblad’ de Vlaamse burgemeesters. In ons geval gebeurde dat door Dany Van Loo. Ik keek er reeds enkele dagen naar uit en op 20 oktober 2011 was het zover, onder de titel “Verkiezingsstrijd belooft ongemeen spannend te worden”.

Een tevreden burgemeester
Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) kijkt tevreden terug op het resultaat van de voorbije vijf jaar.
Natuurlijk! Stellen jullie zich even voor dat een burgemeester tegen een journalist zegt “De mensen moeten in 2012 niet voor mij stemmen, want eigenlijk hebben wij het toch niet zo goed gedaan in de periode 2007 tot 2011.” Maar zoals we dat van hem gewend zijn, loopt hij nogal hoog op met zichzelf. Als het op punten geven aankomt (vooral als hij de beoordeelde is) is hij een zeer mild man. Daarom heeft hij zijn ploeg bedacht met een acht op tien. Dat is in beter klinkende bewoordingen net geen summa cum laude (hoogste lof of 85%) maar ‘slechts’ een magna cum laude (hoge lof, meer dan 75 %).
Hij krijgt dus geen gelukwensen van de examencommissie en van mij zeker niet.
Vinden jullie ook niet dat zijn volgende woorden een tegenstelling inhouden? Hij zegt: “De rit met de coalitiepartner verliep tot op vandaag niet altijd even rimpelloos, We hebben hard gewerkt en dat met een coherent team.”
Als je dan weet dat coherent en samenhangend synoniemen zijn!
Begin december 2009 schreef ik het artikel “En hoe scoort onze (waarnemende) burgemeester in de enquête van ‘Het Nieuwsblad’?” Hijzelf behaalde toen, als één van de laatste van zijn klas 5,9 op 10. In 2006 deed hij het nog minder goed met 5,4/10. Zijn reactie vond ik toen bijzonder vreemd: ‘Het is mij een troost dat mijn score redelijk stabiel blijft’. Zijn ploeg behaalde in 2009 een score van 67,8/100, beter dan de leider, maar toch nog onder het gemiddelde van alle gemeenten.
Hij vond de enquête in 2009 maar niks want “De verkiezingen zijn de beste politieke barometer”.
Zullen we die 8/10 van 2011 dan maar negeren?

De realisaties waarop Michel zich beroemt.
“We realiseerden vier van onze vijf speerpunten: de ring rond Slijpe, de doortocht van Leffinge, de heraanleg van de Oostendelaan en de marktomgeving.”
Het verwondert mij niet dat het bestuur alweer het verwezenlijken van werken een bewijs van goed bestuur vindt. Ze drukken eerder een soort grootheidswaanzin uit.
Ik heb hier reeds vaak geschreven dat ik dat niet beschouw als een superprestatie. Je moet natuurlijk wel het initiatief ertoe nemen maar als men de beschikking heeft over zeer veel geld of een beroep doet op Dexia om het toezicht, het beheer, de verantwoordelijkheid en de financiering voor zijn rekening te nemen, dan ….
Spijtig genoeg vertonen de uitgevoerde werken telkens enkele grote gebreken. Over Leffinge en Slijpe zal ik mij niet uitlaten, maar … vindt Landuyt de Oostendelaan een grote verwezenlijking? Zonder fietspad in het kerngedeelte, met lampenkappen zoals in een slaapkamer en met een onbegrijpelijke versmalling ter hoogte van het marktplein?

Waarom wordt de ondergrondse parking niet vermeld bij de speerpunten? Waarschijnlijk omdat die de ‘flop van de eeuw’ dreigt te worden. Alleen daarvoor verdient de ploeg een NUL op het rapport. De CD&V noemt het maar een ‘gewone flop’. Hebben ze al eens de bezettingcijfers opgevraagd? Hoeveel garageboxen (van de 86) zijn er al verhuurd/ verkocht?
Ziehier nogmaals het aantal door mij opgetekende bezoekers sinds de opening.

Din 11 u 5 juli	Vrij 11u30 15 juli	Zat 14u15 6 aug	Zat 18 u 13 aug	Zon 11 u 21 aug	Woen 17u20 14 sept	Vrij 19u30 23 sept
6	3	18	19	14	2	3

Ik heb er nog geen moto’s zien staan.
En zeggen dat het ‘geval’ 21.758.000 euro (meer dan 21 miljoen!!!!!) gekost heeft. Berekenen jullie zelf maar even het percentage van de bezette staanplaatsen (op 339).

Het felle licht op de Leopoldlaan, destijds steeds weer als paradepaardje naar voren geschoven, werd de laatste tijd gevoelig gedempt.
Ik heb daar ook al eens een artikel aan gewijd. Ik schreef toen onder andere dat er nog veel werk was voor de schepen van lokale economie. Ik heb toen een vergelijking gemaakt met de Albert I – laan in Nieuwpoort, die zoals iedereen weet, torenhoog uitsteekt boven de Middelkerkse ‘boulevard’.
De CD&V bevestigt dat nu met “De lokale economie sputtert. Er komt geen schot in het aantrekken van nieuwe handelszaken en de Leopoldlaan blijft een zielloze straat met kunstbomen”.
Die partij beweert ook dat veel van de werken waarvoor de huidige ploeg een pluim op de hoed steekt, in de vorige legislatuur voorbereid werden (toen Liliane Dewulf van CD&V nog schepen van openbare werken was, wordt daarmee bedoeld). Alweer spijtig dat ze na de A geen B zeggen!

En het vijfde speerpunt?
Het vijfde speerpunt, dat (nog) niet kon verwezenlijkt worden is het probleem van de tramdoortocht in Lombardsijde. “Daarover is nog geen consensus bereikt en dat is, gelet op het recente derde zwaar ongeval op dat tracé, zeker acuut,” beweert Landuyt. Ziehier het oud en het nieuw tracé.

Bij ‘De Lijn’ bestaat een ‘Neptunusplan 2020’ dat de visie van de maatschappij voor de toekomst weergeeft. Ik heb daar helaas niets gevonden over het al dan niet verleggen van de tram naar de Koninklijke Baan.
Ik weet wel dat de Lombardsijdenaars zich in 2009 daarover mochten uitspreken in een referendum. De meerderheid wilde de tram in de dorpskern behouden. Van de 1976 formulieren kwamen er 1408 terug, 486 inwoners wilden het traject verleggen, maar dubbel zoveel wilden dat de tram blijft rijden zoals nu. Ik weet ook dat die uitslag de burgemeester niet gelukkig maakte. Zijn uitspraak wijst daar trouwens ook op.
Hij en Janna Opstaele wilden namelijk toch zo graag ‘nog een pleintje’ vernieuwen.
Wanneer gaan zij nu eindelijk eens leren luisteren naar de inwoners van hun gemeente?

Dat Landuyt daarvoor de recente ongevallen als argument gebruikt, kan ik niet begrijpen.Er zijn dus inderdaad drie ongevallen gebeurd met de kusttram op het grondgebied van Lombardsijde.
Op 12 februari 2010 verongelukte een man uit de Nieuwpoortlaan, vlakbij zijn woning. Hij stak de tramsporen over maar gebruikte niet de voorziene oversteekplaats voor voetgangers. Mogelijk is hij gevallen of gestruikeld. De chauffeur reed traag, claxonneerde en trok aan de noodrem, maar kon niet meer tijdig stoppen.
Op 5 augustus 2011 kwam een vrouw uit Westende om het leven ter hoogte van de tramhalte YMCA tussen Lombardsijde en Nieuwpoort. De vrouw wou nog snel oversteken, maar moet een inschattingsfout hebben gemaakt en werd gegrepen door de tram.
Op 14 oktober 2011 gebeurde dan het ongeval aan het Albertmonument in Nieuwpoort. Daarbij vielen 2 zwaargewonden en 29 licht gewonden. De tram zou te snel gereden hebben.
Wordt het verbannen van de kusttram uit de dorpskern daardoor nu een acuut probleem? Natuurlijk niet!! De ongevallen zijn ook niet gebeurd in de dorpskern en zouden evengoed kunnen gebeuren bij een ander tracé.
De tram rijdt OVERAL te snel, mensen zullen altijd verstrooid zijn of zondigen tegen de verkeersregels.
Er zijn in de voorbije jaren in alle kustgemeenten ongevallen gebeurd met de kusttram.
Om maar één voorbeeld te geven: op 25 augustus 2011 werd in Westende-bad een vrouw gegrepen door de tram toen ze de sporen overstak … terwijl ze aan het telefoneren was! Verschrikkelijk natuurlijk, maar… moet het tracé in Westende-bad nu ook verlegd worden?
Zullen er misschien geen ongevallen meer gebeuren als de tram vervangen wordt door een bus? En zeker als de frequentie van de busritten zou verhoogd worden (om het half uur?)
Gebeuren er misschien geen ongevallen in het druk autoverkeer?
Neen, het gemeentebestuur kan beter dat vijfde speerpunt vergeten.
Is er een te grote transportcapaciteit op de dorpplaats? Neemt de tram te veel essentiële ruimte in?

Laten we even enkele argumenten overlopen van diegene die de tram willen verleggen.
Geïnteresseerden kunnen op ‘Facebook’ interessante informatie daarover vinden. Raadplaag hiervoor de onderaan opgegeven bron.
In Westende loopt de tram ook niet door de dorpskern. De afstand van de dorpplaats naar de tramhalte aan de Strandlaan is zelfs groter dan diegene die zou moeten afgelegd worden in Lombardsijde. De haltes zouden op 435m respectievelijk 294m van de vroegere haltelocaties liggen. Het enige verschil is dat de huidige haltes liggen waar mensen (passagiers) wonen.
Aan de kerk is het enorm smal en iets verderop richting Nieuwpoort rijdt je echt pal langs de oprit van de woningen.
Zonder tramsporen zou er ruimte ontstaan om een fietspad aan te leggen. De parkeergelegenheid op het dorpsplein zou kunnen uitgebreid worden.
De Nieuwpoortlaan zou minder gevaarlijk worden. Om zich naar de slager, naar de Okay of naar de eigen woning te begeven, moet men eerst de tramroute oversteken, daarna een fietspad, dan de autoroute en tenslotte nog een fietspad.
De Zeelaan kan een mooie toegangsweg worden met 2 rijvakken en fiets- en voetpad. Daar zijn nu twee gevaarlijke punten.
Op de satelietplannetjes hieronder is dat duidelijk te zien. Links het kruispunt met de Elisabethlaan en rechts de bocht van de Zeelaan naar het Dorpsplein.
Commentaar
Vergeten we niet dat vlakbij, aan de lichten in de dorpskern, een voetgangersovergang ligt!
Zullen de auto’s dan niet sneller rijden in de Zeelaan? Er is toch overal een tendens om het verkeer te vertragen door wegversmallingen?
Aan het kruispunt met de Pietestraat zie ik geen echt probleem. Je moet echt wel een omweg maken om de sporen over te steken.

           

De vervangende bussen kunnen de remmen dichtgooien wanneer iemand verstrooid de baan oversteekt...
Alsof nog nooit iemand overreden werd door een bus!
Nieuwpoort kan sneller bereikt worden, omdat de omweg via het dorp wegvalt.

En wat zeggen de pleiters voor het behoud van de huidige toestand?
Wij wensen niet dat men Lombardsijde volledig links laat liggen. De kusttram is een attractie in de dorpskern. De handelaars zullen schade lijden als de tram niet meer door het dorp rijdt.
Door de tram te verleggen verleg je gewoon de problemen. Buiten het dorp rijden zowel auto’s als trams sneller en zullen er meer doden of gewonden vallen.
Verafgelegen haltes zijn nadelig voor de ouderen die minder goed te been zijn. Ze zullen dus eerder gebruik maken van hun wagen. Meer toeristen zullen met de wagen hun inkopen doen in de ‘Okay’.
Het verkeer zal aanzienlijk drukker worden.
En hoeveel zal dat allemaal weer kosten? De aanleg van een nieuw tracé zal wel ten laste vallen van ‘De Lijn’ (ook met ons geld!) maar de omringende werken zal de gemeente toch moeten betalen. (weer met ons geld!)
De gronden waarop de huidige tramlijn ligt, zijn eigendom van de ‘De Lijn’. De nieuwe eigenaar zal ze niet gratis in zijn bezit krijgen.

Welke conclusie kunnen we hieruit trekken? Er zijn voor- en nadelen aan beide opties.
De Lombardsijdenaars verkiezen de tram in de dorpskern en zij moeten er dagelijks leven, dus …
De veiligheid kan en moet in elk geval gevoelig verbeterd worden. De trambedding moet beter afgeschermd worden, de slechte regeling van de verkeerslichten aan de Schoolstraat moet verbeterd worden en er moet een zebrapad komen aan de ‘Okay’.

Besluit
In het komende jaar zal ik nog vaak een beoordeling uitspreken over het huidig gemeentebestuur, over hun verschillende initiatieven en hun verwezenlijkingen maar ook over hun ‘paradepaardjes’.
Ook de andere partijen zullen regelmatig aan bod komen met hun goeie en hun slechte kanten.
Aanvullingen en correcties zijn steeds welkom.

Bronnen
http://www.facebook.com/pages/Weg-met-de-tram-in-Lombardsijde-Dorp/301294339451#!/pages/Weg-met-de-tram-in-Lombardsijde-Dorp/301294339451?v=wall

Ik zal later nog wel eens een artikel wijden aan de politieke rol van een gemeenteraadslid (invloed, mogelijkheden, …) maar ik wil het hier enkel hebben over zijn/ haar financiële voordelen, zoals ik dat in een vorig artikel deed voor de burgemeester en de schepenen.

Wat verdienen gemeente- en OCMW – raadsleden om te zetelen in hun respectieve raden?
De raadsleden krijgen GEEN wedde zoals de burgemeester en de schepenen, maar ze ‘genieten’ van een zitpenning. Sommige beweren wel eens (smalend) dat de verklaring van dat woord te vinden zou zijn in het feit dat nogal wat mandatarissen daar maar gewoon wat gaan zitten.
Laten we het hier maar liever op ‘presentiegeld’ houden.
Artikel 17, § 2 van het gemeentedecreet bepaalt dat het bedrag van het presentiegeld wordt bepaald door de gemeenteraad binnen de grenzen vastgesteld door de Vlaamse Regering in een besluit van 5 juni 2009 (artikel 11).
Het presentiegeld bedraagt minimaal 28,57 euro en maximaal 124,98 euro aan 100% (gekoppeld aan spilindex 138,01). Voor de huidige periode liggen die op minimum 43,30 euro en maximum 189,43 euro.
De zitpenning voor de raadsleden van Middelkerke bedraagt 175 euro bruto per zitting.
Hoeveel de daarop geheven belasting bedraagt, is afhankelijk van de overige inkomsten die men heeft en bijgevolg van de gemiddelde aanslagvoet in de personenbelasting die op ieder raadslid van toepassing is. Wie meer verdient in zijn dagelijkse bezigheden zal in een hoge schijf van belastingtarieven vallen en dus minder overhouden.
De raad komt 10 keer per jaar bijeen, zodat dus jaarlijks 1.750 euro bruto opgestreken wordt.
De leden van de OCMW raad verdienen iets meer omdat de raad in principe maandelijks, dus 12 keer per jaar vergadert, wat dus in totaal 2.100 euro opbrengt.

Commissies en andere bezoldigde gemeentelijke vergaderingen
In tegenstelling tot de burgemeester en de schepenen, mogen de raadsleden wel genieten van bijkomende verdiensten ten laste van de gemeente.
Daartoe worden heel wat mogelijkheden geboden, onder de vorm van gemeentelijke commissies, autonoom gemeentebedrijf (AGB) en Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV).
Het autonoom gemeentebedrijf is ingedeeld in een directiecomité (DC), een raad van bestuur (RVB) en een college van commissarissen (CC).
Er zijn twee gemeentecommissies: ‘Erfgoed’ en ‘Evaluatie decretale graden’.
Elke commissie telt zeven leden, 2 schepenen onbezoldigd en 5 bezoldigde gemeenteraadsleden.
Ze wordt samengesteld evenredig volgens de in 2006 behaalde zetels: 3 VLD, 2 CD&V, 1 Vlaams Belang, 1 Progressief Kartel.
De vergaderingen van de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer, bestaande uit een directiecomité en een raad van bestuur, zijn voorbehouden voor de meerderheid.

Sommige genieten ook zitpenningen bij intercommunales
Een intercommunale is een vereniging van gemeenten met als doel taken van gemeenschappelijk belang te realiseren, dit dan vooral op het gebied van afvalinzameling en –verwerking, nutsvoorzieningen, sociale huisvesting, enz… Meestal bestaan ze uit een raad van bestuur en een directiecomité, die regelmatig vergaderen maar bovenop wordt ook één of twee keer per jaar een ‘algemene vergadering’ gehouden.
Het ligt natuurlijk voor de hand dat enkel raadsleden, die behoren tot de meerderheid, kunnen genieten van de zitpenningen op de vergaderingen van intercommunales.
Zijn die wel nodig? Voor de Infrax-koepel zijn geen duidelijke gegevens beschikbaar, maar geschat kan worden dat zij aan ongeveer 150 bestuurders presentiegelden betalen. Voor het boekjaar 2009 zou dat gaan voor Infrax West (het vroegere WVEM) over een bedrag van 105.340 euro.
Aan de hand van de mandatenlijst kan men wel afleiden dat ook de zuivere distributienetbeheerders gul zijn met bestuursmandaten en dat het juridisch niet echt duidelijk of verantwoord is waarvoor zij samenkomen.
Hieronder vinden jullie de tabel met de bezoldigde mandaten die onze gemeenteraadsleden uitoefenen.
Zoals jullie kunnen zien, zijn er binnen de meerderheid slechts enkele uitverkorene. De uitslag behaald bij de verkiezingen van 2006 wordt daarvoor in aanmerking genomen. De mandatarissen die enkel deelnemen aan algemene vergaderingen heb ik hierin ook opgenomen. Ze krijgen ook een zitpenning die niet hoger mag zijn dan het maximumbedrag toegestaan voor een zitpenning van de gemeenteraad. De aanduiding gebeurt voor elke vergadering in de gemeenteraad. Ik hoop dat ik er geen gemist heb of te veel vermeld heb. (correcties en aanvullingen worden graag aanvaard)

	Zit- tingen/ jaar	Zit- penning (in euro)	Tom De- decker	Tom Lingier	Bart Vande- kerckhove	Mario De- clerck	Franky Annys	Rony Reynaert
AGB DC Voorz RVB * CC	24 24 12 ??	175 350 175 ???		X	X X	X X	X	X
VVV DC Voorz RVB	36 36	175 175	X	X	X X
Erfgoed Voorz	5 5	175 175				X	X
IKWV Vertegenw	2	<=175						X
IMVW ** Vertegenw	???	???				X
IVOO *** DR RVB Vertegenw	25 5 2	175 175 175				X	X X X
TMVW * DR RVB Vertegenw	15 1	175 <=175		X	X			X
WVI Vertegenw	2	175					X

*raad van bestuur naast hierbovenvermelde en buiten burgemeester en schepenen: Maurau Jonckheere van VLD, Lieve Landuyt, Dewulf en Ampe-Duron van CD&V , Lacombe van VB.
**Intercommunale Maatschappij voor Watervoorziening in Vlaanderen IMWV groepeert 16 deelnemersdie voor de distributie van het drinkwater samen distributievennoot zijn van TMVW.Zij werken samen met TMVW, die als deelnemende maatschappij instaat voor beheer, exploitatie, investeringen en financiering.
Om de dienstverlening zo kostenefficiënt mogelijk te organiseren, stemmen IMWV en TMVW hun service zo veel mogelijk op elkaar af.
*** Intercommunale Vuilverwijdering en Verwerking Oostende en Ommeland

Zijn de raadsleden overbetaald?
Om op die vraag te antwoorden zou ik een gemeenplaats moeten gebruiken: “het hangt ervan af…” Laat mij beginnen met diegene die te veel verdienen. Ik bedoel daarmee dat sommige raadsleden zich jaarlijks gedurende tien zittingen van de gemeenteraad vergenoegen met daar te zitten en daarvoor een penning krijgen.
Ze hebben weinig of geen dossierkennis en weinig of geen inzet binnen de vergadering.
Ze nemen nooit een initiatief en gaan steeds akkoord of moeten steeds akkoord gaan met wat de fractieleider/ burgemeester vertelt. De meerderheid vergadert trouwens voorafgaand aan de gemeenteraad om ‘iedereen op één lijn te zetten’.
Verder ‘kleuren’ ze hun mandaat met een aantal aanwezigheden op bijeenkomsten van verenigingen (eetmalen of recepties inbegrepen) waar ze menen straks de nodige stemmen voor de partij en voor zichzelf te kunnen verzamelen om hun mandaat te hernieuwen.
Het is moeilijk daar een juist aantal op te plakken, maar een mandataris sprak mij over ‘drie vierde van de raad’. Er zijn er natuurlijk ook andere … en betere.
De politicus die zijn/haar mandaat dat hij/zij van de kiezers kreeg op een eerlijke manier wil vervullen moet dan ook bekwaam om zijn/haar steentje bij te dragen tot een goed bestuur. Dat vraagt dus een ernstige inspanning om zich de materie eigen te maken. Ook in de meestal avondlijke vergaderingen kruipt heel wat tijd.
De politicus moet ook belangstelling hebben voor publieke activiteiten. Communicatie met burgers, mondeling of via email en telefoon nemen heel wat tijd in beslag en het lijdt dus geen twijfel dat het familiaal leven daaronder te lijden heeft.
In het vooruitzicht van de volgende verkiezingen moeten de kandidaten zich ook engageren in verenigingen en ingaan op allerlei uitnodigingen.
Sommige moeten bij verkiezingen ook een gedeelte van de aan propaganda bestede kosten uit eigen zak betalen.

