Archief

Oktober, maand van …
Oktober is de maand van de bieten- en maïsoogst. Het is echt ongewoon dat je op dat tijdstip van het jaar nog op temperaturen van 17 à 20° kan rekenen. En toch gebeurt het vandaag de dag. Veel eigenaars en dagjestoeristen maken er (voor de laatste keer, dit jaar?) gebruik van om te komen genieten van duin, dijk en strand en om op een bankje te zitten zonnen of om de fiets weer van stal te halen of een wandeling te maken. Je hoeft er niet eens warm voor uitgedost te zijn.
Zondag 6 oktober was zo’n dag en er liep, reed of zat ongebruikelijk veel volk op de Westendse Koning Ridderdijk.
Alle blikken waren gericht op zee en strand, maar waar keken ze toch allemaal naar?
Het antwoord op die vraag staat te lezen op onderstaande informatieborden.

Waarom moet er zand opgespoten worden?
Het opspuiten van zand heet zandsuppletie.
Op 27 maart 2011 verscheen mijn blogartikel ’Hevig stormen in Middelkerke? Dat gebeurt toch maar om de 250 of zelfs om de 1000 jaar!’ Het kan gevonden worden in de map ‘Dijk en Strand’.
De wind veroorzaakt zandverstuivingen waardoor het strand in erge mate afgekalfd wordt. Daardoor zou de veiligheid in het gedrang kunnen komen mocht er ooit een superstorm opsteken. Omdat Westende en Middelkerke aangezien worden als prioritaire risicozones, kunnen overstromingen niet uitgesloten worden. Daarom wordt het strand in Westende, tegen einde november 2013, met 140.000 kubieke meter zand opgehoogd. Dat wordt een ‘zachte’ zeeweringsmaatregel genoemd, in tegenstelling met de ‘harde’ zoals het bouwen van zeedijken.
Er wordt dag en nacht en ook ’s zondags gewerkt. Volgend jaar is Middelkerke aan de beurt. Daar zal 1 miljoen kubieke meter zand nodig zijn.
Er wordt gehoopt op nog wat mooi weer, zoals in het begin van de maand, want een te grote golfslag zou de werken hypothekeren.

De voorbereiding
De werken zijn gestart met de montage van een buizenleiding, op het Sint-Laureinsstrand, over een lengte van ongeveer duizend meter.
De buizen worden aaneengeschroefd en/of gelast op de vloedlijn van het strand, dat is de strook die overeenstemt met de laatste vloedstand.
Op die manier kon zowel bij hoog- als bij laagtij gewerkt worden.
Hieronder vinden jullie enkele foto’s van die buizen. Er worden dus gewone metalen gebruikt maar ook rubberen buizen. We zullen verder zien waarom.

De uitvoering
Als de aan elkaar gelaste stalen buizen klaar zijn, worden ze naar zee verplaatst. Er wordt lucht ingeblazen om ze drijvend te houden. Een sleepboot brengt het gevaarte dwars in zee en sleept het naar een koppelschip waar de lucht uit de buis geperst wordt zodat deze naar de zeebodem zakt.
De aan elkaar geschroefde buizen worden gebruikt voor de buizenleiding op het strand. Jullie zien dat hieronder: links de gelaste, rechts de aan elkaar vastgeschroefde, langs en dwars op het strand.

En waar komt het zand dan wel vandaan? Voor onze kust ligt een complex systeem van zandbanken en daar wordt het zand gewonnen. Sommige specialisten beweren nochtans dat de zandbanken een belangrijke rol spelen in de zeewering. Ze zouden de golfslagen breken.
Voor een leek lijkt dat dus wel tegenstrijdig. Naar het schijnt, zouden de zandbanken echter steeds opnieuw aangevuld worden.
De Noordzee voor de Belgische kust wordt gekenmerkt door een geringe diepte (gemiddeld ongeveer 20 m). Ziehier de bestaande zandbanken voor onze kust.

De zandwinning gebeurt door middel van een sleephopperzuiger. Vanaf dat baggerschip gaan één of twee zuigbuizen naar de bodem van de zee. Aan het einde van de buis is een zogenaamde sleepkop vastgemaakt. Deze is te vergelijken met een kop van een stofzuiger en wordt over de grond gesleept. Er wordt een zand/water mengsel opgezogen. In het ruim (de hopper) bezinkt het zand terwijl het overtollige water afstroomt. Dat wordt 'overvloei' genoemd.

Wanneer het laadruim vol is, wordt de zuigbuis aan boord gehesen en vaart het schip naar een plaats waar de lading kan worden gelost. Deze plaats wordt in het huidig geval aangeduid met een oranjeboei.
We zien hieronder een foto op (te?) grote afstand van boei, koppelschip en drijvende leiding.

Daar wordt het baggerschip via een koppelschip aan een drijvende’ leiding (de rubberen, dus lichtere buizen) ‘gekoppeld. Deze wordt via de stalen pijpleiding op de zeebodem verbonden met de stalen persleidingen op het strand. Door de stalen leiding wordt een zand-watermengsel naar de kust gepompt.
Het water is nodig als transportmiddel voor het verplaatsen van het zand door de buizen.
Het zand wordt vervolgens over het strand verdeeld door grondverzetmaterieel (bulldozers en kranen).
Op de foto hieronder zien jullie het baggerschip en het pontonschip en aan het eindpunt van de buizen dc bulldozers die het naar het strand geperst zand verspreiden op het strand,

Wie voert de werken uit?
Dat gebeurt in het kader van het Masterplan Kustveiligheid in opdracht van de Vlaamse Overheid, Maritieme Dienstverlening en Kust, afdeling Kust - Vrijhavenstraat 3 - 8400 Oostende.
Op de informatieborden kunnen we ook aflezen dat DC Industrial van de groep De Cloedt, de aannemer is. Zij voeren de baggerwerken uit of met andere woorden alles wat op zee gebeurt. De familie De Cloedt heeft 135 jaar ervaring opgebouwd in baggerwerken, waterbouw en civiele werken, zowel in België als in het buitenland.
De firma Heyman – De Roeck is de onderaannemer die instaat voor het kraan- en buizenwerk op het strand.
De NV R. De Meulenaere & zonen uit Oudenburg heeft als opdracht het bulldozerwerk, met andere woorden het verplaatsen van het zand op het strand.

Bron
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ van donderdag 5 september 2013 ‘Voorbereiding voor strandophoging in Westende volop aan de gang
http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/voorbereiding-voor-strandophoging-in-westende-volop-aan-de-gang/article-4000392070699.htm
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/water-en-veiligheid/een-sterke-kust/zand-opspuiten-langs-de-kust
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sleephopperzuigeran
http://www.vliz.be/docs/Groterede/GR03_strijd.pdf
http://www.afdelingkust.be/Userfiles/pdf/110628_RL_Rappor_%20KustveiligheidWEB4.pdfhttp://nl.wikipedia.org/wiki/Zandsuppletiehttp://www.kustveiligheid.be/faq.asp?TAAL_ID=1&ITEM_L1_ID=20

 

 

Toen ik op 31 december 2012 mijn artikel "Middelkerke: verdient wijlen Andreas Inghelram, oud-burgemeester en veroordeeld wegens collaboratie tijdens WO2, dat een pleintje naar hem vernoemd wordt? " publiceerde, kreeg ik daarop een reactie uit een hoek waarvan ik het bestaan niet afwist.
Ziehier de tekst ervan: "Ik ben 83 en heb 1938-1940 als snotneus in de jongensschool van Westende bij 'Meester' Inghelram in de klas gezeten. Ik stel met veel genoegen vast dat Middelkerke de man nog niet vergeten is. MIJN jeugd heeft hij in elk geval sterk beïnvloed, ook al woon ik sinds '45 in Antwerpen. Nu ik ver op het einde van mijn bobijn ben beland, heb ik een geromantiseerde Blog opgestart in Seniorennet (categorie Literatuur jaak_maes 'De Afrekening' over MIJN Westende in de periode '38-'48 waarin onder andere de figuur van een 'burgemeester Engelborghs u erg bekend zal voorkomen...”
En een paar weken later: “Ondanks het spons-vegen en het eerherstel wringt het mij dat A. I als bezielde collaboratie burgemeester een aantal van zijn volgelingen met zijn propaganda zot genoeg kreeg om ze voor het oostfront te doen tekenen om daar te creperen. Dergelijke volksmenners waren 'moreel schuldig' voor het trieste lot van hun onmondige meelopers, maar werden er nooit op afgerekend. Dit probleem komt uitvoerig aan bod in mijn 'gefingeerd' verhaal over de oorlogsburgemeester van Westende (*) Engelborghs...(Seniorenblog/Literat./'DeAfrekening')”
               *Inghelram is in werkelijkheid wel burgemeester van Middelkerke geweest, niet van Westende

Gezien mijn belangstelling voor Westende, leek mij dat natuurlijk uitermate interessant en daarom nam ik contact op met Jaak (of Joseph?) Maes. Hij vertelde mij uitvoerig en zonder schroom over zijn bewogen jeugd, vooral over zijn belevenissen als tiener tijdens de tweede wereldoorlog.
Ik vond het de moeite waard daar even over uit te wijden.

Ik beperk mij deze week in het huidig artikel tot de beschrijving van zijn jeugd tijdens de oorlogsjaren. Over zijn omvangrijk schrijfwerk, zal ik het in één van de volgende afleveringen hebben.

Wie is Josef/ Jaak Maes alias Jacky Deben?
Josef Emiel Maes werd geboren in Oostende in 1930. Hij werd als baby met de roepnaam ‘Jacky’ opgenomen in het pleeggezin Deben. Vader Deben was elektricien, zijn echtgenote was pensionhoudster. Zij hadden twee dochters Francine °1922 en Hetty °1928.

Verblijf in Westende-bad tijdens de Duitse bezetting
Door de economische crisis in 1931 verhuisden zij van Oostende naar Westende-bad. Daar bood de bouw van nieuwe villa’s na de eerste wereldoorlog voldoende werkgelegenheid voor vader Deben maar het ‘pension-houden’ in de aanloop naar de tweede wereldoorlog wilde niet zo goed vlotten. In de komende vijftien jaar veranderde de familie, vooral door de oorlogsomstandigheden, vijfmaal van adres.
“Alle opeenvolgende pensions-café-snacks zijn ondertussen afgebroken en vervangen door betonnen gevaarten van tien verdiepingen hoog…uitgenomen de ‘Bar du Soleil’ dat de Duitse bezetter in de zomer van ’40 ongevraagd ‘overnam’…”
Er volgde dus noodgedwongen een nieuwe verhuis, deze keer naar de ‘Bouquet Normand’ midden op de dijk tussen de Meeuwenlaan en de Arendlaan.
“Het draaide twee jaar goed, weliswaar met een uitsluitend Duits cliënteel, wat wél hier en daar op het Bad voor verdoken naijver en achterklap zorgde. En toen met ‘Stalingrad’ in de winter van 42-43 de krijgskansen keerden, werden de Debens – en dus ook hun pleegkind - steeds openlijker voor het houden van een soldatencafé als ‘zwarten’ aangezien."
Dat vindt Jozef onterecht want volgens hem waren moeder en dochters absoluut niet politiek geïnteresseerd. Pa Deben, in een midlifecrisis, was toen al vrijwillig naar Berlijn getrokken om er te gaan werken.

En samen met dit drama begon de afgang van het gezin Deben, want het werd onweerstaanbaar bij het onderzoek van de Duitse speurders betrokken. Dit mondde voor mijn pleegzus Francine uit op een briefje met doodsbedreigingen vanwege de ‘Witten’.

Vlucht naar Berlijn
Francine kreeg nu zodanig de stuipen op het lijf en in paniek sleurde ze op 5 september 1944 heel het gezin mee in een vlucht naar Pa in Berlijn.
De Ortskommandant gaf ons een vrijgeleide en sympathiserende militairen van de batterij bezorgden ons een lift met een vrachtwagen tot de veerpont in Breskens.
Door deze waanzinnige beslissing kwamen wij echter van de regen in de drop, en zonken wij op één jaar tijd van argeloze houders van een soldatencafé weg in de poel van politieke ‘collabo’s’.”
De eerste halte op onze vlucht naar Berlijn was ‘Opvangkamp Adlershorst' op de Lüneburger Heide : overvolle barakken waar mannen, vrouwen en opgeschoten kinderen in het stro op de vloer in schaamteloze promiscuïteit bijeen hokten…Deze platte snelcursus in menselijke driften bezorgden mijn jonge olifantenoren doorlopend een dieprode kleur, en voldoende stof om alle ‘tinten grijs’ ruimschoots te overtroeven ! Voeg daarbij dat overdag het jongvolkje hitsig in de omliggende bossen samenklitte om aan de karweien te ontsnappen en vrijgevochten de grenzen van hun onkuise ontdekkingen aftastte... En in dat ‘romantische’ herfstkader herinner ik mij vooral de onverbloemde avances van een dolgedraaide deerne. Als mijn eerste complexloze flirt kon dat tellen, ook al heb ik er, buiten een leuke deuk in mijn gevoel voor fatsoen, geen blijvend leed aan overgehouden. En van toen af wist ik tenminste zéker hoe een meisje er vanonder uitzag…

Verblijf in Berlijn
Na een tweetal weken geraakten wij dan door de goede zorgen van Pa Deben deftig onder dak in een vensterloos appartement in Berlin-Steglitz, Albrechtstrasse 15B. Het vroeg heel wat werk om het bewoonbaar te maken, maar we hebben het er toch bijna een jaar uitgehouden.
Dit bewogen ‘Berlijns avontuur’ met de verschrikkelijke belevenissen die ik in Duitsland de volgende negen maanden meemaakte, volstaan om tien boeken vol te schrijven.”