Loont het allemaal wel de moeite?
Waarom doet een burger aan gemeentepolitiek? Volgens mij kan men de kandidaten indelen in verschillende groepen. De eerste omvat diegene die het doen omdat ze zich dienstbaar willen opstellen. Ze denken zich verdienstelijk te kunnen maken voor de gemeente of voor hun medemens. Andere hopen daarmee hun prestige te verhogen of hun sociale status te verbeteren. Nog andere doen het omdat de familietraditie dat wenst of anders gezegd omdat de politiek hen met de papfles ingegeven werd. Vele zien, naast de relatief beperkte financiële ook materiële voordelen zoals van op de eerste rij de recepties en feesten van de gemeente meemaken … De kiezer moet natuurlijk maar oordelen wie zijn/haar belangen het best ter harte neemt.

Bronnen
http://www.politics.be/duiding/660/
Bestuursorganen WVI http://www.wvi.be/userfiles/files/Bestuursorganen%202011.pdf
Samenstelling gemeenteraad http://www.middelkerke.be/page29314048.aspx
Samenstelling OCMW – raad http://www.middelkerke.be/page29803147.aspx
Samenstelling AGB http://www.middelkerke.be/AGB.aspx
Samenstelling VVV http://www.middelkerke.be/VVV.aspx
Samenstelling gemeentecommissies http://www.middelkerke.be/raadscommissies.aspx
http://binnenland.vlaanderen.be/uitvoeringsbesluit/vaststelling-van-de-grenzen-en-de-toekenningsvoorwaarden-presentiegeld
http://www.vvsg.be/Werking_Organisatie/Statuut_lokale_mandatarissen/Pages/fiscaal_statuut.aspx
http://belgischenergierecht.blogspot.com/2011/04/de-zitpenningenmachines-van-de-lokale.html

Gemeenteraadsverkiezingen? Nu reeds? Natuurlijk zijn die maar gepland op 14 oktober 2012, na 6 jaar Open VLD – Progressief Kartel.

Het is er goed aan te zien dat de N-VA tegenwoordig de wind in te zeilen heeft. Hoe lang dat nog gaat duren kan niemand voorspellen nadat de Walen en de andere ‘Vlaamse’ partijen (Open VLD, SP-a en CD&V) erin geslaagd zijn de N-VA naar de zijlijn te verwijzen of anders gezegd nadat Dewever de weg geëffend/vrijgelaten heeft voor di Rupo. Is dat door gebrek aan durf? Door arrogantie? Door te hoge verwachtingen? Door onbekwaamheid? Is het misschien berekening? Wie zal het zeggen? De partij blijft in elk geval maar groeien, volgens de laatste peiling.
In veel Vlaamse gemeenten steken nieuwe politici (opportunisten?) nu de neus aan het venster. Nieuwe afdelingen rijzen uit de grond. ‘Verloren zonen’ keren naar de schaapstal terug. Overlopers zullen de lijsten vullen. Aanhangers van het eerste uur zullen ontgoocheld worden.
In Middelkerke werd de afdeling nieuw leven ingeblazen en wordt vol vertrouwen uitgekeken naar oktober 2012. Wij doen dat ook!

Een nieuwe ‘Denken, durven, doen’ (Nr 3 van september 2011)
Een nieuw partijkrantje viel deze week in onze brievenbus.
Ik wil het hier hebben over drie artikels daaruit: het woordje van de voorzitter, het eerste programmapunt (0% aanvullende personenbelasting) en het financieel beleid van N-VA Middelkerke of met andere woorden de beloften voor de volgende legislatuur … als de partij aan de macht zou komen.
Let op de afkorting van Nieuwe Vlaamse Alliantie: N-VA en niet NV-A of NVA.

Voorzitter Danny Van Den Broucke aan het woord
Hij deelt eerst en vooral mee dat de N-VA met een ‘zelfstandige’ lijst zal opkomen. In 2006 vormde de partij inderdaad een kartel met CD&V, dat 8 zetels behaalde waarvan 1 voor N-VA (Henk Dierendonck) die in de loop van de legislatuur het kartel verliet om als onafhankelijke te zetelen.
Isabel Desoete werd OCMW – raadslid.
Andere N-VA’ers op de lijst waren Danny Van Den Broucke en Bianca Ryckewaert. Zij werden niet verkozen.
De voorzitter kondigt aan dat, tussen nu en de verkiezingen, telkens één programmapunt aan bod zal komen, zoals gezegd te beginnen met de belofte dat de Middelkerkenaars, als het van de N-VA afhangt, geen aanvullende personenbelasting meer zullen moeten betalen. Ik heb het woord ‘beloften’ al gebruikt maar Van Den Broucke verzekert ons dat het geen loze zullen zijn, maar dat die intentie deel uitmaakt van ‘berekende plannen’. Hij bedoelt daarmee waarschijnlijk dat aan elke ‘belofte’ het kostenplaatje zal toegevoegd worden. Hij verheugt er zich ook over dat het ledenaantal alsmaar in stijgende lijn gaat.
Hij kondigt aan dat de verkiezingscampagne ‘Traject 2012’ officieel start op 15 oktober met een ‘grootse barbecue’.

Voluit voor 0% aanvullende personenbelasting (AVP)
Iedereen betaalt jaarlijks belastingen, in functie van de grootte van zijn inkomen en in functie van de gegevens op zijn aanslagbiljet. Stel dat iemand (iedereen kan zijn persoonlijk bedrag op zijn afrekening terugvinden) na de voorziene aftrekken (bedrijfsvoorheffing, ….) komt tot een verminderde basisbelasting van 10.000 euro. Op dat bedrag moet een aanvullende gemeentebelasting betaald worden, die verschilt van gemeente tot gemeente.
Bij hun aantreden in 2001, verhoogde de VLD – meerderheid, samen met de CD&V, de belasting van 6,5 % naar 7 %. Zo bleef het 5 jaar, daarna bleef die 2 jaar op 6,5 % staan om daarna geleidelijk aan, in 2011 naar 5,5% en in 2012 (op het einde van de legislatuur) naar 5 % te gaan.
Ook na die laatste verlaging, wordt het tarief van de onroerende voorheffing, 1.750 opcentiemen, niet verhoogd.
Welke weerslag heeft een vermindering met 0,5 % in mijn voorbeeld? Voor 6% betaal ik dus 600 e, voor 5 % is dat 500 euro dus 100 euro minder. Altijd goed meegenomen!!
Ik heb op 27 februari 2011 daarover een blogartikel geschreven ‘Belastingen verminderen en/of opvrijactie in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.’
Wat lees ik nu bij N-VA? Zij willen die aanvullende personenbelasting (AVP) op 0% brengen!, ZONDER de opcentiemen op de onroerende voorheffing te verhogen MAAR door de taks op de tweede verblijven te verhogen.
De afschaffing van de AVP zou de gemeente 4,5 miljoen euro kosten, maar dat zou gecompenseerd worden door 6,6 miljoen meeropbrengsten betaald door de eigenaars van een tweede verblijf.
Deze laatste betalen nu reeds ongeveer 600 euro per jaar. Die taks is praktisch in alle kustgemeenten even hoog, zodat niet moet gevreesd worden dat de taksplichtige/belastingplichtige alleen om die reden andere goedkopere oorden zal opzoeken.
Dat de autochtone inwoners daarvan mee profiteren, lijkt mij niet zo vanzelfsprekend. Denkt maar aan de kostprijs van grote dure werken, die eerder aan de toerist ten goede komen: ondergrondse parking, watersportclub … Het feit van de taks op het tweede verblijf steeds maar te verhogen en de melkkoe verder uit te melken, om met de nieuwe inkomsten de aanvullende personenbelasting te verlagen, vind ik geen grote verdienste maar het komt eerder goedkoop over, vooral als men dat verklaart om de kiezers te charmeren in het vooruitzicht van nieuwe gemeenteraadsverkiezingen

Welk financieel beleid plant N-VA Middelkerke?
Onder het mom van ‘de N-VA trekt volledig de kaart van de Middelkerkenaars’ (de eigenaars van een tweede verblijf zijn immers geen potentiële kiezers) belooft de partij ook een aantal ‘gemeentelijke (pest)belastingen’ af te schaffen: op administratieve diensten en documenten, op aansluiting riolen, op plaatsen windschermen en terrassen, op verbouwingen, op terrassen, op uitbaten strandexploitaties.
Wat bedoelen ze eigenlijk met pestbelastingen? Niemand betaalt natuurlijk graag belastingen. Is elke belasting dan misschien een pestbelasting?
Zou het kunnen dat het afschaffen van sommige van de hierboven aangehaalde belastingen er eerder op gericht zijn een welbepaalde categorie van inwoners te behagen? (handelaars op strand en dijk of immobiliënhandelaars?) Heeft de ‘gewone’ burger daar wel echt baat bij?
Er wordt beweerd dat daarmee de renovatie en heropbouw gestimuleerd wordt, dat de gemeente er aantrekkelijker door wordt voor nieuwe en jonge inwoners en investeerders. Het zouden sociale maatregelen zijn die de creatie van de werkgelegenheid zouden steunen. Kan het nog vager?
Misschien wordt wel bedoeld dat de begunstigden daarmee (nog) rijker worden?
Om de aangehaalde positieve resultaten waar te maken zal wel wat meer nodig zijn, zeker?
Op elk van de hierna vermelde projecten wordt een bedrag gekleefd. Zijn dat uitgaven bovenop diegene die nu reeds voor elk van die projecten voorzien zijn? Zo ja, waar komt dat geld vandaan?

Nieuw zwembad (8 miljoen euro)
De N-VA wil een nieuw en modern zwembad, aangepast aan de hedendaagse noden. Vertoont het huidige echt zeer grote tekortkomingen? Welke zijn dat? Dat blijft weer vaag, hé. Een nieuw zwembad bouwen alleen maar om de volledige sportinfrastructuur te centraliseren, is natuurlijk absurd. Wat parking betreft, de ondergrondse heeft zelfs een aparte uitgang voor het zwembad. Maar die is betalend, natuurlijk!
Neen, zoals de partij het wat verder ook zegt: “gedaan met die prestigeprojecten! Daar zijn er inderdaad de afgelopen jaren al te veel van geweest.” Waarom dus die tegenspraak?

Jeugdbeleid (3 miljoen euro)
Er zouden nieuwe gebouwen moeten komen voor culturele expressie en voor een goed uitgeruste en veilige fuifzaal. Ook jeugdbewegingen, de naschoolse opvang en de jeugddienst en –raad zouden een plek moeten krijgen in de ruimtes, die zouden moeten aansluiten bij de bibliotheek en het cultureel centrum.
Het gaat hier duidelijk over de kerngemeente. Wat gebeurt er dan met de oude gebouwen?
Het jeugdhuis ‘Paravang’ is, samen met de jeugddienst, sinds 1994 gevestigd in de Westendelaan 38.
De naschoolse opvang heeft een onderkomen in de Spermaliestraat 41, in een ex-privaathuis. Voldoen die locaties niet of niet meer? Ik heb de indruk dat de N-VA vooral geld wil spenderen aan het groeperen van diensten en installaties. Het is wel meer comfortabel maar is dat wel nodig?

Onderwijs (600.000 euro)
De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Dat lijkt op het eerste gezicht verdienstelijk maar wat houdt dat juist in? Dat is vaag².

Verfraaiing (3 miljoen euro)
Natuurlijk ben ik ook een voorstander van het onderhouden van het bestaand wegennetwerk in plaats van met steeds duurdere projecten af te komen. Natuurlijk juich ik het wegwerken van gevaarlijke verkeerspunten toe. Natuurlijk is het herwaarderen van vergeten hoekjes een prachtig initiatief.
Maar kan het misschien wat preciezer? Of mag het huidig bestuur dat misschien nog niet weten?
Over welke verkeerspunten gaat het eigenlijk?
Welke parkings moeten heraangelegd worden? Nog meer geld voor parkings?
Misschien kan de N-VA eens een lijst opstellen van de wegen waaraan herstelwerken moeten uitgevoerd worden, zoals ik dat regelmatig doe, vooraleer aan nieuwe wegen gedacht wordt?

Besluit
Dat een ‘nieuwe’ lijst de huidige meerderheid het vuur aan de schenen wil leggen, vind ik fantastisch, maar daarvoor zal wel wat meer nodig zijn. Ik vind de (eerste) plannen van het N-VA ontzettend vaag.

“Tijdens het weekend van 23 tot 25 september 2011 vindt in Centrum De Branding een tentoonstelling plaats over en met Middelkerkse verenigingsvlaggen. Meer dan 80 vlaggen werden toegezegd. De oudste stammen uit de tweede helft van de 19^de eeuw, de recentste zijn pas een jaar oud. Aan elk van deze vlaggen hangt een verhaal vast. Samen vormen ze de kleurrijke historie van meer dan 150 jaar Middelkerks verenigingsleven.
Deze unieke tentoonstelling loopt slechts één weekend. Kort en krachtig dus. Vrijdag 23 september om 19.30 uur is de officiële opening gepland in de foyer van De Branding. Zaterdag en zondag zijn de deuren telkens open van 14 tot 18 uur. Een entreekaartje kost 2 euro per persoon.”

Aangezien de cultuurdienst van de gemeente mij per email een uitnodiging stuurde voor de officiële opening, hield ik eraan daarop aanwezig te zijn.
Ik ben namelijk een ‘stichtend lid’ van ‘Graningate’. Ik heb mij door beroepsverplichtingen in het buitenland nooit verdienstelijk kunnen maken voor de kring in de beginjaren en ik ben ook niet meer geabonneerd op het tijdschrift. Ik verdiende dus geen uitnodiging van ‘Graningate’. Of is dat hetzelfde omdat de heemkundige kring zich daar zelf niet mee bezig hield?

Het steekt schijnbaar op geen half uurtje…
Zoals ik al meermaals zei op deze blog kom ik graag op tijd op feesten, recepties, plechtigheden, enz… Niet ik daar nog veel naartoe ga, maar die zeldzame keren zal men mij zelden of nooit betrappen op te laat komen. De officiële opening van de tentoonstelling was gepland om 19u30. Om nog eens te zien hoe het ‘succesverhaal’ van de drie verdiepingen ondergrondse parking verder verloopt, zette ik mijn wagen daar maar de leegte was pijnlijk om aan te zien. Ik was de derde klant. Ik zag daarna dat mijn collega’s genodigden de Populierenlaan verkozen hadden … niet ten onrechte natuurlijk want daar is het gratis.
Om 19u25 betrad ik dus de zaal in het cultureel centrum ‘De Branding’. Ik was daar nooit voorheen geweest en ik stond dus in bewondering voor de grootte en de inrichting. Ik had het niet anders verwacht.
Niet dat Middelkerke de enige gemeente is die over zo’n centrum beschikt, maar hier wordt alles zeer groots gezien.
Nu ken ik wel het ‘academisch kwartiertje’ maar van een ‘academisch halfuurtje’ heb ik nog nooit gehoord. Moest er misschien gewacht worden op de burgemeester en de vrouwelijke schepenen?
Ik maakte dus van de gelegenheid gebruik om even rond te kijken in de rest van het centrum: de sportzaal, de polyvalente kelderzaal waar het tweede deel van de vlaggententoonstelling ondergebracht was, de receptie, de bars, een vergaderzaal…
In een half uur kan je heel wat bekijken want inderdaad … het duurde tot acht uur vooraleer voorzitter Ronny Van Troostenberghe, voorzitter van ‘Graningate’ van bij de start in 1981, het woord nam om vooreerst de aanwezigen te verwelkomen en de verenigingen die één of meerdere vlaggen ter beschikking gesteld hadden, te bedanken. Het was een goed woordje. Schepen van cultuur De Jonghe wees daarna op het belang van dergelijke initiatieven voor de plaatselijke geschiedenis. Ze heeft gelijk!

Wat zei de voorzitter?
Hij somde tien ‘trends’ op waarom het verenigingsleven minder bloeiend is dan vroeger: TV, internet, mobiliteit, grotere keuzemogelijkheden, moeilijker om bestuursleden te vinden, professionalisering, …
Hij had het natuurlijk ook over de vlag en de symboliek daarvan. Vlaggen zijn belangrijke stukjes erfgoed voor verenigingen en voor de hele gemeenschap. Ze vertellen een kleurrijk verhaal over de geschiedenis, de waarden en de inspiratie van een vereniging.
De voorzitter sprak over ‘de vlag van de vereniging’ waar de leden achter staan en van ‘de vlag van de gemeente’. In een vroeger blogartikel heb ik er al eens op gewezen dat Middelkerke geen gemeentelijke vlag heeft.
In de kerngemeente en in alle deelgemeenten wappert wel een ‘huisstijlvlag’, een recente zelfs. Die zou visueel de symbolische identiteit van de gemeente moeten uitstralen, wat dat ook mag betekenen. Het is eigenlijk een toeristische vlag. Het vorige model, de witte met het logo, werd vervangen door een oranje - blauwe waarop volgens de ontwerpers de zee en het strand centraal staan. Negen blokjes zouden de negen deelgemeenten voorstellen, drie blauwe voor de badplaatsen Middelkerke, Westende en Lombardsijde en zes gele voor de deelgemeenten in het hinterland. De golvende lijn stelt de duinen, de kust, het strand en de zee voor en moet een dynamische input aan het logo geven. Samen met de blokjes vormt ze een vlieger, een ‘speels element’, wat het kindvriendelijk karakter van de gemeente zou beklemtonen. Onder de gemeentenaam ’Middelkerke’ staat het woord ‘gemeente’, zoals hieronder te zien is.

           

Middelkerke heeft dus geen officiële vlag, waar de inwoners moeten achter staan. Nochtans schrijft een decreet van 27 april 2007 van de Vlaamse gemeenschap voor dat elke gemeente een wapenschild en een vlag moet hebben. En die worden niet zomaar gekozen. Een gemeentelijke vlag moet verwijzen naar de kleuren van het wapenschild en moet ‘heraldisch verantwoord’ zijn.
Ziehier het wapenschild van de gemeente, dat goedgekeurd werd door de gemeenteraad na de fusie van 1977

Het is een samenvoeging van het schild van Camerlinx Ambacht in het Brugse Vrije, links, en rechts het schild van Lombardsijde, omdat dit geen deel uitmaakte van het Camerlinx Ambacht.

De vlag moet samen met het wapenschild een symbool zijn voor de gemeenschap van al de burgers die men ‘gemeente’ noemt. Die heeft dus niets met de toerist te zien.
De vlag moet goedgekeurd worden door de gemeenteraad en door de Vlaamse Gemeenschap.
Dat schreef ik ook reeds twee jaar geleden. Er wappert nog steeds geen gemeentelijke vlag bij ons.

Ik hoorde de voorzitter ook zeggen dat er 85 vlaggen tentoongesteld waren. Aangezien ik mijn interesse vooral richtte op Westende- Lombardsijde vond ik er daarvan 18: 4 van de oudstrijders, 2 van BGJ (Bond Grote en Jonge Gezinnen), 2 van OKRA (vroegere Christelijke Bond Gepensioneerden, 1 van de Wandelclub ‘Duintrappers’, 1 van de Palingvissers, 1 van de Chiro, 1 van de Campingschutters, 1 van ACV, 1 van KVLV (Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen – vroegere ‘Boerinnenbond’), 1 van de ‘Parel van de Kust’, 1 van de ‘Verbruikersclub’ en 2 van de ‘Ezelcavalcade’) .
Hieronder vinden jullie een mozaïek van de genoemde vlaggen, met mijn verontschuldigingen voor de slechte kwaliteit van een paar van mijn foto’s.

Ik vroeg me toen wel af ‘Zijn er dat nu veel of niet?’ Let wel, ik wil ‘Graningate’ feliciteren met het initiatief en met de inspanningen die met zo’n tentoonstelling gepaard gaan, maar ik had eigenlijk verwacht dat het er iets meer zouden zijn. Hebben ‘Ons Rustoord’, ‘Zon en Zee’, het ‘Kamp van Lombardsijde’, de ‘Boerinnenbond’, de voetbal- en andere sportverenigingen, de scholen, de ‘Pijpenrokersclub’, de fusiegemeenten, …. dan geen vlag (gehad)?
Of wilden ze die niet uitlenen? Een paar daarvan bevinden zich waarschijnlijk in het ACW in Oostende.
Ik heb eens de recente ‘Verenigingsgids van Middelkerke’ doorlopen. Zitten er daar echt geen meer bij die zich ook achter een vlag scharen?
En mocht die van het Essex Scottish Regiment hier ook niet eens getoond worden?

Eén van de opmerkelijkste vlaggen
Niet alle tentoongestelde vlaggen hebben natuurlijk dezelfde waarde, noch materieel noch symbolisch noch geschiedkundig gezien. Onderstaande is wel één van de opvallendste, deze van het ‘Vos’ met als leuze ‘Voor God en Taal en Haard’.

De basis voor VOS, "Vlaamse Oud-Strijders", werd gelegd in de Frontbeweging aan de IJzer waar Vlaamse soldaten zich verzetten tegen het Franstalig taalbeleid van het Belgisch leger en de achterstelling van de Vlamingen. Ze toonden hun ongenoegen vooral door grafstenen met de lettersAVV-VVK(Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Kristus) bij graven van honderden gesneuvelde Vlaamse soldaten te plaatsen. Die letters vinden we dus ook terug op de vlag.
De naam was aanvankelijk ‘Vlaamschen Oudstrijdersbond’ en werd later veranderd in ‘Verbond der Vlaamsche Oudstrijders’. Na de eerste wereldoorlog richtten zij het ‘Verbond VOS’ op, met als doelstellingen de verdediging van de ‘Vlaamse Zaak’, antimilitarisme en de behartiging van oudstrijdersbelangen.

Het blijft niet bij dat initiatief
Gelukkig maar!
De heemkring ‘Graningate’ heeft een verdienstelijke brochure opgesteld, die vóór 30 december 2011 voor 25 euro kan besteld worden. Hieronder een proevertje van het werk met de te vervullen formaliteiten.

De brochure bevat informatie over de geschiedenis van de vlag maar ook over de vereniging.
Ik lees op internet dat de erfgoedcel Ieper in 2007 in samenwerking met de stedelijke musea en het stadsarchief een nieuwe webstek opgestart heeft rond Ieperse verenigingsvlaggen, Het project voorziet in het opmaken van een inventaris, de verzameling van informatie, het opstellen van een conservatiedossier van de vlaggen bewaard bij mensen thuis en in de stedelijke musea van Ieper.
Misschien een na te volgen voorbeeld als men er nog niet mee bezig zou zijn.

Bron
http://nl.wikipedia.org/wiki/VOS_-_Vlaamse_Vredesvereniging#Ontstaan_als_Vlaamse_Oud-Strijders
http://www.erfgoedblog.be/archives/328-Grote-belangstelling-voor-vlaggententoonstelling.html

Wie weet nog dat Lombardsijde ooit een dorpspark had? Dat het ‘Duinendorp- park heette?
Hebben jullie nog herinneringen aan de manege van ‘Zon en Zee’?
Waarom ik daar nu nog mee afkom? Omdat beide attracties op de dag van vandaag vervangen zijn door een golfterrein - 6-holes, dat op 12 mei 1999 in gebruik genomen werd.
Onlangs werd het terrein uitgebreid met 3 holes, die in de zomer van 2012 bespeelbaar zullen zijn.
Zijn jullie een beetje vertrouwd met ‘holes’? Ik ken niets van de golfsport en daarom heb ik mij wat geïnformeerd. Ik wil jullie absoluut geen lange uitleg opdringen over hoe een golfbaan eruitziet of over de regels van het spel. De voorgeschiedenis van het terrein en de golfsport in het algemeen roepen toch enkele vragen op, vandaar …..

Waar ligt dat terrein eigenlijk?
Als ik jullie zeg dat het gelegen is tussen de Zeelaan, de Pietestraat en de Strandjuttersdreef, ‘op de grens van Westende en Lombardsijde’ dan worden jullie daar waarschijnlijk niet veel wijzer van.
Vandaar volgend plannetje.

           

Het groene gedeelte tegen de Strandjuttersdreef toont de recente uitbreiding op de plaats van de vroegere manege.
De oppervlakte bedraagt 10 hectare + het nieuw gedeelte (1 ha?).

Heeft er echt altijd een golftraditie bestaan in Lombardsijde?
De uitbaters van Westgolf verklaren aan de pers dat zij een meer dan honderdjarige traditie voortzetten omdat er op het einde van de 19^de eeuw in de duinen van Lombardsijde, waar vandaag het militair kamp is, een Europees vermaarde ‘golf links’ lag (= met direct contact met duinen, strand en zee) waar bekende golfers uit de gehele wereld zich met elkaar kwamen meten!
Dat klopt bijna.
De golfsport werd in het begin van de 20^ste eeuw door Engelse toeristen bij ons geïntroduceerd.
Grootgrondbezitter Benjamin Crombez, stichter van Nieuwpoort- bad, vatte op het einde van de 19^de eeuw het plan op om ook in Lombardsijde of met andere woorden aan de andere kant van de havengeul een badplaats op te richten. Een brug zou de beide oevers verbinden. Als trekpleister werd in de periode 1907-1909 een golfterrein aangelegd.
Tijdens de eerste wereldoorlog werd Lombardsijde volledig vernield en daardoor vervloog de mooie droom over een nieuwe badplaats. Na de wederopbouw, juister gezegd in 1929, werd het golfterrein weer opgestart.
Het was echter geen lang leven meer beschoren. Kwam het door de concurrentie van de nabijgelegen badplaatsen? Of gaf piloot Henri Crombez, zoon van Benjamin, de voorkeur aan de aanleg van een vliegveld? Of doorkruiste de uitbouw van een militair kamp in 1936 de plannen?
Hieronder zien jullie een plan van het golfterrein uit 1910 en twee foto’s van het golfclubhuis uit de tweede periode: links met de (luxe)wagens van de golfers en rechts met de caddies.

           

(persoon die de tas met golfclubs van de speler draagt maar die ook wijze raad verschaft over de baan, over de te gebruiken clubs, over de ligging van de hindernissen en die algemene en morele steun verleent.)

Wanneer en hoe is het golfterrein ‘Westgolf’ in Lombardsijde er gekomen?
Het terrein was eigendom van het Vlaams commissariaat- generaal voor toerisme (VCGT). In de jaren tachtig was men op zoek naar een alternatieve bestemming voor dat mooie natuurhoekje (!!!!) tussen de Westendse en Lombardsijdse kampeerterreinen omdat men het terrein niet langer in eigen beheer wenste te exploiteren, Van miskenning van de natuur gesproken!
Er waren drie kandidaten met als respectieve mogelijkheden: nog een kampeerterrein, een waterrecreatiepark of een approachgolfterrein (met 9 holes). In overleg met het gemeentebestuur werd op 2 april 1989 voor dat laatste gekozen. (Na lang nadenken terwijl de administratieve molen draaide) zetten de belanghebbende partijen zich, vijf jaar later, op 15 april 1994 samen aan tafel.
Dat was in eerste instantie, naast VCGT zelf, de nabijgelegen kampeerorganisatie KACB (Koninklijke Automobielclub van België), waarvan Bart Vitse sinds 1982 de uitbater was/is. De automobielclub kon via de vzw Sport en Cultuur hoofdaandeelhouder worden van de nog op te richten NV Westgolf, de vermoedelijke exploitant.
De raad van bestuur zou samengesteld worden uit de CV Boudt & Co (gespecialiseerd in de aanleg van golflinks), de vzw Sport en Cultuur en de NV Eclips Promotie (dochtermaatschappij van KACB).
De VCGT en de omliggende kampeerterreinen, volgens beurtrol, zouden als waarnemers in de naamloze vennootschap opgenomen worden.
Ook het ministerie van financiën was aanwezig. Er moest namelijk een 30 – jarige erfpachtregeling aan 490.000 BFr per jaar uitgewerkt worden.
De raad werd meer dan een jaar later opgericht, op 28 juni 1995.
Er werden enkele voorwaarden vastgelegd voor de uitbating. Het terrein moest toegankelijk zijn voor iedereen en de prijs voor een uur golfen moest democratisch zijn. Er werd toen gedacht aan 300 à 400 BFr. Dat het een golfterrein met een niet-elitair karakter moest worden werd zelfs in de pachtovereenkomst opgenomen.
Volgens een eerste raming zou de aanleg van de banen zo’n 15 à 20 miljoen francs kosten.

Lombardsijdenaars richten een actiecomité op en verzetten zich
De berichten over een gepland golfterrein werden in Lombardsijde allesbehalve gunstig onthaald, al was het protest niet algemeen.
“Onze kleine dorpsgemeenschap tussen Middelkerke en Nieuwpoort, zal gewurgd worden tussen alsmaar meer toeristische infrastructuur.”, werd er geopperd.
“’Ons’ park, een unieke brok groen, moet wijken voor het grof geld”.
In april 1994 werd dan ook een actiecomité opgericht vanuit de dorpsraad en er werd aan de inwoners gevraagd een petitie te ondertekenen, omdat het comité dacht toch nog steun van het gemeentebestuur te kunnen bekomen. Tevergeefs, natuurlijk!
De actie van het comité zou niet gericht geweest zijn tegen de golfsport, maar ze waren kwaad omwille van het verdwijnen van hun park.
Ziehier de groep op een foto van Lysianne Van Houtte. Marc Casier (+2000) ontbreekt.

Er werd ook een grote schoonmaakactie van het park georganiseerd om de waarde ervan te benadrukken.
De milieuorganisaties lieten van zich horen.
Ronny Van der Weyde, afgevaardigde van de Bond Beter Leefmilieu en woordvoerder van de Middelkerkse Ecologische Raad vond dat de natuurwaarde van een golfterrein gering is en dat de ontwikkeling van meer natuurlijke biotopen meer kansen had in een park, zelfs al was dat ook maar kunstmatig aangelegd.
De Middelkerkse milieuraad bracht een negatief advies uit bij het schepencollege.
Johan Broidioi, toen en nu nog steeds voorzitter van de raad: “Argumentaties ter ondersteuning van het golfdossier, zoals te hoge onderhoudskost en verloederde toestand van het bestaande park zijn niet relevant. Daar bestaan oplossingen voor indien ze echt gewenst zijn.”
Erika Blomme, toen aanhanger van Agalev en woordvoerder van het actiecomité, vandaag OCMW – lid voor de groenen binnen het progressief kartel: “Wij vinden het bijzonder jammer dat het gemeentebestuur nooit geopteerd heeft om zelf dit gebied te exploiteren. In Middelkerke is een knap park aangelegd dat een serieuze toeristische troef wordt. Het zogenaamde park van Lombardsijde heeft dezelfde mogelijkheden. Meer nog: hier kan een unieke biotoop gecreëerd worden die aan de kust op zijn minst naast andere natuurrijke rekreatiegebieden een plaatsje mag krijgen. Nooit is ook maar enig signaal gegeven naar de Lombardsijdenaars omtrent de golfplannen. Nooit hebben wij de nodige info gekregen om een ernstig oordeel te kunnen vormen over het projekt. Wij vinden dat Middelkerke Lombardsijde links laat liggen en dat behalve sporadische lokale prestigeprojekten dit dorp al jaren de prooi is geworden van toeristische infrastructuur.”
Natuurlijk was Bart Vitse op elk gebied een totaal andere mening toegedaan dan de tegenstanders: “de natuur wordt optimaal gerespecteerd, de wandelpaden en het kreekje ‘De Piete’ blijven bestaan. Wij willen een zo democratisch mogelijke prijs. De vzw moet immers geen winst maken, een nuloperatie is voor ons voldoende.”
Hij stelde dus dat het park toegankelijk zou blijven voor iedereen, maar dat blijkt achteraf niet het geval geweest te zijn.
De storm ging dan wat liggen tot de Lombardsijdenaars in juni 1995 plots vaststelden dat er werken uitgevoerd werden. Een anonieme beller verwittigde de rijkswacht, die de werken liet stilleggen.
Maar … de KACB had het terrein toen al in erfpacht en mocht dus wel degelijk een golfterrein aanleggen.
Vandaar de volgende ‘geruststellende’ woorden: “het golfterrein zal er inderdaad komen, maar deze werken zijn slechts de aanzet voor de aanleg van een minigolfterrein en een driving range (*) van 200 meter die tegen 15 juli 1995 moeten klaar zijn. Eigenlijk wordt er niet meer gedaan dan een puinhoop opruimen (vuilnishoop met glas, matrassen, grof huisvuil, verloederd struikgewas,…)”
*Een `drivingrange` is een oefenterrein met meerdere afslagplaatsen naast elkaar, waar spelers ballen kunnen slaan.
Heeft iemand van jullie daar ooit een minigolfterrein gezien? Ik niet!
De Lombardsijdenaars wensten de discussie over voor- en nadelen van een golfterrein niet verder aan te gaan en besloten simpelweg met “Wij hoeven geen golf”. Of anders gezegd: “geen golf in plaats van natuur!”

Over de golfsport
“ In tegenstelling tot wat velen denken, is golfen helemaal geen elitaire, laat staan een peperdure sport”, zeggen de uitbaters van Westgolf Bart Vitse en zijn echtgenote Olivia Wynen.

Is golf echt niet meer elitair?
Wat betekent ‘elitair’ eigenlijk? Volgens verschillende woordenboeken samen is de elite een kleine groep van aanzienlijke, achtenswaardige, beduidende, bekende, belangrijke, beroemde, deftige, doorluchtige, eminente, gedistingeerde, gewichtige, glorieuze, hooggeplaatste, hoog in aanzien, treffelijke, verheven, voorname, waardige, welopgevoede, welgemanierde mensen.
De ene club is natuurlijk de andere niet. In De Haan (Oostendse club) en Knokke vind je de oudste en meest traditionele golfclubs. Je moet er voorgedragen worden door twee peters of meters die al lid zijn, om tot de club te kunnen toetreden. De lidgelden zijn er ook hoger dan elders.
Er bestaan zeker nog elitaire clubs, die er ook geen geheim van maken dat mensen van ‘mindere klasse’ niet welkom zijn. Die clubs dragen er natuurlijk niet toe bij om de golfsport democratisch te verklaren.
Het klopt natuurlijk dat we het ledenbestand van een golfclub niet kunnen vergelijken met dat van vroeger. Westgolf ligt ook niet in Knokke. Je moet inderdaad niet meer edel of beroemd of bekend of roemrijk of hooggeplaatst zijn om te golfen. Wie is er dan wel lid? ‘Ook politieagenten en leden van de reinigingsdienst’, zoals burgemeester Lippens van Knokke mordicus wil beweren?
Of zijn het eerder rijke zelfstandigen of leden van de middenklasse die hun voet willen zetten naast hoge ambtenaren of industriëlen opdat zijzelf maar vooral hun kinderen ‘erbij zouden horen’?
De voorstanders van golf die hun sport willen promoten en het elitaire willen ontkennen, voeren aan dat er steeds meer beoefenaars zijn. Bij 55+ zou golf zelfs de tweede populairste sport zijn.
‘Westgolf’ zou 500 leden tellen.
Ik wou eens weten of het klopt dat men een bezoekerspubliek van een instelling of sportinstallatie, waar of wat dan ook, kan taxeren aan de hand van het wagenpark dat voor de deur staat. Ik ben dan maar eens in Westgolf voorbijgefietst op 1 september 2011 om 10u30 en ik telde 23 auto’s: 6 Mercedes, 7 BMW, 3 Volvo en 1 Audi.
Sta mij dus toe mijn eerste (voorlopig nog lichte) twijfels te uiten over de volkse aard van de golfsport.

Is golf een dure sport?

Is ‘duur’ misschien nog een stap naar ‘elitair’?
Als er gezegd wordt dat golfen niet duurder is dan andere sporten, dan wordt er vaak een vergelijking gemaakt met andere elitaire sporten, zoals tennissen, hockey, paardrijden, windsurfen, skiën, zeilen, jagen, duiken. Sommige beweren dat er geen niet-elitaire sporten meer bestaan. Hoe noemen we dan ‘wandelen in de natuur’, ‘zwemmen’, ‘wielertoerisme’, ‘voetbal’, ‘volley’ of ‘basket’ of ‘petanque’ of ‘atletiek’ …… ?
Natuurlijk is een vliegvakantie naar Egypte met duikarrangement en de aankoop van een duikuitrusting niet goedkoper dan golfen. Natuurlijk is dat ook zo voor een jaarlijkse skivakantie van een week inclusief skikledij in Oostenrijk of Zwitserland.
Het is ook juist dat een wielertoerist geen goeie fiets meer kan kopen voor een appel en een ei, maar dat is een eenmalige aankoop.
De uitbaters van Westgolf beweren: “Golfschoenen kosten niet meer dan een goed paar stadsschoenen en golfclubs kan je als beginner voor een prikje kopen. Het jaarabonnement, met beginnerlessen inbegrepen, is pas helemaal democratisch te noemen.”

Is dat wel juist?

Op hoeveel moet je rekenen voor een golfuitrusting?
>Een set clubs ( zeg nooit sticks) bestaat uit ‘woods’, ‘ijzers’, en een putter. Wie met golf begint, heeft genoeg aan 1 club (meestal een ijzer-7) om de basistechniek van de golfswing te leren.
Maar daarna zal elke golfer een set clubs (moeten) aankopen. Om handicap 36 te halen en aangenaam te blijven golfen heb je minimum nodig: en half setje ijzers bestaand uit: ijzer 5, ijzer 7, ijzer 9 en ijzer S, een putter, een rescue voor grotere afstand, een golftas, een 10 tal golfballen, een zakje tees ( dient om je bal op te teeën bij het afslaan op de tee) en een pitchfork (dient om de pitchmarks te herstellen op de green),
Dit alles kost je gemiddeld 185 euro.
Jullie zien, van links naar rechts ijzer, putter, rescue, tees, pitchfork.

Wil je meer comfort, dan komen daar 150 euro bij voor: een ijzer PW, een wood 5 of wood 3, een handdoek, lange en korte tees, een trolley.
Hieronder, van links naar rechts: ijzer PW, een houten club en een trolley twee wielen met golftas.

Wens je het grootste comfort, dan moet je rekenen op 600 à 2000 euro voor een volledig golfset van ijzer 4 tot en met SW, een driver (langste club), een wood 3 of 5, een rescue 3 of 4 of 5, een putter, een 3-wiel trolley met parapluhouder, een trolleytas met grotere inhoud voor materiaal, een paraplu, regenkledij, enz..
Hieronder een volledige set clubs, een driver en een 3-wiel trolley.

Kledij
Eigenlijk heb je geen speciale kledij nodig om te golfen: een ruime trui en een sportieve pantalon (‘no jeans’) zijn voldoende.Er bestaat in golf wat men ‘een universele dresscode’ noemt. Die is per club voorgeschreven.
Een polo-shirt kost 25 euro, een thermo golfbroek 100 euro.
Wat men zeker nodig heeft zijn golfschoenen. Ze zijn uitgerust met ‘soft spikes’ om de kwetsbare ‘greens’ (kort gras rond een hole) minder te beschadigen alsook om een betere grip te hebben op het gras. Ze kosten 80 à 120 euro al naargelang het merk.
De meeste golfspelers spelen met een handschoen aan de linkerhand, voornamelijk om te vermijden dat de club wegglijdt uit de handen tijdens de beweging. Reken daarvoor nog maar 20 euro bij. Een pet kost ook al rap 16 euro.
Samen geeft dat dus 240 à 280 euro.
Alles bijeen kan je dus zeggen dat de aankoop van een sobere golfuitrusting nog binnen de perken valt. Maar er zijn nog andere uitgaven!

Hoe leer je golf spelen?
Om in Europa een golfterrein te mogen betreden moet men beschikken over een GVB (Golfvaardigheidsbewijs).
Kandidaat-golfers kunnen in Westgolf kiezen tussen twee stagemogelijkheden. De eerste, ‘Academy’, omvat 7 groepslessen van één uur. De prijs ervan bedraagt 400 euro + 20 euro voor de lessen, voor 7 maanden lidmaatschap, voor gebruik van materiaal en voor de Vlaamse en Belgische federatiekaarten (een golfpaspoort met golfverzekering). Aan het einde van de cursus legt men een examen af om het GVB te behalen en een handicap van 45 toegewezen te krijgen.
De tweede stage heet ‘Start to Golf’. Het zijn individuele lessen aan beginners. De prijs bedraagt 250 e + 20 e voor de federatiekaart. Het examen voor het GVB is niet inbegrepen.
Bijkomende individuele lessen kosten 22 euro per half uur.