Als ‘Ausländer’ kon Josef in Berlijn niet op school, maar hij hielp thuis bij de eindeloze herstellingen van de door bommen uitgeslagen ruiten en het nog eindelozere aanschuiven aan allerlei winkels. Zijn pleegzus Hetty (‘Rika’…) werd winkeljuf in een bakkerij en Francine vond een plaatsje als typiste op de ‘Flämische Kulturstelle’…
Haar vriendin en collega Phil Verhulst hield er aan met de bureelchef, de éénbenige Vlaamse SS-Oberscharführer Jef Petré, “beide nogal vrijgevochten en ietwat ordinaire Antwerpenaren”.
“Als dié ’s zondags op koffievisite kwamen kreeg ik dikwijls de scabreuze verhalen te horen hoe het er op de Kulturstelle werkelijk aan toe ging… Het zotste éérst, en proper was dat allemaal niet. Maar Jef vond dat ik als bijna vijftienjarige, buiten het lichtvoetige bureelleven, ook gerust de harde en smerige kanten van zijn lange frontinzet mocht leren kennen en trok zich daarbij van mijn rode oortjes niks aan.
Kort voor de inval van de Rus werd het villaatje van Jef en Phil door de Amerikanen platgegooid en trok het koppel bij ons in. Dat werd wat krap natuurlijk, en bij de badkamer was het meestal dringen, wat mij op een morgen ‘per ongeluk’ een glorieus zicht gaf op de spiernaakte dame. Zij lachte dat incident later aan tafel ongegeneerd weg en ook Jef zal er verder niet van wakker gelegen hebben, maar ik natuurlijk wél ! Het bleef sowieso de mooiste herinnering van mijn Berlijns avontuur, dat vast en zeker een ander mens van mij gemaakt heeft. De eindeloze nachten dat we voor de bommen bibberend wegkropen in een koude stoffige kelder, met soms krakende inslagen en loeiende branden alom, hebben mij een stevige aversie bezorgd tegen het zo bejubelde heldendom van de geallieerde vliegtuigbemanningen. Niemand kon begrip opbrengen voor de blinde vernieling van kunstschatten en de laffe slachtingen onder de burgerbevolking die door de Yanks doelbewust werden aangericht :”Wij hebben hén toch niets misdaan !” klonk het steeds verongelijkt bij de Berlijners. Deze onmenselijke bommenterreur liet diepere sporen na dan de dierlijke angst die de Russen ons – en dan vooral de vrouwen - aanjaagden toen zij in woeste bloedige straatgevechten straat na straat ons Berlijns district veroverden. Want deze brutale uitspattingen waren na veertien dagen zo goed als achter de rug, en iedereen begreep dat die wilde steppehorden met hun beestigheden doodgewoon een beetje weerwraak namen voor veel erger leed dat de Duitse soldaten hun volk had aangedaan. Maar begrip of niét : maandenlang hebben wij tijdens de moorddadige bombardementen dag en nacht eindeloze uren op de naakte dood zitten wachten, als radeloze beesten bijeen in het slachthuis. Op den duur verloor iedereen het laatste schilfertje vernis van menselijke beschaving en primair fatsoen. Vooral tijdens de Russische bestorming stortten veel vrouwen jammerlijk ineen en was er van enige welvoeglijke terughoudendheid al vlug geen sprake meer. Ze bespraken onderling waar ik bijzat ongeremd de intiemste vrouwenzaken, wat voor een zuiver jongenshart érg brutaal aankwam…
Maar nog schokkender was het apocalyptische zicht van de omliggende straten, toen wij na de bestorming naar ‘achter’ geëvacueerd werden, tussen de verhakkelde lijken van de gesneuvelde kindsoldaten en de opgehangen grauwe deserteurs…Dat heeft definitief de onbezonnen jongen in mij gedood…
In Berlijn is langzaam rust en orde weergekeerd, en met de intocht van de Amerikanen, een paar maanden later, kregen we eindelijk het gevoel dat het vrede was. Maar de meeste Berlijners, die door deze laffe bombardementen have en goed plus hun halve familie hadden verloren, hielden er tegenover de Yanks lang een voorzichtige haat-liefde verhouding op na. Zij zagen in hen enkel de kille gewetenloze massamoordenaars die hun misdrijf nadien schijnheilig afkochten met een pakje kauwgom: je moet maar durven !

Terug naar Westende
Wij hadden ons waanzinnig ‘Berlijns avontuur’ dan toch zonder al te veel kleerscheuren overleefd: nu bleef nog de terugkeer naar Westende te regelen. Einde juli '45 ging het dan verplicht in die richting en werden Francine en mijn pleegvader bij onze aankomst in Brussel een maand of twee geïnterneerd als incivieken : zij wegens haar werk als dactylo op de ‘Flämische Kulturstelle’ en hij als vrijwillige arbeider in Duitsland. Na deze eerste schok op ‘vaderlandse bodem’ bleven wij als een soort ‘uitgestoten leprozen’ bij mijn pleegvaders familie wonen op een zolderkamertje in Antwerpen. Leuk was ànders…Maar na deze traumatische belevenissen ben ik wel serieus terug op mijn pootjes gevallen: ik had begrepen dat het leven geen lachspel was, en dat ik uit mijn pijp moest komen om uit de put te geraken.

Ikzelf ben pas in '46 tijdens een schoolvakantie voorzichtig mijn voelhorens gaan uitsteken in Westende, als logeergast bij een bevriende familie.”

Het is niet de eerste keer dat ik zeg en schrijf dat onze gemeente van het bestrijden van sluikstorten en hondenpoep een topprioriteit gemaakt heeft.
Terecht en gelukkig maar!
Dit is het vierde blogartikel dat ik wijd aan de verbeten strijd die het huidig bestuur nu al meer dan 12 jaar voert tegen eigenaars van honden (of liever hun poep) en tegen sluikstorters.
Wie zich wil inleven in deze strijd kan mijn artikels ‘De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens…’ (11.4.2010) en ‘Hondendrollen en paardenvijgen’ (26.9.2007) raadplegen in de map ‘Milieu’.
Er wordt een leger van bestrijders ingezet, uitgerust met een grote verscheidenheid aan voertuigen en middelen: veiligheidsagenten, stadswachten, jobstudenten, milieuambtenaar, preventiemedewerkers, de GAS – ambtenaren en officieren van de lokale en federale en gerechtelijke politie, anonieme controleurs en tenslotte een milieucel om eventuele overtreders te vervolgen.
Er worden campagnes gevoerd met folders en affiches. Er wordt ‘gesensibiliseerd’ en preventieve acties gevoerd.
En toch levert dat allemaal weinig of geen succes op.

Publieke vijanden Nr 1 zijn de meeuwen
Als vuilniszakken opengepikt worden door meeuwen, dan ligt het vuil meters in het rond te stinken. Werkelijk geen mooi zicht.
Hieronder een mooi voorbeeld (foto genomen op 23.9.2013)

Alle badplaatsen krijgen er mee te kampen en iedereen zoekt naar een adequate oplossing.
In de toeristische zones van Middelkerke en Westende-Bad organiseerde het gemeentebestuur vorige zomer voor het eerst een speciale en vroege ochtendophaling van huisvuilzakken die opengepikt werden door meeuwen en ... enkel die. Dat waren er tussen 17 juli en 30 augustus niet minder dan 1.243. Voor dag en dauw trok een mobiele ploeg er op uit om het vuil op te ruimen.
Waarom dat niet gebeurde in de landelijke zones? Ik zou het niet weten. Nochtans kunnen wij in de Heidestraat wekelijks getuige zijn van het fenomeen. Bij jullie zal dat niet anders zijn.
Schepen Devey beweert dat het initiatief zijn vruchten afwerpt. Wat zou hij daarmee bedoelen?
Er werd ook al gesuggereerd dat de zakken zouden opgehangen worden, maar dat kan de goedkeuring van de schepen niet wegdragen, wegens te moeilijk voor oudere mensen en voor het personeel.
Dat zou de meeuwen nochtans niet zinnen, natuurlijk, want ze kunnen niet ter plaatse fladderen. Maar waar hang je die zakken dan wel op? Aan de huisgevels? Neen, in Oostende en Knokke-Heist werd onlangs een proefproject gestart met haakjes aan verlichtingspalen. Inwoners konden daar hun vuilniszak aan ophangen … maar ze deden het niet!.
Ons gemeentebestuur is van plan in het vervolg veel strenger op te treden tegen het veel te vroeg buiten zetten van het huisvuil.
Wat zal dat optreden dan wel inhouden? Van wie is die welbepaalde zak in een vakantiecentrum of in een appartementsgebouw? Als de dader dan toch kan gevonden worden, krijgt die dan een GAS – boete? Effectief, of blijft het bij woorden?
Dat men daarmee de bewoners de schrik op het lijf jaagt (!), mag blijken uit het feit dat sommige daags voordien of zelfs in het weekend hun zakken al op straat plaatsen … telkens weer …

De meeuwen hebben het trouwens niet enkel op de vuilniszakken gemunt.
Dat mocht, zoals hieronder blijkt, ook wielerkampioen Freddy Maertens ondervinden.

Een Oostendse kijker van Focus beweert: “Meeuwen zijn net vliegende ratten. Overal laten ze uitwerpselen achter, bewoners kunnen niet meer op hun terras of ze worden bekogeld met meeuwendrek. Kinderen, ja zelfs brandweermannen die de eieren komen prikken, worden aangevallen”.
De meeuwenpopulatie breidt zich steeds verder uit. Aan heel onze kust vliegen tussen de vijftien- en dertigduizend meeuwen rond, die steeds agressiever worden.
Hun constant gekrijs is al van 4 uur ’s ochtends te horen wanneer de vogels aanvliegen om hun jongen te voeden. Ze vallen etende toeristen aan. De EHBO-posten aan het strand krijgen elke dag kinderen binnen met schrammen op hun schouders of gezicht omdat ze door meeuwen werden aangevallen.

Allerlei voorstellen om de populatie uit te dunnen, worden/werden bovengehaald.
-Blankenberge en Knokke-Heist pleiten voor de drastische oplossing en willen de vogels doodschieten.
Ze willen een quotum vastleggen voor een beperkt aantal meeuwen per vierkante meter. "We zijn geen moordenaars, maar er zijn grenzen", zegt de milieuschepen in Knokke-Heist.
-Eerder probeerde Oostende de meeuwenplaag al terug te dringen door de eieren
 van de vogels in de nesten te doorprikken.
 Dat gebeurt door brandweermannen, gewapend met een doodgewoon eiprikkertje
 dat je in de keuken gebruikt om eitjes te koken zonder dat ze barsten.
 Nog vroeger werden de eieren geschud, maar dat gaf geen honderd procent
 garantie. Vaak raakte het ei dan toch uitgebroed. Prikken geeft de absolute
 zekerheid dat er geen jong meer zal uitkomen.
 De meeuw zelf heeft tijdens de hele broedperiode niets in de gaten. Zij gaat ervan
 uit dat het om een gezond ei gaat en zal dus geen nieuwe leggen. Doordat het
 broeden uiteindelijk mislukt, is de kans kleiner dat de meeuw volgend jaar naar
 dezelfde plek terugkeert om te broeden.

De kustgemeenten hebben hun verzoek aan Vlaams minister van Leefmilieu en Natuur Joke Schauvliege (CD&V) van vorig jaar herhaald. De opheffing van het beschermd statuut van de dieren, moet drastischer ingrijpen mogelijk maken. Maar, dat zou een beslissing zijn die door Europa moet genomen worden!

Er zijn in de voorbije jaren ook ideeën de revue gepasseerd met de bedoeling de meeuwen te verjagen:
- op het dak van een school, waar regelmatig veel meeuwen komen, een
 telegeleide auto laten rondrijden met een opgezette vos. (Knokke-Heist)
 Er zou een meeuwenwacht komen om het speelgoed te bedienen, maar het plan
 werd afgevoerd wegens 'te gevaarlijk'.
- een onbemande helikopter met een doorsnede van zowat 70 centimeter, zes
 propellers en een kastje onderaan dat ultrasone geluiden uitzendt.
 Scheveningen (NL) zou daar al succes mee geboekt hebben. Van op het dak van
 een groot hotel laten ze om de twee dagen zo'n toestel uitvliegen.
 Dat kost wel minstens enkele duizenden euro’s per maand.

- een disco-installatie plaatsen met lasers (Knokke-Heist)
-vliegers in de vorm van roofvogels of ‘Hawk-kites’; ze maken de meest
 onvoorstelbare bewegingen en duiken als een havik, automatisch, bij het minste
 zuchtje wind. Standaard hangen ze vast aan een 7 meter lange glasvezelpaal zodat
 ze tot 12 meter hoog kunnen vliegen.
 Meerdere vliegers zijn dus nodig op strategische plaatsen.

- kleurrijke windmolentjes (Oostende)
- een valkenier op pad sturen die een woestijnbuizerd laat rondvliegen (Oostende)
- voor de kust een eiland opspuiten waar de dieren ongestoord kunnen broeden.
  Schepen Lesaffre van Oostende wil ook werk maken van voederbakken in zee,
  zodat de meeuwen opnieuw gewoon worden om eten op zee te zoeken in plaats
  van in de stad.
  Volgens haar ligt de decimering van de vissersvloot aan de basis van de overlast.
  Toen kwam immers meer visafval in zee terecht zodat 'de ratten van de zee' daar
  hun voedsel gingen zoeken.
  Volgens marien bioloog Jan Seys van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ)
  zijn de meeuwen op de huizen komen broeden omdat de haven van Zeebrugge
  zich uitbreidt en ze daar niet meer terechtkunnen.

Enkele geuite ideeën beoogden om het de meeuwen lastiger te maken:
-teruggrijpen naar de klassieke vuilnisbakken in kunststof, op wieltjes
   (gemakkelijk voor oudere mensen).
 Dat heb ik enkele tijd geleden in Limburg gezien. Daar waren er dan weer
 klachten dat de bakken de doorgang op het voetpad versperden, zoals blijkt uit de
 foto hieronder links.
 Er zijn drie soorten bakken, zodat meteen kan gesorteerd worden.

-speciale gele ‘gewapende’ vuilniszakken gebruiken; Blankenberge, die zich stilaan
 ontpopt tot aartsvijand van de meeuwen, kreeg er in leen van het Nederlandse
 Leiden, met de bedoeling daarna hun voorbeeld te volgen. ‘Die zouden ‘meeuwenbestendig’ moeten zijn’, zei burgemeester Patrick De Klerck.
 Niet dat de meeuwen zich laten afschrikken door de gele kleur maar de zakken
 bestaan uit lagen stevig plastic die in verschillende richtingen over elkaar heen
 liggen. Hierdoor kan een meeuw nog wel een gaatje pikken, maar een scheur in de
 zak trekken zou niet meer lukken.
 Na twee weken testen werd het experiment al afgeblazen, wegens ‘mislukt!’.
- ondergrondse afvalcontainers installeren, zoals in Den Haag, tegen het voorjaar
  van 2014.
  Daar zal in de buurt van elke woning, binnen een straal van 75 meter, een
  ondergrondse afvalcontainer staan.

Tenslotte zijn er nog de administratieve maatregelen:
-Voortaan wordt in Knokke-Heist een bijkomende voorwaarde opgelegd om een
 bouwvergunning te bekomen: in de gebouwen moet er een betere toegang zijn tot
 het dak zodat de nestenbouw gemakkelijk kan verhinderd worden. Eigenaars en
 bewoners moeten er in het voorjaar alles aan doen om nestvorming te
 voorkomen. Eieren mogen niet vernietigd worden, niet alleen omdat meeuwen
 beschermde vogels zijn, maar ook omdat het toch niet helpt. Het ligt namelijk in
 de natuur van de vogels om dan gewoon nieuwe eieren te leggen. Elk jaar stuurt
 het gemeentebestuur een brief naar de agentschappen, vastgoedkantoren en
 syndici om werkzaamheden uit te voeren en maatregelen te treffen op de
 appartementsgebouwen.
 Dat houdt in: het dak regelmatig betreden, mogelijk nestmateriaal verwijderen en
 op risicolocaties netten en pinnen plaatsen.
-een verbod om de meeuwen te voederen uitvaardigen

Volgens ‘Vogelbescherming Vlaanderen’ zijn dat allemaal slechts ‘schijnoplossingen’. Door het afval en mensen die de meeuwen voederen, zullen de dieren volgens hen in grote aantallen blijven terugkeren.
Er werd al een plan aangekondigd voor de hele kust om te bepalen hoe met de meeuwen moet omgegaan worden. ‘Helemaal verdwijnen zullen ze uiteraard nooit', zegt Hannelore Maelfait van het Coördinatiepunt Duurzaam Kustbeheer.
In Den Haag bestaat er al zo’n integraal meeuwenplan.
Dit gaat niet alleen over sensibilisering, maar ook een kordate handhaving, een subsidiereglement voor nestwerende maatregelen en een alternatieve aanpak voor huisvuilophaling staan in dit plan.

Publieke vijand Nr2: gebrek aan opvoeding van een deel van onze jeugd

Onderstaande foto’s heb ik genomen op 17 augustus 2013 op het speelplein naast het voetbalstadion van Lombardsijde.
Ze geven een beeld van het gebrek aan eerbied dat sommige jongeren opbrengen voor dure projecten van ons gemeentebestuur.

Misschien is er wat meer toezicht nodig?

En wat denken jullie van onderstaande foto? (genomen op 23.9.2013)

En … dat hebben de meeuwen niet gedaan! En de jeugd ook niet!