Lidgeld
Om het eenvoudig te houden zal ik mij beperken tot wat een volwassen golfer jaarlijks betaalt als lid van Westgolf NV. Voor 2011 is dat 720 euro. Wegens de uitbreiding van 6 naar 9 holes zal dat in 2012 wat meer zijn. Een lid hoeft niets meer bij te betalen om te spelen.
Verder moet ook nog 25 euro lidgeld betaald worden bij de VVG (Vlaamse Vereniging Golf) en 25 euro bij de KBGF (Koninklijke Belgische Golf Federatie). Die bijdragen omvatten ook een verzekering.

De prijzen om te golfen, als je geen lid bent van Westgolf bedragen
12 holes tijdens WE 25 e, in de week 21 e
18 holes WE 35 E, week 26 E
10 X 18 holes 220 e

Als we de toepasselijke rekeningen opmaken, dan kan toch niet geloochend worden dat het gaat over een aanzienlijk bedrag, dat niet binnen eenieders mogelijkheden ligt.

De taal van de golfers
Zoals ik hierboven al zei werd de golfsport hier ingevoerd door Engelse toeristen.
Dat is duidelijk merkbaar aan de taal die nu nog steeds gehanteerd wordt.
De termen met uitleg vinden jullie op

Om een voorsmaakje te geven heb ik een ‘golftekstje’ samengesteld:
“In het clubhouse is de dress-code geafficheerd. Op de course, goed onderhouden door de greenkeeper, starten we aan de tee, we zorgen dat we de juiste club hebben voor de drive. De afstand tussen de fee en de hole met pin heet de fairway. De ball kan maar best niet terechtkomen in een bunker, in de semi-rough en zeker niet in de rough.”
Die Engelse taal zal dus ook wel een handicap zijn (om een toepasselijk woord te gebruiken) voor de democratisering van de golfsport.

Was die uitbreiding van 6 naar 9 holes wel nodig?
Tal van West-Vlamingen zouden in Frankrijk of Nederland gaan spelen omdat er in België geen plaats meer is. Om ze hier bij ons te houden zouden er dus nieuwe banen moeten komen voor de Belgen maar ook voor toeristen. Het schijnt dat die er ook zullen komen.
Vooral aan de kust zijn er volgens de VVG concrete plannen om nieuwe infrastructuur te bouwen: in Blankenberge, in Koksijde en een tweede golfterrein in Knokke- Heist. Ook Nieuwpoort heeft in haar gemeentelijk structuurplan plaats vrijgemaakt voor een ‘klein golfterrein’ in Sint-Joris.
Als die gemeentebesturen benadrukken steeds weer dat het over een ‘democratisch’ golfterrein gaat.
Dat heeft waarschijnlijk te zien met de voorschriften van de Vlaamse overheid: geen instapprocedure voor nieuwe spelers, betaalbaar jaarabonnement en jeugdwerking met lespakketten.
Misschien krijgen ze anders misschien wel geen subsidies of andere overheidssteun.
Westgolf zal dus wel gedacht hebben dat ze moesten uitbreiden om aan de komende concurrentie het hoofd te kunnen bieden.

En wat denken onze lokale politici maar vooral de groengekleurde burgers over de uitbreiding van het golfterrein?
Van de actievoerders die in 1994-95 felle kritiek uitten tegen het verdwijnen van het Lombardsijdse park, ten koste van een golfterrein, had ik graag eens gehoord hoe zij nu, 16-17 jaar later, terugkijken op dat feit maar vooral ook wat zij denken over de recente uitbreiding van het golfterrein.
Spijtig genoeg beantwoordden Erica Blomme, Johan Broidioi en Ronny Van der Weyden mijn vraag niet.
Misschien vinden ze nu wel dat een golfbaan een park mag vervangen.
Van schepen Geert Verdonck kreeg ik volgende reactie, waarvoor dank.
“Ik woonde toen vlakbij en ging er veel joggen of wandelen en spelen met mijn kinderen. De overheid heeft toen nooit echt de moeite gedaan om andere pistes te bewandelen. De golfsportlobby had zijn werk goed gedaan en dus ook zijn slag thuisgehaald. Een mooi stuk groen dat ten dienste stond van de gemeenschap werd geprivatiseerd voor het plezier van enkelen. Ik denk daar nog altijd zo over, wat niet wil zeggen dat ik de inspanningen en investeringen van de familie Vitse niet kan waarderen: hun golfterrein mag gezien worden en is – in zoverre ik daarvan op de hoogte ben – blijkbaar geen select clubje voor een kleine welstellende elite, en maakt in die zin deel uit van het toeristisch potentieel van Middelkerke.
Bij herlezing van het artikel begint mijn bloed trouwens weer te koken: van de beloften ivm toegankelijkheid voor het publiek is immers zoals verwacht nooit iets in huis gekomen. Het blijft voor altijd een gemiste kans.”

Mogen wij daaruit ook afleiden dat de schepen van het progressief kartel niet achter de recente uitbreiding stond?

Besluit
Volgens mij zullen de golfclubs en golfliefhebbers nog heel wat overredingskracht aan de dag moeten leggen om mij en vele andere burgers te overtuigen van het feit dat golf geen elitaire sport meer is.
Er is weliswaar al een hele weg afgelegd, maar een volkssport is het bijlange niet.

Bronnen
http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Profiel/Golf/democratisering.html
http://www.golfen.info/golf/index.html
http://www.ieperopengolf.be/documents/golfuitrusting.html
Lombardsijde-Bad in de Belle Epoque van Marc Constandt
Lombardsijde graag gezien, postkaartenboekje, door Jules en Bertha Callenaere-Dehouck en Siegfried Debaeke
Artikel ‘Lombardsijde krijgt golfterreinen’ door LDM dd 8.4.1994
Artikel ‘Weer golfbewegingen aan zee’ van Dirk Marteel dd 15.4.1994
Artikel ‘Mini-golf Lombardsijde ‘slechts’ voorbode’ door LDM dd 22.6.1995
Artikel ‘Wildernis maakt plaats voor golfpret’ door Georges Keters dd 24.6.1995
Infobrochure van NV Westgolf
Secretaris van de Westgolf, die welwillend mijn vragen beantwoordde

Eerst even terug naar ‘Erfgoeddag 2011’
Op 1 mei 2011 werd voor de elfde keer een ‘Erfgoeddag’ ingericht.
Op die dag wil men “publiek, pers en beleid in Vlaanderen en Brussel sensibiliseren rond cultureel erfgoed opdat iedereen op een eigentijdse, kwalitatieve en zinvolle manier zou omgaan met het cultureel erfgoed in zijn dagelijkse omgeving”.
Ik schreef daarover toen een blogartikel met de titel ‘Heeft Middelkerke misschien geen erfgoed’, omdat ik tot mijn grote verbazing moest vaststellen dat onze gemeente daar niet aan deelnam.
Eén van de door de gemeentelijke archivaris aangehaalde redenen was toen dat deelnemen aan monumentendag EN aan erfgoeddag te veel van het goede zou zijn.
Middelkerke zou er al jaren voor pleiten om afwisselend een ‘Open Monumentendag’ en een ‘Erfgoeddag’ te organiseren. Men vindt dat het voor eerder kleine gemeenten niet altijd evident is om tijdens hetzelfde kalenderjaar een programma te maken over beide onderwerpen.
Op 1 mei 2011 vierde de ‘’Belle Vue’ zijn honderdjarig bestaan. Bij die gelegenheid zou het organiseren van een binnen- en een buitententoonstelling de erfgoedplannen doorkruist hebben.

Er werd mij wel verzekerd dat de gemeente zeker zou deelnemen aan Open Monumentendag. Deze werd in Vlaanderen voor de 23ste keer georganiseerd op 11 september. Ik ben eens een kijkje gaan nemen.
Maar eerst iets over de betekenis van die dag, in Vlaanderen en in Europa.

Waarom een open monumentendag?
Open Monumentendag Vlaanderen is het grootste cultureel eendagsevenement van Vlaanderen. Elk jaar op de tweede zondag van september, staat het onroerend erfgoed in de kijker, telkens rond een specifiek thema. In 2011 was dat ‘conflict’.
“Open Monumentendag wil de bevolking in Vlaanderen en ook de overheid sensibiliseren om collectief zorg te dragen voor het onroerend erfgoed en het roerend en immaterieel erfgoed dat er deel van uitmaakt. Zowel het bouwkundig, landschappelijk en archeologisch patrimonium maar ook varend, rijdend, rollend en vliegend erfgoed kan deel uitmaken van het programma.”
De verantwoordelijke Vlaamse diensten, voor dit doel gegroepeerd in ‘ Open Monumentendag Vlaanderen’, worden hierbij ondersteund door verschillende (commerciële) partners en overheden: het Vlaams gewest, de provincies en de steden en gemeenten.

     

Open Monumentendag in Europa
De idee voor een Open Monumentendag ontstond op Europees niveau. De eerste dag van die aard werd in 1984 georganiseerd door Frankrijk. Het initiatief kende zo’n succes dat in 1985 op een ministerconferentie een resolutie werd goedgekeurd die aanspoorde tot sensibilisatie van de bevolking voor onroerend erfgoed. Er werd onder meer een beroep gedaan op eigenaars om hun gebouwen open te stellen voor het publiek en er werd aangestuurd op gemeenschappelijke actie door de openbare besturen, partners uit de privésectoren en het verenigingsleven.
Als platform dat het initiatief op Europees niveau kon ondersteunen, werden de ‘European Heritage Days’ (EHD) in 1991 officieel door de Raad van Europa geïnstalleerd. In navolging van Frankrijk organiseerden een aantal landen al een Open Monumentendag vóór 1991: Nederland in 1987; België, Luxemburg, Malta, Groot-Brittannië (Schotland) en Zweden in 1989.
Het aantal deelnemende landen stijgt elk jaar. In 2010 namen 50 landen deel.

Het thema ‘conflict’
Dit jaar werd dus “conflict” als thema gekozen. Ik keek nogal raar op toen ik dat las. Vooral volgende tekst verwonderde mij: “Conflicten zijn bijzonder geschikt als thema voor een Open Monumentendag. Vooreerst omdat mensen en groepen in zowat alle mogelijke gebouwen en landschappen ruzie hebben gemaakt, met woorden of gewapenderhand. Het gaat dus om meer dan bunkers, burchten, forten en kazernes, al zijn die prominent aanwezig. Neen, we hebben ook sociale, gerechtelijke, culturele en religieuze conflicten, de schoolstrijd, communautaire heibel.“
In eerste instantie denkt men dus aan burchten, kastelen en versterkte hoeves. Maar later werden ook fortengordels (19de eeuw) en antitankgrachten, bunkerlinies en atoomschuilkelders (20^ste eeuw) aangelegd. Nog andere gebouwen hebben tijdens de oorlogen vaak een rol gespeeld: molens en kerken als uitkijktoren, hotels en huizen als verblijfplaats voor de soldaten…Ook de grote militaire begraafplaatsen of de monumenten voor gesneuvelde burgers en soldaten sluiten daarbij aan.
Niet alleen militaire maar ook maatschappelijke twisten komen aan bod. Om het samenleven van mensen in goede banen te leiden en conflicten – tussen burgers onderling of tussen burgers en de samenleving – te vermijden of op een geweldloze manier te regelen, beschikken we over gerechtsgebouwen, politiekantoren, rijkswachtkazernes en gevangenissen.
Ook door ideologische en sociale conflicten zijn monumenten bewaard gebleven: standbeelden, gebouwen met specifieke identiteitsstijl (neogothiek voor katholieke scholen en modernisme voor de officiële).
Ik weet niet of het ingegeven werd door ‘9.11 of nine eleven’ op dezelfde dag, maar ik vind dat wel goed gevonden. Ik kan mij namelijk voorstellen dat het niet eenvoudig is telkens een thema te kiezen dat toepasselijk kan zijn op monumenten. Moet dat eigenlijk wel? Kan men niet beter gewoon zeggen: de monumenten worden (gratis) opengesteld voor het publiek. Niet alle gemeenten zullen trouwens monumenten op hun grondgebied hebben die iets te zien hebben met een ‘conflict’.
In Nederland, waar dit jaar al voor de 25^ste keer een open monumenten dag/weekend gehouden werd, was het thema voor 2011 “Nieuw gebruik – oud gebouw’. Dat lijkt mij eenvoudiger. Daar beweren ze: “herbestemming van monumenten sluit nauw aan bij de missie van Open Monumentendag, behoud, betekenis en herbestemming van monumenten. Oude gebouwen krijgen ongeacht hun leeftijd een nieuw leven, een nieuwe betekenis en kunnen daarmee een verbetering betekenen voor hun omgeving.”

Programma in Middelkerke
Vooraleer met mijn bezoek aan de activiteiten te starten wou ik natuurlijk weten op welke tijdstippen ze plaats hadden.
Omdat ik nogal veel gebruik maak van de mogelijkheden van internet raadpleegde ik dus eerst de evenementenkalender van de gemeente. Daar vond ik wel dat men op 11 september 2011 een tentoonstelling kon bewonderen over 50 jaar fotografie op en rond het strand en dat men zich kon inwijden in de geheimen van de golfsport, maar dat was het dan!!
Het cultuurprogramma van de gemeentelijke website vermeldt voor september enkel een (uitverkocht) optreden van An Nelissen.
Dan maar de agenda in ‘De Sirene’ van september - oktober geraadpleegd. Ook tevergeefs!
Gelukkig wijdde het infoblad twee extra bladzijden aan het gebeuren.
Het programma zag er als volgt uit.

‘Villa Zéphyrs’ moest nog maar eens zijn status van paradepaardje bewijzen. Men kon er om 10 uur terecht voor een bezoek onder de leiding van een gids. Inschrijven was noodzakelijk wegens de beperkte ruimte.
Ik had dat dus niet gedaan omdat ik de villa vroeger al enkele keren bezocht en bewonderd had.
Ziehier een foto uit 1955 om het eens niet bij de klassieke kleurenfoto te houden.

     

Het ‘Grand Hotel Bellevue’ (of moet ik zeggen ‘Belle Vue’ of ‘La Rotonde’ of ‘Zeedijk 300’) viert nog steeds zijn 100^ste verjaardag. Om 14 uur was er een gidsbeurt.
Omdat ik graag op tijd kom was ik daar om 13u50… maar men had op mij niet gewacht om te beginnen.
Er waren een 80 à 100 geïnteresseerden, veel te veel voor slechts twee gidsen.
Ik zeg ‘gidsen’ maar mijn groep werd rondgeleid door iemand die volgens een aanwezige, een vrijwilliger- bewoner van het gebouw is. De man deed zijn best maar de groep was te groot en het moest schijnbaar ook rap gaan want er werd nooit gewacht om de uitleg te beginnen tot iedereen aangeschoven was. Dat veroorzaakte grote ontevredenheid omdat de meeste luisteraars meer dan de helft van de uitleg moesten missen. Waarom geen inschrijving zoals voor ‘Les Zéphyrs’?
Op zeker ogenblik ‘mocht’ de groep op de eerste verdieping staan drummen om een appartement te betreden. Ik hoop voor de andere bewoners dat die woonst niet representatief is voor de rest. We doorkruisten ook nog wat gangen, die in een schamele staat verkeren: verouderde elektrische leidingen, half geschilderde muren, halfafgewerkte vloerbekleding, niet de minste versiering. Ik twijfel er niet aan dat er nog restauratiewerken bezig zijn of zullen uitgevoerd worden, maar men had de bezoekers die aanblik moeten besparen. Iedereen is fel onder de indruk van de buitenaanblik en van het verleden van het gebouw en dan zoiets dat een smet werpt op het geheel.
Mijn beoordeling (en die van veel andere bezoekers) luidde dan ook: zeer slechte organisatie!!!!

     

Om 11 en om 15 uur kon men deelnemen aan een wederopbouwwandeling. Ik koos voor het tweede. Er werd stipt begonnen om 15 uur en … dat was wel een groot succes. Wim Boydens leidde onze groep van circa 25 oudere personen langs de bezienswaardigheden van onze badplaats, om te eindigen met de meest bekende, ‘Grand Hotel Belle-Vue’. Hieronder zien jullie links de cottage ‘Sous le Vent’, in de Cottagelaan, gebouwd volgens een nieuw ontwerp na de eerste wereldoorlog. Rechts de heropgebouwde cottage, op de hoek van Henri Jasparlaan en Arendlaan, exact zoals ze er ook uitzag vóór die oorlog.
De gids presenteerde ons alles op een deskundige en zeer aangename manier. Ik heb heel wat bijgeleerd. Dat was zeker het meemaken waard, ook voor iemand die toch al wat over Westende- bad weet.
Proficiat Wim en bedankt.

           

Van 10 tot 16 uur kon men doorlopend genieten van een ritje met de retrotram tussen Westende en Middelkerke. Ik ken dat gevoel nog wel van het denderen over de sporen of de felgele kleur, zonder reclame, die het gevaarte beter herkenbaar en dus minder gevaarlijk maakten. Toch maakte de aanblik menige herinnering los aan onze jeugd en onze schooltijd toen we dagelijks het voorrecht genoten om, als haringen in een ton, te pendelen tussen Westende en Oostende.
Toen de wachttijd mijn geduld begon te overschrijden, ben ik maar huiswaarts gekeerd. Ik kan jullie dus enkel de volgende foto uit mijn archief aanbieden, die oud en nieuw tegenover elkaar stelt.

     

Slotbeschouwingen
De open monumentendag 2011 kon mij dus slechts voor twee derden behagen, omwille van de ervaring in de ‘Belle Vue’.
Verder, misschien het overwegen waard: waarom wordt de informatie over de betekenis van de open monumentendag zo schaars verspreid op internet? In België vond ik daarover geen enkele website tegen 23 in Nederland.
De Open Monumentendag die ik meemaakte, bereikte enkel de ouderen. Om de jongeren te overtuigen ‘om collectief zorg te dragen voor ons erfgoed’ zal er wat meer nodig zijn.
Het opgegeven thema is dus schijnbaar moeilijk op te volgen. Kijk maar naar de Middelkerkse voorbeelden: ‘Les Zéphyrs’ als maatschappelijk conflict tussen rijk en arm? ‘Belle Vue’ en de wederopbouwwandeling als (kwalijke) gevolgen van een conflict waarin ze niet echt een rol speelden? De tramritten stonden toch niet model voor conflicten?
Waarom dan nog een thema? Maar ja, dat ligt niet aan de gemeente!!

Bronnen
http://eropuit.blog.nl/kunst-cultuur/2011/09/10/open-monumentendag-2011 http://sector.openmonumenten.be/over-open-monumentendag

Op 9 september 2007 plaatste ik mijn eerste artikel op deze blog.
Nu, vier jaar later, ben ik aan nummer 212. Een hele tijd en aardig wat werk. En een week is toch zo vlug voorbij!
Als je het maar graag doet … en dat is zeker het geval. Nog steeds. Omdat ik vind dat bloggen, in tegenstelling tot de klassieke media, op onafhankelijke manier de mogelijkheid biedt om de politici er eens op te wijzen dat het niet altijd ‘goed bestuur’ is, wat zij presteren.
Of ze die blog ook lezen, dat weet ik niet. Sommige beweren dat niet te doen, maar is dat wel waar?

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten.
Op 5 juli 2009 werden er in totaal 7.785 bezoekers en 12.533 viewers geteld, een gemiddelde van 75 unieke bezoekers en 120 viewers, bijna een verdubbeling dus.
Op 1 februari 2010 werd de blog voor de 20.000ste keer bekeken. Nu is dat aantal opgelopen tot meer dan 58.500 bezoekers sinds het begin van de meting op 9 september 2007.
Het hoogste aantal op één dag werd genoteerd op 27 mei 2011, namelijk 169 bezoekers. Het hoogste weekaantal bedroeg 734. En dat voor een wekelijkse blog, met een beperkt onderwerp: Westende.
In de rangschikking van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 10 september 2011 de 178^ste plaats.
Ziehier de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn blog: eerst het aantal bezoekers per jaar, daarna het gemiddeld aantal per week in die vier jaren.

     

Hoe kies ik mijn onderwerpen?
Ik probeer een zo groot mogelijke verscheidenheid aan onderwerpen te brengen. Ik heb maar twee zondagen overgeslagen voor persoonlijke redenen. Natuurlijk is het inspelen op de actualiteit mijn eerste betrachting. Er zijn heel wat artikels bij die evengoed kunnen slaan op een andere gemeente, omdat zich daar gelijkaardige problemen stellen: meeuwen aan de kust, groen in de straten, verkeer, voetbal, buurthuis, geldverspilling, sneeuw ruimen, megalomane bestuurders, verkiezingen, politici die elkaar bekampen, …

Hoe ik aan mijn informatie geraak?
Bloggen zoals ik dat nu al vier jaar doe, zou natuurlijk niet mogelijk zijn indien we niet konden surfen op het internet. Je vindt er alle mogelijke wetteksten, decreten, gidsen van de overheid, verslagen van gemeenteraden. De gemeente heeft bovendien ook een rijk gedocumenteerde website.
De kunst is natuurlijk een dagelijks aangepaste of bijgehouden website aan de inwoners te presenteren.
Ik wil hier trouwens een woord van dank richten aan de gemeentelijke ambtenaren van diverse diensten die mij telkens een vriendelijk antwoord stuurden, ook al stelde ik wel eens vervelende vragen.
Dat gold meestal ook voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeenschap.
Natuurlijk is er de federale wet van 12 november 1997 betreffende de openbaarheid van bestuur in de provincies en gemeenten evenals het Vlaams decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur waardoor iedere burger het recht heeft elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in een aantal speciale gevallen (veiligheid, persoonlijke levenssfeer, ……).
Dat geeft me natuurlijk wel een duwtje in de rug.
Ik wil ook de schepenen van het progressief kartel en de Middelkerkse partijvoorzitters bedanken.
Zij schrikken er nooit voor terug hun standpunt over het door mij behandeld onderwerp weer te geven, als ik hen daarom vraag.
Een andere belangrijke bron zijn de dagbladartikels, natuurlijk. Mijn dank dus aan de betroffen journalisten voor het lenen van enkele regels tekst of sporadisch ook van een foto.
Ook de krantjes van de verschillende partijen zijn voor mij rijke bronnen van inspiratie.
Dat geldt ook voor ‘De Sirene’, het informatieblad van de gemeente. Dat zeer verzorgd blad is de bron waardoor ik meestal op de hoogte blijf van wat er zich in de gemeente afspeelt. Ik houd er namelijk aan aanwezig te zijn op de activiteit waarover ik van plan ben te gaan schrijven.
Voor sommige onderwerpen ga ik soms twee, ja zelfs drie keren ter plaatse om zeker te zijn dat ik niets over het oog gezien heb: verkeerssituaties, bouwwerken, …..

Wat ik nog op het oog heb?
Zijn er onderwerpen die beter scoren dan andere? Dat is moeilijk te beoordelen omdat de telling gebeurt per bezoek aan de blog en niet aan een artikel.
Reacties zijn er nauwelijks, bijna geen eigenlijk, behalve af en toe een bericht in het gastenboek of ook al eens een email.
Is er behoefte aan een blog zoals de mijne? Ik meen van wel omdat ik in Middelkerke geen enkel ander forum zie waarin al eens iemand een kritische noot op het bestuur durft uitspreken. Zien jullie een onderwerp dat ik zou kunnen behandelen? Gaan jullie niet akkoord met mijn zienswijze? Hebben jullie aanvullingen? Deel ze mij mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel.
Ik kijk er nu al naar uit.

Aangezien ik dagelijks op de fiets Westende-dorp en -bad en Lombardsijde doorkruis, ben ik goed geplaatst om de mooiste, de veiligste en de meest comfortabele wegen aan mijn collega’s aan te bevelen. Ik hoop dat jullie niet kunnen wachten om te genieten van de volgende nieuwe fietsroute.

Als start stel ik het kruispunt voor van de Heidestraat met het Rozenpad. We wilden eigenlijk dit pad inrijden, maar … het is er niet meer!! Zoals de naam het aangeeft, zou dat een fleurig pad moeten zijn. De wilde rozen werden weggenomen, zodat we ons nu moeten tevreden stellen met een stukje gazon met keien in het midden. Via de parking zoeken we ons een weggetje tussen het onkruid en de vele paaltjes die reeds al te vaak weggenomen, teruggeplaatst en daarna opnieuw weggenomen werden. We rijden naar de Langestraat en slaan linksaf. We steken voorzichtig de Westendelaan over om naar links te draaien.
Vragen jullie zich nu ook af waar de 2,5 miljoen euro gebleven zijn, waarvan sprake in ‘Het Nieuwsblad’ (efo) van 7 maart 2008, die volgens Vlaams minister van Openbare Werken Hilde Crevits zouden opzijgezet zijn voor rioleringswerken in de doortocht in Westende die ten vroegste in 2010 zouden uitgevoerd worden? Nog even geduld!! Er werd inderdaad geen ‘ten laatste – datum’ opgegeven.
Maar goed, we blijven maar op het smalle fietspad, tenminste als de geparkeerde auto’s dat toelaten. We kijken goed uit voor de voorbijrijdende auto’s maar ook voor mogelijke plots geopende portieren (foto hieronder links). Na 200 meter rijden we rechts de Essex Scottishlaan in. We volgen het fietspad rechts. Het is wel zeer smal en toch moeten we het delen met tegenliggers. (foto hieronder rechts)

           

Laten we ook oppassen voor eventuele wandelaars, die schijnbaar niet zien dat zij een breed voetpad ter beschikking hebben aan de andere zijde van de weg. We bewonderen het antiek wegdek van de laan, die aangelegd werd in 1937. Een unicum! Naar het schijnt wordt alles reeds in gereedheid gebracht om volgend jaar op 17 maart het 75 – jarig bestaan te vieren. Zoals jullie zien is de laan nog in volle groei en ook al zullen vele onder ons dat nooit meer meemaken, maar ooit wordt dit een moderne, vernieuwde as tussen dorp en dijk.

Aan het kruispunt met de Duinenlaan, zien we het ‘handelscentrum’ van de Essex Scottishlaan, dat destijds harde klappen te verduren kreeg, toen ‘Zon en Zee’ een asielcentrum werd. We steken de laan over en rijden via de parking van het huidig hotel ‘Zon en Zee’ naar het surrogaat van de Vakantiestraat. We letten best niet al te veel op de staat van dat wegje, noch op de bekleding in afgebrokkeld ‘stabilisé’. We bewonderen liever de distels en witte en paarse dovenetels die rechts de omheining grotendeels camoufleren. (foto hieronder links)
Links zien we het enige gebouw dat overbleef van het voormalig centrum. Wie rechts zoekt naar het zwembad, waar zoveel Westendenaars, toeristen en andere gasten jaren van genoten, zal wel ontgoocheld zijn. Het is vervangen door een grote variëteit aan onkruidsoorten, zoals de ‘Capsella bursa pastoris’ of ‘herderstasje’, de paardenstaart, de akkerdistel en zoveel andere.

We staan nu voor ‘Duinenzicht’ dat er doods en verlaten bijligt. Laat de tranen maar achterwege! Nog enkele jaren geduld en dan zullen hier appartementsgebouwen verrijzen want in 2011 werd het centrum verkocht aan immobiliënhandelaars. Aan de kruising met de echte Vakantiestraat volgen we de allee rechtdoor, met ‘Duinenzicht’ rechts en links de omheining van het domein waar vroeger de paviljoenen van het vakantiecentrum stonden. Duister geval, hé? (foto hieronder rechts)

           

We aanschouwen die grote leegte maar we geven ook acht op de laaghangende takken van de bomen.
We rijden via de parking naar de Hovenierstraat en volgen die over een vijftigtal meters om er links de Bassevillestraat op te rijden. Let op, we genieten hier van de voorrang van rechts tegenover de auto’s die uit de richting Lombardsijde komen, maar het ‘lokaal verkeer’ (het andere is niet toegelaten maar wie trekt zich daar iets van aan?), houdt gewoon geen rekening met die sukkelaars van fietsers.
Na een paar honderd meters, bereiken we de parking op de hoek van de Strandjuttersdreef, die we inslaan. We steken de parking niet over om onze banden te sparen, maar we rijden er omheen.
Hopelijk staan er veel kampeerwagens op het nieuwe terrein links zodat ons belastinggeld tenminste rendeert voor ‘vzw Pasar’, het vroegere ‘Vakantiegenoegens’.
We kijken goed uit voor de eenden die elk ogenblik onze weg kunnen kruisen. Links zien we de recente uitbreiding van het golfterrein ‘Westgolf’ waartegen in 1994 door alle groenen zo heftig geprotesteerd werd.
Ter hoogte van de vijver links, begint een stukje hindernisbaan. De wortels van de bomen hebben de weg namelijk wat opgetild. (zie rechtse foto hieronder). We springen gewoon over de bulten, zoals de renners de balkjes ‘nemen’ in de cyclocross.

Aan het einde van de dreef, zien we rechts de poort naar de camping ‘Kompas’. Vroeger zouden we aangeraden hebben om het rustig paadje te volgen, maar om de één of andere duistere reden wenst men daar geen fietsers meer want we staan voor een gesloten ijzeren poort. Nu ja, ‘gesloten’, waar een wil is, is altijd een weg. En voor wie niet al te dik is…
Draaien we dus maar naar rechts achter de camping. Links, aan het begin van het idyllisch grintweggetje, dat in feite de duinen doorkruist, zien we de vuile stortplaats van de camping. We rijden tussen twee omheiningen die al even verwaarloosd zijn. Probeert het evenwicht te bewaren, zonder aan de linkerzijde de prachtige maar vaak overwoekerde duindoornstruiken met (in het najaar) hun mooie oranje vruchten te negeren. Willen jullie een blik werpen op de nevenliggende duinen links? Geen probleem, er zijn voldoende gaten in de omheining.

           

Aan het einde van wat een straatjuweeltje zou kunnen zijn, staan we met de neus op de Koninklijke baan. We stappen maar beter af om niet vast te geraken in het zand en wegens de hoge boord van de weg. Recht voor ons bevindt zich een waardevol duingebied, de vroegere camping ‘Cosmos’ die door de Vlaamse gemeenschap in zijn oorspronkelijke staat hersteld werd. Er werd een uitkijktoren en infopanelen beloofd. Dat werd weliswaar aangekondigd in de ‘Sirene’ van juli – augustus 2007. Er staat al één informatiebord, dus nog even geduld! Of is er daarvoor verder geen geld meer?

Nu moeten we naar rechts. Dit belet niet dat ons toch fietsers tegemoet kunnen rijden. Spaart de voetgangers want die ‘sukkelaars’ hebben geen eigen pad. We volgen het zopas vernieuwde wegdek. Aan het kruispunt met de Essex Scottishlaan zien we links de Calidris met een gedenkwaardig geschiedkundig verleden als vakantiecentrum voor Brusselse kinderen. Nu gebeurt daar van alles: verkiezingen, cursussen, …… Het is nu namelijk een gemeentelijk gebouw. Dat kunnen we zien aan de huisstijlvlag die er wappert.
Nu moeten we even goed oppassen. We willen links afdraaien, maar dat is niet zo eenvoudig. We moeten namelijk ergens de rijweg kunnen dwarsen om links ervan te kunnen plaatsnemen, in afwachting dat het verkeerslicht op groen springt. Dat kan best enkele minuten duren, welke manier van oversteken we ook mogen kiezen. We rijden liefst voorbij de lichten en steken TE VOET de baan over via de twee voetgangersovergangen.
We bevinden ons nu in de Strandlaan. Bewonderen we langs weerszijden de duinengebieden aangekocht door de Vlaamse Gemeenschap, terwijl we het mooie fietspad gebruiken. Links, steekt hier en daar nog een bunker van de Atlantikwal boven het zand uit.
We volgen nu een tijdje de ‘evenementen- en parkeerdijk’ van Westende-dorp en stellen vast dat de dijktegels nog steeds dezelfde zijn. Nochtans werd aangekondigd dat de dijkvernieuwing zou starten met het stuk tussen de Strandlaan en de Oceaanlaan? We zien dat het stuk tussen de Oceaanlaan en de surfclub straks aan de beurt is en dat de werken (voorlopig) 460.000 euro zullen kosten.
Buiten het hoogseizoen, als er niet moet betaald worden om te parkeren, lijkt de parking eigenlijk erg veel op een kampeerwagenpark, maar dan zonder de nodige sanitaire en andere voorzieningen. Willen we misschien even rusten? Geen probleem want nergens ter wereld staan zoveel rustbanken op een korte afstand. We zoeken er wel één uit die nog niet verzand is of overwoekerd door het onkruid.
Op het strand, (aan de rand van een natuurgebied!) verrijst het multifunctioneel strandbewakingscentrum met reddingsdienst, surfclub, zonneterras, cafetaria, eerste hulpdiensten en openbare sanitaire voorzieningen? Ja, ik weet ook wel dat Pasen 2010 de voorziene einddatum had moeten zijn voor de bouw ervan, maar het wordt nu het voorjaar van 2012. Het zal de andere twee gebouwtjes vervangen.
We rijden nu langs de dijk op het gedeelte voorzien voor de fietsers. Links mogen we ook rijden als we de voetgangers maar niet hinderen.
‘s Voormiddags rijden we in de schaduw afgeworpen door de (te) hoge appartementsgebouwen.
Via de Meeuwenlaan (de achtste weg rechts) rijden we in de richting van de kapel. De bewonderaars van het kunstwerk ‘De Zee en de Zon’ van Pieter Boudens, opgericht in 1992 in het ‘hart’ van onze badplaats, kunnen hun hartje ophalen. Is dat geen mooie tekst?

“De zee en de zon delen daaglijks hetzelfde bedoelen zij beginnen
De zee en de zon delen daaglijks hetzelfde gevoelen zij beminnen”

We letten echter op voor het hobbelig wegdek, een badplaats onwaardig. Spijtig genoeg kunnen we niet rechtdoor de Badenlaan inrijden. We werpen toch maar een blik op het vernieuwd kapelpleintje met Mariabeeld en marmeren tafel. Rechts hebben we ook nog oog voor ‘Les Zéphyrs”, een villa met een rijkeluisgeschiedenis, één van de (talrijke) paradepaardjes van Michel Landuyt. We bereiken nu de Badenlaan. Dat zou de ‘boulevard’ moeten zijn om onze badplaats binnen te rijden. Het is eigenlijk meer een parkeerplaats. Fietspaden zijn er niet, dus gebruiken we maar de Duinenlaan, ook zonder fietspaden, maar minder gevaarlijk want alleen lokaal verkeer is er toegestaan.
Iets over halfweg wordt het slijmvlies van onze neus geprikkeld door het aroma dat opstijgt uit de ‘Duinse Polder’, een hoeve met een lange familiegeschiedenis, maar eigenlijk niet meer op zijn plaats in een badplaats. We rijden door tot aan het kruispunt met de Henri Jasparlaan. We bevinden ons nu in de zone van de recent aangelegde pleintjes. Aan het kruispunt moeten we even naar links via een fietspad dubbele richting. In tegenstelling met de voetgangers moeten we voorrang geven bij het oversteken.

Natuurlijk kunnen jullie ook deze ongelukkige verkeersregeling niet begrijpen.
We rijden naar de kerk toe. We bewonderen het nieuw kerkpleintje met zijn romantische lampenkappen. Eindpunt van onze fietsroute, na 7 kilometer, is het marktplein of liever het parkeerplein Arthur Meynne, omdat er geen markten plaatsgrijpen, maar goed…

Hebben jullie ervan genoten?

De relatie tussen burgers en politici is een vaak besproken onderwerp.
Een mandataris, van welk niveau dan ook, wordt regelmatig onder vuur genomen.
Een dooddoener zoals ‘het zijn allemaal zakkenvullers’ is dan meestal niet uit de lucht.
Is dat eigenlijk wel juist? Verdient een politicus inderdaad (te) veel?
Dat wou ik eens uit de doeken doen. Gezien de aard van mijn blog, heb ik het dus uiteraard enkel over de lokale gemeentelijke mandatarissen. Om mijn artikel niet al te lang te maken en omdat de situatie van de weddetrekkende politici totaal verschilt van die van de niet-weddetrekkende, zal ik het onderwerp behandelen in twee weekartikels.

De weddetrekkende politici

Aangifte van mandaten en vermogen
Sinds 2005 zijn de politici verplicht om bij het Rekenhof een aangifte te doen van hun mandaten en van hun vermogen. In 2011 moest dat gebeurd zijn vóór 31 maart 2011.
De lijst van de in 2010 uitgeoefende mandaten, werden op 12 augustus 2011 in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd. Alle Middelkerkse mandatarissen hebben voldaan aan hun plicht.
De verplichting van de vermogensaangifte zou moeten voorkomen dat politici en topambtenaren zich persoonlijk verrijken bij de uitoefening van hun mandaat. Deze aangifte is vertrouwelijk.
De verplichte mandatenlijst zou belangenvermenging moeten tegengaan. De mandaten worden wel openbaar gemaakt.

Wie moet aangifte doen?
Politici die enkel een gemeentelijk mandaat uitoefenen moeten enkel een aangifte doen als ze burgemeester, schepen of OCMW – voorzitter zijn. Provincieraadsleden moeten het evenmin doen.
In de regel is een bezoldiging datgene wat belastbaar is. Een onkostenvergoeding is dus geen bezoldiging. Politici die geen aangifte doen, lopen het risico op een boete van 550 tot 5.500 euro als minnelijke schikking. Bij niet-betalen komt het dossier voor de correctionele rechtbank. Voorlopig blijft dat alles nog een dode letter. We zijn dat in België niet anders gewoon!!
Als de politicus of politica voldoet aan de aangifteplicht, dan is hij of zij meteen verplicht om alle mandaten aan te geven. Ook als het gaat om een bestuurlijke functie in een non-profit organisatie. Zelfs de onbezoldigde mandaten. Binnen die aangifte vallen meteen alle lidmaatschappen van beleidsorganen van firma’s, overheidsbedrijven, stichtingen, vakbonden, politieke partijen, ziekenfondsen, heemkundige kringen, oudercomités, …
Aangifte van een gewoon lidmaatschap is NIET verplicht.

Laten we nu eens nagaan wat al die bezoldigde mandaten ‘opbrengen’.

Hoeveel bedragen de wedden van burgemeester en schepenen inclusief OCMW - voorzitter?
Burgemeesters, schepenen en OCMW- voorzitters verdienen voor de uitoefening van hun mandaat een wedde. Deze is vergelijkbaar (niet in grootte!) met het loon dat een werknemer maandelijks verdient. Dat betekent dat de ‘werkgever’ (de gemeente of het OCMW in ons geval) maandelijks aan de betrokkene een nettobedrag uitbetaalt: de brutowedde verminderd met de persoonlijke sociale bijdragen en de bedrijfsvoorheffing.
De wedde van een burgemeester is gelijk aan een percentage van het brutojaarloon van de leden van het Vlaams Parlement (= 53.511 euro). Dat percentage bedraagt 73,7311 %. De lonen volgen ook de gezondheidsindex, wat maakt dat ze vanaf 1 oktober 2010 lichtjes gestegen zijn. Zoals jullie in de tabel hieronder kunnen zien, zou een burgemeester van een gemeente met een inwonersaantal tussen 15.001 en 20.000, zoals Middelkerke, jaarlijks 59.800,80 euro bruto verdienen. Zo is het voorzien in het Gemeentedecreet en in het besluit van de Vlaamse Regering van 5 juni 2009 houdende de bezoldigingsregeling van de lokale en provinciale mandataris (B.S. 19 juni 2009).
Dat decreet is in werking getreden op 1 januari 2007, bij de start van de legislatuur 2007-2012.
Vóór die datum waren de gemeenten weliswaar ook reeds ingedeeld in een aantal klassen volgens het inwonersaantal, maar de bevoegde overheid kon evenwel, op basis van een aantal objectieve criteria, beslissen om aan een bepaalde gemeente een klasseverhoging toe te staan. Zo werd ook de wedde van de burgemeester en de schepenen (voorzitter OCMW inbegrepen) verhoogd. Alle kustgemeenten hebben een verhoging gekregen met twee klassen om rekening te houden met het feit dat er aan de kust meer mensen verblijven dan er inwoners zijn.
Dat zou dus betekenen dat de burgemeester van Middelkerke jaarlijks 75.954,34 euro bruto verdient.
Uit goede bron heb ik gehoord dat één van de kustburgemeesters (gemeente met minder inwoners dan M.) 88.000 euro bruto zou verdienen. Ik heb er geen verklaring voor gevonden/ gekregen.
Bestaat er misschien nog een toemaatje dat ik niet ken?
Vanaf de legislatuur 2007-2012 worden geen klasse - afwijkingen meer toegestaan.
Er werd echter voorzien in een overgangsregeling voor de mandaten die omwille van de klasseverhoging een hogere wedde hebben in de oude regeling dan op basis van de nieuwe regeling. Zij krijgen de wedde die ze op 31 december 2006 genoten (aan de toenmalige indexcoëfficiënt 1,4002), doch zonder de indexaties die er in de toekomst normalerwijze zouden worden op toegepast. Ze behouden die wedde tijdens de lopende legislatuur (tot 2 januari 2013) of tot de wedde ingevolge de toepassing van de nieuwe regelgeving hoger zal zijn (rekening houdend met de indexatie die op die wedde wordt toegepast).
Ingewikkeld, maar zo is het nu eenmaal.