Bronnen
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20130919_00749828
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/westvlaanderen/1.1366077
http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid1367186/kustgemeenten-willen-meeuwen-neerschieten.aspx
http://www.focus-wtv.be/nieuws/algemeen/meeuwen-blijven-voor-overlast-zorgen-aan-kust/article-4000322606991.htm
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20130902_00719566
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20130921_00753044
http://www.denhaag.nl/home/bewoners/to/Ondergrondse-restafvalcontainers.htm

Onderstaand artikel is een lang verhaal, ik weet het. Ik had eerst gedacht er een samenvatting van te maken. Ik vreesde toen echter, dat ik daarmee onvoldoende de geest van de overheidsdiensten betreffende openbaarheid van bestuur zou kunnen weergeven. Alleen het gehele verloop schetsen van mijn pogingen om alle gegevens in mijn bezit te krijgen, zou mij toelaten de eindbalans van de Noordzeecross op te maken.

Aanleiding voor dit artikel
Jullie herinneren zich misschien dat ik in mijn artikel “Finale Superprestige veldrijden op 16 februari 2013 in Middelkerke” van 24 februari 2013 schreef dat ik op 7 februari 2013 enkele vragen gesteld had aan ons gemeentebestuur.
Min of meer delicate vragen stel ik altijd in het kader van het decreet van de openbaarheid van bestuur van 26 maart 2004. Dat houdt onder andere in dat alle bestuursdocumenten bij een bestuursinstantie principieel openbaar zijn zodat eenieder er inzage kan van nemen, er een afschrift kan van bekomen of er uitleg kan over vragen. De overheid is er aan gehouden binnen de 15 dagen na registratie van de aanvraag door het bestuur de vraag te beantwoorden. (in mijn geval dus 22 februari 2013)
Wordt die termijn niet geëerbiedigd, dan kan daartegen beroep aangetekend worden binnen de 30 kalenderdagen bij de beroepscommissie voor openbaarheid van bestuur. (in mijn geval dus ten laatste op 24 maart 2013)

Even herhalen…
Voor een beter begrip, herhaal ik nog even mijn vragen, die ik via het email - adres info@middelkerke.be richtte aan het college van burgemeester en schepenen, omdat die als college geen eigen email - adres hebben.

Vraag 1. Hoeveel bedraagt de gemeentelijke subsidie voor de organisatie van de
             Noordzeecross?
Vraag 2. Worden de prestaties van het gemeentepersoneel, dat deel uitmaakt van
             het organisatiecomité, uitgevoerd tijdens de diensturen en zo neen,
             worden ze extra bezoldigd?
Vraag 3. Werden de bruggetjes en hindernissen op het parcours opgebouwd en de
             nadar - afsluitingen geplaatst door gemeentepersoneel? Zo ja, hoeveel
             bedraagt de gezamenlijke loonkost voor deze prestatie?
Vraag4. Op de dag van de cross
     a. Hoeveel bedragen de kosten voor het inzetten van de Middelkerkse politie?
     b.Hoeveel bedragen de kosten voor het inzetten van ander gemeentepersoneel?
     c. Nemen de gemeenteraadsleden en de OCMW - raadsleden met hun partner  
        deel aan het VIP – arrangement op kosten van de gemeente?
         Zo ja, welk bedrag is daar mee gemoeid?

Hoe de gemeente reageerde of … hoeveel geduld ik moest hebben
Op mijn email van 7 februari werd hoegenaamd niet gereageerd, zelfs een ontvangstmelding kon er niet van af.
Daarom, aanhouder die ik ben, vroeg ik op 15 februari of mijn bericht wel degelijk overgemaakt werd aan de dames en heren van het college. Ook dat bleef zonder reactie.
Na het verstrijken van de termijn op 22 februari 2013 vroeg ik beleefd aan de gemeente of de door mij gestuurde email- berichten misschien aan hun aandacht ontsnapt waren. Vol begrip daarvoor, voegde ik daaraan toe dat ik nog een paar dagen geduld zou uitoefenen in de hoop dat zij alsnog, als overheid, de hierboven aangehaalde verplichting zouden willen nakomen.
Hierop volgde wel een reactie … en wat voor één: mijn bericht werd ongelezen verwijderd!!!
Nu vond ik toch de tijd rijp om eens aan de burgemeester te vragen, op haar persoonlijk email – adres, of zij op de hoogte was van deze laatste reactie?
In haar antwoord op 26 februari, excuseerde zij zich voor het laattijdig antwoord. De reden zou geweest zijn dat mijn berichten, zowel die aan info@middelkerke.be als aan haar persoonlijk adres tegengehouden werden door de SPAM- filter van de gemeente. Zij zou mijn bericht pas opgemerkt hebben toen zij de mailbox met ongewenste e-mails nakeek.
Natuurlijk weten de meeste onder jullie wel wat een spamfilter is? Voor de niet-ingewijden, toch volgende korte uitleg. Wie zich telkens stoort aan ongewenste mail, SPAM genoemd, kan een softwareprogramma installeren, zoals bijvoorbeeld ‘spamfighter’, dat in samenwerking met microsoft automatisch al de binnenkomende mail test en ervoor zorgt dat alle spam in Outlook, outlook express, Windows Live Mail, enz… in een spammap geplaatst wordt. Maar, wat wordt als ‘spam’ herkend?
Als iemand regelmatig ongewenste mail ontvangt van een specifiek e-mailadres, kan hij/zij de afzender daarvan op een persoonlijke zwarte lijst zetten.
Terechtkomen op die zwarte lijst en dus als SPAM behandeld worden, zoals mij overkomen is, gebeurt dus niet ‘per ongeluk’ maar het is een bewuste keuze.
Maar goed, ik was toch tevreden met de rest van het antwoord van de burgemeester, want zij beloofde mij de vragen te zullen doorgeven aan de gemeentesecretaris en hem te zullen vragen om het nodige te doen. Zij zou ook contact opnemen met haar dienst informatica en zij zou hen vragen te onderzoeken waarom mijn mails werden tegengehouden.
Het antwoord heb ik hierboven zelf al gegeven: ze moesten mij gewoon van de zwarte lijst verwijderen, maar dat deden ze niet. Op 1 en op 4 maart voerde ik een test uit door een email zonder inhoud naar info@middelkerke.be te sturen om te zien of de spamfilter mijn mails nog steeds weigerde. Dat was inderdaad het geval. Daarna werd zelfs helemaal niet meer gereageerd op mijn berichten.
Ik begon dus stilaan te denken aan de beroepscommissie voor openbaarheid van bestuur, maar de burgemeester was misschien weer of nog niet op de hoogte van wat haar diensten in het schild voerden en daarom stuurde ik haar op 6 maart 2013 nogmaals een mail met het relaas van hierboven Ik wees er haar op dat dergelijke manier van handelen door een bestuur heel wat anders is dan ‘openbaarheid van bestuur’. Omdat ik dat aantekenen van beroep toch het allerlaatste redmiddel vond en ik toch positief wilde blijven, vroeg ik haar of ik nu echt dat beroep moest aantekenen. Mocht ik voor het verstrijken van de beroepstermijn toch nog een antwoord verwachten of niet?

En ja … op 13 maart, bijna op de valreep, was het zover …
Na een verwittiging door de burgemeester dat zij de secretaris erop zou wijzen dat hij zijn antwoord reeds moest doorgegeven hebben, kwam dat antwoord er nog diezelfde dag.
Ik bedank in elk geval de burgemeester voor haar tussenkomsten.
Heeft het dan zoveel zweet, bloed en tranen gekost?
De secretaris liet mij weten dat hij inmiddels de meeste opzoekingen had kunnen verrichten.
De nog ontbrekende elementen van het antwoord zouden nadien bezorgd worden. In gans mijn artikel heb ik die elementen op een gele achtergrond geplaatst. De secretaris liet mij ook weten dat dit nog onvolledig opzoekingswerk om mijnentwille niet minder dan 16 uur in beslag genomen had. Moet ik daaruit afleiden dat de gemeente, zonder mijn vraagstelling, geen balans zou opgemaakt hebben van de Noordzeecross?
De volgende kleine reeks vragen noem ik de basisvragen omdat er nadien nog een korte reeks aanvullende vragen volgt. Die aanvullingen waren nodig omdat sommige antwoorden onvolledig waren of gewoon ontbraken. Ik heb die overal in mijn tekst op een groene achtergrond weergegeven.

Ziehier de vragen en de antwoorden die ik kreeg met daarbij mijn commentaar.

Basisvraag 1. Hoeveel bedraagt de gemeentelijke subsidie voor de organisatie van de Noordzeecross?

Antwoord:
1) De gemeentelijke subsidie voor de organisatie van de Noordzeecross bedroeg
   30.000 euro ten voordele van de cross zelf mits het behalen van een aantal 
   doelstellingen.

    - ruime visibiliteit van de gemeente Middelkerke als partner in alle media, op
      alle informatiedragers van het evenement en op het parcours
    - ruime hospitality voor de mandatarissen en de genodigden van de gemeente
      Middelkerke als presenting partner (door aanbod van 20 VIP-diners en 100
      toegangskaarten tot het crosscafé voor de leden van het college van
      burgemeester en schepen (tegenwaarde 10.990 euro incl. btw), 100
      toegangskaarten tot crosscafé-arrangementen voor gemeenteraadsleden en
      ocmw-raadsleden (geraamde tegenwaarde 7.260 euro incl. btw), exclusieve
      toegang tot het parcours
   - extra vip-kaarten konden aangekocht worden tegen een voordeeltarief (VIP-
      diner aan 100 euro excl. btw i.p.v. 150 euro excl. btw en Crosscafé-kaarten
      aan 40 euro excl. btw ipv 60 euro excl. btw
   - onbeperkt aanbod voor alle Middelkerkenaars en 2^e verblijvers om de cross bij
     te wonen aan halve prijs (5 euro). Deze kaarten werden aangeboden via de
     kantoren van de VVV vanaf 1 december 2012 (tegenwaarde 15.000 euro incl.
     BTW)

Commentaar:
De secretaris zegt er niet bij dat de VVV (Vereniging voor Vreemdelingenverkeer) die 30.000 euro toekende. Natuurlijk vond ik die dus niet in een verslag van de gemeenteraad.
De algemene vergadering van de VVV, waarin de oppositie wel vertegenwoordigd is, heeft daar geen zeggenschap over, enkel de Raad van Bestuur tenzij ze dit delegeerden naar een dagelijks bestuur. De subsidie stond wel vermeld in het financieel overzicht dat werd voorgelegd aan de algemene vergadering. De acties en initiatieven van de VVV zijn niet openbaar voor de gewone burger.
Die verplichting tot openbaarheid, ook voor extern verzelfstandigde besturen, komt er wel op 1 januari 2014, maar totnogtoe heeft Middelkerke zich niet gehouden aan het decreet waarbij alle verenigingen, gemeentebedrijven, autonome gemeentebedrijven en rechtspersonen belast met bepaalde taken van gemeentelijk belang, tegen 1 januari 2013 in regel moesten zijn. Dus ook met decreetartikel 228 die de openbaarheid verplicht maakt.

In het mediaplan werd ook nog voorzien in een tussenkomst door de gemeente van 6.250 euro voor de rechtstreekse uitzending van het slotgala in het casino op VIER, Ook hier werd een voorwaarde aan verbonden: de gemeente moest 20 toegangskaarten krijgen voor de uitreiking van de Superprestige trofeeën in het casino van Middelkerke.
Ook hier wordt er niet bij gezegd voor wie die kaarten bestemd waren en welke tegenwaarde dat vertegenwoordigt. Ik ken niet de waarde van een kaart.

    Commentaar:
       Ik heb lang vruchteloos gezocht naar dat mediaplan zodat ik me afvroeg of
      dat misschien geen spek voor de bek van de geïnteresseerde burger was.
      Toch kreeg ik het uiteindelijk in handen.

2) Aan het OCMW werden 11 Noordzee-arrangementen aan 100 euro
    gefactureerd. We kunnen die 1.100 euro dus nog aan de subsidies toevoegen.

Algemeen Commentaar:
Weten jullie welke de definitie is van ‘subsidie’?
Het woord is afgeleid van het Latijn ‘subsidium’, wat betekent ‘ondersteuning’, ‘hulp’, ‘bijstand’.
Een paar ruimere omschrijvingen spreken van ‘Een geldbedrag dat de overheid geeft aan iemand of een bedrijf om hem of haar te lokken of te helpen iets te bereiken.’ of nog (ZEER belangrijk) ‘Toekenning van een bedrag om praktische, sociale, sportieve of ideële doelstellingen te realiseren zonder dat een tegenprestatie gevraagd wordt van de ontvanger’ of nog ‘door de overheid beschikbaar gestelde fondsen bedoeld om een prijs te verlagen of een bepaalde uitgave aantrekkelijker te maken.’ of tenslotte ‘ aanspraak op financiële middelen, door een bestuursorgaan verstrekt met het oog op bepaalde activiteiten van de aanvrager, anders dan als betaling voor aan het bestuursorgaan geleverde goederen of diensten.’
In tegenspraak met de hierboven aangehaalde definities, zouden aan het geven/krijgen van die subsidie volgens de secretaris echter wel voorwaarden verbonden geweest zijn.
Vooreerst moest de gemeente, als partner in de organisatie, zichtbaar zijn in alle media en op alle informatiedragers van het evenement en op het parcours. Ik schreef hierboven reeds dat ik het maar logisch vond dat de media duidelijk in de verf zetten dat Middelkerke als partner van de organisatie optrad.
De secretaris somt dan alle gelegenheden en mediatypes op die dat inderdaad ook gedaan hebben.
     o veertien dagen tv spots op VIER tv
     o rechtstreekse uitzending van de wedstrijd op VIER tv
     o rechtstreekse uitzending van de slot show vanuit het casino van Middelkerke
     o 7 dagen aankondigingspots op Focus/WTV
     o speciale uitzending sport West Extra op zondag na de wedstrijd (focus/wtv)
     o 14 dagen spotjes op Radio 2
     o 3 inlassingen in Primo tv gids
     o advertenties en reportages in de Krant van West-Vlaanderen
     o advertenties en reportages in Het Laatste Nieuws
     o advertenties en reportages in De Zondag
     o advertenties en reportages in De Tips
     o advertenties en reportages in De Streekkrant
     o advertenties en reportages in gespecialiseerde wielertijdschriften.

Als tweede voorwaarde, moest het organisatiecomité blijk geven van een ruime gastvrijheid ten opzichte van de gemeente.

Hij vindt dat die publiciteit voor de gemeente een handelswaarde heeft van ‘wellicht honderdduizenden euro’s’. Hoe komt hij daaraan? Ik heb in mijn vorig artikel al mijn twijfels uitgedrukt over de bijdrage aan de horecasector, aangezien er die dag gegeten en gedronken werd in de VIP – gebouwen en op het parcours. Worden daardoor meer appartementen verkocht of verhuurd? Komen er daardoor jaar-in, jaar-uit meer toeristen naar Middelkerke? Buiten het feit dat niet alle belastingbetalers baat erbij hebben, is het minste dat gezegd mag worden, dat je zoiets niet in duizenden euro’s kan en mag uitdrukken.
Aangezien alle badplaatsen allerlei activiteiten organiseren, soms ook dezelfde als bij ons, (Koksijde is bijvoorbeeld een nog gekkere wielergemeente) is het moeilijk uit te maken of een kandidaat-eigenaar of een toerist juist voor Middelkerke gekozen heeft omdat hij/zij die naam gehoord, gezien of gelezen heeft in één of ander medium in het kader van de organisatie van een wielergebeuren.
Ik denk dat niet een cross maar het strand, de zee, de dijk en de duinen in eerste instantie de grote aantrekkingspolen zijn en daarna het volledig door een badplaats aangeboden programma. Om de vrijstelling van aanvullende personenbelasting niet te vergeten!
Verder zou daardoor de indruk kunnen gewekt worden dat de gemeente eigenlijk nog wel meer subsidies mag geven en dat alle gemaakte kosten maar een peulschil betekenen tegenover die hoge opbrengsten.
Dat het halveren van de ingangsprijs voor de inwoners van Middelkerke en voor de aangespoelde een tegenwaarde van 15.045 euro (3.091 verkochte kaarten) zou vertegenwoordigen is natuurlijk onjuist. Zonder die 5 euro vermindering zouden misschien minder inwoners en minder eigenaars van een tweede verblijf, dus minder toeschouwers opgedoken zijn, dus ook minder verkoop van bier, frieten en worsten.

De secretaris zet tegenover elke ‘geste’ ten opzichte van de gemeente een tegenwaarde. Hij wil daarmee aantonen dat het geld van de subsidie niet verloren gegaan is.(!!!)
Hij drukte tenslotte zijn tevredenheid uit over het feit dat de vzw cyclocrosscomité op uitstekende wijze alle voorwaarden heeft gerealiseerd.

Samenvattende commentaar bij basisvraag 1:
De tegenwaarde die de secretaris tegenover de subsidie van 36.250 euro subsidie zet, zou dus 10.990 + 7.260 + extra kaarten + 15.045 euro = 33.295 bedragen.
Daaruit besluit de secretaris dat de subsidies volledig de gastvrijheid door het organisatiecomité dekten zodat er geen extra kosten moesten gefactureerd worden aan de gemeente.
Meent hij dat nu echt? Dienen die subsidies, ons belastingsgeld, nu echt om de burgemeester, de schepenen, de gemeenteraadsleden en OCMW – raadsleden toe te laten gratis de VIP uit te hangen?
Waarom bekostigt de gemeente dit dan zelf niet, zonder dat er subsidies bij komen kijken?

Basisvraag 2. Worden de prestaties van het gemeentepersoneel, dat deel uitmaakt van het organisatiecomité, uitgevoerd tijdens de diensturen en zo neen, worden ze extra bezoldigd?
Antwoord:
Een aantal personeelsleden/mandatarissen van het gemeente maken sinds geruime tijd deel uit van het organisatiecomité van de vzw Cyclocrosscomité Middelkerke, namelijk:
         a. Daan Fossaert : werkend lid en secretaris van de vzw
         b. Peter Maes : werkend lid en penningmeester van de vzw
         c. Johnny Devey : werkend lid en ere-voorzitter van de vzw
         d. Peter Germonprez : toetredend lid en verantwoordelijke voor sponsoring
                                                  en P.R.
         e. Pierre Ryckewaert : toetredend lid en verantwoordelijke voor VIP

Toetredende leden hebben geen stemrecht in de algemene vergadering maar omwille van hun inzet en deskundigheid worden zij betrokken in de werking van de vzw ofwel voor advies ofwel omwille van hun representatief karakter bij andere instanties van de wielerbond of Super Prestige of toeristische overheden.
Commentaar: dat mag en kan op basis van het grondwettelijk beginsel van vrijheid van vereniging.
De prestaties van bovenvermelde personen (tevens personeelslid) in het kader van de Noordzeecross werden niet uitgevoerd tijdens hun diensturen. Het betreft belangloze inzet (geraamd op 180 uren per persoon per jaar) van deze mensen voor de Noordzeecross. Zij worden ook niet extra bezoldigd noch door de gemeente, noch door de vzw. Zij ontvangen ook geen enkele onkostenvergoeding.
Dhr. Verdonck Bart, sector assistent van de gemeente Middelkerke en tewerkgesteld in de dienst toerisme, is in deze laatste hoedanigheid dossierbeheerder voor de Super Prestige Middelkerke, Zijn prestaties gebeuren vanuit zijn functie tijdens de diensturen.
De schepen Devey bekleedt een protocollaire functie. Als werkend lid!!

Basisvraag 3. Werden de bruggetjes en hindernissen op het parcours opgebouwd en de nadar - afsluitingen geplaatst door gemeentepersoneel? Zo ja, hoeveel bedraagt de gezamenlijke loonkost voor deze prestatie?

Antwoord:
Het gemeentepersoneel voerde de volgende prestaties uit tijdens de voorbereiding:
        - leggen van 2 metalen rijplaten
        - ophalen van nadarafsluiting in Nieuwpoort, Koksijde en Ichtegem
        - leveren van een verreiker (is een voertuig dat gebouwd is om zware lasten
          te tillen en te verplaatsen) met chauffeur op vrijdag 15/02 en zaterdag 16/02
          voor de installatie van start en finish
        - plaatsen van 3 houten bruggen over de grachten (in het kader van de
          veiligheid) (2 personen x 8u)
        - leveren van 2 personen van de sportdienst voor 13/02-14/02 en 18/02 voor
          het aanbrengen en wegbrengen van signalisatie ( 3 dagen x 2 personen x 4u)
        - plaatsen van rubberen matten en leggen van tapijt in de VIP-halle
           (4 personen x 2uur)
        - aansluiten van elektriciteit en water op het parcours, Vipruimtes en
          materiaalposten Aantal personen? Hoeveel uren?
        - afsluitende schoonmaak van het terrein (4 personen x 4 uur)
        - veiligheid, controle en evaluatie door dossierbeheerder van toerisme Bart
         Verdonck
Er was een raming voorzien van 400 manuren voor het uitvoeren van diverse taken voor, tijdens en na de cross. Volgens de registratie aan de hand van werkbonnen werden 516 uren gepresteerd door gemeentepersoneel.
Hoeveel kost een werkuur?

De gemeente leverde voor en na de cross volgende materialen: stuifzand voor het maken van een zandbak en 3 zakken strooizout.
De kostprijs van deze materialen werd opgevraagd aan de technische dienst.

De gemeente leende ook een aantal materialen uit, conform het geldende reglement: hoe luidt dat?
Het ging over nadarafsluitingen, afvalcontainers, vuilnisbakken, 2 generatoren, 100 zandzakjes, mobiele werfkeet en 1 kruiwagen met schop.

Niet alle kosten moesten echter door de gemeente gedragen worden
Het organisatiecomité betaalde zelf:
    - de opbouw van het parcours (inclusief bruggen en hindernissen) en de
      plaatsing van nadars gebeurden volledig door een 14-tal (onbetaalde)
      vrijwilligers, onder leiding van de dhr. Cicou en dhr. Dedecker, die daar
      gedurende een 3-tal weken (10u per dag) hun vrije tijd voor opofferden.
   - het huren en plaatsen van voetgangersbruggen en rennersbruggen door de firma
     ‘All entertainment en stage services’ ten bedrage van 8.439,75 euro.
   - de kosten voor hulpverlening door het Rode Kruis
   - het personeel dat de toegangscontrole uitvoerde.

Basisvraag 4: Op de dag van de cross
a. Hoeveel bedragen de kosten voor het inzetten van de Middelkerkse
    politie?
b. Hoeveel bedragen de kosten voor het inzetten van ander
    gemeentepersoneel?
Antwoord:
De gemeente leverde volgende personele medewerking op de dag van de cross
      Op het gebied van hulpverlening
           Openbare veiligheid: 25 politiemensen en 2 officieren en 8 manschappen
                van de brandweer. De kosten worden opgevraagd.   
      Reinheid en netheid: 2 personen van de reinigingsdienst
      Permanentie voor eventuele tussenkomsten bij pannes,…

c. Nemen de gemeenteraadsleden en de OCMW - raadsleden met hun partner
   deel aan het VIP – arrangement op kosten van de gemeente?
   Zo ja, welk bedrag is daar mee gemoeid?
           De vraag 4c werd beantwoord onder basisvraag 1.

Achterblijvende informatie en mijn aanvullende vragen ter verduidelijking
Omdat de secretaris in de tekst hierboven beloofde (op gele achtergrond) mij de resterende informatie door te sturen, dacht ik dat het een kwestie van dagen zou worden tot ik de definitieve balans van de cross zou kunnen opstellen. Wat was ik toch naïef!
Op 15 maart stelde ik ook nog volgende vragen ter verduidelijking en ter aanvulling (zie tekst op groene achtergrond)

Vraag 1:
    Extra vip-kaarten konden aangekocht worden tegen een voordeeltarief (VIP-
    diner aan 100 euro excl. btw i.p.v. 150 euro excl. btw) en (Crosscafé-kaarten
    aan 40 euro excl. btw ipv 60 euro excl. btw.)
    Mag ik weten hoeveel verminderingskaarten aangekocht werden en voor wie ze
    bestemd waren?

Vraag 2:
    De gemeente kreeg verder 20 toegangskaarten voor de uitreiking van de
    Superprestige trofeeën in het casino van Middelkerke.
    Aan wie werden die kaarten gegeven en welke prijswaarde hadden ze?

Vraag 3:
    Hoeveel bedraagt de prijs van één werkuur voor het gemeentepersoneel?

Vraag 4:
    U schrijft: “Voor de volledigheid wens ik u mede te delen dat toetredende leden
    geen stemrecht hebben in de algemene vergadering maar dat zij omwille van
    hun inzet en deskundigheid betrokken worden in de werking van de vzw.”
    En verder: de schepen heeft enkel een protocollaire functie, maar hij is
    ‘werkend lid’!
    Wie zit dan wel in de algemene vergadering?

Vraag 5:
    Welke is de kostprijs voor
      - personen van de reinigingsdienst tijdens de cross voor de reinheid en
        netheid?
      - permanentie voor eventuele tussenkomsten bij pannes,…?

Vraag 6:
    De gemeente leende ook een aantal materialen uit, conform het geldende
    reglement. Waar kan ik dat reglement vinden? Of anders:
    Moest het organisatiecomité dat betalen? Welk bedrag vertegenwoordigt dat?

En het vragen en nog eens vragen herbegint weer
Daar ik op 27 maart nog steeds geen antwoord had ontvangen, stuurde ik nog maar eens een herinneringsmail.
Omdat ik op mijn mails van 15 en 27 maart zelfs geen ontvangstmelding kreeg, vroeg ik op 4 april 2013 aan de secretaris welke de reden daarvoor was.
Op zondag 7 april kreeg ik dan toch de melding dat mijn bericht gelezen werd. De secretaris liet mij dezelfde dag ook weten dat mijn vragen veel opzoekingen vergden.

Er wordt dan maar een nieuw argument bovengehaald om toch maar niet te moeten antwoorden
Volgens de secretaris diende de gemeente die opzoekingen zelfs niet uit te voeren omdat het geen bestaande bestuursdocumenten betrof in de zin van het openbaarheidsdecreet maar wel documenten die speciaal voor mij door de gemeente moesten opgesteld worden.
Dat hij daar niet vroeger aan gedacht heeft!
Hij wou echter toch hoffelijk blijven en mij ‘desalniettemin’ de nodige antwoorden bezorgen “als hijzelf en de medewerkers daarvoor de nodige tijd kregen en na uitvoering van de prioritaire taken.”
Ik kon maar niet geloven dat de gemeente na zo’n evenement geen balans opmaakt en dat de verscheidene diensten (politie, technische diensten) geen nota nemen van de uitgevoerde prestaties? Volgens mij bestaan die documenten dus wel.
In het uitgebreid antwoord dat ik vroeger ontving werden de antwoorden trouwens beloofd, zoals blijkt uit de teksten op een gele achtergrond.
Er waren enkele vragen bij waarop het antwoord zo kon gegeven worden, zonder een document en zonder opzoekingen: kostprijs werkuur gemeentepersoneel, personen die mochten genieten van de avondshow, aantal extra verkochte vip kaarten aan verminderd tarief, is de schepen werkend lid of heeft hij een protocollaire functie, …
Op 10 april gaf ik dan ook uiting aan mijn verwondering over zijn antwoord. Ik vroeg hem ook hoeveel tijd hij dan wel nodig had, aangezien mijn oorspronkelijke vragen dateren van 7 februari 2013.
Ik probeerde hem te overtuigen dat ook ik hoffelijk wilde blijven maar dat hij mijn nog beschikbare termijn voor het aantekenen van beroep bij de commissie voor openbaarheid niet uit het oog mocht verliezen.
Nog dezelfde dag kreeg ik het laconieke bericht: “Ik ben met verlof tot en met maandag 22 april 2013.” Dat zal dan zeker ‘prioritair’ geweest zijn.
Ik wilde zijn vervanger daarmee niet opzadelen en wachtte maar zijn terugkeer af. Op 25 april bracht ik hem dan mijn mail van 10 april in herinnering en deelde ik hem tevens mee dat ik op maandag 29 april eventueel beroep zou aantekenen bij de bevoegde commissie.

Dan toch maar beroep aantekenen bij de beroepscommissie voor openbaarheid van bestuur
Aangezien mij pas op 29 april gemeld werd dat mijn bericht gelezen werd, stuurde ik dan maar op 30 april het dossier naar de beroepscommissie.
Ook hier eerst geen antwoord, maar op mijn aandringen meldde men mij een week later goede ontvangst, gepaard aan het toegekende dossiernummer.
Omdat de termijn van 30 dagen bijna verlopen was, vroeg ik op 27 mei nog eens na welke de vooruitzichten op een beslissing waren.
Op 31 mei kreeg ik volgende mail: “Zoals bepaald in artikel 24, §1, tweede lid van het decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur, stel ik u met dit schrijven in kennis van het feit dat in bovenvermeld dossier de beroepstermijn van dertig kalenderdagen wordt verlengd tot een termijn van vijfenveertig kalenderdagen.
Gelet op de complexiteit van dit dossier (!) is het voor de beroepsinstantie onmogelijk om de nodige informatie te verzamelen binnen de termijn van dertig kalenderdagen. Slechts wanneer alle gevraagde informatie in het bezit is van de beroepsinstantie, kan deze met kennis van zaken een beslissing terzake treffen.
Het beroep werd geregistreerd op 30 april 2013, zodat u nu, met inachtneming van de verlengde termijn, uiterlijk op 14 juni 2013 een uitspraak kan verwachten. Deze zal u dan meteen ter kennis worden gebracht.”

Tussenkomst van het provinciebestuur van West-Vlaanderen
Op 6 juni ontving ik van de secretaris het gemeentelijk ‘Reglement voor het uitlenen van materiaal’.
Dat is het antwoord op mijn vraag 6 van de aanvullende reeks. Aangezien daarin de woorden ‘prijs, en ‘betalen’ niet voorkomen, neem ik dus aan dat het ontlenen kosteloos is en beschouw ik die vraag dus als afgehandeld.
In de mail werd ik ook geïnformeerd dat de gemeente aan ene mevrouw Dumoulin van de provincie ‘West-Vlaanderen’ geantwoord had op de zes bijkomende vragen die ik gesteld had.
De tussenkomst van die mevrouw lijkt mij zeer eigenaardig. Heeft zij de gemeente er willen toe aanzetten om toch te antwoorden? De commissie voor openbaarheid zou op 7 juni door de gemeente in kennis gesteld zijn dat een antwoord gegeven werd op mijn vragen.
Ik heb inderdaad ook een mail gekregen met wat de gemeente ‘een begin van antwoord’ noemt.
Daarin worden inderdaad twee en een halve vraag beantwoord, maar niet de hierboven vermelde.
In eerste instantie werd nogmaals benadrukt dat de antwoorden op de vragen 1 tot en met 5 niet terug te vinden zouden zijn in bestuursdocumenten. Als reden wordt opgegeven dat de organisatie berust bij een derde, de vzw cyclocross comité Middelkerke. Niettegenstaande dat, wil de gemeente toch ‘een poging doen om een begin van antwoord te geven’.