Brutojaarlonen burgemeesters Vlaamse gemeenten

Aantal inwoners	Percentage t.o.v. parlementaire vergoeding ( = 53.511 euro)	Brutojaarloon vanaf 1 oktober 2010 (geïndexeerd)
Van 15.001 tot 20.000	73,7311%	59.800,80 euro NORMAAL
Van 20.001 tot 25.000	87,8797%	71.276,24 euro
Van 25.001 tot 35.000	93,6475%	75.954,34 euro VERHOOGD

Telt een gemeente minder dan 50.000 inwoners, dan verdienen de schepenen 60% van het brutojaarloon van de burgemeester. Dit betekent (door de klasseverhoging) dat onze schepenen jaarlijks 45.572,6 euro bruto verdienen.
Ik leg telkens de nadruk op BRUTO omdat nogal wat mensen geneigd zijn om dat bedrag te vermelden als ze het over de verdiensten van politici hebben.
Hoeveel daar van over blijft? Er zijn vijf inkomensschijven en dus ook vijf belastingtarieven. Voor wie in de hoogste schijf (voor 2011: netto belastbaar inkomen hoger dan 35.060 euro) terechtkomt, zoals onze mandatarissen, neem ik aan, valt onder het belastingtarief van 50 %.
Die betaalt dan per jaar 13.269 euro + 50% op het gedeelte boven 35.060 euro, aan belastingen.

Extra’s voor burgemeester en schepenen (Incl OCMW – voorzitter)
Burgemeesters en schepenen hebben, net als gewone ambtenaren, recht op vakantiegeld en een eindejaarspremie. De berekening ervan gebeurt op de wedde en volgens dezelfde regels als voor het gemeentepersoneel van niveau A. Andere voordelen zoals hospitalisatieverzekering krijgen de burgemeester en zijn schepenen niet. Onkosten, bijvoorbeeld voor gsm of vervoer, worden uiteraard wel terugbetaald. Let wel, de kosten moeten verband houden met de uitoefening van het mandaat en ze moeten noodzakelijk zijn. Het is aan de burgemeester en de schepenen om dit aan te tonen.
Bij ontslag is er geen enkele uittredingsvergoeding voorzien.
Aangezien daar weinig over geweten is en het uiteraard niet te controleren is, wil ik het hier dan ook niet hebben over mogelijke ‘kleinere’ voordelen, zoals relatiegeschenken, maaltijden bij vergaderingen of vrijkaarten voor wedstrijden of voorstellingen.

Op de website http://www.vsgb.be kunnen we lezen dat de burgemeester en schepenen geen bijkomende verdiensten mogen genieten ten laste van de gemeente, om welke reden of onder welke benaming ook. Ze krijgen dus geen zitpenning als ze zetelen in een gemeentelijke commissie. Of dat ook geldig is voor een schepen die tevens als brandweerofficier betaald wordt door de gemeente, heeft niemand mij willen/kunnen/durven zeggen.

Maar er zijn nog andere bijverdiensten!

De bezoldigde mandaten van de Middelkerkse politici
De zitpenningen zijn voor alle opdrachthoudende verenigingen (intercommunales) in Vlaanderen vastgesteld bij besluit van 4 juni 2004 en zijn dus absoluut niet geheim.
(besluit van de Vlaamse regering houdende de vaststelling van de grenzen en de toekenningsvoorwaarden van het presentiegeld en de andere vergoedingen die in het kader van de bestuurlijke werking van een dienstverlenende of opdrachthoudende vereniging kunnen worden toegekend B.S. 27 augustus 2004).
We vinden in dat besluit:

Art. 3. "Aan de leden van de raad van bestuur kan, per effectief bijgewoonde zitting, een presentiegeld worden toegekend.
Het toegekende presentiegeld mag niet hoger zijn dan het hoogste bedrag dat in het Vlaamse Gewest aan gemeenteraadsleden wordt toegekend voor het bijwonen van de gemeenteraden."
Art.12. "Het aantal bezoldigbare vergaderingen van de verschillende organen is bepalend voor de presentiegelden waarop de leden overeenkomstig de criteria, vastgesteld in dit besluit, aanspraak kunnen maken, met dien verstande dat het aantal bezoldigbare vergaderingen per boekjaar en per lid begrensd is op 12 voor de organen, bedoeld in artikel 3."

Ziehier de lijst van de mandaten die de Middelkerkse aangifteplichtigen aan het Rekenhof meldden. Omdat mijn artikel handelt over ‘verdienen’ beperk ik mij uiteraard tot de bezoldigde mandaten.

Michel Landuyt : burgemeester en advocaat

Janna Rommel-Opstaele: zaakvoerder-zelfstandige, schepen
Volgens http://www.wvi.be/userfiles/files/Bestuursorganen%202011.pdf zou zij ook lid zijn van het regionaal comité Oostende-Brugge WVI (West-Vlaamse intercommunale), voor de periode 2007-2012. Klopt die informatie dan misschien niet meer? Zij heeft dat bezoldigd mandaat niet opgegeven aan het Rekenhof en het komt derhalve ook niet voor op de mandatenlijst. Dat comité vergadert 4 keer per jaar, de zitpenning bedraagt 91,74 euro bruto.
Als de informatie hierboven wel juist is, dan zou dat per jaar gaan over 366,96 e bruto.

Carine Dejonghe: zaakvoerder-zelfstandige, schepen, bestuurder Infrax West (ex-WVEM)
Het presentiegeld toegekend aan de leden van de raad van bestuur van Infrax West bedraagt 175 euro bruto. De raad komt 11 keer per jaar bijeen, dus in totaal 1.925 euro bruto.

Geert Verdonck: schepen, oefent zijn vroeger beroep niet meer uit maar werkt halftijds.
Hij is bij TMVW (Tussengemeentelijke Maatschappij der Vlaanderen voor Watervoorziening) lid van de raad van bestuur (10 zittingen per jaar) en lid van het regionaal directiecomité voor zuivering (10 zittingen per jaar plus 4 gezamenlijk met de andere directiecomités).
Op mijn vraag deelde hij mij mee dat hij voor beide functies samen, plus de daarmee gepaard gaande vervoerkosten per jaar, 10.751 euro ontvangt, wat neerkomt op 896 euro per maand).
Jaarlijks zou hij daarvan jaarlijks ongeveer € 8.000 moeten terugstorten aan de belastingen.

Johnny Devey: schepen en schijnbaar ‘zonder beroep’, voorzitter raad van bestuur IKWV (Intercommunale Kustreddingsdienst West-Vlaanderen)
De raad komt jaarlijks 8 keer bijeen. De zitpenning bedraagt 75 e, dus 600 euro per jaar. Op mijn vraag naar het bedrag van die zitpenning reageerde een trouwe medewerkster van IKWV met de volgende woorden: “ik wil evenwel toch opmerken dat onze voorzitter, doorheen het jaar heel wat tijd vrijmaakt om alle reddersposten te bezoeken en ook op andere activiteiten aanwezig is, dit geheel onbezoldigd.
Het IKWV-voorzitterschap is dan ook veeleer een belangeloos engagement gesterkt vanuit de persoonlijke interesses van de voorzitter.” Proficiat, schepen!

Devey is tevens lesgever aan de West-Vlaamse opleidingsschool voor brandweermannen, reddingsdiensten en ambulanciers WOBRA, alsook luitenant van de vrijwillige brandweer Middelkerke met daar bovenop een bijkomende bezoldiging omdat hij ook sectiechef is.

Alle intercommunales deelden mij vlot de gevraagde bedragen van de zitpenningen en het aantal zittingen mee. Dat was ook het geval voor de schepenen Maesen en Verdonck. Van burgemeester Landuyt en van de schepenen Opstaele en De Jonghe had ik geen informatie meer nodig.
Schepen Devey is de enige die weigerde mee te werken. Heeft dat iets te zien met het feit dat hij de meeste bezoldigde mandaten bekleedt? Of is zijn verdienste te hoog? Ik heb er het raden naar. Hij dreigde zelfs met een rechtszaak, als ….
Om geen misverstanden te laten ontstaan, ziehier het antwoord dat hij me per email stuurde: “uw opvragingen betreffendeverloning en vergoedingen behoren tot de private sfeer. Jaarlijks kom ik mijn verplichtingen na inzake de aangiften van mijn bezoldigde mandaten en het beroep dat ik uitoefen aan het Rekenhof. Ik betaal tevens de afrekening van mijn bedrijfsvoorheffing en kom dus al mijn wettelijke verplichtingen na. Indien ik vaststel dat in uw publicaties foutieve gegevens over mij worden vermeld zal ik niet nalaten hiervoor gerechterlijke stappen te ondernemen.“

Zolang het maar geen ‘gerechtelijke’ stappen zijn ….
De schepen heeft het wel bij het verkeerde eind voor wat zijn zitpenning bij het IKWV betreft. Ik legde hierboven al uit dat dit zeker geen geheim is en mag zijn.

Over zijn verdienste als brandweerofficier heb ik uitleg gevraagd aan de vvsg (vereniging van Vlaamse steden en gemeenten), namelijk over de regel dat een schepen geen bijkomende verdienste mag genieten betaald door de gemeente. Zij zullen waarschijnlijk nooit antwoorden.

Heb ik geen zaken met zijn verdienste als lesgever aan de West-Vlaamse Opleidingsschool voor Brandweermannen, Reddingsdiensten en Ambulanciers WOBRA? Die wordt nochtans wel betaald met provinciaal belastingsgeld, waartoe wij allemaal moeten bijdragen.
Ik stelde daarom de vraag aan WOBRA. De directeur draaide een beetje rond de pot: “Ik kan akkoord gaan met betrokkene dat de individuele loongegevens van hem tot de private sfeer behoren. Daarenboven is de vzw Wobra een privaatrechtelijke rechtspersoon. Door de raad van bestuur wordt de vergoeding van de lesgevers vastgesteld in functie van de opdracht (lesgever theorie, praktijk of medewerker). Het aantal lesuren fluctueert naar gelang van de cursussen die worden ingericht en de lesgevers waarop een beroep wordt gedaan. Een lesopdracht bij Wobra is derhalve geen vaste opdracht, vergelijkbaar met wat er in het reguliere onderwijs is voorzien, en er is ook geen vaste vergoeding aan gekoppeld.”

Privaatrechtelijke rechtspersonen zijn instellingen die hetzij door het privaat initiatief, hetzij door de overheid, optredend als privaat persoon, zijn tot stand gekomen en gehandhaafd, die niet deelnemen aan het overheidsbeleid en dan ook niet bekleed zijn met een gedeelte van het openbaar gezag. Ze ontsnappen, in principe althans, aan ieder rechtstreeks toezicht van de regering. Hun bestaan als rechtspersoon wordt afhankelijk gesteld van de door de wetgever voorgeschreven voorwaarden.

Lode Maesen: schepen, werkt halftijds in een advocatenkantoor; hij is:
IMWV bestuurder, circa 185 e bruto voor 10 zittingen per jaar => 1.850 euro per jaar
IVOO bestuurder (Intercommunale Vuilverwijdering en Verwerking Oostende en Ommeland), 5 zittingen per jaar à 185,71 e bruto => 928,55 euro per jaar.
Woonwel sociale huisvestingsmaatschappij bestuurder: 8 zittingen per kalenderjaar à 160 euro bruto => 1.280 euro per jaar.
Dat geeft een totale bruto jaarlijkse verdienste van afgerond 4.000 euro. Het groot verschil tussen hem en schepen Verdonck ligt waarschijnlijk in het feit dat hierin geen vervoerkosten begrepen zijn.

Geert Galle: OCMW-voorzitter en halftijds bediende
GEEN mandaten

Aangezien de mandaten moeten ingediend worden vóór 31 maart en de lijst pas half augustus in het Staatsblad verschijnt, kan de lijst wel eens niet meer kloppen. Geert Verdonck oefent zijn beroep van maatschappelijk werker niet meer uit en Lode Maesen is geen parlementair medewerker meer. Beide werken halftijds.

Zijn de mandatarissen overbetaald?
De geïnteresseerde lezer kan dus nu uitrekenen hoeveel de burgemeester en de schepenen in totaal per jaar verdienen.
Hij/ Zij heeft dus nu alle gegevens om te oordelen of die verdiensten te hoog of te laag zijn.
De wedde van burgemeester en schepenen kan men moeilijk ‘laag’ noemen, vooral als men in aanmerking neemt dat de mandatarissen ook genieten van allerlei voordelen: vergoeding reis- en andere onkosten, enz…. Eigenlijk kan ik daar wel mee instemmen want het ambt moet aantrekkelijk blijven en moet bekwame burgers toelaten te weerstaan aan de lokroep van de bedrijven die meer betalen. Mochten de wedden en vergoedingen minder interessant zijn, dan zouden enkel vermogende personen het zich kunnen permitteren om aan politiek te doen. De politiek mag ook niet enkel weggelegd zijn voor vastbenoemde ambtenaren die bij eventueel verlies van hun mandaat gewoon hun vroegere job weer kunnen opnemen.
Sommige politici offeren promotiekansen op door een onderbreking van hun loopbaan. Nochtans dient hier gezegd dat de overheid de laatste jaren steeds beter de sociale bescherming van de mandatarissen verzekert (vb bij loopbaanonderbreking)

We moeten ook durven toegeven dat een eerlijke en bekwame mandataris heel wat tijd moet besteden aan (meestal avondlijke en misschien soms nutteloze) vergaderingen, aan de voorbereiding daarvan en aan studiewerk om een voldoende basis te verwerven voor een beter begrip van dossiers. Natuurlijk steunen de meeste hiervoor grotendeels op het gemeentelijk ambtenarenkorps, dat klopt ook.

Publieke activiteiten vereisen de aanwezigheid van de politicus, communicatie met burgers, mondeling of via email en telefoon nemen heel wat tijd in beslag en het lijdt dus geen twijfel dat het familiaal leven daaronder te lijden heeft.
Sommige politici, niet allemaal, moeten ook een deel van hun verdienste afdragen aan de partijkas. Het percent is afhankelijk van de partij en van het niveau en varieert rond de 5 à 10%. Deze bijdrage kan wel afgetrokken worden van de belastingen.
Sommige moeten bij verkiezingen ook een gedeelte van de aan propaganda bestede kosten uit eigen zak betalen. Dat komt wellicht enkel voor bij kleine/ nieuwe partijen.

Besluit
Ik heb de indruk dat de politici over het algemeen tevreden zijn over hun verdiensten, maar ze vragen tevens begrip voor de argumenten die ik hierboven verwoord heb en die veel geschikte en bekwame burgers ervan weerhouden voor een politieke loopbaan te kiezen. De beweegredenen van diegene die het wel doen, hebben naast het geldelijk voordeel, enerzijds te maken met idealisme, verantwoordelijkheid, dienstbaarheid of sociale overwegingen maar anderzijds ook met geldingsdrang, gemiste kansen in het beroepsleven, familietraditie of met streven naar meer aanzien.
We moeten er ons zeker voor hoeden om alle politici over dezelfde kam te scheren.

Niettegenstaande veel speurwerk op internet en het stellen van talloze vragen aan politici, organisaties en intercommunales, ben ik er mij van bewust dat bovenstaand artikel nog kan vervolledigd worden.
Mochten lezers van deze blog over aanvullende of betere informatie beschikken, dan zal ik die met plezier in een volgend artikel publiceren.

Bronnen

http://www.politics.be/duiding/660/
Bestuursorganen WVI http://www.wvi.be/userfiles/files/Bestuursorganen%202011.pdf
Praktisch handboek voor burgemeesters en schepenen – Fiche 2.1
http://www.middelkerke.be/page29314048.aspx
http://binnenland.vlaanderen.be/uitvoeringsbesluit/vaststelling-van-de-grenzen-en-de-toekenningsvoorwaarden-presentiegeld
http://www.vvsg.be/Werking_Organisatie/Statuut_lokale_mandatarissen/Pages/fiscaal_statuut.aspx
http://www.g-o.be/sites/portaal_nieuw/subsites/Onderwijsinfotheek/InfotheekGO/Attenderingen/Documents/BS20110812mandaten.pdf

Aanpassing op 6 september 2011

Op de vraag of een schepen ook nog door de gemeente bezoldigd kan worden als brandweerofficier, had ik dus uitleg gevraagd aan de vvsg (vereniging van Vlaamse steden en gemeenten). Ik had nooit gedacht daar een antwoord op te krijgen. Ik was verkeerd en ik verontschuldig me ervoor.

Ik kreeg namelijk vandaag een mail met volgende inhoud:

“De wetgeving gaat er van uit dat alle activiteiten die de schepen voor de gemeente doet gedekt zijn door de schepenwedde. In de memorie van toelichting bij het door u aangehaalde artikel staat dat dit verbod ingesteld is om te vermijden dat de schepen naast zijn of haar salaris en voorziene vergoedingen ook aanspraak zou kunnen maken op presentiegelden ter vergoeding van hun aanwezigheid op de gemeenteraad.

Het feit dat de schepen brandweervrijwilliger is heeft niets te maken met zijn ambt als schepen en dus kan, volgens mij, de schepen nog steeds een vergoeding krijgen voor zijn activiteiten als brandweervrijwilliger.

De vergoedingen van de brandweervrijwilligers worden vastgelegd in het gemeentelijk organiek reglement.”

Een parkeerplaatsje vinden tijdens de zomer aan de kust is niet eenvoudig en goedkoop is het evenmin.
De lezers van “La Dernière Heure” konden einde juli vernemen dat aan de kust veelvuldig misbruik gemaakt wordt van parkeerkaarten voor gehandicapten. Dat het niet gaat om een paar uitzonderingsgevallen, mag blijken uit de verklaring van de korpschef van de politiezone ‘Westkust’ die (zomaar) weet heeft van 200 overtredingen in de maand juli. Uit een onderzoek van Touring bleek al dat zowat 100.000 gehandicaptenkaarten onterecht worden gebruikt in ons land. Dat is één op de drie van het totale aantal dat in omloop is.
Omdat ik dat een zeer erge overtreding vind, wil ik eens wat dieper ingaan op die speciale parkeerkaart.

Welk voordeel levert zo’n kaart op?
Je mag er uiteraard mee parkeren op plaatsen voorbehouden voor personen met een handicap. Je mag er tevens mee in België, als chauffeur of als passagier, voor onbeperkte duur parkeren op plaatsen waar de parkeertijd normaal beperkt is.
De kaart is persoonlijk: niemand mag van de kaart gebruik maken als de gehandicapte niet zelf in het voertuig zit. Ze moet aangebracht worden tegen de binnenkant van de voorruit of, als er geen voorruit is, op het voorste gedeelte van het voertuig. Zo ziet die kaart eruit.

Wie heeft er recht op zo’n kaart?
Om zo’n parkeerkaart te verkrijgen, moet men voldoen aan een aantal criteria.
Die leggen vooral het accent op een handicap aan de onderste ledematen. De rechthebbenden zijn:
Wie een blijvende invaliditeit heeft van ten minste 80 %.
Wie een blijvende invaliditeit heeft van minstens 50 % aan de onderste ledematen.
Wie volledig verlamd is aan de bovenste ledematen of bij wie de bovenste ledematen geamputeerd zijn.
Burgerlijke en militaire oorlogsinvaliden met minstens 50 % oorlogsinvaliditeit.
Wie een blijvende vermindering heeft van de graad van zelfredzaamheid
-ouder dan 21 jaar: 12 punten of meer (zelfredzaamheid) of minstens 2 punten (mobiliteit)
-jonger dan 21 jaar: 2 punten in de categorie “verplaatsing” of “mobiliteit en verplaatsing”

Dat laatste vraagt natuurlijk een woordje uitleg.
Meestal bij een medische controle, wordt vastgesteld welke moeilijkheden een persoon ondervindt bij het stellen van de volgende sociale en menselijke daden: zich verplaatsen, zich voeden en zijn maaltijd bereiden, voor zijn persoonlijke hygiëne instaan en zich kleden, zijn woning onderhouden en huishoudelijk werk verrichten, zonder toezicht leven en zich bewust zijn van de gevaren voor zichzelf en anderen, mededeelzaam zijn en sociale contacten leggen met zijn omgeving. Voor elk domein worden punten toegekend

0 punten indien geen moeilijkheden, geen bijzondere inspanning en geen bijzondere hulpmiddelen
1 punt indien beperkte moeilijkheden of beperkte bijkomende inspanning of beperkt beroep op bijzondere hulpmiddelen
2 punten indien grote moeilijkheden of grote bijkomende inspanning of uitgebreid beroep op bijzondere hulpmiddelen
3 punten indien onmoge1ijk zonder hulp van derden, zonder opvang in een aangepaste voorziening of zonder volledig aangepaste omgeving.
Het totaal van de punten bepaalt de graad van zelfredzaamheid die, onder andere, moet toelaten een parkeerkaart voor gehandicapte aan te vragen.

Waaraan moet een parkeerplaats voor gehandicapte eigenlijk voldoen?
“U herkent deze plaatsen aan het verkeersbord en meestal (maar niet altijd) aan het symbool op de grond.” Deze tekst komt uit het officieel document van 10 juni 2011 dat over de parkeerkaart handelt. Hij blinkt niet uit door preciesheid.
In de praktijk is het inderdaad zo, dat de aanduidingen nogal wat kunnen verschillen. Wat is er correct?
Artikel 25.1 van de wegcode bepaalt dat het verboden is een voertuig te parkeren op de plaatsen die gesignaleerd worden met een bord E9a met een blauw onderbord met daarop een symbool met een rolstoel of met een bord E9a waarop dat symbool aangebracht is, behalve voor de voertuigen gebruikt door personen met een handicap die in het bezit zijn van een speciale kaart.

           

Het heeft dus geen belang welke grondmarkering er aangebracht is. De chauffeurs kunnen de reservering wel moeilijker negeren of doen alsof als er een duidelijke (blauwe) grondmarkering aangebracht is.
Een parkeerplaats met grondmarkering alleen, zonder verkeersbord, is ongeldig. (zie eerste foto hieronder) Hieronder zien jullie enkele mogelijke grondmarkeringen in Westende. (foto’s 2 tot en met 4).

           

           

Ik begrijp niet waarom het niet overal dezelfde zijn.
Rolstoelgebruikers hebben meer ruimte nodig om in en uit de auto te stappen. De (voorbehouden) parkeerplaatsen dienen zo dicht mogelijk bij de ingang van het gebouw (maximaal op een afstand van 50 meter) te liggen. Er moet een drempelloze circulatie of trottoirverlaging (lager dan 2 cm) in de onmiddellijke nabijheid zijn. De daarop aansluitende loopzone is obstakelvrij en minimaal 150 cm breed.
Elektrische rolstoelen worden met een zwaarder type voertuig getransporteerd. Het in- en uitrijden gebeurt meestal via de achterzijde van het voertuig. Hierdoor stijgt de vraag naar grote parkeerplaatsen of parkeerplaatsen die haaks of schuin op de as van de rijbaan zijn aangebracht en die voldoende breed zijn. Parkeerplaatsen die hiervoor worden ingericht dienen 7,50 m lang te zijn, tegenover 5 à 6 meter voor een gewone parkeerplaats.
De Federale Overheidsdienst (FOD) geeft een brochure uit met als titel “Richtlijnen parkeerinrichtingen voor personen met een handicap” waarin dat allemaal haarfijn uitgelegd wordt.
Ik bedank Mevrouw Veronique Michel van KVG (Katholieke Vereniging Gehandicapten) voor het bezorgen van de informatie en voor het toesturen van deze brochure.

Over hoeveel begunstigden gaat het?
Op dit moment zijn er in België ongeveer 325.000 officiële parkeerkaarten in omloop. Maar liefst 48.000 daarvan werden uitgereikt in de provincie West-Vlaanderen.
De provincie is daarmee koploper in ons land.

Hoe geraakt een niet-rechthebbende aan zo’n kaart?
Oneerlijke personen (hoe kan men ze anders noemen?) vervalsen de kaarten door er kleurenkopieën van te maken. Vervallen kaarten, bijvoorbeeld van een overleden persoon, worden verder gebruikt. Er wordt een kaart geleend van een familielid of van een kennis. Vorig jaar werd een hoteluitbater in De Panne geklist die vijf zulke kaarten liet circuleren om klanten gratis te laten parkeren.
Soms maken dieven ook gebruik van een gestolen parkeerkaart.
Vorig jaar zou een derde van de gebruikte kaarten zowaar ongeldig geweest zijn.
De politie benadrukt dat er nochtans voldoende andere parkeerplaatsen zijn en dat de inbreuken gebeuren uit luiheid.

Welke oorzaken kan het misbruik van de kaart hebben?
Er zijn twee hoofdredenen voor het toegenomen gebruik van vervalsingen. Enerzijds schilderen gemeenten de parkeerplaatsen voor gehandicapten vaker blauw sinds dat werd aanbevolen in de Ministeriële Omzendbrief van 25april 2003. Daardoor kunnen bestuurders nog moeilijk beweren dat ze “het niet gezien hadden”. Anderzijds is de kwaliteit van de huidige scanners en kopieertoestellen zo goed dat het een koud kunstje wordt om perfecte vervalsingen te maken. Daarnaast blijken familie en vrienden de gehandicaptenkaart van een overledene niet altijd op te sturen naar de Directie-generaal ‘Personen met
een Handicap’ van de FOD Sociale Zekerheid.
Misschien vinden sommige mensen dat men al te gemakkelijk een kaart krijgt, zodat deze niet meer ernstig genomen wordt.
De politie stelt inderdaad vast dat talloze mensen er ethisch geen enkel probleem mee hebben om zo'n kaart onrechtmatig te gebruiken.

Wat wordt er gedaan om misbruiken te vermijden?
Een gedeeltelijke oplossing voor het probleem is de namaak van de kaart moeilijker maken. ‘Vanaf december krijgen alle kaarten daarom een hologram om kopiëren tegen te gaan', zegt Yves De Smedt van de FOD Sociale Zekerheid, die de kaarten uitreikt.
Een hologram is een driedimensioneel beeld gecreëerd via fotografische projectie.
Wie betrapt wordt, krijgt een boete. ‘Als je bijvoorbeeld de kaart van een overleden familielid gebruikt, betaal je 100 euro boete plus de takelkosten en wordt de kaart uiteraard ingetrokken', zegt korpschef Paelinck. ‘Wie een kaart namaakt, moet zich bovendien voor de rechter verantwoorden voor valsheid in geschrifte.'
Guido De Padt, eventjes minister van Binnenlandse Zaken geweest, vindt dat een strengere bestraffing aangewezen is.
"Momenteel wordt het foutief gebruik van een parkeerkaart voor mindervaliden als een overtreding van de tweede graad beschouwd. Ik stel voor om ze als een overtreding van de derde graad te beschouwen. De onmiddellijke inning verhoogt dan van 100 euro naar 150 euro, de minnelijke schikking van 110 euro naar 160 euro en de geldboete voor de rechtbank van 110 euro tot 1.375 euro naar 220 euro tot 2.750 euro."

En in Middelkerke?
Verspreid over de deelgemeenten vind je parkeerplaatsen voor gehandicapten. Diegene die zich bevinden in de betalende zone zijn niet gratis en volgen de tarieven van de parkeermeters. De overige parkeerplaatsen zijn gratis.
Gehandicapten met een kaart kunnen onbeperkt parkeren in de fameuze nieuwe blauwe zone. Er moet dus geen parkeerschijf geplaatst worden.
Middelkerke en Knokke-Heist (om me tot de kustgemeentes te beperken) zijn de enige die mindervaliden laten betalen aan de parkeermeters. Waarom?
Er zijn argumenten voor maar ook tegen.
Waarschijnlijk is de meerderheid van ons het er over eens dat mensen die een probleem hebben om zich te verplaatsen en die dat enkel kunnen met hun wagen, zo dicht mogelijk bij hun bestemming moeten kunnen parkeren. In de meeste gemeenten werden en worden dus plaatsen voor gehandicapten voorbehouden.
Er werden massa’s parkeerkaarten uitgedeeld. Men ging daarin heel ver omdat men dit eerder als een sociale maatregel dan als een specifieke aanpak van het mobiliteitsprobleem beschouwde. En toen werden misbruiken vastgesteld. Sommige gemeenten die al te weinig parkeerplaatsen hebben, grepen dat aan om minder plaatsen te voorzien. Anderen ergeren er zich aan dat er te veel parkeerplaatsen voorbehouden worden en dat er daardoor wel eens ongebruikt blijven, terwijl anderen moeten blijven zoeken.
Een andere vraag is: moet parkeren voor gehandicapten gratis zijn? In Oostende stelde een commissie voor mensen met een handicap ooit dat hun beschermelingen niet gelijkgesteld moeten worden met kansarmen en dat heel wat gehandicapten zonder problemen parkeergeld kunnen betalen.
Waarom ons bestuur het doet? Waarschijnlijk voor de hierboven aangehaalde reden, zelfs al wordt het door iedereen afgekeurd.

Is dat eigenlijk wel een probleem?
In Westende moet op 11 parkeerplaatsen voor gehandicapten betaald worden. Daarvan bevinden er zich 5 op de Koning Ridderdijk. In de periodes (hoogseizoen) dat daar parkeergeld moet betaald worden, staat er bijna nooit iemand, evenmin als op de gewone parkeerplaatsen trouwens.
Dat geldt ook, in lichtjes mindere mate, voor de andere betalende plaatsen. We mogen dat probleem dus niet opblazen!!

Hoeveel plaatsen zijn er in Westende voorzien?
Ik heb eens wat rondgekeken in Westende en ik stelde vast dat er eigenlijk relatief weinig parkeerplaatsen voorbehouden zijn voor gehandicapten. Je vindt een lijst op
http://www.middelkerke.be/page24882145.aspx.
Die zou echter wel eens bijgewerkt mogen worden.
Voor Westende-bad tot aan de Rotonde zouden dat er 36 zijn, voor het dorp Incl Koning Ridderdijk en Incl Privaat Terrein van Zon en Zee 12 en voor Lombardsijde 6.
Ik zag ze op volgende plaatsen:
Bad : Arendlaan 4 betalend, Badenlaan aan kapel 2, Distellaan 1, Flandrialaan 1, Herfstlaan 3, Priorijlaan: 2 betalend en parkeren beperkt tot 1 uur
Pleintje op kruispunt van Pelikaanlaan en Zeeravenlaan: 3, Pelikaanlaan 1 en Zeeravenlaan 1
Pleintje op kruispunt van Zwaluwenlaan en Wulpenlaan: 5, Wulpenlaan 3 en Zwaluwenlaan 1
Oorlogsinvalidenlaan 2, Ooievaarslaan 1, Wulpenlaan 3, Zilvermeeuwlaan 3
Dorp: Westendelaan 2 (apotheek Cattrysse en bibliotheek), Zon en Zee (op privaat terrein) 2, Strandlaan (Calidris) 1, Sint-Laurentiusdijk (betalend tijdens bepaalde periode): 2 aan sanitair blok en 3 aan surfgebouw, Lombardsijdelaan 2
Lombardsijde: 2 op Dorpsplein en 2 in de Oude Nieuwpoortlaan, Lombardenstraat 1, Kleitendijkstraat 1

Hoeveel zouden er eigenlijk moeten zijn? Volgens de aanbevelingen van Vlaams Minister Hilde Crevits: zou dat minstens 6% van het totaal aantal parkeerplaatsen moeten zijn.( = 1 op 17).
Zonder het totaal aantal te tellen mag ik dus zeggen dat Westende nog lang niet aan dat streefdoel komt.
Hieronder zien jullie, links een parkeerplaats in Westende-bad waarvoor betaald moet worden en rechts een verkeersbord waarover ik mijn twijfels had, maar na navraag bleek dat in dit geval één verkeersbord volstaat voor twee parkeerplaatsen.

           

In de Zilvermeeuwlaan staat alleen het hiernavolgend linkse bord. Het betekent dat de drie plaatsen vanaf dat bord tot aan het kruispunt met de Parklaan voorbehouden zijn voor gehandicapten.
In de Herfstlaan staan beide borden. Het linkse geeft het begin aan, het rechtse het einde van de (drie) voorbehouden plaatsen.

Waar moet men eigenlijk die plaatsen voorzien?
Aangezien het de bedoeling is mensen met een handicap, die zich met hun wagen moeten verplaatsen, zo dicht mogelijk bij hun bestemming te laten parkeren, kan men zich afvragen welke bestemmingen daarvoor in overweging moeten genomen worden.
Ik zie voor Westende: het strand, de scholen, de kerken, bibliotheek, mutualiteit, restaurants en hotels, de woonplaats, dokterspraktijken, apotheken, grootwarenhuizen,…., met andere woorden nabij het strand, in de buurt van openbare gebouwen en plaatsen die veel door gehandicapten bezocht worden. Voor zijn woonplaats kan de gehandicapte eventueel een voorbehouden plaats aanvragen.
Voldoen wij daaraan? Er zijn geen plaatsen aan onze scholen noch aan de dokters- of tandartspraktijken, noch aan de grootwarenhuizen ‘Okay’ en ‘Delhaize’ noch aan de hotel-restaurants behalve aan Zon en Zee dat zelf twee plaatsen voorzien heeft op zijn eigendom.

De voorbehouden plaatsen vinden met GPS
Mensen met een beperking kunnen in de tien kustgemeenten via hun GPS een voorbehouden parkeerplaats vinden. Bij het intoetsen van een bestemming in het navigatiesysteem zien gehandicapten meteen waar zich in de buurt parkeerplaatsen bevinden die voor hen zijn voorbehouden. Dat laat hen toe vlot te parkeren in de onmiddellijke omgeving van hun bestemming.
Op de website http://www.navigeerenparkeer.be/ kunnen jullie lezen hoe het allemaal in zijn werk gaat.
Men kan daarvoor de lijst van de plaatsen downloaden.
Ik herhaal dus nogmaals dat deze van Middelkerke enkele onjuistheden vertoont.

Besluit
Middelkerke is dus geen speciaal geval. Om hier op de voorziene plaatsen voor gehandicapten te mogen parkeren moet men over een geldige kaart beschikken. Ook hier kan en zal er misbruik gemaakt worden van de parkeerkaart. Ik twijfel eraan of dat misbruik kan vermeden worden door de gehandicapte op enkele plaatsen te doen betalen.
Ik heb deze zomer vastgesteld dat de betalende plaatsen bijna altijd onbezet blijven. Waarom dan nog verder doen betalen? Mocht het geldelijk verlies dan toch een rol spelen, dan zal dat zeer gering zijn.

Bron
http://handicap.fgov.be/docs/parkeerkaart_nl.pdf

Ze blijven maar komen, de partijkrantjes…Na de CD&V was het Vlaams Belang aan de beurt, met een juninummer.
Zij zijn, samen met de VLD trouwens, de meest regelmatige uitgevers.
Het nummer heeft een A4 formaat en bestaat uit acht pagina’s, waarvan slechts twee met lokaal nieuws. Te weinig, vind ik. Bovendien zijn het maar artikeltjes in plaats van artikels.

Heeft VLD het licht gezien?
In het laatste ‘Open VLD blik’ stond “tegenover het recht op een leefloon staat de plicht om er iets voor te doen; bij weigering kan het leefloon afgenomen worden.”
Afdelingsvoorzitter Alfons Deley, tevens gemeenteraadslid VB, is daar blij mee. Hij beweert “dat zeggen wij al jaren, maar toen wij hetzelfde opperden, werden wij met pek en veren overgoten.”
Hij vraagt zich echter af wat de VLD denkt over andere steunzoekers, zoals “de schijnzelfstandigen in nacht- en telefoonwinkels die na een korte inschrijving bij het OCMW steungerechtigd worden.”
Hij zou ook graag horen dat de VLD zich afzet tegen andere vormen van sociale fraude, zoals schijnhuwelijken, zwartwerk, illegalen …”
Natuurlijk kan ik hem alleen maar bijtreden. Wie kan er immers akkoord gaan met het misbruiken van onze sociale voorzieningen en het verkrachten van onze normen en waarden?

Eigen blauw eerst
Zoals de CD&V reageert het Vlaams Belang ook op het invoeren van de blauwe zone in Middelkerke.
Zij zien daarin twee minpunten.

Ten eerste, waarom moest de zone uitgebreid worden tot achter de kerk? Zij vermoeden ook dat daar favorieten van het bestuur wonen.
Ten tweede, vinden zij dat slechts 1 bewonerskaart per gezin mag gegeven worden.
Daar wil ik toch wel wat dieper op ingaan.
Sedert 1 juni 2004 mogen de gemeenten dus twee bewonerskaarten per gezin uitreiken.
Voor een goed begrip, zo’n kaart is enkel geldig in de blauwe zone, niet in een zone voor betalend parkeren. Men kan begrijpen dat de bewonerskaart niet in elke gemeente bestaat omdat de hoeveelheid voertuigen en de verkeerssituatie verschillend kunnen zijn.
Maar 0, 1 of 2 bewonerskaarten, dat is gewoon een beslissing van het gemeentebestuur.
Laten we even kijken wat de andere gemeenten doen.
Er zijn er die slechts 1 kaart per gezin/ adres/ wooneenheid uitreiken, GRATIS of betalend. Andere doen betalen voor de tweede kaart, nog andere voor beide kaarten.
Sommige laten twee of drie nummerplaten per kaart toe.
In een aantal gemeenten wordt van de bewoner een verklaring onder eed geëist dat hij/zij niet over een garage of een standplaats op de oprit beschikt, soms zelfs op ‘loopafstand’ van de woning.
Ik heb eens een rondje gedaan in al die straten van Middelkerke die het ‘voorrecht’ hebben om in de blauwe zone te liggen. Behalve luttele uitzonderingen hebben de meeste woningen één of twee garages met daar een oprit voor. Ze hebben dus geen bewonerskaart nodig om in de blauwe zone op straat te kunnen staan.
Ik zou het dus ook logisch vinden dat de aanvragers van een bewonerskaart een verklaring moeten ondertekenen dat zij noch garage noch oprit aan hun woning hebben.
Voor een tweede bewonerskaart zou ik 100 euro doen betalen.

Wordt uw belastingsgeld goed besteed? Aan u om te oordelen
In het artikel worden twijfels geuit over bepaalde uitgaven.
De gemeente zou op geen 25.000 euro kijken om kunstwerken aan de lopende band te kopen.
Zowel de markt als het pleintje aan de kruising van de Henri Jasparlaan en de Duinenlaan zouden ermee opgesmukt worden … en dat zijn nog maar twee voorbeelden.
Het VB stelt zich dan ook terecht vragen, die ikzelf ook reeds meermaals stelde: “Heeft Middelkerke een luxeprobleem?” “Gaat prestige boven goed beheer?”
Over de vraag “Of is het eenvoudig een vriendendienst?”, kon ik mij niet uitspreken. Daarom vroeg ik aan de voorzitter wat hij daarmee bedoelde. Zoals ik ook aan CD&V reeds zei “Wie ‘A’ zegt, moet ook ‘B’ zeggen!
In zijn antwoord, afgeleid uit de verslagen van de aanbestedingen en uit de beslissingen van het schepencollege, laat Deley doorschemeren dat het veelal dezelfde kunstenaars zijn die bestellingen krijgen voor standbeelden en andere kunstwerken.
Het is spijtig dat hij daarbij een kat geen kat noemt.
Ik stel zelf vast dat zopas een zoveelste beeld op de stripdijk geplaatst werd, namelijk ‘Agent 212’ van Monique Mol uit Beauvoorde. Zij kan heel wat referenties voorleggen, wat blijkt uit haar website op http://www.kunstatelier-moniquemol.be/. Zij maakte reeds ‘Suske en Wiske’, ‘Annemieke en Rozemieke’, ‘De Smurfen’, ‘Robbedoes’ en ‘Lambik’. Het gemeentebestuur schijnt dus haar werk zeer te appreciëren. Of er ook een andere relatie met de kunstenares bestaat, weet ik niet.
‘Agent 212’ is een naïeve en sympathieke dikkerd waarop alle problemen kunnen afgeschoven worden.
Ik lees al een tijdje geen strips meer, maar na een weinig opzoekwerk, begrijp ik nu beter waarom men voor die figuur gekozen heeft.
De kunstenaar waaraan een kunstwerk besteld werd voor het vernieuwde dorpsplein, zou ook een regelmatig leverancier aan de gemeente zijn. Als het VB nog maar een schijn van een vermoeden heeft dat daar wel eens een reukje aan zou kunnen zijn, waarom spitten ze dat dan niet uit om daarna eventueel een klacht in te dienen tegen de toegepaste procedure?

Het Vlaams Belang verklaart verder “Door de nieuwe gemeentewetten heeft het schepencollege meer bevoegdheden en moeten vele beslissingen niet meer ter goedkeuring voorgelegd worden aan de gemeenteraad zodat burgemeester en schepenen vrij spel hebben vb. schepen van cultuur Dejonghe koopt verlichting watertoren Krokodil aan voor € 45 000 zonder toestemming te vragen of te moeten vragen aan gemeenteraad.”