Vraag 1: Hoeveel verminderingskaarten werden aangekocht werden en voor wie
            waren ze bestemd?
     A. De gemeente kocht geen verminderingskaarten

Vraag 2: Aan wie werden de toegangskaarten voor de uitreiking van de
            SuperPrestige trofeeën bezorgd? Hoeveel kostte een kaart?
     A. aan de leden van het college, aan wielerkampioen Freddy Maertens en aan
            de directeur van toerisme samen met hun partners

Vraag 3: Hoeveel bedraagt de prijs voor 1 werkuur gemeentepersoneel?
     A. De prijs voor personeel niveau D met 12 jaar anciënniteit bedraagt 18,58
         euro.

Vraag 4: Heeft schepen Devey enkel een protocollaire functie, of is hij ‘werkend
        lid’! Wie zit dan wel in de algemene vergadering?
    A. Geen antwoord, want dat behoort tot de bevoegdheid van de vzw
        Cyclocrosscomité.

Vraag 5: Welke is de kostprijs voor 
     -personen van de reinigingsdienst tijdens de cross voor de reinheid en netheid?
     -permanentie voor eventuele tussenkomsten bij pannes,…?
     Zie antwoord op vraag 3. Maar hoeveel uren presteerden ze?.

Tevens wordt aan de provincie meegedeeld dat met het toesturen van bovenvermeld reglement over uitlenen van materiaal, vraag 6 beantwoord werd.

En wat besliste de beroepscommissie voor openbaarheid van bestuur?
Het was dus afwachten tot na 14 juni. Ik verwachtte daar niet veel van want ik weet natuurlijk al langer dat het hemd nader is dan het rokje. De commissie heeft gewoon de uitleg van de secretaris overgenomen.
Mijn klacht wordt ongegrond verklaard omdat ‘de gemeente niet over de bestuursdocumenten beschikt waarop de informatie concreet vermeld is. Het decreet openbaarheid van bestuur voorziet niet dat een instantie er toe kan verplicht worden om zelf een bestuursdocument op te maken dat een antwoord biedt.’

Mijn commentaar:
Eerst en vooral heeft men genegeerd dat mijn vragen ook gingen over de gegevens die mij in de mail van 13 maart beloofd waren. Dat waren de kosten voor
         - 25 politiemensen op de dag van de cross
         - 10 brandweermensen
         - het leveren van materiaal door de gemeente.

Het kan toch niet waar zijn dat daarover geen bestuursdocument bestaat. Mocht dat wel zo zijn, dan moet men zich afvragen hoe de gemeentediensten hun administratie (vergoeding van de prestaties) bijhouden. Ik weet nochtans dat ze dat wel goed doen.
Dat de reden waarom de gegevens niet kunnen verstrekt worden, ligt in het feit dat de organisatie berust bij een derde, de vzw cyclocross comité, dat is absurd want dat comité heeft niets te zien met de hierboven aangehaalde kosten.
Ik aanvaard dat men mij niet moet meedelen wie deel uitmaakt van de algemene vergadering.
Een andere nog resterende vraag was: “Hoeveel kostte een kaart voor de uitreiking van de superprestige - trofeeën in het casino?” Moet daarvoor ook een bestuursdocument bestaan om dat te beantwoorden?
Tenslotte nog een laatste vraag: “Welke is de rol die schepen Devey in de organisatie speelt?
In twee afzonderlijke mails deelt de gemeente mij mee, de eerste keer dat de schepen werkend lid is en de tweede keer dat hij slechts een protocollaire functie vervult. Als ik een vraag stel over deze tegenstrijdigheid, behoort dat dan tot de bevoegdheid van het vzw Cyclocrosscomité? Ik meen toch van niet!

Dan maar, ten einde raad, een beroep doen op de politiek
De enige mogelijkheid die mij overbleef, alhoewel ik die liever niet aangewend had, bestond erin aan een gemeenteraadslid van de oppositie te vragen om de nog ontbrekende gegevens op te vragen.
Dirk De Poortere van de Lijst Dedecker, was zo vriendelijk dat voor mij te doen.
Volgens de aan hem geleverde informatie zou het leveren van materiaal en personeel door de gemeente niet moeten betaald worden, ook niet door andere organisaties zoals ‘Zomerhit’, ‘Stripfestival’, enz… .
Zo kwam ik dan toch te weten dat de inzet van 24 politiemensen op de dag van de cross in totaal 6.162,97 euro gekost heeft. Dat wordt berekend aan de hand van een forfait per personeelscategorie, omdat ook leden van de federale politie de veiligheid hielpen verzekeren.
Een ander bestuurslid verklaarde aan het raadslid dat de schepen van sport ere-voorzitter zou zijn van het cyclocrosscomité Middelkerke en dat hij in deze hoedanigheid deel uitmaakt van het bestuur.
Zo heeft het kind dan toch een naam gekregen, zij het dan na drie pogingen.
Ik vind dat een schepen van sport onafhankelijk moet blijven en niet meer aandacht mag wijden aan de ene dan aan de andere sportmanifestatie.
In een eerste antwoord van de secretaris werd in het mediaplan 6.250 euro voorzien voor de rechtstreekse uitzending van het slotgala. Nu kreeg het raadslid als antwoord dat de gemeente geen toelage betaalt aan de organisatie van het slotgala maar dat de VVV (Vereniging voor Vreemdelingenverkeer), zowel een adviesraad als een verwant bestuur van het gemeentebestuur, in de organisatie van dat slotgala een aandeel van 12.500 euro zou betalen. Alsof dat dus geen gemeentelijke bijlage is, met andere woorden geld van de belastingbetaler. Hier kunnen we ook nog opmerken dat Peter Germonprez lid is van het directiecomité van die VVV en tevens toetredend lid van het organisatiecomité en verantwoordelijke voor sponsoring en P.R.
In een vroeger gegeven antwoord werd verklaard dat aan die 6.250 euro een voorwaarde verbonden was: de gemeente moest 20 toegangskaarten krijgen voor de uitreiking van de Superprestige trofeeën in het casino van Middelkerke.
Nu wordt aan het raadslid meegedeeld dat je geen toegangskaart voor dat gala kon kopen maar dat de Superprestige de sponsors en renners uitnodigde en dat de VVV/gemeente recht had op een tafel van 10 plaatsen.

En de brandweer?

Totale subsidie
Voor zover de gegevens die nu in mijn bezit zijn correct zijn, zou de totale subsidie door de gemeente nu volgende waarden aannemen:
37.350 euro + 9.587,28 euro ( 514 werkuren à 18,58 euro of meer tijdens de weekends) + 12.500 euro bijdrage van VVV + kosten brandweer 2.782,32 euro + 6.162,97 euro kosten voor politie lokaal en federaal.
Als dat geen aanzienlijk totaalbedrag is: 68.382,57 euro!!
Het zou volgens mij eens op spaarzame en rechtvaardige manier onder de loep moeten genomen worden. Misschien moet in deze tijden van crisis (of is er hier misschien geen crisis?) ook maar eens in die Noordzeecross gesnoeid worden.

Heb ik nu een nederlaag geleden?
Ik vind van niet. Een aantal van mijn vragen werden weliswaar niet beantwoord en men heeft alweer een (volgens mij onjuist) achterpoortje gevonden om dat niet te moeten doen. Ze wisten toch ook wel dat ik de vragen opnieuw kon stellen via de politiek!
Gezien de onwil van het gemeentebestuur en de lichtgelovigheid van de commissie voor openbaarheid van het bestuur, vind ik dat beide een slechte beurt gemaakt hebben.
Maar ja, wie ben ik, slechts een gewone burger?

Elk jaar, begin september, maak ik een balans op van mijn opzoekingswerk en kritisch schrijfwerk op deze blog. Te zien en te horen aan enkele reacties en aan het aantal lezers, lijkt die nogal positief uit te vallen. Nu ben ik aan mijn wekelijks artikel nummer 318 en mijn enthousiasme is nog niet gekoeld.

Enkele cijfergegevens
Op 29 maart 2008 mocht ik mijn 1000ste unieke bezoeker begroeten
Op 11 september 2013 bedroeg het aantal viewers 146.841 waaronder 93.795 unieke bezoekers.
In de klassering van de top 1000 van Seniorennet bekleedde mijn blog op 11 september 2013 de 93ste plaats. Dat gaat op en neer met 63ste als beste rangschikking ooit, maar ik heb nu toch zowat een vaste stek binnen de ‘Top 100’.
Er bestaan tientallen middeltjes om het aantal bezoekers op te drijven: links met andere blogsites, de blog aanmelden bij tijdschriften en dagbladen, vrienden en kennissen regelmatig wijzen op het bestaan van de blog, blog vermelden bij elke verzonden email en op adreskaartjes, …
Ik zou daar meer gebruik kunnen/moeten (?) van maken.
Hieronder vinden jullie de grafieken die de evolutie weergeven van de populariteit van mijn schrijfsel: links het aantal viewers per jaar, rechts het gemiddeld aantal per week in die zes jaren.

Let wel, dat zijn viewers, dus geen unieke bezoekers.
Hieronder zien jullie verder nog, links het aantal unieke bezoekers per maand en rechts het aantal unieke bezoekers per weekdag in %.

Volgens de statistieken van ‘Seniorennet’ zouden die lezers uit 52 landen komen, de meeste weliswaar met minder dan 5 bezoeken.

Hoe evolueert het aantal lezers?
Zoals jullie zelf ook zien gaan die aantallen op en neer. De interpretatie daarvan is niet eenvoudig. Er zijn verschillende invloedfactoren. Bij zeer mooi weer en tijdens de vakantieperiodes zijn er uiteraard minder lezers.
Er zijn internetsurfers die toevallig op een blog terechtkomen na het invoeren van één woord, bijvoorbeeld Middelkerke of Westende, omdat die plaatsnamen in de titel van het artikel voorkomen. Andere komen er nog toevalliger op terecht omdat ze geïnteresseerd zijn in ‘politiek’, ‘criminaliteit’, ‘geschiedenis’, ‘erfgoed’, ‘natuur’, ...
De titel van het artikel speelt dus een rol.
In de voorbije zes jaar heb ik 436 foto’s gepubliceerd, meestal zelf genomen, vandaar dat de kwaliteit niet steeds 100% is, maar misschien vallen de artikels die geïllustreerd zijn, toch meer in de smaak van de lezer.
Ik neem echter aan dat vooral de inhoud primeert. Dan zijn er ook meer lezers die meerdere keren per week naar het artikel terugkeren of het aan collega’s aanbevelen.
Het is zeer duidelijk dat de gemeentepolitiek of de gemeentemandatarissen, als onderwerp, het meest in de smaak vallen. Zo kenden de artikels over de gemeenteverkiezingen in oktober 2012 een enorm succes.
De dag met de meeste viewers was 28 september 2012. Toen lazen 1.130 mensen één of meerdere keren mijn voorbeschouwingen op de verkiezingen. Op 16 oktober 2012, dus 2 dagen na de verkiezingsdag, lazen 326 verschillende mensen mijn nabeschouwingen.
Het hoogste weekaantal bedroeg 2.801 viewers. Dat was in de week van 2 tot 9.10.2012.
Onderwerpen die mijn bloglezers minder aanspreken, schijnen de natuur, hondenpoep en monumenten te zijn, evenals kerken en aanverwante.
Aangezien het mij echter niet om hoge leescijfers te doen is, blijf ik natuurlijk ook onderwerpen behandelen die minder kans maken op een succesvol onthaal.
Het spreekt vanzelf dat ik er mee zal ophouden als er geen of onvoldoende interesse voor mijn blog meer bestaat. Ik beloof dat plechtig!!

Hoe ik aan mijn informatie geraak?

Door te surfen op het net, natuurlijk, in de eerste plaats
Bloggen zoals ik dat nu al zes jaar doe, zou niet mogelijk zijn zonder op internet te kunnen surfen.
Je vindt er alle mogelijke wetteksten, decreten, gidsen van de overheid, verslagen van gemeenteraden, levensbeschrijvingen, artikels uit het verleden, …
De mogelijkheid om te e-mailen laat toe op een vlotte manier te communiceren met de diensten en personen die over de gewenste informatie beschikken.

De gemeente informeert zijn burgers goed
Als inwoner van de gemeente, krijg ik natuurlijk ‘De Sirene’, het gemeentelijk informatieblad, in de bus. Op mijn aanvraag, werd ik ook een bestemmeling van de wekelijkse nieuwsbrief van de gemeente, die mij informeert over de recente evenementen en nieuwtjes.
De gemeente heeft bovendien ook een rijk gedocumenteerde website.

Door mij rechtstreeks te richten tot de gemeentelijke, provinciale of Vlaamse diensten
Begin september 2012 schreef ik “Tenzij zij zelf nog niet over de gewenste juiste en actuele informatie beschikken, omdat mijn onderwerp zich nog volop in de beleidsvoorbereiding bevindt, werd ik nog nooit ontgoocheld als ik mij met vragen richtte tot de gemeenteambtenaren.”
Daar is in het voorbije jaar spijtig genoeg verandering in getreden. De waarnemende gemeentesecretaris heeft mij namelijk maanden aan het lijntje gehouden na het stellen van vragen over de Noordzeecross.
Meer daarover, binnenkort!
Ik heb daardoor de indruk gekregen dat men op de ruimst mogelijke medewerking mag rekenen … zolang men maar geen delicate vragen stelt.
Hetzelfde geldt ook voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeenschap.
Natuurlijk is er de federale wet van 12 november 1997 betreffende de openbaarheid van bestuur in de provincies en gemeenten evenals het Vlaams decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van bestuur waardoor iedere burger het recht heeft elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in een aantal speciale gevallen (veiligheid, persoonlijke levenssfeer, …)
Bij ons schijnt men echter een eigenaardige interpretatie te geven aan ‘bestuursdocument’.
Ik heb in 2013 ten einde raad een klacht ingediend bij de beroepscommissie omdat de gemeente mij niet wilde antwoorden binnen de decretale termijnen en ik heb daarbij vastgesteld dat die commissie eerder de kant kiest van de overheid dan die van de nieuwsgierige burger.

Door mij te richten tot de vertegenwoordigers van het volk, de mandatarissen
Ik wil hier ook de voorzitters van de politieke partijen bedanken voor hun bereidwillige medewerking aan mijn initiatieven. Zonder uitzondering hebben zowel Open VLD (een zeldzame keer), CD&V, Progressief kartel, Lijst Dedecker, Vlaams Belang mij nog nooit in het ongewisse gelaten. Aan de NV-A heb ik nog nooit iets gevraagd.
Ook de diverse partijkrantjes zijn voor mij rijke bronnen van inspiratie.
Als ik graag de reacties van de gemeenteraadsleden ken, dan kan ik altijd terecht bij het Progressief Kartel en bij de Lijst Dedecker.
Dat betekent natuurlijk geenszins dat al die aangesproken personen het eens zijn met de inhoud van mijn artikels. Dat hoeft ook niet!
De meerderheid is mij uiteraard niet zo genegen. Ik begrijp dat de Open VLD mandatarissen mij niet in hun hart dragen en ook OCMW – voorzitter Gilliaert (CD&V) vindt mij schijnbaar een luis in zijn pels.

Door communicatie met de lezers (weinig voorkomend)
In de voorbije zes jaar kreeg ik slechts 115 reacties binnen.
Zien jullie een onderwerp dat ik zou kunnen behandelen? Gaan jullie niet akkoord met mijn zienswijze?
Hebben jullie aanvullingen? Deel het mij gerust mee, ik zal ze met plezier vermelden of ontleden in een volgend blogartikel. Jullie zouden er mij een groot plezier mee doen.
Ik kijk er nu al naar uit. Bedankt bij voorbaat.

Of ik nog voldoende inspiratie heb?
Dat ik ooit zou te lijden krijgen aan een gebrek aan inspiratie, dat is weinig waarschijnlijk.
De actualiteit heeft natuurlijk altijd voorrang en … aangezien onze bestuurders steeds wel te vinden zijn voor een straffe uitspraak of voor een aankondiging van een megaproject, maak ik daar natuurlijk graag gebruik van. Nu de oppositie in Middelkerke eindelijk volwaardig is, met Jean-Marie Dedecker als speerpunt, levert menige gemeenteraadszitting stof op voor een interessant artikel.
Af en toe woon ik die eens bij.
Zonder te spreken van de tekortkomingen van dit bestuur, die ikzelf vaststel…
De kranten pakken ook regelmatig uit met enquêtes over bepaalde aspecten van onze huidige samenleving: werkloosheid, kinderopvang, prijs woningen,...
Aangezien ze dan ook de cijfers weergeven voor elke gemeente, vind ik het dan meestal de moeite waard om deze voor Middelkerke eens te analyseren en te commentariëren en ze te vergelijken met die van de andere badplaatsen.
Ik blijf ook de geschiedenis van Westende, ook de kleine geschiedenis, uitpluizen en dat is vaak interessant genoeg voor een blogartikel.
Twee van de 52 weken besteed ik aan een artikel in het Westends dialect en aan de jaarbalans van mijn blog.
Een aantal ontwerpen van schrijfsels ligt al weken of maanden te wachten op publicatie: ‘De Afrekening’ van Jaak Maes, de ‘Eindbalans van de Noordzeecross’ die heel wat voeten in de aarde gehad heeft., ‘Zin en nut van een gemeenteraad in de moderne samenleving’, …
En dan moet ik ook regelmatig eens in herhaling vallen. Ik probeer namelijk de door mij aangehaalde problemen op te volgen: de Sint-Laurentiusdijk, het marktplein in Middelkerke alias ‘het evenementenplein, het voetbalstadion in Lombardsijde, de toestand en zuiverheid van sommige wegen, …

Het is niet onwaarschijnlijk dat sommige onder jullie mijn artikels te lang vinden. Ik probeer echter een soort dossier over sommige onderwerpen samen te stellen met bespreking van alle facetten.
Maar misschien lukt het mij niet steeds niet langdradig te worden.
Ook daarop zijn reacties welkom.

Een woordje uitleg over het initiatief
Tijdens het ganse zomerseizoen heb ik zowel in ‘Het Nieuwsblad’ (tot en met 24.8) als in ‘Het Laatste Nieuws’ (tot en met 17.8) de rubrieken gevolgd waarin bekende koks of andere culinaire specialisten elke week in de verschillende kustplaatsen hun oordeel gaven over één welbepaald zelfde gerecht in verschillende restaurants.
Er was geen enkel top- of veelgeroemd restaurant bij en het waren ook geen gastronomische menu’s die de revue passeerden.
‘Het Nieuwsblad’ kondigde zijn initiatief ‘De Grote test’ als volgt aan: ‘Met een expert en veel honger’ trekken ze van kustgemeente naar kustgemeente 'om er de Vlaamse klassiekers te proeven en te beoordelen.'
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ heette het dat redacteur Stefan Vanderstraeten en tweesterrenchef Luc Bellings de eetzaken langs onze kustlijn aan een grondige smaaktest onderworpen. Voor het derde jaar na elkaar stapten ze zeven zaterdagen incognito zaken binnen voor alweer een resem typische kustklassiekers.

De beoordelingen

(1) door Luc Bellings in HLN
         “Aan Tafel bij Luc Bellings” bekroond met tweede ‘Michelinster’, Luikersteenweg 358 3500 Hasselt
(2) door Stéphane Buyens in HNB
         ‘Le Fox’ Walckierstraat 28660 De Panne 2 sterren en 16/20 Gault-Millau
(3) door Dominique Persoone in HNB
          Richtte in 1992 The Chocolate Line op (Brugge) en opende in maart 2010 een 2e filiaal in Paleis op de Meir
           (Antwerpen). Is 1 van de 3 chocoladewinkels die in de Michelingids vermeld staan met 5 professionele
           klanten: Oud Sluis, Hof van Cleve, Pure C, Hertog Jan, De Jonkman
(4) door wijnspecialist Alain Bloeykens, wijntester van HNB
(5) door ‘Beste hobbykok’ Claudia Allemeersch in HNB
(6) door Peter De Clercq, ex-wereldkampioen barbecuen
(7) door Angelo Rosseel tweesterrenchef van La Durée in Izegem in HNB

Welke waarde hebben dergelijke testen en hoe worden ze onthaald?
Vooreerst drie persoonlijke ervaringen. In een Nieuwpoorts restaurant heeft Luc Bellings ooit een vispannetje bekroond met een 10/10. De uitbaters zijn daar (uiteraard) fier op. Zij hebben er nu een bijzonder item op hun spijskaart van gemaakt en maken er nu extra reclame voor.
In een ander Nieuwpoorts restaurant werden de mosselen ooit geprezen als de ‘beste van gans de Belgische kust’. Toen ik die fameuze mosselen ook eens wilde proeven, werd mij een potje geserveerd met meer dan de helft ongeopend gebleven schelpen. De ene mossel schijnt dus de andere niet te zijn.
In een Westends restaurant hadden wij als tafelburen twee dames die in het zicht van de ‘garçon’, tevens de ‘patron’, de bladzijde bovenhaalden met de beoordeling van de dagschotel. Dat viel niet al te best in de smaak want ‘dat was oneerlijk’ en ‘dikke zever’.

Is dat nu wel een eerlijke en juiste beoordelingsmanier?
Neem nu de beoordeling door Luc Bellings van de paling in de ‘Ramblas’. Hij quoteert die met een 9 op 10. Je zou nu denken dat je daar eens iets moet gaan eten. De paling is er lekker, het sausje ook, maar … peper en zout vergeten!
Op al de rest heeft hij ook iets aan te merken, zelfs op de zuiverheid van de stoelen. Hij krijgt een garnaalkroketje zonder garnalen, het zijn diepvriesfrieten die niet in een apart bordje opgediend worden, salade en tomaat en dressing horen niet bij paling, …
Ik weet wel dat het de bedoeling is om één welbepaald gerecht te beoordelen, maar zo krijgt de potentiële gast geen beeld van de waarde van het restaurant.
Sommige gebreken ervan die echt storend kunnen zijn, worden niet vermeld.
Een voorbeeld: ik ben gaan eten met vier personen in ‘Omer’ op de Zeedijk in Middelkerke. We hebben er uiteenlopende gerechten gekozen. Alles smaakte uitstekend maar onze tafel was echt te klein voor vier personen.

Ik herhaal dus nogmaals dat dit geen beeld geeft van de waarde van de Westendse en Middelkerkse restaurants. Er zijn vooreerst te weinig beoordelingen en we kunnen ons afvragen hoe de selectie gebeurde. We kunnen wel besluiten/vaststellen dat vooral die van de kerngemeente Middelkerke het er niet goed van afbrengen.

Besluit
Natuurlijk is er het één en het ander aan te merken bij zo’n manier van testen. Men kan die ‘waardeloos’ noemen, maar de uitbaters blijken er toch wel gevoelig aan te zijn en misschien trekt iedereen wel de nodige lessen zodat we mogen verwachten dat de kwaliteit van onze eetgelegenheden er toch een positieve injectie door zal krijgen.

Gevolg gevend aan de suggestie van een lezer, heb ik mij eens verdiept in de werking van de MUG, de medische hulpdienst die mensenlevens redt en die wij daarom een grote waardering moeten toedragen.
Om jullie nauwkeurige informatie daarover te kunnen verschaffen, nam ik eerst contact op met Dr Mario Schurgers, hoofdarts van het AZ Damiaan in Oostende. Daarna stelde ik ook nog enkele vragen aan de Federale Gezondheidsinspectie van West- en Oost-Vlaanderen. Ze werden beantwoord door Dr Zeger Vermeulen, inspecteur en door de heer Filip Lingier, Adjunct Federaal Gezondheidsinspecteur van West-Vlaanderen en Secretaris van de Commissie voor Dringende Geneeskundige Hulpverlening West-Vlaanderen.
Ik bedank de drie heren voor hun bereidwillige en uiteraard deskundige bijdrage aan mijn artikel.

Organisatie van de medische hulpdiensten
De ambulance, de MUG, de PIT … zijn medische hulpdiensten die op een eigen wijze functioneren en elkaar aanvullen. De coördinatie is in handen van de Federale Overheidsdienst (FOD) Volksgezondheid, die de samenwerking tussen de verschillende diensten bepaalt. De medische hulpdiensten werken vaak samen met andere.

Wat is de MUG?
De MUG(Mobiele Urgentie Groep) is een snel interventievoertuig met aan boord een verpleegkundige met de BBT (Bijzondere Beroeps-Titel) ‘Intensieve zorgen en Spoedgevallenzorg’ en een urgentiearts gespecialiseerd in de aanpak van vitale urgenties.
Soms, in functie van de/het soort interventie, bestaat het MUG-team uit 3 personen. De derde persoon kan een vroedvrouw zijn of een ambulancier die het voertuig bestuurt en assisteert tijdens de interventie. Deze heeft dezelfde basisopleiding genoten als de ambulanciers van een reguliere 112-ziekenwagen. Vaak wordt deze opleiding dan op de spoedafdeling van het ziekenhuis zelf, verder uitgebreid.
De MUG verplaatst zich met medische interventievoertuigen die reanimatiemateriaal aan boord hebben: intubatiemateriaal, een beademingsapparaat, een hartmonitor, een toestel voor elektrocardiografie, een hartdefibrillator …
Het voertuig van de MUG is prioritair. Het heeft een gele kleur met rode strepen en is uitgerust met een sirene.

Volgens de Vlaamse Vereniging Verpleegkundigen Spoedgevallenzorg (VVVS) waren er in 2008 61 erkende MUG’s in Vlaanderen (gemiddeld 12 per provincie).
Om erkend te worden, moet de MUG - functie het bewijs leveren van de permanente bijscholing van zijn medisch en verpleegkundig personeel. Ze moet actief deelnemen aan de opleiding van de hulpverleners - ambulanciers.
Elke MUG wordt beheerd door een ziekenhuis of een vereniging van ziekenhuizen en is verbonden met de spoedgevallendienst van een ziekenhuis. De MUG - functie verzekert 24 uur op 24 uur een eigen medische permanentie.
Voor Oostende wordt deze alternatief, per week, verzekerd door het A.Z. Damiaan en het A.Z. ziekenhuis Sint-Jan Brugge campus H.Serruys in Oostende. Als de noodzaak zich voordoet, kunnen beide MUG’s ook samen ingezet worden.
Ook in de Sint-Augustinuskliniek in Veurne kan gerekend worden op een dergelijke permanentie.

Omdat sommige gebieden afgelegen zijn en sommige wegen helemaal vol zitten, worden sinds 1986 ook twee helikopters ingezet in België, één in Vlaanderen, met standplaats aan het AZ Sint-Jan in Brugge, en één in Wallonië. De heliploeg biedt vooral hulp in de strook van het strand en bij zeer zware incidenten. In minder dan 4 minuten kan de helikopter opstijgen van zijn basis. De gemiddelde snelheid via de lucht bedraagt 3 km/min en er wordt 1 minuut gerekend om te landen.
Ze hebben dezelfde bevoegdheden en dezelfde uitrusting als de MUG – auto 's en nemen bovendien het vervoer van een patiënt voor hun rekening en ook in dringende gevallen het vervoer van het ene hospitaal naar het andere.
De MUG-helikopter kan één patiënt vervoeren, zowel in liggende als in halfzittende houding.

Hoe wordt de MUG gefinancierd?
Sponsors
De MUG – voertuigen teams worden gefinancierd door het ziekenhuis waaraan ze verbonden zijn.
De West-Vlaamse MUG - helikopter krijgt financiële steun van het metaalbedrijf Case New Holland uit Zedelgem. CNH is de nieuwe hoofdsponsor die er samen met enkele kleinere sponsors voor zorgt dat de MUG - Heli dagelijks de lucht in kan. Ondanks het levensbelang en de meer dan dertienduizend interventies is de financiering van de MUG - Heli altijd een moeilijke zaak geweest. De jaarlijkse niet-medische kosten worden geraamd op 500.000 euro. De medische neemt het AZ Sint-Jan in Brugge voor zijn rekening.
De verdere financiering gebeurt door een belangrijke bijdrage van de provincie West-Vlaanderen. De meeste gemeentebesturen uit West-Vlaanderen en een 10-tal Oost-Vlaamse gemeenten leveren een jaarlijkse toelage in verhouding tot hun aantal inwoners. De toelage per inwoner bedraagt gemiddeld 15 eurocent met uitersten tussen 2 en 25 Eurocent per inwoner.
De West-Vlaamse MUG - heli was één van de eerste in Europa. Het is de enige in Vlaanderen.

Welke is de opdracht van de MUG?
De opdracht van de MUG is de vitale functies van de patiënt te stabiliseren alvorens deze naar het ziekenhuis vervoerd wordt. Deze snelle interventiedienst wordt dus niet automatisch ingeschakeld bij een noodsituatie. Hij wordt alleen opgeroepen bij levensgevaarlijke situaties, zoals:

• een verdrinkingsongeval
• ademhalingsnood
• ernstige brandwonden
• vergiftiging met chemicaliën of radioactieve stoffen
• een val van een hoogte van verschillende meters
• shock of coma
• een ernstig verkeersongeval
• wonden van de nek, borstkas of buik veroorzaakt door een vuur- of steekwapen

De MUG kan door een ambulancebemanning in bijstand gevraagd worden mocht de toestand van de patiënt verslechteren.
De MUG - bijstand is aangewezen bij het in het gedrang komen tot het afwezig zijn van één (of meer) van de vitale parameters Bewustzijn, Ademhaling, Circulatie.
Gaat het om een ernstige situatie, dan rijdt de urgentiearts mee met de ambulance en verzorgt hij de patiënt tot aan het ziekenhuis.
Hij adviseert de medewerker van de “100/112”-centrale ook bij de keuze van het ziekenhuis van bestemming naargelang de pathologie van de patiënt.

Hoe kan men een beroep doen op de MUG?
Wie bij ons gebruik maakt van het gratis telefoonnummer 100/112 om de MUG op te roepen, komt terecht in het eenvormig oproepcentrum HCS 112. De oproeper moet zijn identiteit opgeven, de juiste locatie vermelden, de aard en de omstandigheden van het ongeluk of de ziekte.
De aangestelde die de oproep ontvangt, ondervraagt de oproeper en evalueert de situatie op basis van zijn professionele ervaring en aan de hand van de voorbeelden in de Belgische Handleiding voor de Medische Regulatie. Vervolgens beslist de aangestelde welke middelen zullen ingezet worden.
Is de medewerker van de 100/112 centrale van mening dat een onmiddellijke medische tussenkomst vereist is, aan de hand van bovenstaande criteria, dan roept hij het snelste adequate middel op: heli, MUG of ambulance. Met andere woorden, het zal het middel zijn dat het snelst ter plaatse kan zijn. Het is dus niet zo dat voor elke MUG een eigen interventiegebied vastligt.
De plaats waar de ambulance of MUG zich op het ogenblik van de oproep bevindt, zal bepalend zijn.