Dat is niet gezond, natuurlijk. Veel verschil maakt het wel niet uit, want de meerderheid drukt toch zijn wil door in de gemeenteraad. Ja, die rare kronkels van de democratie …

Ook voor andere uitgaven komen steeds weer dezelfde namen van leveranciers terug. Zo zou het studiebureau Lobelle uit Brugge de meeste openbare werken toegewezen krijgen. Volgens het bestuur zou dat zijn omdat zij Middelkerke kennen, wat natuurlijk onzin is. Frisse gedachten zijn trouwens nooit slecht. Maar er is veel meer.
Studies en projecten die meer kosten dan 67.000 euro zonder BTW (81.070 euro Incl) moeten het onderwerp uitmaken van een algemene offerteaanvraag of openbare aanbesteding. Dat is de algemene regel, namelijk dat alle overheidsopdrachten in concurrentie moeten gesteld worden en dat de prijs de enige bepalende factor is bij een aanbesteding.
Uit mijn studie van de gemeenteraadverslagen blijkt dat het Middelkerks bestuur courant gebruik maakt van de onderhandelingsprocedure ZONDER voorafgaande bekendmaking (artikel 17, § 2 van de wet van 24 december 1993). De aanbestedende overheid nodigt voldoende potentiële kandidaat-inschrijvers uit om een offerte in te dienen, teneinde voldoende concurrentie te verzekeren.

Eigenlijk mag die werkwijze slechts toegepast worden in uitzonderlijke gevallen: bedrag lager dan 81.070 euro inclusief BTW, geheim karakter van project, dringendheid, specifieke artistieke of technische werken of wanneer geen of onregelmatige offertes ingediend werden. In de andere gevallen moet er een openbare aanbesteding gebeuren.

Ook de molen van Leffinge schijnt Vlaams Belang niet lekker te zitten. De gemeente zou de bedoeling hebben (of is het ondertussen gebeurd?) die Groenhagemolen, een stenen graanwindmolen, in de volksmond bekend als de ‘Rommel-molen’, aan te kopen. Schepen van Erfgoed Carine De Jonghe (Open VLD) verklaart daarover: “We willen deze unieke molen niet laten verloren gaan, want ze heeft een belangrijke erfgoedwaarde en is het enige exemplaar in onze gemeente”.

De oorspronkelijke vraagprijs zou 350.000 euro geweest zijn. Het VB beweert dat het een ruïne is die nog een paar honderdduizend euro’s aan herstellingswerken zal vergen. Volgens het progressief kartel ‘verkeert de molen in goede staat en zijn slechts enkele kleine ingrepen noodzakelijk’.
Nochtans verklaarde schepen Verdonck op 5 oktober 2010 aan ‘Het Nieuwsblad’: “'Maar de windmolenromp zelf is in heel slechte staat en dreigt voorgoed verloren te gaan als er niet snel ingegrepen wordt. De huidige eigenaar houdt zich immers niet aan zijn plicht om instandhoudingswerken uit te voeren.”

Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) bevestigt dat er inmiddels krediet voorzien is voor de aankoop van de molen. Dat was eerst niet het geval maar nu werd daarvoor ‘geld vrijgemaakt’, zoals politici dat zo zuinig en geheimzinnig zeggen. 'Na onderhandelingen tussen administratie en eigenaars is de aankoopprijs vastgelegd op een lager bedrag dan de eerste schatting. De onderhandelingen hebben geleid tot een aanvaardbare prijs en dus is de weg geopend voor de aankoop van de molen.'

Zodra ik op de hoogte ben van de aankoopprijs en van de kostprijs van de restauratiewerken, zal ik jullie die zeker niet onthouden.

Als Michel zegt dat het ‘aanvaardbaar’ is, wat moeten/durven de andere dan nog zeggen?
En natuurlijk …. 'Gezien de erfgoedwaarde van de molen kunnen we voor de latere restauratie op een aanzienlijke toelage van de Vlaamse overheid rekenen”. Dus … geen probleem, want de Middelkerkenaars zullen het wel betalen, maar dan onder een andere naam…
En nog een vraagje: waar blijft dat geld voor die subsidies toch vandaan komen? Weten de provinciale en Vlaamse overheden dan echt met hun geld geen blijf?

Maar er wringt nog iets anders. De molen behoort toe aan Willy, Maria, Marleen, Daniël en Geert Rommel die de korenmolen erfden na de dood van Omer Rommel in 2007, nadat de molenromp (dus zonder wieken) samen met het bakhuis en de maalderij in 2005 tot beschermd erfgoed verklaard werd.
Vanaf dat ogenblik waren de eigenaars dus verplicht de molen ‘in stand te houden’. Ze deden dat ‘zo goed mogelijk’, beweren ze, maar ze vonden dat de kosten voor de herstellingswerken te hoog zouden oplopen. Verkopen dus maar! Dat is echter niet eenvoudig bij beschermd erfgoed. Daarvoor heb je een ‘rijke’ gemeente nodig.
Als de eerste schepen Janna Rommel-Opstaele is en haar man heet Willy, dan kan dat natuurlijk tot allerhande ongezonde gissingen leiden.

Bronnen:
http://www.molenforum.eu/index.php?taal=&pagina=archief/artikel&id=356
Artikel door in ‘Het Nieuwsblad’ van 28 juli 2011

Betutteling of Cultuur: staat uw huis ook op de lijst?
In één van de stukjes over Spots had ik het ook reeds over de nieuwe erfgoedlijst, die ik spijtig genoeg niet kreeg van de gemeentelijke dienst ‘Erfgoed’ omdat het nog een vertrouwelijk document is en alleen de leden van de erfgoedcommissie er toegang toe hebben.
Het Vlaams Belang schijnt volgens het artikel ook van mening te zijn dat erfgoed, interessante gebouwen uit het verleden, moet beschermd worden en dat het ook verantwoord is daarvoor van de gemeenschap een financiële inspanning te vergen.
Zij stellen zich echter drie vragen.
Ten eerste: waarom weten de bezitters van een eigendom dat op de lijst voorkomt nog van niets?
Waarom kreeg de VLD wel al de mogelijkheid om bezwaren in te dienen?
Aangezien SP-a beweert er nog objecten te willen aan toevoegen, moeten zij ook reeds inzage gekregen hebben.
Hoe komt het dat die lijst ook bij de CD&V reeds besproken werd?
Ten tweede: is het normaal dat die eigenaars geen inspraak krijgen maar enkel het recht om bezwaar in te dienen; is dat wel democratisch?
Ten derde: voor elk bewaard object moet 12.000 euro betaald worden aan de eigenaar. Voor 200 gebouwen zou daarvoor dus 2 miljoen vierhonderd duizend euro moeten voorzien zijn. Het VB vraagt zich af of daarvoor een budget voorzien is.

Volgens mij hadden die vragen al lang in de gemeenteraad kunnen en moeten gesteld worden.

Na ‘Open VLD – blik’ , ‘Denken, Durven, Doen’ van NV-A en ‘Spots’ van SP-a mocht de CD&V natuurlijk niet achterblijven. Het nummer 4 van de tiende jaargang verscheen dan ook in de maand juni 2011.
Het heeft een A4 – formaat en telt 8 bladzijden waarvan de helft ingenomen wordt door de lokale afdeling.
Daar waar het vroeger ‘CD&V Direct’ heette, staat nu enkel het URL – adres van de partij in de titel.

Zoals ik dat meestal doe, licht ik uit het blaadje de artikels die Westende aanbelangen.

Gemeentebestuur neemt voorstel ‘verkeersarm Westende- Bad’ over van CD&V

Wat houdt dat voorstel in?
In het oktober- novembernummer van 2010 konden wij lezen dat de CD&V een verkeersarm ‘toeristisch hart’ van Westende- bad wenste. Dat is dus niet hetzelfde als ‘verkeersvrij’. Het was niet de bedoeling de straten om te vormen tot voetgangerszones. Het gaat over de Distellaan tussen de Arendlaan en de Priorijlaan en de Meeuwenlaan tussen de Oorlogsinvalidenlaan en de Koning Ridderdijk, met andere woorden de geelgekleurde straatstukken op onderstaand plannetje. Die straten zouden tijdens de zomermaanden juli en augustus, tussen 10 en 22 uur, moeten afgesloten worden voor alle doorgaand verkeer.

Pleitbezorgster zou voormalig eerste schepen Liliane Pylyser-Dewulf zijn.
De CD&V zegt “Nu worden die straten ook al hoofdzakelijk als wandelstraten gebruikt. Een regeling zoals voor de zeedijk moet voor die straten zeker ook mogelijk zijn. Bovendien zouden wegneembare terrassen moeten kunnen geplaatst worden op de parkeerstroken.
Op die manier kan een gezellig en aantrekkelijk plein gecreëerd worden. De straten kunnen afgesloten worden met wegdraaiende bloembakken indien doorgang nodig is voor de wagens uit een aantal omliggende parkeergarages. En wat de terrassen op de parkeerstroken betreft, kan de toegang via het voetpad gebeuren.
Met dit idee staan we niet alleen. Ook in Nieuwpoort is deze zomer een eerste proefproject positief geëvalueerd.“
Het is niet juist dat men vroeger de Distellaan en de Meeuwenlaan ook reeds ‘wandelstraten’ kon noemen. Vooral in de eerste is er enorm veel verkeer.
Hieronder een foto van de Albert I – laan in Nieuwpoort. Daar worden dus wel terrassen op de parkeerstroken geplaatst maar de laan is niet verkeersarm, integendeel. Je vindt er alleen maar geen plaats meer om te parkeren, zoals trouwens ook in de rest van de badplaats.

Zal men hier dan ook, zoals in Nieuwpoort, de horecazaken die open terrassen op parkeerplaatsen inrichten, een taks van 50 euro per ingenomen parkeerplaats doen betalen? Logisch toch?
Tijdens de opening van het visweekend op 11 juni 2011zou burgemeester Landuyt in zijn speech aangegeven hebben dat er in de Meeuwenlaan een soort ‘La Rambla’ zou komen, zoals in Barcelona. Zo ziet dat er ginder uit.

           

Dat is weer typisch Michel. Het spijt mij, maar ik hou niet van dergelijke blufpraat!!
La Rambla is namelijk een brede (35 meter) drukke en gezellige boulevard waar ontelbare straatartiesten optreden, met bloemenkraampjes, boekenstalletjes, dierenverkopers, toeristenwinkeltjes, fotowinkels, hotels, toeristen- en fastfoodrestaurants. De laan is in het midden alleen toegankelijk voor voetgangers maar aan beide zijden daarnaast rijdt er druk stadsverkeer.
Aangezien de Meeuwenlaan nog geen twintig meter breed is, vrees ik dat daarvoor dus eerst de huizen moeten gesloopt worden.

Er komt schot in
In de gemeenteraad van 11 mei 2011 werden twee aanvullende politiereglementen goedgekeurd wat er op wees dat het gemeentebestuur van plan was het voorstel van de CD&V over te nemen. Deze laatste partij is/was daar zeer gelukkig over, te meer daar het comité ‘Westende leeft’ en de handelaarsbond Westende-bad eveneens te vinden zijn voor hun voorstel.
Ziehier hoe dat geformuleerd werd. Artikel 37 luidt als volgt: “De Distellaan tussen de Arendlaan en de Priorijlaan worden éénrichtingsverkeer in de richting van de Priorijlaan om de bestuurders toegang te verlenen tot hun garages wanneer de Meeuwenlaan tussen de Oorlogsinvalidenlaan en de Distellaan volledig wordt afgesloten voor alle verkeer in de zomervakantie.”
In de Meeuwenlaan zijn inderdaad geen garages en dus kan deze volledig autovrij gemaakt worden.
Artikel 38 is als volgt geformuleerd: “Het comité ‘Westende Leeft’ en de’ handelaarsbond Westende-bad’ vraagt om opnieuw tweerichtingsverkeer toe te laten in de Arendlaan. Hierdoor zou het verkeer gemakkelijker Westende-bad kunnen verlaten. De straat is breed genoeg voor tweerichtingsverkeer.
"Als de proef in het huidig proefzomerseizoen positief uitvalt, zou het initiatief uitgebreid worden naar andere periodes.” voorspelde Liliane Pylyser-Dewulf.
Op 7 juli 2011 was nog niets te merken van die proef en ik dacht al dat men weer wat losse flodders afgevuurd had.

Verkeersarm hart van Westende-bad is er
Op zondag 17 juli stelde ik vast dat het plan verwezenlijkt was … en het zag er op het eerste gezicht goed uit.
Ik lees in ‘Tips’ van 28 juli 2011 dat schepen Janna Rommel-Opstaele dit initiatief genomen heeft, “samen met de handelaarsbond en op vraag van de handelaars.”
Hoe noemt men dat? Diefstal van ideeën? “Pronken met andermans veren”? Foei Janna Opstaele!!
Ziehier vooreerst een paar foto’s van de Distellaan.
Als ik goed begrepen heb, was het dus de bedoeling enkel die voertuigen toe te laten die hun garage moesten binnenrijden.
Hoe heeft men dat nu opgelost?

           

Er staat een bord ‘Uitgezonderd plaatselijk verkeer’ (zie foto rechts hierboven). Dat betekent
2.47. De opschriften "uitgezonderd plaatselijk verkeer" duiden op een openbare weg die slechts toegankelijk is voor de voertuigen van de bewoners van die straat en van hun bezoekers, de voertuigen voor levering inbegrepen; ook voertuigen voor onderhoud en toezicht, wanneer de aard van hun opdracht dit rechtvaardigt, de prioritaire voertuigen bedoeld in artikel 37 en fietsers en ruiters, hebben er zonder uitzondering toegang.
Prioritaire voertuigen zijn voertuigen die uitgerust zijn met een blauw zwaailicht en een speciaal geluidstoestel (alarmsignaal) Vb politiewagens, ambulances, brandweer. Ze worden PRIORITAIR, als het speciale alarmsignaal werkt en tegelijkertijd de blauwe zwaailichten branden.

Men heeft dan verder wat rare toeren uitgehaald. De vroegere parkeerplaatsen zijn grotendeels vervangen door twee terrassen, door een overvloed aan zitbanken en door bloembakken. Volgens ‘Tips’ van 28 juli 2011 zouden dat 25 bloeiende oleanderbloemtorens zijn van 3 meter hoog.
Op enkele plaatsen, bijvoorbeeld voor de winkels van Pattyn en Degandt heeft men wel nog plaatsen opengelaten, Toch wel juist daar, zeker! Niet te verwonderen dat de handelaars van Westende-bad akkoord gaan. Men noemt die plaatsen ‘kortparkeerplaatsen’ omdat ze maximaal 30 minuten bezet mogen blijven. Er staan borden die dat aangeven. Men moet er nu niet meer betalen.
Beide onderstaande foto’s tonen aan wat ik bedoel met een ‘juiste’ keuze van de plaatsen.

           

Voor mij is er dus niets veranderd. Als ik een boodschap wil doen in de ‘Delhaize’, kan ik nog steeds parkeren voor de deur van het warenhuis, mits niet te lang binnen te blijven. Ik ben immers een bezoeker van een bewoner. Wie zegt mij dat ik ongelijk heb? Op onderstaande foto is te zien dat er in de Distellaan eigenlijk nauwelijks iets veranderd is. Een wandelstraat is het in geen geval geworden.

‘Verkeersarm’ betekent dus eigenlijk ‘noch mossel noch vis’ of ook nog ‘oncontroleerbaar’.
De termijn die oorspronkelijk vermeld werd voor het afsluiten, van 10 tot 22 uur, wordt niet toegepast. Men zou anders om 22 uur, de bestaande borden moeten afdekken en ze ’s morgens weer vrijmaken. Niet te doen!
De proef zou duren tot en met 15 augustus 2011.
Tenslotte stelde ik vast dat in de Arendlaan weer in beide richtingen mag gereden worden.
In de Meeuwenlaan, die nu afgesloten is en dus wel ‘verkeersvrij’ is, behalve voor wandelaars en fietsers, zag het er op 15 juli om 10 uur zo uit, bij dreigende regen.

           

O ja, ik wil nog vermelden dat in de Distellaan, over de volledige lengte, eigenlijk slechts twee terrasjes mogelijk zijn. In de Meeuwenlaan zijn er dat zes. Terrassen en wegdraaiende bloembakken zijn er wel nog niet. Dat is natuurlijk logisch zolang niets definitief is.

Cd&V pleit voor publieke toegang zon en zee – site
Natuurlijk ben ik ook van mening dat er een verbinding moet blijven bestaan tussen de Essex Scottishlaan en de Bassevillestraat, doorheen Zon en Zee.
Ik heb daaraan in een recent blogartikel de nodige aandacht besteed en ik kom daar zeker nog op terug, want dat onderwerp is nog ver van afgehandeld.
Ik hoor echter dat de eigenaar en de CD&V het niet met elkaar eens zijn en dat is dan nog zacht uitgedrukt.
Ik denk dat beide partijen zich eens rond de tafel moeten zetten, samen met de omwonende handelaars trouwens, om tot een compromis te komen. Misschien is dit ondertussen reeds gebeurd?
Voorlopig wens ik er dus niet verder op in te gaan omdat ik eerst wil weten welke bezwaren er ingediend werden tegen het RUP ‘Zon en Zee’. Dat moest namelijk uiterlijk tegen 28 juli gebeuren.
Ondertussen kunnen de geïnteresseerden twee van mijn vorige artikels over het onderwerp lezen.

Blijvende aandacht voor sociale huisvesting
Ik schreef het reeds in mijn artikel over ‘Spots’ van de SP-a: ‘sociale huisvesting is de dada van alle politieke partijen’. En toch schijnt (voorlopig?) weinig succes geboekt te worden.
De CD&V – fractie zou zich nochtans al jaren daarvoor inzetten. Hun fractieleden in de OCMW – raad zouden met regelmaat kritiek spuien omdat er te weinig initiatieven worden genomen en te weinig geldmiddelen worden gebruikt voor sociale huisvesting.
Eerlijk gezegd begrijp ik dat niet al te goed. Per politieke fractie neemt toch één vertegenwoordiger deel aan het driemaandelijks gemeentelijk huisvestingsoverleg.
Op http://www.middelkerke.be/page197103236.aspx kan men zien wie daar verder nog allemaal aan deelneemt. Zo te zien zijn dat alle personen uit de gemeente die iets met huisvesting te zien hebben.
Alle partijen schreeuwen het uit dat er meer sociale woningen moeten komen. Iedereen beroemt er zich op dit probleem met de hoogste voorrang te benaderen.
Kan men dan op dat overleg niet tot een consensus komen zodat Middelkerke niet langer onderaan de ladder van de sociale huisvesting blijft hangen?

Besparing in het OCMW staat ten gunste van vriendjespolitiek
In dit artikel met een manke titel wordt een ernstige aanklacht uitgebracht tegen de huidige meerderheid omdat deze niet wil ingaan op het voorstel om duizenden euro’s te besparen bij de aankoop van voedingsproducten en geneesmiddelen door het woon- en zorgcentrum.
Omdat ik de beschuldigingen wat al te vaag vond, heb ik aan de voorzitter van de partij gevraagd, niet enkel ‘A’ maar ook ‘B’ te zeggen. Ik mocht kort daarna van Dirk Gilliaert, oud-voorzitter OCMW, een duidelijk antwoord ontvangen, waarvoor mijn dank.
Het gaat dus over de levering van voedingsproducten en van medicijnen.
Voor de voedingsproducten worden jaarlijks prijzen gevraagd aan verschillende leveranciers.
Dit jaar werden de beheerders geconfronteerd met een groot prijsverschil tussen een Middelkerks vleesbedrijf en een andere leverancier van buiten de gemeente met een gunstiger aanbod. De meerderheidspartijen vonden dat de prijs een ondergeschikte rol speelde en wilden absoluut de Middelkerkse leverancier behouden. Weet iemand wie die leverancier is? Zou het kunnen dat die blauwgekleurd is?
De WZC De Ril koopt medicijnen bij alle apothekers van Middelkerke. De CD&V had voorgesteld over te stappen op het leveren van medicatie onder robotvorm. Dat houdt in dat er reeds een voorsortering gebeurt per patiënt. De voordelen van dat systeem zijn: lagere prijs, geen fouten meer bij toedienen, geen over- of ondermedicatie meer en het tijdrovend klaarzetten door het personeel wordt aanzienlijk ingekort.
De meerderheid keurde echter het voorstel af. Op de raadszitting van maandag 20 juni 2011 werd dan toch een meerderheid gevonden zodat de medicatie vanaf 1 september zal kunnen geleverd worden door een nieuwe engoedkopere leverancier. Is dat nu zo moeilijk?