De eenvormige oproepcentra vallen sinds dit jaar onder de bevoegdheid van het ministerie van Binnenlandse zaken, dat samenwerkt met de FOD Volksgezondheid. Voor ons bevindt zich dat in de Zandstraat in Brugge. Vroeger was dat in de brandweerkazerne van Brugge.
Het spreekt vanzelf dat de “100”-centrale niet mag belast worden met nutteloze oproepen. De computers van de “100”-centrale registreren elke oproep waardoor de oproeper steeds geïdentificeerd en gelokaliseerd kan worden. Kwaadwillige oproepen zijn dan ook wettelijk strafbaar.

Hoe wordt de beslissing aan de betrokken hulpdienst meegedeeld?
De centrale maakt sedert april van dit jaar gebruik van het radiocommunicatiesysteem A.S.T.R.I.D, “All-round Semi-cellular Trunking Radio communication system with Integrated Dispatching”.
Dat is een nationaal digitaal netwerk dat reeds geruime tijd door de politie gebruikt wordt, maar nu ook door de brandweer, de medische hulpdiensten en andere organisaties die een rol spelen in de openbare veiligheid.
Elf provinciale computerondersteunde meldkamers, die in contact staan met elkaar voor incidenten of gebeurtenissen die de provinciegrenzen overschrijden, worden door ASTRID ter beschikking gesteld van de hulp- en veiligheidsdiensten.
In elke meldkamer vinden we een aantal werkstations. Die zijn aangesloten op:

• het radiocommunicatiesysteem,
• een lokaal computernetwerk met databases die alle operationele informatie bevatten,
• de telefooncentrale voor het aannemen van de noodoproepen.

Op die manier beschikt de dispatcher over een volledig geïntegreerd hulpmiddel waarmee hij oproepen kan aannemen, doorsturen en de gebeurtenissen kan opvolgen. Daarnaast kan hij ondersteuning bieden aan de ploegen op het terrein: de positie bepalen van incidenten, een route uitstippelen, aanvullende informatie bezorgen, versterking oproepen, enzovoort. De ploegen op het terrein kunnen op hun beurt de databanken van de meldkamers van op afstand raadplegen, bijvoorbeeld vanuit hun interventievoertuig.

Het systeem schijnt echter nogal wat hiaten te vertonen, zo werd ons op 29 augustus 2013 door alle media geleerd. Er zouden vooral problemen zijn met de kaarten: ontbrekende locaties en niet-aangepaste routes.
Sommige berekeningen zouden niet kloppen omdat onvoldoende rekening gehouden wordt met het feit dat het MUG – voertuig als prioritair voertuig sneller mag/kan rijden.
Waarschijnlijk wordt er wel hard gewerkt om daaraan te verhelpen en dat is dan ook dringend aangewezen om pijnlijke voorvallen te vermijden.

Hoeveel bedragen de MUG - kosten voor de patiënt?
Voor het uitsturen van de MUG op zich mogen aan de patiënt geen kilometervergoeding of andere kosten worden aangerekend. De prestaties van de urgentiearts zullen op de ziekenhuisfactuur wel te vinden zijn.
Voor medische assistentie door een spoedarts in het kader van een MUG - interventie bedraagt het honorarium 52,87 euro. Dit bedrag wordt volledig vergoed door de ziekteverzekering. Ook andere technische prestaties kunnen worden aangerekend. Sommige zijn volledig ten laste van het ziekenfonds, voor andere geldt een klein persoonlijk aandeel.

Gemiddelde interventietijd
Hierna volgen de afstanden van de ziekenhuizen uit onze regio naar de dorpskernen van Westende en Lombardsijde, volgens de normale routes. De starttijd van de MUG-auto bedraagt ongeveer 2 minuten, de gemiddelde snelheid wordt geschat op 1 km/min.

De gemiddelde interventietijd voor onze regio zou dus 15 tot 20 minuten bedragen, als met de normale interventiesnelheid kan gereden worden.

Verwart de MUG niet met de ambulancediensten.
Ambulancediensten kunnen verzekerd worden door een privéonderneming erkend door de FOD Volksgezondheid, door de brandweer, door een ziekenhuis (PIT) of door het Rode Kruis.
De MUG is niet belast met het vervoer van zieken.
Een ambulance vervoert een patiënt altijd naar de snelst bereikbare spoeddienst van een ziekenhuis, behalve als:

• het ziekenhuis het slachtoffer na de eerste hulp niet voldoende verzorging kan bieden
• het slachtoffer bekend is bij en behandeld wordt door een ander erkend ziekenhuis dat in maximaal tien minuten bereikbaar is

Voor dringend medisch vervoer per ziekenwagen (uitsluitend via de dienst 100/112) betaalt de ziekteverzekering 50% terug van de wettelijke tarieven van het dringend ziekenvervoer. Deze bedragen:
      € 60,50 voor de eerste 10 kilometer of minder 
      € 6,04 per kilometer, vanaf de 11de kilometer
      € 4,62per kilometer, vanaf de 21ste kilometer
Een rit van 15 km kost dus 90,70 euro (60,50 euro + 5x6,04 euro)
Elektroden voor externe defibrillator kosten 57,42 euro per paar.

Wordt er een helikopter ingezet vanuit de dienst 112, dan zijn de tarieven van het dringend ziekenvervoer van toepassing.

Een Paramedisch Interventieteam (PIT) is een hulpteam dat het midden houdt tussen een ambulance en een MUG. Een PIT is een ambulance die tot een ziekenhuis behoort. De PIT wordt bemand door een ambulancier en een verpleegkundige met BBT (Bijzondere Beroeps-Titel). Zij worden indien nodig ondersteund door een urgentiearts, met wie zij via een beveiligde radioverbinding in contact staan. Deze 'gemengde' teams verminderen de werklast van de MUG's, die nog te vaak worden ingeroepen uit voorzorg. Dankzij de PIT's kunnen de MUG's zich helemaal concentreren op levensgevaarlijke situaties.

Besluit
Hopelijk levert mijn artikel een bijdrage tot een betere kennis van het optreden van de dringende medische interventieploegen in onze regio. Bij het verzamelen van de gegevens heb ik zelf ook heel wat bijgeleerd.
Uiteraard hoop ik en wens ik dat jullie er nooit een beroep op moeten doen, maar ze staan altijd voor jullie en voor jullie families klaar.

Bron
http://www.belgium.be/nl/gezondheid/gezondheidszorg/spoedgevallen/spoeddiensten/
http://health.belgium.be/eportal/Healthcare/CrisisManagement/Participants/Actors/index.htm#.UcCGg-dM_Ck
http://health.belgium.be/eportal/Healthcare/CrisisManagement/Participants/VadeMecum/SMUR/index.htm#.UcCGVOdM_Ck
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=1U29MI1B
http://www.securitecivile.be/LinkClick.aspx?fileticket=ptmy0Vpk34c%3D&tabid=258&language=nl-BE
http://www.vvvs.be/images/uploads/spoedgevallen/Vgl_Spgdn_Vl_08_full_tekst__4_.pdf
http://www.imdh.eu/content/mug/hoofdstuk1
http://www.imdh.eu/content/mug/hoofdstuk5
http://www.astrid.be/templates/content.aspx?id=3740

15 augustus!! Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart of Maria-Tenhemelopneming!!
Steeds minder stervelingen kennen er nog de betekenis van.
Het is dus de dag dat de rooms-katholieke kerk het opnemen in de hemel van Maria ‘met lichaam en ziel’ herdenkt.
Waarom ze op die dag in de provincie Antwerpen absoluut ‘Moederdag’ moeten vieren, terwijl dat in de andere provincies gebeurt op de tweede zondag van mei? Zou het dan toch waar zijn wat over hen gezegd wordt?
We spreken ook van ‘halfoogst’ omdat in augustus geoogst wordt en omdat de maand vroeger zo genoemd werd.
Het is een ‘hoogdag’ voor de rooms-katholieken en voor de nog actieve werknemers die op die dag vrijaf krijgen, maar ook voor alle kustbewoners die 15 augustus, zolang ik mij kan herinneren, steeds als een topdag voor het toerisme beschouwd hebben (samen met 21 juli). Vroeger, maar dat is nu minder het geval, was men hier van mening dat die dag het einde van het seizoen inluidde.
Ik weet niet of er nog een superlatief bestaat, maar als die dag gekoppeld wordt aan een lang weekend, dan kunnen we spreken van een supertopdag.

Wat betekent dat voor een badplaats zoals Westende?
Als de badplaatsen al oververzadigd zijn, op een ‘gewoon’ weekend (als dat nog bestaat!), wat moet het dan wel zijn op zo’n dag?
Als je anders misschien nog een plaatsje vindt op een betaalde parking of als iemand zo vriendelijk is om vlak voor jouw neus een plaatsje vrij te maken, dan mag je dat zeker vergeten op 15 augustus.
De parkeerplaatsen zijn eivol, wat zeg ik, als de toeristen hun wagens in de hoogte konden stapelen, dan deden ze het. Vele staan dan ook verkeerd, ja soms gevaarlijk, geparkeerd.
De parkeerwachters fotograferen en schrijven dat het een lieve lust is!
De wegen naar de kust zijn verstopt, met ellendig fileleed tot gevolg!
De hotels zijn bijna of helemaal volgeboekt. In de restaurants kan je enkel nog terecht als je lang vooraf gereserveerd hebt. In de tearooms is het lopen en dringen voor een tafeltje. Op de dijk ontwijken wandelaars, fietsers en go-carters elkaar voortdurend om niet in botsing te komen. De stranden puilen uit en men krijgt soms de indruk dat de ene zonnebader de andere het zonlicht in de ogen niet gunt.
De redders weten niet waar eerst kijken om onvoorzichtige baders terecht te wijzen.

En nu komt zomerhit er nog bij!
Ik wil het hier niet nogmaals hebben over de volgens mij ongelukkige locatie voor het evenement. Of toch, maar dan met een lichtjes positieve noot! Ik ging eens ‘backstage’ kijken en stelde vast op 15.8 rond 11u30 dat de Strandlaan nog niet afgesloten was voor fietsers en wandelaars terwijl dat vroeger reeds enkele dagen vooraf gebeurde. Dat de wandelaars op dat ogenblik eens achter de scherman konden kijken, vind ik ook een gevoelige verbetering: een blik werpen op weliswaar nog lege tenten voor de VIP’s, voor de persmensen en voor de artiesten vinden de meeste wel leuk. De opstelling van het podium van dicht bijmaken en de technici van de VRT druk doende aan het werk zien om een optimaal beeld en een vlekkeloze klank te verkrijgen, is ook iets dat je niet elke dag beleeft.

Misschien was dat vroeger aan de ‘Rotonde’ ook reeds mogelijk, maar ik had het nog niet meegemaakt.

Ik wil het hier evenmin hebben over de artiesten, want ik wil de liefhebbers van hun muziek niet krenken.
Hier worden zogenaamde ‘hits’ gebracht. Een ‘hit’ is een succesnummer. Het is de Engelse vertaling voor ‘schlager’. Engels is in die wereld immers de hoofdtaal/voertaal. Zelfs bij 'Vlaanderen Muziekland'
Zomerhit noemt men een ‘awardshow’, omdat er prijzen uitgereikt worden aan Vlaamse zangers: de beste mannelijke en de beste vrouwelijke, de beste ambiance, het beste Nederlandstalige lied, de beste performance, de beste doorbraak.

Hoewel ze zoals gewoonlijk wel niet aan de lage kant zullen liggen, wil ik het hier ook niet hebben over de kosten waarvoor de belastingbetaler weer eens moet opdraaien: niet minder dan 96.800 euro subsidies Incl Tv -uitzending op VRT1, receptie VIP’s, arbeidsuren gemeentelijk personeel, inzet politie, verlies aan parkeergelden op de Sint-Laurentiusdijk, enz…
Toch even dit: dat men geen ingangsgeld vraagt (ook niet voor het dernycriterium in Lombardsijde), dat juich ik eigenlijk niet toe. Is het misschien niet eerder aangewezen dat de Vlaamse burger bijdraagt in de kosten van evenementen waarin hij of zij persoonlijk geïnteresseerd is: toegang museum, receptie, voetbalwedstrijd, wielerevenementen, zang- of theateroptreden, … ?
Dus zoiets als de ‘kerkbelasting’ in Duitsland. Is dat niet eerlijker?
Voor (meestal culturele) organisaties die zichzelf niet kunnen financieren en toch een meerwaarde betekenen, moet de solidariteit dan maar aangesproken worden.
Maar … misschien is de gratis - geste enkel bedoeld als tegenwaarde voor de subsidies? Ik ben er bijna zeker van en dat is volledig in tegenstrijd met het begrip ‘subsidie’.
In een toekomstig artikel over de eindbalans van de ‘Noordzeecross’, zal ik daar uitvoerig op terugkomen.

Waarover wil ik het dan wel hebben?
Volgens mijn opzoekingen en in functie van de weersomstandigheden, zouden er tussen 9.000 (in 2009) en (wat opgedreven?) 25.000 (in 2005)) toeschouwers het spektakel bijwonen. (17.000 in 2012)
Hoewel men daarin als haringen in een ton opgestapeld zit en staat, wordt het openbaar vervoer aanbevolen. Toch komen ook veel toeschouwers met de wagen.
Geen probleem, volgens de inrichters, er zijn namelijk drie publiekparkings:

- Parking Badenlaan (1,3 kilometer tussen de verste uithoek en het evenement, maar gratis)
- Parking Lacodam (betalend)
- Parking Herfstlaan (betalend)

‘Betalend’ betekent: 1 euro per uur of 5 euro voor een dagticket, maar van vrijdagavond 19 uur tot maandagmorgen 9 uur, mag men er gratis parkeren. Wie zei ooit ‘gratis bestaat niet!’ toen Steve Stevaert voorstelde geen geld meer te vragen voor allerlei openbare diensten, zoals busreizen?
Maar … is er daar wel plaats? Ik heb eens op voorhand een bezoekje aan die parkings gebracht.
      Op 15 augustus om 11 uur was er op de drie parkings niet één plaats vrij.
              Ook niet in de omringende straten van de Lakodam.
      Op 16 augustus om 10u30 was er nog steeds niets vrij in de Baden- en in de
            Herfstlaan.
            Voor de Lakodam dacht men er iets op gevonden te hebben. De vier en
            veertig betalende plaatsen waren nu plots verboden terrein, want er stond
            een E3 bord dat het parkeren verbood op 16 augustus.
            In de omringende straten (Britselaan en Oceaanlaan) stond nu plots een
            bord met parkeerverbod ‘van 14 tot 17 augustus’
            Dat kon eventueel nog eens een 20-tal parkeerplaatsen opleveren.
            Let wel: op 15 augustus stonden die verbodsborden er nog niet!
            Wat het bord rechts hieronder moest voorstellen is een raadsel!
     

Op 16 augustus om 19 uur stelde ik vast dat de Baden- en de Herfstlaan nog
            steeds eivol stonden.
           De ‘Lakodam’ zorgde voor de nodige verwarring. Er waren nog 17
           plaatsen vrij. Veel chauffeurs reden onrustig de parking op en ook weer af
           omdat ze het niet betrouwden en het risico van een retributie niet wilden
           lopen, aangezien men er volgens de borden op 16 augustus niet mocht 
           stilstaan en parkeren.
          Niettegenstaande het verbod om er te parkeren van 14 tot en met 17 
          augustus, stond de Oceaanlaan toch vol. Eigenaardig genoeg bleef de Britse
          laan leeg, tenminste tot bij mijn vertrek om 19u45.

Waar stonden de wagens met bestemming ‘Zomerhit’ dan wel?
De enkele nog vrije plaatsen in de Essex Scottishlaan waren nu bezet.
Wanhopige chauffeurs hadden, daar waar de bermen het toelaten, bezit genomen van de koninklijke baan. Dat vele half de doorgang op het voet- en fietspad beletten en het helmgras van de duinen platreden, daar stoorde zich niemand aan. Voor ‘zomerhit’ mag hier schijnbaar alles! Probeer echter maar eens je parkeertijd met vijf minuten te overschrijden. Dan slaan de parkeerwachters aan het fotograferen en aan het schrijven.

Waarom laat men toe dat zo’n mega-evenement plaatsgrijpt daags na 15 augustus en tijdens een lang weekend?
In de voorbije jaren was dat meestal wel even anders

Besluit
Bij elk  mega-evenement in Middelkerke (zomerhit, Noordzeecross), hoor en lees ik steeds weer dat zoiets voor de badplaats een zeer grote meerwaarde heeft en dat de subsidies die eraan besteed worden, meer dan hun bedrag waard zijn.
Ik heb daar al vaak over nagedacht en mij vragen gesteld, waarop ik vaak geen afdoend antwoord kan vinden omdat ik geen cijfers kan voorleggen.
Wat brengt de grote publiciteit, met hulp van VRT en radio 2, omtrent het gebeuren eigenlijk op? Komen de toeristen speciaal op vakantie naar Westende met het oog op zomerhit?
Kopen kandidaat-eigenaars nu juist een eigendom in Middelkerke omdat hier toch zoveel georganiseerd wordt? Of organiseren de badplaatsen allemaal veel?
Vaart de horeca er goed bij? Gaan de mensen op restaurant vóór ze naar de Sint-Laurentiusdijk trekken? Of is het dan nog te vroeg?
Gaan de aanwezigen achteraf naar een tearoom of een café? Of is het dan al te laat?
Zijn de meeste aanwezigen op het festival ééndagsbezoekers of zijn dat gewoon appartementbewoners of kampeerders die hier sowieso verblijven en dan maar eens gaan kijken?
Volgens mij zeker de moeite om eens over na te denken!

Op 28 mei 2012 verscheen hier al mijn artikel “Middelkerke stelt een nieuwe gemeentesecretaris en een nieuwe financiële beheerder aan. Kan dat wel in een verkiezingsjaar?”
Om het jullie gemakkelijk te maken gebruik ik daarvan een stukje om het volgend artikel in te leiden.
Op 1 maart 2012, dus straks anderhalf jaar geleden, is gemeentesecretaris Leo Coulier met pensioen ‘gegaan’.
Toen in de gemeenteraadszitting van 12 januari 2012 gevraagd werd wie hem zou opvolgen, antwoordde burgemeester Landuyt dat een plaatsvervangend/waarnemend secretaris zou aangesteld worden omdat “de hogere overheid de definitieve benoeming van een secretaris in een verkiezingsjaar niet zal toelaten.”
Hij verwees daarmee naar de Omzendbrief BA 2006/02 van 3 februari 2006 van Vlaams minister Keulen waarin deze de provinciale en gemeentelijke overheden verzocht een zekere terughoudendheid in acht te nemen in het verkiezingsjaar (tot aan het einde van de lopende legislatuur) “en in extremis geen beslissingen te nemen die het beleid van de nieuwe raden of de toekomstige ontwikkeling van de financiën nodeloos zouden verstoren."

Heeft Landuyt die brief wel goed gelezen?
Je mag toch verwachten dat een burgemeester, tevens advocaat, een omzendbrief correct kan lezen en dat hij op de hoogte zou zijn van een arrest van de Raad van State terzake en dat hij zich zou geïnformeerd hebben naar precedenten in andere gemeenten.
Of werd hij verkeerd ingelicht? Of heeft hij de brief gewoon in zijn/iemands voordeel geïnterpreteerd? Of beschouwt hij ons allemaal als idioten die zijn woorden niet kunnen of durven in twijfel trekken?
Waarom werden elders in Vlaanderen wel secretarissen en gemeenteontvangers aangesteld, in een pre-verkiezingsperiode? (in Bonheiden en in Aalst in 1994, in Lovendegem en in Overijse in 2012).
Omdat, ten eerste, de omzendbrief dat niet verbiedt! Er staat namelijk enkel in dat de gemeentelijke communicatiemiddelen op een kiese manier moeten gebruikt worden en dat beslissingen met een vergaande draagwijdte die geacht worden binnen de uitsluitende politieke bevoegdheid van het nieuwe bestuur te vallen, moeten vermeden worden. Het personeelsbeleid van de lokale besturen maakt niet het voorwerp uit van de brief!!
Omdat, ten tweede, de nieuwe gemeentewet zich verzet tegen het uitstellen van de aanstelling van een gemeentesecretaris omwille van de sperperiode.
Omdat, ten derde, de raad van state zich reeds in twee arresten daarover uitgesproken heeft en de benoeming tijdens de sperperiode niet onregelmatig bevonden heeft.

De benoeming van een nieuwe gemeentesecretaris in stappen
In een eerste fase werd iemand tijdelijk aangesteld. Op 21.2.2012 besliste het college van burgemeester en schepenen een waarnemend gemeentesecretaris aan te stellen tot en met de gemeenteraadszitting van 8.3.2012. Dat werd Pascal Van Looy. In een besloten vergadering op 8.3.2012 werd aan de gemeenteraad gevraagd deze beslissing te bekrachtigen.
Daarna zou deze in de functie opgevolgd worden door Pierre Ryckewaert. ‘Voor de duur voor zijn aanstelling als gemeentesecretaris’ (?????) wordt die ontheven van zijn taken en bevoegdheden van ontvanger/ financieel beheerder.
Intussen zou volgens Landuyt het nodige gedaan worden om de gewenste procedure verder vorm te geven: “De rechtspositieregeling moet aangepast worden, er moeten evaluatiecriteria vastgesteld worden, de functie moet vacant verklaard worden, enz…”
Elke gemeente heeft een eigen rechtspositieregeling (RPR) van haar personeel. Die moest tegen 1 januari 2009 in overeenstemming zijn met het besluit van de Vlaamse regering (BVR) van 7 december 2007.
De vaststelling van de rechtspositieregeling van het personeel is een exclusieve bevoegdheid van de gemeenteraad die niet kan gedelegeerd worden naar het college van burgemeester en schepenen.
Deze maatregel zou er moeten voor zorgen dat de objectiviteit van de aanwervingen en bevorderingen van de kandidaten gewaarborgd is.

Laten we eens nagaan wat in de voorbije maanden gebeurd is in dat domein.

De vacant stelling
De functie moet vooreerst vacant gesteld worden door de gemeenteraad. Deze moet vooraf beslissen wie in aanmerking komt of met andere woorden, tot wie de vacant verklaring moet gericht worden: enkel aan het eigen gemeentepersoneel (bevordering), aan uitwendige kandidaten (aanwerving) of aan beide?
In het verslag van de gemeenteraadszitting van 14 juni 2012 kunnen we lezen, onder artikel 10, dat de vacant verklaring ‘via bevordering’ van deze betrekking opportuun wordt geacht en dat de betrekking van gemeentesecretaris in vast voltijds dienstverband vacant verklaard wordt.
Waarom ‘opportuun’? Als een uitwendige kandidaat volgens artikel 3.2.29 van de rechtspositieregeling moet voldoen aan de voorwaarden (diploma niveau A in een richting die ten minste 60 uren publiek en/of administratief en/of burgerlijk recht omvatte en gedurende de 10 jaar voorafgaand aan de kandidaatstelling ten minste 3 jaar relevante professionele ervaring hebben in een leidinggevende functie), dan is dat niet zo vanzelfsprekend.
Hoewel ik er voorstander van ben dat ook nieuw bloed een kans moet krijgen, kan ik wel begrijpen dat het bestuur, mits een grondige evaluatie en zonder vooroordelen, de voorkeur geeft aan iemand van het eigen personeel, die voldoende competentie bewezen heeft en waarin het vertrouwen heeft. Dat ze daarvoor liefst iemand van de eigen kleur kiezen, dat zal nu éénmaal ‘politiek’ zijn, zeker?
Volgens het gemeentedecreet artikel 83, in werking getreden op 1 juli 2009, moet de aanstelling gebeuren binnen de zes maanden na de vacant stelling. Deze periode kan één keer met zes maanden verlengd worden, voor zover de wervings- en/of bevorderingsprocedure is opgestart of als die procedure geen geslaagde kandidaat heeft opgeleverd. De verlenging moet goedgekeurd worden door de gemeenteraad.
Maar … er werd nooit een vraag voor verlenging aan de gemeenteraad voorgelegd!
Dat betekent dus dat het gemeentebestuur sinds 14 december 2012 in overtreding is met het decreet.

Nog in de zitting van 14 juni 2012 (artikel 9) werd aan de raad gevraagd diverse wijzigingen aan de rechtspositieregeling goed te keuren. Ze hebben, onder andere, betrekking op de selectietechnieken (artikel 3.2.32) en selectieprocedure (bijlage 5), de samenstelling van de selectiecommissie (artikel 3.2.15.§2bis), de functiebeschrijvingen (bijlage 4) en de evaluatiecriteria (bijlage 7) voor de gemeentesecretaris en voor de financiële beheerder.
Het voorontwerp van de wijzigingen werd opgesteld door de waarnemende gemeentesecretaris (!) in overleg met het managementteam. Dat is een ploeg die decretaal geleid wordt door de gemeentesecretaris en die de werking van de verschillende gemeentediensten moet coördineren.
In tegenstelling tot vroeger kan nu ook de financiële beheerder zich kandidaat stellen om secretaris te worden. In artikel 3.9.8 staat namelijk de voorwaarde “titularis zijn van de graad van financieel beheerder of van afdelingsfunctionaris (schalen A4a-A4b) of van sectorfunctionaris (schalen A1a-A3a).
De burgemeester verklaarde toen dat de procedure voor het aanstellen van een gemeentesecretaris 'stap voor stap op een correcte wijze' verloopt.
Maar, wat bedoelde hij daarmee eigenlijk? Misschien is mij daar iets ontsnapt, maar is er dan verder nog iets gebeurd? Op welke datum moesten de kandidaturen ingediend zijn? Zijn er al examens afgelegd, is de selectiecommissie al samengesteld?
De functie werd exact 13 maanden geleden opengesteld!

En de financiële beheerder?
De functie van financieel beheerder in Middelkerke werd nog steeds niet vacant verklaard? Ik zal dan maar een stoute vraag stellen: is dat misschien om Pierre Ryckewaert toe te laten in noodgeval terug te keren naar zijn vroegere functie?
Daarmee is wel een belangrijk gevolg verbonden!
In de gemeenteraad van 8 maart 2012 wordt Ryckewaert weliswaar ontheven van zijn taken en bevoegdheden van ontvanger/ financieel beheerder en dit voor de duur tot zijn aanstelling tot gemeentesecretaris. Hij blijft echter wel deels verantwoordelijk, zolang de nieuwe beheerder waarnemend is.
Dat maakt dat hij eigenlijk een dubbele pet op heeft. Het gemeentedecreet voorziet dat de secretaris de financiële beheerder moet controleren. Hij controleert dus zichzelf en dat is vanzelfsprekend onaanvaardbaar.

Hoe verloopt de procedure voor het voorleggen en goedkeuren van de jaarlijkse rekeningen?
De gemeenteraad spreekt zich in de loop van het eerste semester van het boekjaar dat volgt op datgene waarop de rekening betrekking heeft, uit over de vaststelling van de jaarrekening.
De jaarrekening geeft een overzicht van alle boekhoudkundige verrichtingen en geeft aan de hand van de balans en van de resultatenrekening de financiële toestand weer van het gemeentebestuur.
De goedkeuring van de jaarrekening ontlast de ontvanger van de financiële verplichtingen. (ook voor een stuk ontlasting van het schepencollege en van de secretaris – controleur).
Op 9 augustus 2012 werd in Middelkerke de eindafrekening en kwijting voor de rekening 2011 politiezone en gemeente, voorgelegd aan de gemeenteraad en goedgekeurd. Voor de gemeente is er ook een tussenafrekening tot 9.8.2012. Op dat ogenblik was Pierre Ryckewaert verantwoordelijk voor de rekening en als waarnemend secretaris verantwoordelijk voor de controle.
Pas op 28 februari 2013 werd door de gouverneur kwijting verleend voor wat betreft de bijzondere rekenplichtige voor de politiezone Middelkerke. Tot op heden is er nog geen kwijting verleend door de gouverneur voor wat betreft de eindafrekening gemeente.
Waarom niet?
Klopt er misschien iets niet? Heeft er al iemand klacht neergelegd? Mocht er reeds een reactie vanuit de provincie genoteerd worden? Ik begrijp het gewoon niet!

Besluit
Als reactie op mijn vorig artikel met hetzelfde onderwerp, schreef een ‘onbekende inwoner’ dat ik met grote achterdocht keek naar de hangende benoeming van de functies gemeentesecretaris en gemeenteontvanger en dat ik onterecht vriendjespolitiek suggereerde.
Hij/zij benadrukte dat het gemeentebestuur in deze aangelegenheid correct en goed heeft gehandeld, zoals het een goede huisvader behoort: “het geeft blijk van goed bestuur in het belang van de gemeente en van alle inwoners.”
Ik ben benieuwd of hij/zij nog steeds die mening toegedaan is. Waarschijnlijk wel, maar ik denk er alvast anders over!

Bronnen
http://steenokkerzeel.vlaamsbelanghallevilvoorde.org/Editor/assets/9/antwoorden%20college/20061003_antwcoll_betrekking_gemeentesecretaris.pdf

Beste bloglezers,

Ik heb mij voorgenomen twee weken vakantie te nemen. Waar ik die zal doorbrengen?
Gewoon thuis in Westende! Niets sensationeel dus, maar hier voel ik mij goed.
Ik heb door de grote hitte ook een beetje mijn opzoekingswerk gestaakt. Eigenlijk ben ik er wat lui door geworden.
Maar, er werd mij beloofd dat het weer de eerstkomende twee weken zal voldoen aan mijn verwachtingen.
Beste toerist, het spijt mij dat uw zuurverdiende centen niet echt voor 100% zullen renderen.
Wij krijgen dus geen hittegolf meer, maar temperaturen van rond de 20 graden. Af en toe een buitje of zelfs een hevige bui maar dan ’s nachts, maar ’s namiddags aangenaam zonneweer.
Toch ook nog niet zo slecht, hé? En wie weet hebben de voorspellers zich gewoon vergist!
Mij komt het goed uit omdat ik, onder andere, van plan ben mijn ‘blik’ te werpen op het tuinwerk: rozen en struiken snoeien, gras afrijden, onkruid verdelgen, …
Ik ben dus inderdaad niet voornemens om lui in een strandstoel te gaan liggen.
Als iets mij interessant lijkt, op het gebied van recreatie en animatie in één van de kustplaatsen, dan zal ik ook daar mijn blik op richten. Om mijn gewicht en fitheid op peil te houden, blijf ik natuurlijk, naast enkele natuurwandelingen, ook elke dag een tiental kilometer rondtoeren op de fiets.
Mijn absolute voorrang zal echter gaan naar de kinderen en kleinkinderen en naar mijn wederhelft, natuurlijk, die al lang vindt dat ik te veel tijd achter mijn computer doorbreng.
Geven jullie het maar gerust toe, mijn voornemens zijn voorbeeldig.
Dat betekent nu weer niet dat ik niet elke dag mijn emails, of Facebook, of Twitter, of Linkedin zal raadplegen. Ik beken het niet graag, maar ik kan er niet meer zonder!
Jullie zien mij terug met een volgend blogartikel op 19 augustus 2013.
Hopelijk blijven jullie trouwe lezers en ik wens jullie nog een aangename en gelukkige vakantie.